မင္းဟန္
ေသာၾကာေန႔၊ ဧၿပီလ 10 2009 14:57 - ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္
(၆)
၁၉၅ဝ ခုႏွစ္ ဇူလုိင္လ ၁၇ ရက္ေန႔မွ ၁၉ ရက္ေန႔အထိ ကရင္အမ်ဳိးသား ကြန္ကရက္ကုိ ဖာပြန္တြင္ က်င္းပ၏။ ေစာဘဦးၾကီးကိုယ္တိုင္ ကြန္ကရက္ကုိ ဦးေဆာင္၏။
ေတာင္ငူခ႐ိုင္၊ ေညာင္ေလးပင္ခ႐ိုင္၊ သထံုခ႐ိုင္၊ ေမာ္လၿမိဳင္ခ႐ိုင္၊ ၿမိတ္-ထားဝယ္ခ႐ုိင္ႏွင့္ ျမစ္ဝကြ်န္းေပၚတုိင္းတို႔မွ ကိုယ္စားလွယ္မ်ား တက္ေရာက္ၾကသည္။ ေစာဘဦးၾကီးက သဘာပတိ အဖြင့္မိန္႔ခြန္း ေခြ်သည္။
``ကရင့္ေတာ္လွန္ေရးသမားမ်ားအားလံုး ရန္ကုန္သို႔ ဆင္းၿပီး၊ လည္စင္းမခံသေရြ႔ ေတာ္လွန္ေရးဟာ မက်ဆံုးဘူး …. ကရင္ျပည္ ရဖုိ႔အတြက္က နည္းလမ္း ၃ ခု ရွိတယ္။
တစ္က … ရသင့္ရထုိက္တာကို အုပ္စုိးသူက ႐ိုး႐ုိးသားသားနဲ႔ ေပးလုိ႔ရတာ ျဖစ္တယ္။ ဒါကလည္း ဘယ္ေတာ့မွ အုပ္စုိးသူဟာ ေပးမွာမဟုတ္ဘူး။ႏွစ္က …. တုိက္ယူလုိ႔ ရတာျဖစ္တယ္။
သံုးက … ပတ္ဝန္းက်င္အေျခအေနေၾကာင့္ ရတာျဖစ္တယ္။
ဒီအတြက္ က်ေနာ္တုိ႔က တမ်ဳိးသားလုံးက ဒီမူ ၄ ခ်က္ကို လုိက္နာၾကဖို႔ လိုမယ္
````လက္နက္ခ်စကား မေျပာရ````
ကရင္ျပည္ၾကီး ျပည့္စံုရမည္````
ကရင့္လက္နက္ ကရင့္လက္ထဲမွာ ရွိရမည္
````ကိုယ့္ၾကမၼာ ကိုယ္ဖန္တီးပိုင္ခြင့္ ရွိရမည္``
(၇)
၁၉၅ဝ ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လ ၁၂ ရက္ေန႔တြင္ ေစာဘဦးၾကီးႏွင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္စုိင္းေကတုိ႔ တုိက္ပြဲအတြင္း က်ဆံုးခဲ့ၾက၏။ ေစာဘဦးၾကီး က်ဆံုးၿပီးေနာက္ ကရင့္ေတာ္လွန္ေရးအတြင္း ေခါင္းေဆာင္အခက္အခဲ ရွိလာ၏။ မန္းဘဇံႏွင့္ ေစာဟံတာသာေမႊးတုိ႔က ျမစ္ဝကြ်န္းေပၚတြင္ ကရင့္ေတာ္လွန္ေရးကို ဦးေဆာင္ေနၾကရၿပီး အေရွ႕တုိင္းသို႔ မလာႏုိင္ၾကေသး….။
ထို႔အတြက္ … အေရွ႕တုိင္းတြင္ Kaw Thoo Lei Government Body (K.G.B) ဖြဲ႔ၿပီး ဦးေဆာင္မႈ တည္ေဆာက္ရ၏။ ၁၉၅၄ ခုႏွစ္တြင္ အေရွ႕တုိင္းသို႔ ျမစ္ဝကြ်န္းေပၚတုိင္းမွ ေစာဟန္တာသာေမႊး ေရာက္ရွိလာၿပီး (KGB) ကို ဖ်က္သိမ္းခဲ့သည္။
ထို႔ေနာက္ …. ကရင့္ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီ (KRC) ဖြဲ႔၏။ (KRC) တြင္ ဥကၠ႒အျဖစ္ ထမ္းေဆာင္၏။ ကရင့္လက္နက္ကိုင္ တပ္ဖြဲ႔ (KAF) ကုိ ဖ်က္သိမ္းၿပီး၊ ကရင့္ ျပည္သူ႔လြတ္ေျမာက္ေရး တပ္မေတာ္ (KPLA) ႏွင့္ ကရင့္ ျပည္သူ႔ေျပာက္က်ား တပ္ဖြဲ႔ (KPGF) တို႔ကို ဖြဲ႔စည္းျပန္္သည္။ သူသည္ ေစာဟန္တာသာေမႊး အသစ္ဖြဲ႔စည္းလုိက္သည့္ (KPLA) တပ္ရင္း (၁) တြင္ တပ္ရင္းမႉးအျဖစ္ တာဝန္ေပးအပ္ျခင္း ခံရ၏။
ကရင့္လက္နက္ကိုင္ တပ္မ်ား၏ ဦးစီးခ်ဳပ္မွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မင္းေမာင္ ျဖစ္သည္။ (၈) တပ္မဟာ (၆) ၾကာအင္းဆိပ္ၾကီးဘက္တြင္ တာဝန္က်သည့္ တပ္ရင္းမႉး ထြန္းၿငိမ္း ရန္သူ႔ထံသို႔ လက္နက္ခ် ဝင္ေရာက္သြား၏။ ဖားအံဘက္မွလည္း Light Brigade မွ တပ္ရင္းမႉး စံေဘာ္ လက္နက္ခ်ျပန္သည္။
အျခား တပ္ရင္းမ်ားမွလည္း ၁ဝ ေယာက္ ….အေယာက္ ၂ဝ စသည္ျဖင့္ လက္နက္ခ်ၾက၏။ ထိုအခ်ိန္၌ … သူ၏ တပ္ရင္းသည္ ဖားအံခ႐ိုင္ ပိုင္က်ဳံဘက္တြင္ အေျချပဳလႈပ္ရွားလ်က္ ရွိသည္။ ရန္သူတပ္မွ တပ္ရင္းမႉး ဒုဗိုလ္မႉးၾကီး ယဥ္ေအးသည္ သူ႔ထံသို႔ စာေရး၏။ ``အခု ကရင္ျပည္နယ္ကို ေပးလုိက္ၿပီျဖစ္တယ္။ ဒါေပမဲ့ ျပည္နယ္ကို ေစာင့္ေရွာက္မယ့္တပ္ မရွိပါ။ ဒါေၾကာင့္ ခင္ဗ်ားတုိ႔ က်ဳပ္တုိ႔ဆီ ျပန္လာၿပီး ပူးေပါင္းလိုက္ပါ။
ျပည္နယ္လံုၿခံဳေရးတာဝန္ကို ခင္ဗ်ားတုိ႔လက္ထဲ အပ္မယ္။ ဒါၿပီးရင္ က်ေနာ္တို႔ ဗမာတပ္ေတြဟာ ရန္ကုန္မွာပဲ ျပန္ေနမယ္။ ခင္ဗ်ားတုိ႔က ဗမာတပ္ကို ေတြ႔ခ်င္ရင္ ရန္ကုန္ကို သြားမွ ေတြ႔ရလိမ့္မယ္`` ယဥ္ေအး၏ စာကို ရလွ်င္ သူႏွင့္ သူ႔တပ္မႉးမ်ား တုိင္ပင္ၾကသည္။ ေနာက္ဆံုး …. ရန္သူ၏ ေျပာၾကားခ်က္ ဟုတ္၊ မဟုတ္… ။ မွန္၊ မမွန္ … သိေစရန္အတြက္ လက္ေတြ႔စမ္းသပ္ရန္ ဆံုးျဖတ္လုိက္ၾက၏။ရန္သူကမ္းလွမ္းသကဲ့သို႔ သူတုိ႔ သြားၾကမည္။ အေျခအေန မမွန္ပါက ျပန္၍ ရန္သူကို ဆက္တုိက္မည္။
သို႔ႏွင့္ ….. သူ အစီအစဥ္ ဆြဲ၏။ သူ႔တပ္မွ အိမ္ေထာင္သည္ မိသားစုမ်ားကုိ စု၍ ``ေက်ာ့ေကခို``ရြာတြင္ ထား၏။ အိမ္ေထာင္သည္ မိသားစုမ်ားကို ေစာင့္ေရွာက္ရန္ ဗိုလ္ၾကီး ကြယ္လားကို တာဝန္ေပး၏။ တုိက္ေရခိုက္ေရ ျပည့္ဝသည့္ တပ္သား ၄ဝ ေရြးထုတ္ၿပီး လက္နက္အျပည့္အစံုႏွင့္ ``ပိတခ``ရြာတြင္ ေနရစ္ေစ၏။
ၿပီးလွ်င္ …. သူႏွင့္ ရဲေဘာ္ ၁၅ဝ တုိ႔သည္ ရန္သူ၏ ကမ္းလွမ္းခ်က္အတုိင္း ရန္သူဗုိလ္မႉးႏွင့္ ေတြ႔ရန္ ``ေမာကို``ရြာသို႔ ထြက္ခဲ့ၾက၏။ ``ေမာကို`` ရြာတြင္ ရန္သူတပ္ရင္းမႉး ဒု-ဗုိလ္မႉးၾကီးယဥ္ေအးႏွင့္ ေတြ႔၏။ ပထမ …. ဗိုလ္ယဥ္ေအးသည္ သူတုိ႔ကို ေမာကိုတြင္ တညအိပ္ေစၿပီးမွ ဖားအံသို႔သြားရန္ ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ သူတုိ႔တပ္အင္အားကို ၾကည့္ၿပီး စုိးရိမ္လာသည္ႏွင့္ တူ၏။ ေမာကိုတြင္ ညမအိပ္ေတာ့ဘဲ ….. ဖားအံသို႔ ညတြင္းခ်င္းသြားရန္ စီစဥ္ေတာ့သည္။
ဖားအံသို႔ သူတုိ႔အဖြဲ႔ ည ၈ နာရီခန္႔တြင္ ေရာက္၏။ သူတုိ႔ကုိ …. ေရတပ္မွ စစ္သေဘၤာတစီးႏွင့္အျပည့္ ရန္သူ႔ စစ္သားတုိ႔က ဝုိင္းထားလိုက္ၾကသည္။ေနာက္တေန႔ နံနက္မွာပင္ ဒု-ဗိုလ္မႉးၾကီးယဥ္ေအး၏ ကိုယ္ေရးအရာရွိ စစ္ဗိုလ္တေယာက္ သူႏွင့္ လာေတြ႔၏။ သူတို႔ကို လက္နက္ခ်ရန္ လာေျပာျခင္း ျဖစ္သည္။ သူက …… ``ခင္ဗ်ားတို႔ စာေရးတုန္းကေတာ့ တမ်ဳိး၊ လာပူးေပါင္းရင္ ကရင္ျပည္နယ္ ျပန္အပ္မယ္ဆုိ။ အခုေတာ့ လက္နက္ခ်ခိုင္းေနတယ္။ ဒါ …. ဘာသေဘာလဲ`` ရန္သူ႔စစ္ဗုိလ္က …. ``မပူပါနဲ႔၊ ခဏေလးပါ။ လူထုအျမင္ေကာင္းေအာင္ လက္နက္ခ်ၿပီး ဓာတ္ပံု႐ိုက္မယ္။
ၿပီးရင္ လက္နက္ေတြ ျပန္ေပးမယ္`` ဟု ေျပာ၏။ ဤသို႔ႏွင့္ …. သူတုိ႔၏ လက္နက္ခ်ပြဲ အခမ္းအနားကို ဖားအံတြင္ ျပဳလုပ္၏။ အခမ္းအနားတြင္ သူ႔ကုိ မိန္႔ခြန္းေျပာေစသည္။``က်ေနာ္တို႔ဟာ အစုိးရကို ေတာ္လွန္ခဲ့တာ ျဖစ္တယ္။ အခု က်ေနာ္ ဒီကိုေရာက္လာေတာ့ ဗမာ့တပ္မေတာ္ တပ္မႉးၾကီးေတြက က်ေနာ္တို႔ကို တကယ့္ ညီအကိုရင္းလို ဆက္ဆံတာကို ေတြ႔ရလုိ႔ မ်ားစြာ ေက်နပ္အားရမိတယ္။ က်ေနာ္တို႔ အခု ျဖစ္ပြားေနတဲ့ ျပႆနာဟာ ျပည္တြင္းေရးျပႆနာပဲ ျဖစ္တယ္။ ဒီျပႆနာကို ညီအကိုအခ်င္းခ်င္း ေတြ႔ဆံုေျဖရွင္းရင္ ရပါတယ္။ ေတြ႔ဆံုေျဖရွင္းၾကဖို႔ပဲ။
ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္တို႔ေခါင္းေဆာင္ေတြဟာ ဒီလိုမလုပ္ဘဲ တ႐ုတ္ျဖဴေတြကို ေခၚလာတယ္။ ဒါကို က်ေနာ္တုိ႔ သေဘာမတူႏို္င္ပါ။ တိုင္းရင္းသားအခ်င္းခ်င္း ျဖစ္တဲ့ျပႆနာဟာ အခ်င္းခ်င္းပဲ ေျဖရွင္းသင့္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ က်ေနာ္တို႔ အခုလို ဒီကိုေရာက္လာတာ ျဖစ္တယ္။ က်ေနာ္ ေကာ္သူးေလနဲ႔အတူ ေနခဲ့တုန္းက က်ေရာက္တဲ့ တာဝန္ကို တိတိက်က် လုပ္ေဆာင္ခဲ့တယ္။ အစုိးရတပ္ကို ရဲရဲပဲ တုိက္ခဲ့တယ္။ အခုေတာ့ အစိုးဘက္ကို ေရာက္လာခဲ့ၿပီး အစိုးရကို ျပန္ၿပီး အက်ဳိးျပဳသြားမွာပဲ။ က်ေရာက္တဲ့ တာဝန္ကို အေကာင္းဆံုး လုပ္သြားပါ့မယ္`` သူ၏ မိန္႔ခြန္းထဲတြင္ ဤသို႔ ထည့္ေျပာလိုက္သျဖင့္ ရန္သူစစ္ဗုိလ္သည္ သေဘာက်၏။
လက္နက္ခ်ပြဲ အခမ္းအနားၿပီးၿပီ။ သူတုိ႔၏ လက္နက္မ်ားကိုမူ ရန္သူက ျပန္မေပးေသး….။ ျပႆနာေတာ့ ရွိလာၿပီ။ သူက …. တပ္ရင္းမႉး ဗိုလ္ယဥ္ေအးႏွင့္ ေတြ႔ၿပီး သူ၏ လက္နက္မ်ား ျပန္ေတာင္း၏။ ဗုိလ္ယဥ္ေအးက …. ``က်ေနာ္တုိ႔ ႒ာနခ်ဳပ္မွာ အမိန္႔ရွိထားတယ္။ လက္နက္ခ်ေတြကို ေအာ္တိုမတ္တစ္ ေသနတ္ေတြ ျပန္မေပးရဘူး။ ႐ုိင္ဖယ္ေသနတ္ပဲ တပ္ဆင္ရမယ္`` ဟူ၍ ရွင္းျပ၏။
သူက …. ``အခု ေကာ္သူးေလေတြဟာ လက္နက္ေကာင္းတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ကေတာ့ အစုိးရကို ေကာင္းေကာင္း အက်ဳိးျပဳခ်င္တာပဲ။ ဒီလိုအက်ဳိးျပဳႏိုင္ဖုိ႔ ခင္ဗ်ားတုိ႔က သေဘာမတူဘူး။ အားမေပးဘူးဆုိရင္လည္း လက္နက္ကို ျပန္မေပးပါနဲ႔။ က်ေနာ္တုိ႔လည္း စစ္သားမလုပ္ဘူး။ အရပ္သား႐ိုး႐ုိးပဲ လုပ္တာေကာင္းပါတယ္`` သူ႔စကားေၾကာင့္ ရန္သူ႔စစ္ဗုိလ္သည္ အက်ပ္ေတြ႔သြား၏။ သူ မေျဖရွင္းႏုိင္။ ႒ာနခ်ဳပ္သို႔ ေမးျမန္းၿပီး အေၾကာင္းျပန္ပါမည္ဟူ၍ သူ႔ကို စကားျပန္၏။ ၂ ရက္ခန္႔ ၾကာသည့္အခါ၌ ရန္သူတပ္ရင္းမႉး ဒု-ဗုိလ္မႉးၾကီး ယဥ္ေအးသည္ သူ႔ထံသို႔ လာၿပီး၊ ႒ာနခ်ဳပ္မွ အေၾကာင္းျပန္ၾကားခ်က္ကို ေျပာျပ၏။
``ဌာနခ်ဳပ္က ခင္ဗ်ားကို လက္နက္အားလံုး ျပန္ေပးဖုိ႔ အမိန္႔ရၿပီ။ ဌာနခ်ဳပ္က ေျပာပါေသးတယ္၊ ဘိုျမဟာ အေရွ႕တုိင္းက ကရင္ျဖစ္တယ္၊ ႐ိုးသားတယ္။ အေရွ႕တုိင္းကို ပ်က္စီးေအာင္လာလုပ္တာက ျမစ္ဝကၽြန္းေပၚက ကရင္ေတြ ျဖစ္တယ္`` ရန္သူသည္ သူတုိ႔အေပၚ ယံုၾကည္မႈရွိလာသည္ဟု ထင္၏။ ပိုမို ယံုၾကည္မႈ ရွိလာေစရန္ သူက သူႏွင့္ သူ႔ရဲေဘာ္မ်ား ေမာ္လၿမိဳင္သို႔ သြားေရာက္လည္ပတ္ ၾကည့္႐ႈလိုေၾကာင္း ေျပာသည္။ ရန္သူသည္ သူတုိ႔ကို ေနာက္ေန႔တြင္ပင္ ေမာ္လၿမိဳင္သို႔ ပို႔ေပး၏။ ေမာ္လၿမိဳင္တြင္ အထူးဧည့္သည္အျဖစ္ ထား၏။ သူတုိ႔၏ စက္ယႏၲရားမ်ားကို လိုက္ျပ၏။ စစ္သေဘၤာမ်ား၊ သံခ်ပ္ကာကားမ်ားႏွင့္ လက္နက္ၾကီးအမ်ဳိးမ်ဳိး ျပ၏။ မသိမသာ ၿခိမ္းေျခာက္ျခင္း ျဖစ္သည္။
ေမာ္လၿမိဳင္မွာ သူတုိ႔ ရွိေနစဥ္မွာပင္ … ရန္သူ ဗဟိုစစ္႒ာနခ်ဳပ္မွ ေမာ္လၿမိဳင္ရွိ ရန္သူတပ္မဟာမႉးထံသို႔ ေၾကးနန္းဝင္လာ၏။``ဘုိျမအား ေနရပ္သို႔ အျမန္ျပန္ပို႔ရန္ ````ဘုိျမ မရွိခိုက္ ယင္းေဒသတြင္ ဓားျပမ်ား ေသာင္းက်န္းေနသည္``ရန္သူ႔တပ္မဟာမႉးက သူတုိ႔ကုိ ေရတပ္သေဘၤာႏွင့္ပင္ ``က႐ႈတူး`` သို႔ လုိက္ပို႔၏။ ``က႐ႈတူး``မွ ``ျမပတဲ``သို႔ ေျခလ်င္ခရီး ဆက္၏။ ရန္သူ႔တပ္မဟာမႉးက သူႏွင့္ ခြဲခါနီးတြင္ …. ``ခင္ဗ်ားဟာ သူပုန္ျဖစ္ေပမယ့္ သမိုင္းေကာင္းတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ ခင္ဗ်ားနဲ႔ပတ္သတ္ၿပီး ေထာက္လွမ္းေရး သတင္းေတြ ရတယ္။ ပုလိပ္႐ုံးမွာလည္း ေကာင္းတဲ့မွတ္တမ္း ရွိတယ္`` ဟူ၍ ေျပာသြားခဲ့ေသး၏။ ေနာက္ေန႔တြင္ပင္ သူသည္ KPLA တပ္မႉး ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ ``တာကေပၚ`` ထံသို႔ ျပန္သြားခဲ့၏။ သူပုန္တပ္သား ျပန္ျဖစ္သြား၏။ စုစုေပါင္း ၁၅ ရက္ၾကာ လက္နက္ခ်ခဲ့ျခင္း….။
ကိုးကား…- ေစာဘုိျမ၏ က်ေနာ္ တင္ျပလုိသည့္ က်ေနာ့ျဖတ္သန္းမႈ အစစ္အမွန္-
ကရင္သမုိင္း သုေတသနအဖြဲ႔မွ ထုတ္ေဝသည့္ ႏိုင္ငံသစ္စာေစာင္ (အမွတ္ ၁ မွ ၇ အထိ)-
ဖူးကီးဒုိ၏ မန္းဘဇံႏွင့္ ကရင့္ေတာ္လွန္ေရး- ဆရာၾကီး ဖူးစေကာလယ္ေတာ၏ ကရင္ေတာ္လွန္ေရး သမုိင္းမွတ္စုမ်ား-
ေအာင္ေစာဦး၏ ျပည္တြင္းစစ္ ႏွစ္ (၅ဝ)-
ဝင္းတင့္ထြန္း၏ အေမွာင္ၾကားက ဗမာျပည္- သခင္တင္ျမ၏ ဘံုဘဝမွာျဖင့္ (အတြဲ - ၅)-
BLC သင္တန္းေက်ာင္းတြင္ ေျပာၾကားခဲ့သည့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ျမ၏ မိန္႔ခြန္း စီဒီခ်ပ္-
သႏူထူး ဂ်ာနယ္မ်ား-
ကရင့္သတင္းစဥ္- KNU ႏွင့္ နဝတၾကား ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးေရးႏွင့္ ပတ္သက္၍ KNU၏ ရွင္းလင္းခ်က္ စာတမ္း
1-8-36, Tatsumi, Room 406 Koto-Ku. 135-0053, Tokyo.Japan Tel: 03-6478-0940 E.Mail : knljapan@yahoo.com , http://www.knljapan.co.cc
Sunday, April 26, 2009
ကရင့္အမ်ဳိးသား လြတ္ေျမာက္ေရးခရီးႏွင့္ … ေစာဘုိျမ၏ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ျမ (သို႔မဟုတ္) စစ္သားစိတ္ႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးလုပ္သူ - အပိုင္း (၃)
Wednesday, April 22, 2009
မင္းဟန္
တနလၤာေန႔၊ ဧၿပီလ 20 2009 14:30 - ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္
(၉)
၁၉၅၆ ခုႏွစ္ ဇြန္လတြင္ ေကာ္သူ႔ေလ ျပည္လံုးဆုိင္ရာ ကြန္ကရက္အား ေရႊက်င္ၿမိဳ႕နယ္ ``ေမာကို``တြင္ က်င္းပ၏။ ကြန္ကရက္ကုိယ္စားလွယ္ တဦးအျဖစ္ သူလည္း တတ္ေရာက္ရ၏။ ေစာဟန္တာသာေမႊး၊ မန္းဘဇံတုိ႔က ဦးေဆာင္၍ ကြန္ကရက္အား က်င္းပျခင္းျဖစ္သည္။ ကြန္ကရက္တြင္ ကရင့္ေတာ္လွန္ေရးအတြက္ လမ္းစဥ္သစ္တရပ္ မန္းဘဇံမွ တင္၏။ ``ဒုတိယလမ္းစဥ္``ဟု အမည္ေပး၏။
၁၉၄၉ ခုႏွစ္တြင္ စတင္ခဲ့သည့္ လက္နက္ကိုင္ ကရင့္ေတာ္လွန္ေရးကား …. ကရင္ျပည္ ရရွိေရးႏွင့္ ကရင့္အမ်ဳိးသား လြတ္ေျမာက္ေရး ဟူ၍သာ ဦးတည္ခ်က္ ရွိခဲ့၏။ လမ္းစဥ္၊ လုပ္ငန္းစဥ္ဟူ၍ မရွိခဲ့….။ ဦးတည္ခ်က္တြင္သာ ရပ္ေနခဲ့၏။
ဒုတိယလမ္းစဥ္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ ကြန္ကရက္တြင္ အၾကီးအက်ယ္ ေဆြးေႏြးၾက၏။ လည္ပင္းေၾကာၾကီးမ်ား ေထာင္၍ ျငင္းခုန္ၾကသည္။ အေရွ႕တုိင္းရွိ ေတာ္လွန္ေရး အင္အားစုမ်ားက …. လက္ဝဲယိမ္းေသာ လမ္းစဥ္ဟူ၍ လက္မခံခ်င္ၾက….။ ေစာဟန္တာသာေမႊးကမူ လက္ယာႏိုင္ငံမ်ား၏ အကူအညီအေထာက္အပံ့မ်ား ေမွ်ာ္ကိုး၍ ကြန္ကရက္တြင္ ဒုတိယလမ္းစဥ္ကုိ ျငင္းဆုိေနျခင္းျဖစ္၏။ ယခင္ျမစ္ဝကြ်န္းေပၚတြင္ ရွိခဲ့စဥ္ကမူ …. မန္းဘဇံႏွင့္ အတူတြဲ၍ ဤလမ္းစဥ္ကုိ ေဆြးေႏြးခဲ့၊ တုိင္ပင္ခဲ့၊ နည္းလမ္းရွာခဲ့ …. ေရးဆြဲခဲ့ၾကျခင္းျဖစ္၏။ ``ဝိတ္ေထာင္`` ကြန္ဖရင့္တြင္ပင္ အဆိုျပဳတင္သြင္းခဲ့ၾကေသး၏။
ကြန္ကရက္သည္ တရက္ၿပီးတရက္ ၾကာျမင့္လာ၏။ တေန႔၊ တေန႔… စာတမ္းမ်ား ေဆြးေႏြးရာ၏ ``ဝါက်``တေၾကာင္း၊ ``ေဝါဟာရ``တလုံုး ျငင္းခံုရင္းႏွင့္ တေန႔ကုန္၏။ ျငင္းခံုရင္းႏွင့္ပင္ ၿပီး၏။ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်၍မရ….။
ေနာက္ဆံုး…. မန္းဘဇံက ဒီလမ္းစဥ္ကို ျမစ္ဝကၽြန္းေပၚတြင္ စမ္းသပ္က်င့္သံုးခဲ့ၿပီးျဖစ္သည္။ ေအာင္ျမင္သည္ဟု ဆုိရမည္။ ဤအတြက္ အေရွ႕တုိင္းတြင္လည္း ဒီလမ္းစဥ္ကို ၃-ႏွစ္ စမ္းသပ္လုပ္ေဆာင္ပါ။ မေအာင္ျမင္ရင္ ျပင္ႏုိင္ပါသည္ဟူ၍ တင္ျပေဆြးေႏြးမွ လမ္းစဥ္ကုိ စမ္းသပ္လုပ္ေဆာင္ရန္ဟူ၍ ကြန္ကရက္က အတည္ျပဳလုိက္၏။
(၁ဝ)
၁၉၆၃ ခုႏွစ္တြင္ ``ကေဆာဝါး``၌ ကရင့္အမ်ဳိးသား ကြန္ကရက္ က်င္းပ၏။ ``ေမာကို`` ကြန္ကရက္မွစ၍ အပ္ရာထင္ခဲ့ေသာ KRC ႏွင့္ KNUP သည္ ``ကေဆာဝါး``တြင္မူ သိသိသာသာပင္ ကြဲေတာ့၏။ ေစာဟန္တာသာေမႊးသည္ သူကိုယ္တုိင္ ပါဝင္ခ်မွတ္ခဲ့သည့္ `` ဒုတိယလမ္းစဥ္``ကုိ ဆန္႔က်င္ေဝဖန္သည္။ ကြန္ကရက္တြင္ အမ်ားစု၏ သေဘာထားကိုပင္ မေလးစားဘဲ …ခြဲထြက္၏။ ေစာဟန္တာသာေမႊးႏွင့္အတူ ပဒိုေဝေသာ၊ ပဒိုဖုိးေညာ၊ ပဒုိေဝရီေက်ာ္စသည့္ ႏုိင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္မ်ားပါၿပီး တပ္ဖက္ကမူ …..ဗိုလ္လင္းထင္၊ ဗိုလ္မုိးဇက္တို႔၏ တပ္မဟာ (၅)ႏွင့္ ဗိုလ္ထရႈးမင္း၏ တပ္မဟာ (၃) တုိ႔ ပါသြားၾက၏။
ထုိသုိ႔ ….ကြန္ကရက္အတြင္း ကြဲၿပဲသည့္အခ်ိန္၌ သူသည္ Zone Commander တာဝန္ႏွင့္ တပ္မဟာ (၆) တပ္မဟာ (၇) ႏွင့္ တပ္ရင္း (၂ဝ) နယ္ေျမမ်ားအတြင္း ကြပ္ကဲ၍ စစ္ေရးဆင္ႏႊဲေနသည့္ အခ်ိန္ျဖစ္သည္။ သူ႔အား…. ေၾကးနန္းႏွင့္ လွမ္းေခၚၾက၏။ မန္းဘဇံကလည္း ေခၚသည္။ ေစာဟန္တာသာေမႊးမွလည္း ေခၚ၏။ သူသည္ႏွစ္ေယာက္စလံုးႏွင့္ ေတြ႔ရန္ အရင္ေတြ႔၏။
ေစာဟန္တာသာေမႊးက သူ႔ကုိ ေတြ႔လွ်င္ ….``ေဟ့ ….ဗိုလ္ျမ၊ မင္း ဘယ္ဘက္ကေနမလဲ….`` ဟု တိုတုိပင္ ေမး၏။
သူကလည္း … `` မေျပာတတ္ေသးဘူးေလ။ က်ေနာ္ မန္းဘဇံဆီ သြားၾကည့္အံုးမယ္။
ၿပီးမွ … ခင္ဗ်ားကို ျပန္လာေျပာမယ္`` သူႏွင့္ ေစာဟန္တာသာေမႊးတို႔ ေတြ႔ဆံုျခင္းက ဤမွ်ပင္…။
ၿပီးလွ်င္…သူသည္ မန္းဘဇံႏွင့္ ေတြ႔ရန္``ေဆာမီးလူး``ရြာသို႔ ထြက္ခြာခဲ့၏။ မန္းဘဇံက ``ေဆာမီးလူး``ရြာတြင္ ရွိေန၏။ ``ေဆာမီးလူး``ရြာတြင္ မန္းဘဇံႏွင့္ သူ ေတြ႔၏။ သူႏွင့္ မန္းဘဇံတုိ႔ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးသည္က တိုတိုရွင္းရွင္းႏွင့္ ဘြင္းဘြင္းပင္ …..။
``မူးဆုိးက ေျပာတယ္။ ခင္ဗ်ားဟာ ကြန္ျမဴနစ္ပဲ။ ခင္ဗ်ား ကြန္ျမဴနစ္ျဖစ္ရင္ ခင္ဗ်ားေနာက္ က်ေနာ္ မလိုက္ဘူး။ ခင္ဗ်ား ကြန္ျမဴနစ္မဟုတ္ဘူးဆိုရင္ က်ေနာ္ လိုက္မယ္….``
သူကား မန္းဘဇံကုိ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းပင္ ေျပာ၏။ ``မူးဆုိး`` ဟူသည္က ေစာဟန္တာသာေမႊးကုိ ေျပာျခင္းျဖစ္သည္။
မန္းဘဇံက ….. ``အားကြာ ….မူးဆုိးက ငါ့ကို သက္သက္ပ်က္စီးေအာင္ ေျပာတာပဲ။ ငါ ကြန္ျမဴနစ္ မဟုတ္ပါဘူး။ အၿမဲတမ္း ဘုရားရွိခိုးတာပဲ```
`ေအး….ေကာင္းပါၿပီ။ ခင္ဗ်ား ကြန္ျမဴနစ္မဟုတ္ရင္ေတာ့ ခင္ဗ်ားေနာက္ က်ေနာ္ လိုက္မယ္။ ခင္ဗ်ား ကြန္ျမဴနစ္ျဖစ္လာတဲ့ တေန႔မွာ ခင္ဗ်ားကို က်ေနာ္ ဆန္႔က်င္မွာပဲ``သူတုိ႔၏ ေတြ႔ဆံုမႈက ဤမွ်သာ ….။ ၿပီးၿပီ။ မန္းဘဇံႏွင့္ ေတြ႔ၿပီးေနာက္ သူသည္ ေစာဟန္တာသာေမႊးထံ ျပန္လာ၏။ ေစာဟန္တာသာေမႊးႏွင့္ ေတြ႔၏။
ၿပီးလွ်င္ ေစာဟန္တာသာေမႊးကို ေျပာ၏။``က်ေနာ္ မန္းဘဇံနဲ႔ ေတြ႔ခဲ့တယ္။ မန္းဘဇံက သူ ကြန္ျမဴနစ္မဟုတ္ဘူးလို႔ ေျပာတယ္။ သူ ဘုရားရွိခိုးသားပဲ။ ဒါေၾကာင့္ အခု က်ေနာ္ သူ႔ေနာက္လိုက္မယ္
````ခင္းဗ်ားကို မေထာက္ခံရတာက …. ခင္ဗ်ား အလုပ္လုပ္တာ လင္းထင္လို လူေတြသံုးတယ္။ သူတုိ႔က လိုက္ၿပီး ဓားျပတုိက္တယ္။ ျပန္ေပးလည္း ဆြဲတယ္။ ဒီလုပ္ရပ္ေတြဟာ ျပည္သူေတြကို ဒုကၡေပးတာသာ ျဖစ္တယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ က်ေနာ္ မၾကိဳက္ပါ။ တခါက ခင္ဗ်ားအသံလႊင့္စက္ ဝယ္မယ္လို႔ ဆိုတယ္။ ေအာက္ေျခမွာ ေငြရွာခိုင္းတယ္။ ညႊန္ၾကားခ်က္က လူထုထံ အကူအညီေတာင္းပါ။ ေတာင္းလို႔ မရရင္ေခ်း။ ဒါမွမရရင္ ဓားျပတုိက္ၿပီး လုယူလုိ႔ ညႊန္ၾကားတယ္။ ဒါေတြဟာ မမွန္ဘူးလို႔ ထင္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ခင္ဗ်ားကို က်ေနာ္ မေထာက္ခံႏိုင္ပါ
``သူ႔စကားဆံုးလွ်င္ ….ေစာဟန္တာသာေမႊးက …. ``အဲဒီအလုပ္ေတြ ငါ မလုပ္ပါဘူး။ အဲ့ဒါကို လုပ္တာ ေဝေသာပဲ````
ေဝေသာလုပ္တာ မမွန္လည္း ခင္ဗ်ား ဘာမွမေျပာဘူး။ ဒါကို က်ေနာ္ မၾကိဳက္ပါ။ မန္းဘဇံကို ကြန္ျမဴနစ္လို႔ စြပ္စြဲၾကတယ္။ ဒါလည္း က်ေနာ္ မၾကိဳက္ပါ။ ဒါေပမဲ့ သူက ဓားျပတုိက္ဖုိ႔ ခြင့္မျပဳဘူး။ သူ႔ကို ေထာက္ခံတာ ဒါေၾကာင့္ပဲ။ ခင္ဗ်ားကို က်ေနာ္ မၾကိဳက္တာ တျခားအေၾကာင္း ရွိပါေသးတယ္။ လူေတြကို ဓားျပတုိက္ခိုင္းတယ္။ လူသတ္ခိုင္းတယ္။ အရင္က ခင္ဗ်ား ေျပာခဲ့တယ္။ ဗမာဟာ မင္းတုိ႔ေယာက္ဖ မဟုတ္ဘူး။ အားလံုးသတ္။ က်ေနာ္တုိ႔ ဒီအတိုင္းသာ လိုက္သတ္ေနမယ္ဆိုရင္ က်ေနာ္တုိ႔ လူမ်ဳိးကို ကာကြယ္လုိ႔ ရေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူး။ က်ေနာ္တို႔ လူေတြကို ဒီလိုမသတ္သင့္ပါ။ က်ေနာ္တို႔ ဒီအတုိင္း သတ္ေနၾကရင္ ကရင္က ဗမာကိုသတ္၊ ဗမာကလည္း ကရင္ကိုသတ္ လုပ္ေနၾကရင္ ေနာက္ဆံုး က်ေနာ္တုိ႔ ႐ႈံးမွာပဲ။ ဒါ့ေၾကာင့္ ဒါကိုေတာ့ မလုပ္သင့္ပါ။ က်ေနာ္တို႔က လူေကာင္းနဲ႔ လူဆုိး ခဲြျခားရမယ္။ ဗမာျပည္သူထဲမွာလည္း ဗမာလူထုနဲ႔ ရန္သူကို ခြဲျခားရမယ္``
(၁၁)
``ကေဆာဝါး`` ကြန္ကရက္ ၿပီးသည့္ေနာက္ ….ေစာဟန္တာသာေမႊး ဦးေဆာင္သည့္ KRC သည္ ဗိုလ္ေနဝင္းထံသို႔ လက္နက္ခ်သြားခဲ့၏။ ေစာဟန္တာသာေမႊးႏွင့္ KRC မရွိေတာ့သည့္ေနာက္တြင္ ….မန္းဘဇံ ဦးေဆာင္သည့္ KNUP သည္ ကရင္အမ်ဳိးသား လြတ္ေျမာက္ေရးခရီးကို `` ဒုတိယလမ္းစဥ္``ႏွင့္ အျပင္းခ်ီတက္ ပါတီတည္ေဆာက္ေရး….။
တပ္ေပါင္းစုတည္ေဆာက္ေရး….။
တပ္မေတာ္ တည္ေဆာက္ေရး…။
ေတာ္လွန္ေရး ဦးေဆာင္မႈေပးရာတြင္ လူထုထက္ ေရွ႕ေရာက္လြန္းေန၍လည္း မျဖစ္။ ေရွ႕ေရာက္လြန္းပါက လူထုႏွင့္ ကင္းကြာႏုိင္၏။ လူထုထက္ ေနာက္က်န္ေနခဲ့ပါကလည္း …လူထုေနာက္ၿမီးဆြဲအျဖစ္ က်န္ေနရစ္မည္။ မဟာေအာက္တိုဘာ ေတာ္လွန္ေရး၏ ေခါင္းေဆာင္ၾကီး ``လီနင္`` မိန္႔မွာသလုိပင္ ….ဦးေဆာင္သူတုိ႔ကား …လူထုထက္ ေရွ႕လည္း မေရာက္လြန္း၊ ေနာက္က်၍လည္း မက်န္ရစ္ေစဘဲ လူထုကုိ ဦးေဆာင္ခ်ီတက္ႏိုင္ရမည္။
သူသည္ ထုိစဥ္က…. စစ္ဇံုနယ္မႉးတာဝန္ႏွင့္ ဖာပြန္ေဒသ၊ ဖားအံခ႐ိုင္၊ ဒူးပလာယာခ႐ိုင္တြင္ စစ္ေရးတာဝန္ ထမ္းေဆာင္လ်က္ရွိသည္။ ၁၉၆၄-၆၅ ႏွစ္မ်ားအတြင္း ရန္သူ၏ ပိတ္ဆို႔ထိုးစစ္ဆင္မႈက ျပင္းထန္သည္။ ဇံုနယ္စစ္႒ာနခ်ဳပ္ကုိ တေနရာရာတြင္ အတည္တက် မထိုင္ႏိုင္။ ေန႔စဥ္လိုလုိပင္ ေရႊ႔ေျပာင္းေနရသည္။ ေရွာင္ရင္း၊ တိမ္းရင္းႏွင့္ ေျပာက္က်ားစစ္ ဆင္ရ၏။ လူထုအၾကား သြားလာရင္း သူသည္ လူထုထံမွ ညဥ္းတြားသံအခ်ဳိ႕ ၾကားလာရ၏။
``ကရင္ေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ ကြန္ျမဴနစ္မ်ားျဖစ္ကုန္ၿပီ…။ဘုရား၊ တရား မရွိေတာ့ဘူး…``
ထို…ထိုေသာ အသံတုိ႔ လူထုၾကားတြင္ ဟုိမွ….သည္မွ ၾကားလာရ၏။ ဤသို႔ေသာ အသံမ်ား ၾကားရဖန္ မ်ားလာသည့္အခါတြင္ သူသည္ ဗဟိုသို႔ တက္၍ တင္ျပရန္ ဆံုးျဖတ္လုိက္၏။ ဗဟိုသို႔ ႏွစ္ၾကိမ္မွ်တက္၍ သူ တင္ျပခဲ့သည္။
သူက ….ခင္ဗ်ားတုိ႔ ႏိုင္ငံေရးလုပ္ရာတြင္ ျပင္းထန္လြန္းသည္။ ျပည္သူမ်ားက လက္မခံႏုိင္ေသး။ ျပန္ျပင္သင့္သည္။ လမ္းစဥ္ကို အနည္းငယ္ ေလွ်ာ့ခ်မွသာ ျပည္သူမ်ားက ခင္ဗ်ားတုိ႔ကို ေထာက္ခံလိမ့္မည္။ ဤသို႔…. သူ တင္ျပ၏။ ဗဟိုေခါင္းေဆာင္မ်ားက သူ႔တင္ျပခ်က္ကို အေလးမထား…..။ ပို၍ပင္ နီလာသည္ဟု သူ ထင္လာ၏။ သူႏွင့္ ဗဟိုေခါင္းေဆာင္မ်ားအၾကား အျမင္မတူမႈမ်ား ရွိလာ၏။
ဗဟိုေခါင္းေဆာင္မ်ားက ပါတီတည္ေဆာက္ေရး…. တပ္ေပါင္းစု တည္ေဆာက္ေရးတို႔ကုိ တိုး၍ … ၊ ျမႇင့္၍ တည္ေဆာက္ၾက၏။
ထိုစဥ္က …. ကရင့္လက္နက္ကိုင္တပ္မ်ား၏ စစ္ဦးစီးခ်ဳပ္မွာ ဗိုလ္တင္ဦး (ဖူးတာအဲ႔၊ ယခုကြယ္လြန္၊ ဒူးပလာယာခ႐ိုင္ ဥကၠ႒) ျဖစ္သည္။ စစ္ဦးစီးခ်ဳပ္ဗုိလ္တင္ဦးမွ တုိင္းစည္း႐ုံးေရးမႉး ဖဒိုဘသင္ (ယခု ကြယ္လြန္ ၊ KNU ဥကၠ႒ေဟာင္း) ထံသို႔ အမိန္႔ညႊန္ၾကားစာတေစာင္ ေပးပို႔၏။ ညႊန္ၾကားစာက ….
``KNU ၏ ပါတီကလပ္စည္းမ်ား ေနရာတုိင္းတြင္ ဖြဲ႔စည္းထားရွိရန္
````ပါတီကုိ ပိုမို၍ က်စ္လ်စ္ခိုင္မာေအာင္ တည္ေဆာက္သြားရန္ ````
ပါတီေတာင့္တင္း ခိုင္မာလာသည့္အခါတြင္ စစ္ဖက္၊ နယ္ဖက္ ရာထူးတာဝန္မ်ားကုိ ပါတီဝင္မ်ားကိုသာ ခန္႔အပ္တာဝန္ေပးသြားရန္ … ပါတီဝင္မဟုတ္သူမ်ား ဖယ္ရွားသြားရန္`` ျဖစ္သည္။
ဤညႊန္ၾကားခ်က္ အမိန္႔စာကို သူလည္း ဖတ္ရ၏။ ထိုအခ်ိန္တြင္ သူသည္ စစ္ဖက္၌ စစ္တုိင္းမႉး ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ ျဖစ္ေနၿပီး၊ KNUP တြင္မူ ဗဟိုေကာ္မတီဝင္ ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္…. သူကား KNUP တြင္ ပါတီဝင္တဦး မဟုတ္….။ ပါတီဝင္ရန္လည္း သူ႔တြင္ ဆႏၵစိတ္ကူးမရွိ။ သူကဲ့သို႔ ပါတီဝင္မဟုတ္သည့္ လက္နက္ကိုင္ ကရင့္ေတာ္လွန္ေရးသမားမ်ားက အမ်ားအျပားပင္ရွိ၏။ ဗဟို ညႊန္ၾကားခ်က္အေပၚ သူ …. သေဘာမက်။ စိတ္မေကာင္းလည္း ျဖစ္မိ၏။ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ မ်ဳိးခ်စ္စိတ္ႏွင့္ ေတာ္လွန္ေရးတြင္ ပါဝင္လုပ္ကိုင္ခဲ့ၾကၿပီး ယခုကဲ့သို႔ ဗဟိုေခါင္းေဆာင္မ်ားမွ သေဘာထားျခင္းသည္`မသင့္` ဟုလည္း သူ ေတြးထင္မိ၏။
သူ စဥ္းစားရၿပီ။ ဘာလုပ္မလဲ….။ ဤအတုိင္းဆုိလွ်င္ …. ဗဟိုေခါင္းေဆာင္မ်ား၏ ေနာက္သို႔ မလုိက္သင့္ေတာ့….။ သူ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်လိုက္၏။ KNUP မွ သူ ခြဲထြက္လိုက္၏။ သူႏွင့္အတူ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေရႊဆုိင္း (ယခုကြယ္လြန္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေရႊဆိုင္း) ၊ ဗိုလ္ကစယ္ဒုိ (ယခု ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ကစယ္ဒို) ႏွင့္ ဖဒုိသာျပည့္တို႔လည္း အတူပါလာခဲ့၏။ သူ KNUP မွ ခြဲထြက္ေၾကာင္းအား ထုတ္ျပန္ေၾကညာခ်က္ထုတ္ျပန္၍ ျပည္သူသို႔ ရွင္းျပခဲ့၏။
ၿပီးလွ်င္ …..``ကရင့္အမ်ဳိးသား လြတ္ေျမာက္ေရးေကာင္စီ`` KNLC ဖြဲ႔သည္။ ခြဲထြက္ခဲ့သည့္ လက္နက္ကိုင္ တပ္မ်ားကိုမူ ``ကရင့္အမ်ဳိးသား လြတ္ေျမာက္ေရးတပ္မေတာ္`` KNLA ဟူ၍ ဖြဲ႔စည္းထူေထာင္ခဲ့၏။
သူကား…. အသစ္ဖြဲ႔စည္းလုိက္သည့္ KNLC တြင္ ဥကၠ႒အျဖစ္ တာဝန္ယူရၿပီး KNLA တြင္လည္း စစ္ဦးစီးခ်ဳပ္….အျဖစ္ စစ္ေရးတာဝန္ ထမ္းေဆာင္ရျပန္သည္။
၁၉၆၆ ခုႏွစ္ ေႏြဦး…..။
(၁၂)
KNUP မွ သူ ခြဲထြက္ခဲ့ၿပီးေနာက္ KNUP အတြင္း၌ အယူအဆေရး ပဋိပကၡသည္ ၾကီးမားလာသည္။ KNUP ကို အမ်ဳိးသားတုိးတတ္ေရးပါတီမွ အလုပ္သမားပါတီအျဖစ္ ေျပာင္းလဲဖြဲ႔စည္းရန္ ပါတီကလပ္စည္းမ်ားမွ ၾကိဳးပမ္းလာၾကသည္။ ထိပ္ပိုင္းေခါင္းေဆာင္မ်ား အၾကား၌လည္း အယူဝါဒေရးရာ ကြဲျပားမႈမ်ား ရွိလာၾက၏။ ပါတီအတြင္း လက္ဝဲစြန္းက်မႈကုိ ေဝဖန္တုိက္ခိုက္ရင္း….လက္နက္ကိုင္ပဋိပကၡ အဆင့္သို႔ပင္ ေရာက္ခဲ့ရသည္။
ထုိစဥ္ကာလ ….ကရင့္ေတာ္လွန္ေရးကား… သူဦးေဆာင္သည့္ ကရင့္အမ်ဳိးသား လြတ္ေျမာက္ေရးေကာင္စီ (KNLC) က အေရွ႕တုိင္းတြင္ တသီးတျခား….။ KNUP အတြင္း၌ကား ….အယူအဆေရး တုိက္ပြဲေၾကာင့္ အခ်င္းခ်င္း လက္နက္ကို္င္ပဋိပကၡ အဆင့္သို႔ ေရာက္ရွိေနေလ၏။ ကရင့္ေတာ္လွန္ေရးအတြင္း ညီညႊတ္မႈသည္ ၿပိဳကြဲေန၏။ မျဖစ္…..။ ဤသို႔ ညီညႊတ္မႈ ၿပိဳကြဲေနသ၍ ကရင့္ေတာ္လွန္ေရး ေအာင္ျမင္မႈပန္းတုိင္သို႔ မည္သုိ႔မွ ခ်ီတက္ႏုိ္င္မည္ မဟုတ္။ ဤသို႔…. သူ ေတြးမိ၏။ ဆင္ျခင္မိ၏။
(၁၃)
၁၉၆၈ ….။
သူ KNUP မွ ခြဲထြက္ခဲ့ၿပီး ၂ ႏွစ္အၾကာတြင္ KNUP ဥကၠ႒ မန္းဘဇံႏွင့္ သူ ေတြ႔ဆံုရန္ ဆံုးျဖတ္၏။ မန္းဘဇံႏွင့္သူ ေတြ႔ၿပီး ညီညႊတ္ေရး တည္ေဆာက္မည္။ ``ခုိမူဒဲ``တြင္ သူႏွင့္ မန္းဘဇံ ေတြ႔ဆံုၾက၏။ ေဆြးေႏြးၾက၏။ ညီညႊတ္ေရးအတြက္ အေျဖမရေသး….။ ထပ္၍ ….ထပ္၍ ေတြ႔ၾက၏။ ေဆြးေႏြးၾက၏။ အေျဖရွာၾက၏။ ``မူသယ္`` ``ေသြးဘိုးထာ````ပယ္ေကာခီး``တို႔တြင္ ေတြ႔ၾက၏။ သူႏွင့္ မန္းဘဇံ ညီညႊတ္ေရးအတြက္ ေဆြးေႏြးၾကသည္ကို KNUP ထဲမွ အခ်ဳိ႕က ``က်ား-သမင္`` ညီညႊတ္ေရးဟူ၍ ဝိၿဂိဳဟ္ျပဳၾက၏။
``ထုိဒိုပေလာ``ေဆြးေႏြးပြဲတြင္မူ သူတုိ႔ ညီညႊတ္ေရးအတြက္ သေဘာတူညီမႈ ရရွိခဲ့၏။ အစည္းအေဝးသို႔ KNUP ဘက္မွ မန္းဘဇံ၊ ပဒိုေစာသန္းေအာင္ (KNU၊ ဒု-ဥကၠ႒ေဟာင္း၊ ကြယ္လြန္) ၊ ဗိုလ္ေမာင္ေမာင္ (ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေမာင္ေမာင္၊ KNU အတြင္းေရးမႉး -၁၊ ကြယ္လြန္) ၊ ပဒိုဘသင္ (KNU ဥကၠ႒ေဟာင္း၊ ကြယ္လြန္)၊ ပဒိုေဂဒြဲ။ ပဒိုေဘာယူေဖာတုိ႔ တက္ေရာက္ၾက၏။
သေဘာတူညီမႈကား….ကရင့္အမ်ဳိးသား လြတ္ေျမာက္ေရးေကာင္စီ KNLC ကို ဖ်က္သိမ္းမည္။ မန္းဘဇံ၊ ပဒုိေစာဘသင္၊ ပဒုိေစာသန္းေအာင္၊ ဗိုလ္ေမာင္ေမာင္၊ ပဒိုေဂဒြဲႏွင့္ ပဒိုေဘာယူေဖာ က KNUP မွ ႏုတ္ထြက္မည္။ ၿပီးလွ်င္ …. အတူပူးေပါင္း၍ ``ကရင့္အမ်ဳိးသား ညီညႊတ္ေရးတပ္ဦး`` KNUF ဖြဲ႔မည္။
ေဆြးေႏြးပြဲ သေဘာတူညီခ်က္အတိုင္း KNUF ဖြဲ႔စည္းရန္ ညီလာခံတရပ္ ေခၚယူၾက၏။ ညီလာခံမွ ``ကရင္အမ်ဳိးသား စည္းလံုးညီညႊတ္ေရးတပ္ဦး`` KNUF ဖြဲ႔စည္းလိုက္၏။ ဥကၠ႒အျဖစ္ မန္းဘဇံအား ေရြးခ်ယ္တင္ေျမႇာက္ၿပီး ဒု-ဥကၠ႒အျဖစ္ သူ႔ကုိ ေရြးခ်ယ္၏။ စစ္ဦးစီးခ်ဳပ္အျဖစ္လည္း သူ႔ကုိ တာဝန္ေပး၏။ KNUF ဖြဲ႔စည္းၿပီး၊ ၁ ႏွစ္ၾကာသည့္ အခ်ိန္တြင္မူ KNUF မွ ကရင့္အမ်ဳိးသား အစည္းအ႐ုံး KNU ဟူ၍ အမည္ေျပာင္းလဲ ဖြဲ႔စည္းခဲ့၏။
(၁၄)
ဗိုလ္ေနဝင္း၏ တပ္မေတာ္သည္ ျမစ္ဝကၽြန္းေပၚရွိ KNUP ေျပာက္က်ားမ်ားကို ဝိုင္းပတ္ပိတ္ဆို႔၍ စစ္ေရးအရ ထုိးစစ္ဆင္၏။ KNUP သည္ ျမစ္ဝကၽြန္းေပၚရွိ အေျခစိုက္စခန္းမ်ား စြန္႔ခြာခဲ့ရသည္။ ပဲခူး႐ုိးမတြင္လည္း ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ၏ ေခါင္းေဆာင္မ်ားျဖစ္သည့္ သခင္သန္းထြန္း၊ သခင္ဇင္၊ သခင္ခ်စ္၊ ဗိုလ္ေဇယ် (ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္ဝင္) တို႔သည္ တိုက္ပြဲအတြင္း တဦးၿပီးတဦး က်ဆံုးကုန္ၾက၏။ ရန္သူသည္ ပဲခူး႐ိုးမ ေတာင္ေပၚရွိ တုိင္းရင္းသားေက်းရြာမ်ား အဓမၼ ေျပာင္းေရႊ႔၏။ ေတာ္လွန္ေရးအင္အားစုမ်ားကို ျဖတ္ ၄ ျဖတ္ ျဖတ္၏။ ပဲခူး႐ိုးမတြင္ ေတာ္လွန္ေရး အေျခစိုက္စခန္းမ်ား ထားရွိရန္မလြယ္…..။ ခက္ခဲလာ၏။ အက်အဆံုးမ်ား၏။ ပဲခူး႐ိုးမတြင္ ရပ္တည္လႈပ္ရွားရန္ မျဖစ္ႏုိင္ေတာ့….။ KNUP သည္ ပဲခူး႐ိုးမကုိ စြန္႔ခြာရေတာ့၏။
(၁၅)
၁၉၇၅ …
ခုႏွစ္။မိုးေႏွာင္း….။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ျမေမာင္ ဦးေဆာင္သည့္ KNUP တပ္ဖြဲ႔သည္ ပဲခူး႐ုိးမမွ အေရွ႕တိုင္းသို႔ ဆုတ္ခြာခဲ့ၾက၏။ KNUP မွ ေျမာက္ပိုင္းခ်ီ တပ္ဖြဲ႔သည္လည္း ပဲခူး႐ုိးမသို႔ ျပန္ေရာက္ရွိၿပီး အားလံုးစုေပါင္း၍ ဖာပြန္အနီးရွိ ``ဒူးဒါးေဂး``တြင္ KNUP ကြန္ကရက္ က်င္းပ၏။ ဤကြန္ကရက္က KNUP ၏ ဆ႒မေျမာက္ ကြန္ကရက္ ျဖစ္၏။ ၿပီးလွ်င္ ….ေနာက္ဆံုးေသာ ကြန္ကရက္လည္း ျဖစ္၏။ ကြန္ကရက္ကား… KNUP ကို ဖ်က္သိမ္း၍ KNU ႏွင့္ ပူးေပါင္းရန္ ဆံုးျဖတ္လိုက္၏။ KNUP မွ ေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္လည္း KNU ဗဟိုအဆင့္ ေခါင္းေဆာင္မ်ားအျဖစ္ ဆက္လက္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ၾက၏။
KNU သည္ ကရင့္အမ်ဳဳိးသား လြတ္ေျမာက္ေရး ေတာ္လွန္ေရးတြင္ တခုတည္းေသာ အမ်ဳိးသားအဖြဲ႔အစည္းအျဖစ္ တည္ရွိလာေတာ့၏။
(၁၆)
၁၉၇၆ ခုႏွစ္…။
မာနယ္ပေလာတြင္ KNU ၏ အေရးေပၚ ဗဟိုေကာ္မတီ အစည္းအေဝး ေခၚ၏။ ျဖစ္ေပၚတုိးတက္ေနေသာ စစ္ေရး၊ ႏုိင္ငံေရး အေျခအေနမ်ားအရ….ေခါင္းေဆာင္မႈ အေျပာင္းအလဲ ျပဳလုပ္၏။ ဥကၠ႒ မန္းဘဇံကုိ KNU ၏ နာယကအျဖစ္ ခန္႔အပ္၏။သူ႔ကုိ KNU ဥကၠ႒အျဖစ္ ဗဟိုေကာ္မတီက ေရြးခ်ယ္လုိက္သည္။ အေရွ႕တုိင္း၌ ထြက္ျပဴစ ေနဝန္းနီနီေအာက္၌ ဖားစည္သံသည္ ေဝစည္၍ လႊင့္ပ်ံေနေတာ့၏။
ကိုးကား…- ေစာဘုိျမ၏ က်ေနာ္တင္ျပလုိသည့္ က်ေနာ့္ ျဖတ္သန္းမႈ အစစ္အမွန္-
ကရင္သမုိင္းသုေတသနအဖြဲ႔မွ ထုတ္ေဝသည့္ ႏိုင္ငံသစ္စာေစာင္ (အမွတ္ ၁ မွ ၇ အထိ)-
ဖူးကီးဒုိ၏ မန္းဘဇံႏွင့္ ကရင့္ေတာ္လွန္ေရး-
ဆရာၾကီး ဖူးစေကာလယ္ေတာ၏ ကရင္ေတာ္လွန္ေရး သမုိင္းမွတ္စုမ်ား-
ေအာင္ေစာဦး၏ ျပည္တြင္းစစ္ ႏွစ္ (၅ဝ)-
ဝင္းတင့္ထြန္း၏ အေမွာင္ၾကားက ဗမာျပည္-
သခင္တင္ျမ၏ ဘံုဘဝမွာျဖင့္ (အတြဲ -၅)-
BLC သင္တန္းေက်ာင္းတြင္ ေျပာၾကားခဲ့သည့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ျမ၏ မိန္႔ခြန္း စီဒီခ်ပ္-
သႏူထူး ဂ်ာနယ္မ်ား- ကရင့္သတင္းစဥ္-
KNU ႏွင့္ နဝတၾကား ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးေရးႏွင့္ ပတ္သက္၍ KNU ၏ ရွင္းလင္းခ်က္ စာတမ္း
Posted by linkardepa
မင္းဟန္
တနလၤာေန႔၊ ဧၿပီလ 20 2009 14:30 - ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္
(၉)
၁၉၅၆ ခုႏွစ္ ဇြန္လတြင္ ေကာ္သူ႔ေလ ျပည္လံုးဆုိင္ရာ ကြန္ကရက္အား ေရႊက်င္ၿမိဳ႕နယ္ ``ေမာကို``တြင္ က်င္းပ၏။ ကြန္ကရက္ကုိယ္စားလွယ္ တဦးအျဖစ္ သူလည္း တတ္ေရာက္ရ၏။ ေစာဟန္တာသာေမႊး၊ မန္းဘဇံတုိ႔က ဦးေဆာင္၍ ကြန္ကရက္အား က်င္းပျခင္းျဖစ္သည္။ ကြန္ကရက္တြင္ ကရင့္ေတာ္လွန္ေရးအတြက္ လမ္းစဥ္သစ္တရပ္ မန္းဘဇံမွ တင္၏။ ``ဒုတိယလမ္းစဥ္``ဟု အမည္ေပး၏။
၁၉၄၉ ခုႏွစ္တြင္ စတင္ခဲ့သည့္ လက္နက္ကိုင္ ကရင့္ေတာ္လွန္ေရးကား …. ကရင္ျပည္ ရရွိေရးႏွင့္ ကရင့္အမ်ဳိးသား လြတ္ေျမာက္ေရး ဟူ၍သာ ဦးတည္ခ်က္ ရွိခဲ့၏။ လမ္းစဥ္၊ လုပ္ငန္းစဥ္ဟူ၍ မရွိခဲ့….။ ဦးတည္ခ်က္တြင္သာ ရပ္ေနခဲ့၏။
ဒုတိယလမ္းစဥ္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ ကြန္ကရက္တြင္ အၾကီးအက်ယ္ ေဆြးေႏြးၾက၏။ လည္ပင္းေၾကာၾကီးမ်ား ေထာင္၍ ျငင္းခုန္ၾကသည္။ အေရွ႕တုိင္းရွိ ေတာ္လွန္ေရး အင္အားစုမ်ားက …. လက္ဝဲယိမ္းေသာ လမ္းစဥ္ဟူ၍ လက္မခံခ်င္ၾက….။ ေစာဟန္တာသာေမႊးကမူ လက္ယာႏိုင္ငံမ်ား၏ အကူအညီအေထာက္အပံ့မ်ား ေမွ်ာ္ကိုး၍ ကြန္ကရက္တြင္ ဒုတိယလမ္းစဥ္ကုိ ျငင္းဆုိေနျခင္းျဖစ္၏။ ယခင္ျမစ္ဝကြ်န္းေပၚတြင္ ရွိခဲ့စဥ္ကမူ …. မန္းဘဇံႏွင့္ အတူတြဲ၍ ဤလမ္းစဥ္ကုိ ေဆြးေႏြးခဲ့၊ တုိင္ပင္ခဲ့၊ နည္းလမ္းရွာခဲ့ …. ေရးဆြဲခဲ့ၾကျခင္းျဖစ္၏။ ``ဝိတ္ေထာင္`` ကြန္ဖရင့္တြင္ပင္ အဆိုျပဳတင္သြင္းခဲ့ၾကေသး၏။
ကြန္ကရက္သည္ တရက္ၿပီးတရက္ ၾကာျမင့္လာ၏။ တေန႔၊ တေန႔… စာတမ္းမ်ား ေဆြးေႏြးရာ၏ ``ဝါက်``တေၾကာင္း၊ ``ေဝါဟာရ``တလုံုး ျငင္းခံုရင္းႏွင့္ တေန႔ကုန္၏။ ျငင္းခံုရင္းႏွင့္ပင္ ၿပီး၏။ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်၍မရ….။
ေနာက္ဆံုး…. မန္းဘဇံက ဒီလမ္းစဥ္ကို ျမစ္ဝကၽြန္းေပၚတြင္ စမ္းသပ္က်င့္သံုးခဲ့ၿပီးျဖစ္သည္။ ေအာင္ျမင္သည္ဟု ဆုိရမည္။ ဤအတြက္ အေရွ႕တုိင္းတြင္လည္း ဒီလမ္းစဥ္ကို ၃-ႏွစ္ စမ္းသပ္လုပ္ေဆာင္ပါ။ မေအာင္ျမင္ရင္ ျပင္ႏုိင္ပါသည္ဟူ၍ တင္ျပေဆြးေႏြးမွ လမ္းစဥ္ကုိ စမ္းသပ္လုပ္ေဆာင္ရန္ဟူ၍ ကြန္ကရက္က အတည္ျပဳလုိက္၏။
(၁ဝ)
၁၉၆၃ ခုႏွစ္တြင္ ``ကေဆာဝါး``၌ ကရင့္အမ်ဳိးသား ကြန္ကရက္ က်င္းပ၏။ ``ေမာကို`` ကြန္ကရက္မွစ၍ အပ္ရာထင္ခဲ့ေသာ KRC ႏွင့္ KNUP သည္ ``ကေဆာဝါး``တြင္မူ သိသိသာသာပင္ ကြဲေတာ့၏။ ေစာဟန္တာသာေမႊးသည္ သူကိုယ္တုိင္ ပါဝင္ခ်မွတ္ခဲ့သည့္ `` ဒုတိယလမ္းစဥ္``ကုိ ဆန္႔က်င္ေဝဖန္သည္။ ကြန္ကရက္တြင္ အမ်ားစု၏ သေဘာထားကိုပင္ မေလးစားဘဲ …ခြဲထြက္၏။ ေစာဟန္တာသာေမႊးႏွင့္အတူ ပဒိုေဝေသာ၊ ပဒိုဖုိးေညာ၊ ပဒုိေဝရီေက်ာ္စသည့္ ႏုိင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္မ်ားပါၿပီး တပ္ဖက္ကမူ …..ဗိုလ္လင္းထင္၊ ဗိုလ္မုိးဇက္တို႔၏ တပ္မဟာ (၅)ႏွင့္ ဗိုလ္ထရႈးမင္း၏ တပ္မဟာ (၃) တုိ႔ ပါသြားၾက၏။
ထုိသုိ႔ ….ကြန္ကရက္အတြင္း ကြဲၿပဲသည့္အခ်ိန္၌ သူသည္ Zone Commander တာဝန္ႏွင့္ တပ္မဟာ (၆) တပ္မဟာ (၇) ႏွင့္ တပ္ရင္း (၂ဝ) နယ္ေျမမ်ားအတြင္း ကြပ္ကဲ၍ စစ္ေရးဆင္ႏႊဲေနသည့္ အခ်ိန္ျဖစ္သည္။ သူ႔အား…. ေၾကးနန္းႏွင့္ လွမ္းေခၚၾက၏။ မန္းဘဇံကလည္း ေခၚသည္။ ေစာဟန္တာသာေမႊးမွလည္း ေခၚ၏။ သူသည္ႏွစ္ေယာက္စလံုးႏွင့္ ေတြ႔ရန္ အရင္ေတြ႔၏။
ေစာဟန္တာသာေမႊးက သူ႔ကုိ ေတြ႔လွ်င္ ….``ေဟ့ ….ဗိုလ္ျမ၊ မင္း ဘယ္ဘက္ကေနမလဲ….`` ဟု တိုတုိပင္ ေမး၏။
သူကလည္း … `` မေျပာတတ္ေသးဘူးေလ။ က်ေနာ္ မန္းဘဇံဆီ သြားၾကည့္အံုးမယ္။
ၿပီးမွ … ခင္ဗ်ားကို ျပန္လာေျပာမယ္`` သူႏွင့္ ေစာဟန္တာသာေမႊးတို႔ ေတြ႔ဆံုျခင္းက ဤမွ်ပင္…။
ၿပီးလွ်င္…သူသည္ မန္းဘဇံႏွင့္ ေတြ႔ရန္``ေဆာမီးလူး``ရြာသို႔ ထြက္ခြာခဲ့၏။ မန္းဘဇံက ``ေဆာမီးလူး``ရြာတြင္ ရွိေန၏။ ``ေဆာမီးလူး``ရြာတြင္ မန္းဘဇံႏွင့္ သူ ေတြ႔၏။ သူႏွင့္ မန္းဘဇံတုိ႔ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးသည္က တိုတိုရွင္းရွင္းႏွင့္ ဘြင္းဘြင္းပင္ …..။
``မူးဆုိးက ေျပာတယ္။ ခင္ဗ်ားဟာ ကြန္ျမဴနစ္ပဲ။ ခင္ဗ်ား ကြန္ျမဴနစ္ျဖစ္ရင္ ခင္ဗ်ားေနာက္ က်ေနာ္ မလိုက္ဘူး။ ခင္ဗ်ား ကြန္ျမဴနစ္မဟုတ္ဘူးဆိုရင္ က်ေနာ္ လိုက္မယ္….``
သူကား မန္းဘဇံကုိ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းပင္ ေျပာ၏။ ``မူးဆုိး`` ဟူသည္က ေစာဟန္တာသာေမႊးကုိ ေျပာျခင္းျဖစ္သည္။
မန္းဘဇံက ….. ``အားကြာ ….မူးဆုိးက ငါ့ကို သက္သက္ပ်က္စီးေအာင္ ေျပာတာပဲ။ ငါ ကြန္ျမဴနစ္ မဟုတ္ပါဘူး။ အၿမဲတမ္း ဘုရားရွိခိုးတာပဲ```
`ေအး….ေကာင္းပါၿပီ။ ခင္ဗ်ား ကြန္ျမဴနစ္မဟုတ္ရင္ေတာ့ ခင္ဗ်ားေနာက္ က်ေနာ္ လိုက္မယ္။ ခင္ဗ်ား ကြန္ျမဴနစ္ျဖစ္လာတဲ့ တေန႔မွာ ခင္ဗ်ားကို က်ေနာ္ ဆန္႔က်င္မွာပဲ``သူတုိ႔၏ ေတြ႔ဆံုမႈက ဤမွ်သာ ….။ ၿပီးၿပီ။ မန္းဘဇံႏွင့္ ေတြ႔ၿပီးေနာက္ သူသည္ ေစာဟန္တာသာေမႊးထံ ျပန္လာ၏။ ေစာဟန္တာသာေမႊးႏွင့္ ေတြ႔၏။
ၿပီးလွ်င္ ေစာဟန္တာသာေမႊးကို ေျပာ၏။``က်ေနာ္ မန္းဘဇံနဲ႔ ေတြ႔ခဲ့တယ္။ မန္းဘဇံက သူ ကြန္ျမဴနစ္မဟုတ္ဘူးလို႔ ေျပာတယ္။ သူ ဘုရားရွိခိုးသားပဲ။ ဒါေၾကာင့္ အခု က်ေနာ္ သူ႔ေနာက္လိုက္မယ္
````ခင္းဗ်ားကို မေထာက္ခံရတာက …. ခင္ဗ်ား အလုပ္လုပ္တာ လင္းထင္လို လူေတြသံုးတယ္။ သူတုိ႔က လိုက္ၿပီး ဓားျပတုိက္တယ္။ ျပန္ေပးလည္း ဆြဲတယ္။ ဒီလုပ္ရပ္ေတြဟာ ျပည္သူေတြကို ဒုကၡေပးတာသာ ျဖစ္တယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ က်ေနာ္ မၾကိဳက္ပါ။ တခါက ခင္ဗ်ားအသံလႊင့္စက္ ဝယ္မယ္လို႔ ဆိုတယ္။ ေအာက္ေျခမွာ ေငြရွာခိုင္းတယ္။ ညႊန္ၾကားခ်က္က လူထုထံ အကူအညီေတာင္းပါ။ ေတာင္းလို႔ မရရင္ေခ်း။ ဒါမွမရရင္ ဓားျပတုိက္ၿပီး လုယူလုိ႔ ညႊန္ၾကားတယ္။ ဒါေတြဟာ မမွန္ဘူးလို႔ ထင္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ခင္ဗ်ားကို က်ေနာ္ မေထာက္ခံႏိုင္ပါ
``သူ႔စကားဆံုးလွ်င္ ….ေစာဟန္တာသာေမႊးက …. ``အဲဒီအလုပ္ေတြ ငါ မလုပ္ပါဘူး။ အဲ့ဒါကို လုပ္တာ ေဝေသာပဲ````
ေဝေသာလုပ္တာ မမွန္လည္း ခင္ဗ်ား ဘာမွမေျပာဘူး။ ဒါကို က်ေနာ္ မၾကိဳက္ပါ။ မန္းဘဇံကို ကြန္ျမဴနစ္လို႔ စြပ္စြဲၾကတယ္။ ဒါလည္း က်ေနာ္ မၾကိဳက္ပါ။ ဒါေပမဲ့ သူက ဓားျပတုိက္ဖုိ႔ ခြင့္မျပဳဘူး။ သူ႔ကို ေထာက္ခံတာ ဒါေၾကာင့္ပဲ။ ခင္ဗ်ားကို က်ေနာ္ မၾကိဳက္တာ တျခားအေၾကာင္း ရွိပါေသးတယ္။ လူေတြကို ဓားျပတုိက္ခိုင္းတယ္။ လူသတ္ခိုင္းတယ္။ အရင္က ခင္ဗ်ား ေျပာခဲ့တယ္။ ဗမာဟာ မင္းတုိ႔ေယာက္ဖ မဟုတ္ဘူး။ အားလံုးသတ္။ က်ေနာ္တုိ႔ ဒီအတိုင္းသာ လိုက္သတ္ေနမယ္ဆိုရင္ က်ေနာ္တုိ႔ လူမ်ဳိးကို ကာကြယ္လုိ႔ ရေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူး။ က်ေနာ္တို႔ လူေတြကို ဒီလိုမသတ္သင့္ပါ။ က်ေနာ္တို႔ ဒီအတုိင္း သတ္ေနၾကရင္ ကရင္က ဗမာကိုသတ္၊ ဗမာကလည္း ကရင္ကိုသတ္ လုပ္ေနၾကရင္ ေနာက္ဆံုး က်ေနာ္တုိ႔ ႐ႈံးမွာပဲ။ ဒါ့ေၾကာင့္ ဒါကိုေတာ့ မလုပ္သင့္ပါ။ က်ေနာ္တို႔က လူေကာင္းနဲ႔ လူဆုိး ခဲြျခားရမယ္။ ဗမာျပည္သူထဲမွာလည္း ဗမာလူထုနဲ႔ ရန္သူကို ခြဲျခားရမယ္``
(၁၁)
``ကေဆာဝါး`` ကြန္ကရက္ ၿပီးသည့္ေနာက္ ….ေစာဟန္တာသာေမႊး ဦးေဆာင္သည့္ KRC သည္ ဗိုလ္ေနဝင္းထံသို႔ လက္နက္ခ်သြားခဲ့၏။ ေစာဟန္တာသာေမႊးႏွင့္ KRC မရွိေတာ့သည့္ေနာက္တြင္ ….မန္းဘဇံ ဦးေဆာင္သည့္ KNUP သည္ ကရင္အမ်ဳိးသား လြတ္ေျမာက္ေရးခရီးကို `` ဒုတိယလမ္းစဥ္``ႏွင့္ အျပင္းခ်ီတက္ ပါတီတည္ေဆာက္ေရး….။
တပ္ေပါင္းစုတည္ေဆာက္ေရး….။
တပ္မေတာ္ တည္ေဆာက္ေရး…။
ေတာ္လွန္ေရး ဦးေဆာင္မႈေပးရာတြင္ လူထုထက္ ေရွ႕ေရာက္လြန္းေန၍လည္း မျဖစ္။ ေရွ႕ေရာက္လြန္းပါက လူထုႏွင့္ ကင္းကြာႏုိင္၏။ လူထုထက္ ေနာက္က်န္ေနခဲ့ပါကလည္း …လူထုေနာက္ၿမီးဆြဲအျဖစ္ က်န္ေနရစ္မည္။ မဟာေအာက္တိုဘာ ေတာ္လွန္ေရး၏ ေခါင္းေဆာင္ၾကီး ``လီနင္`` မိန္႔မွာသလုိပင္ ….ဦးေဆာင္သူတုိ႔ကား …လူထုထက္ ေရွ႕လည္း မေရာက္လြန္း၊ ေနာက္က်၍လည္း မက်န္ရစ္ေစဘဲ လူထုကုိ ဦးေဆာင္ခ်ီတက္ႏိုင္ရမည္။
သူသည္ ထုိစဥ္က…. စစ္ဇံုနယ္မႉးတာဝန္ႏွင့္ ဖာပြန္ေဒသ၊ ဖားအံခ႐ိုင္၊ ဒူးပလာယာခ႐ိုင္တြင္ စစ္ေရးတာဝန္ ထမ္းေဆာင္လ်က္ရွိသည္။ ၁၉၆၄-၆၅ ႏွစ္မ်ားအတြင္း ရန္သူ၏ ပိတ္ဆို႔ထိုးစစ္ဆင္မႈက ျပင္းထန္သည္။ ဇံုနယ္စစ္႒ာနခ်ဳပ္ကုိ တေနရာရာတြင္ အတည္တက် မထိုင္ႏိုင္။ ေန႔စဥ္လိုလုိပင္ ေရႊ႔ေျပာင္းေနရသည္။ ေရွာင္ရင္း၊ တိမ္းရင္းႏွင့္ ေျပာက္က်ားစစ္ ဆင္ရ၏။ လူထုအၾကား သြားလာရင္း သူသည္ လူထုထံမွ ညဥ္းတြားသံအခ်ဳိ႕ ၾကားလာရ၏။
``ကရင္ေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ ကြန္ျမဴနစ္မ်ားျဖစ္ကုန္ၿပီ…။ဘုရား၊ တရား မရွိေတာ့ဘူး…``
ထို…ထိုေသာ အသံတုိ႔ လူထုၾကားတြင္ ဟုိမွ….သည္မွ ၾကားလာရ၏။ ဤသို႔ေသာ အသံမ်ား ၾကားရဖန္ မ်ားလာသည့္အခါတြင္ သူသည္ ဗဟိုသို႔ တက္၍ တင္ျပရန္ ဆံုးျဖတ္လုိက္၏။ ဗဟိုသို႔ ႏွစ္ၾကိမ္မွ်တက္၍ သူ တင္ျပခဲ့သည္။
သူက ….ခင္ဗ်ားတုိ႔ ႏိုင္ငံေရးလုပ္ရာတြင္ ျပင္းထန္လြန္းသည္။ ျပည္သူမ်ားက လက္မခံႏုိင္ေသး။ ျပန္ျပင္သင့္သည္။ လမ္းစဥ္ကို အနည္းငယ္ ေလွ်ာ့ခ်မွသာ ျပည္သူမ်ားက ခင္ဗ်ားတုိ႔ကို ေထာက္ခံလိမ့္မည္။ ဤသို႔…. သူ တင္ျပ၏။ ဗဟိုေခါင္းေဆာင္မ်ားက သူ႔တင္ျပခ်က္ကို အေလးမထား…..။ ပို၍ပင္ နီလာသည္ဟု သူ ထင္လာ၏။ သူႏွင့္ ဗဟိုေခါင္းေဆာင္မ်ားအၾကား အျမင္မတူမႈမ်ား ရွိလာ၏။
ဗဟိုေခါင္းေဆာင္မ်ားက ပါတီတည္ေဆာက္ေရး…. တပ္ေပါင္းစု တည္ေဆာက္ေရးတို႔ကုိ တိုး၍ … ၊ ျမႇင့္၍ တည္ေဆာက္ၾက၏။
ထိုစဥ္က …. ကရင့္လက္နက္ကိုင္တပ္မ်ား၏ စစ္ဦးစီးခ်ဳပ္မွာ ဗိုလ္တင္ဦး (ဖူးတာအဲ႔၊ ယခုကြယ္လြန္၊ ဒူးပလာယာခ႐ိုင္ ဥကၠ႒) ျဖစ္သည္။ စစ္ဦးစီးခ်ဳပ္ဗုိလ္တင္ဦးမွ တုိင္းစည္း႐ုံးေရးမႉး ဖဒိုဘသင္ (ယခု ကြယ္လြန္ ၊ KNU ဥကၠ႒ေဟာင္း) ထံသို႔ အမိန္႔ညႊန္ၾကားစာတေစာင္ ေပးပို႔၏။ ညႊန္ၾကားစာက ….
``KNU ၏ ပါတီကလပ္စည္းမ်ား ေနရာတုိင္းတြင္ ဖြဲ႔စည္းထားရွိရန္
````ပါတီကုိ ပိုမို၍ က်စ္လ်စ္ခိုင္မာေအာင္ တည္ေဆာက္သြားရန္ ````
ပါတီေတာင့္တင္း ခိုင္မာလာသည့္အခါတြင္ စစ္ဖက္၊ နယ္ဖက္ ရာထူးတာဝန္မ်ားကုိ ပါတီဝင္မ်ားကိုသာ ခန္႔အပ္တာဝန္ေပးသြားရန္ … ပါတီဝင္မဟုတ္သူမ်ား ဖယ္ရွားသြားရန္`` ျဖစ္သည္။
ဤညႊန္ၾကားခ်က္ အမိန္႔စာကို သူလည္း ဖတ္ရ၏။ ထိုအခ်ိန္တြင္ သူသည္ စစ္ဖက္၌ စစ္တုိင္းမႉး ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ ျဖစ္ေနၿပီး၊ KNUP တြင္မူ ဗဟိုေကာ္မတီဝင္ ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္…. သူကား KNUP တြင္ ပါတီဝင္တဦး မဟုတ္….။ ပါတီဝင္ရန္လည္း သူ႔တြင္ ဆႏၵစိတ္ကူးမရွိ။ သူကဲ့သို႔ ပါတီဝင္မဟုတ္သည့္ လက္နက္ကိုင္ ကရင့္ေတာ္လွန္ေရးသမားမ်ားက အမ်ားအျပားပင္ရွိ၏။ ဗဟို ညႊန္ၾကားခ်က္အေပၚ သူ …. သေဘာမက်။ စိတ္မေကာင္းလည္း ျဖစ္မိ၏။ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ မ်ဳိးခ်စ္စိတ္ႏွင့္ ေတာ္လွန္ေရးတြင္ ပါဝင္လုပ္ကိုင္ခဲ့ၾကၿပီး ယခုကဲ့သို႔ ဗဟိုေခါင္းေဆာင္မ်ားမွ သေဘာထားျခင္းသည္`မသင့္` ဟုလည္း သူ ေတြးထင္မိ၏။
သူ စဥ္းစားရၿပီ။ ဘာလုပ္မလဲ….။ ဤအတုိင္းဆုိလွ်င္ …. ဗဟိုေခါင္းေဆာင္မ်ား၏ ေနာက္သို႔ မလုိက္သင့္ေတာ့….။ သူ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်လိုက္၏။ KNUP မွ သူ ခြဲထြက္လိုက္၏။ သူႏွင့္အတူ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေရႊဆုိင္း (ယခုကြယ္လြန္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေရႊဆိုင္း) ၊ ဗိုလ္ကစယ္ဒုိ (ယခု ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ကစယ္ဒို) ႏွင့္ ဖဒုိသာျပည့္တို႔လည္း အတူပါလာခဲ့၏။ သူ KNUP မွ ခြဲထြက္ေၾကာင္းအား ထုတ္ျပန္ေၾကညာခ်က္ထုတ္ျပန္၍ ျပည္သူသို႔ ရွင္းျပခဲ့၏။
ၿပီးလွ်င္ …..``ကရင့္အမ်ဳိးသား လြတ္ေျမာက္ေရးေကာင္စီ`` KNLC ဖြဲ႔သည္။ ခြဲထြက္ခဲ့သည့္ လက္နက္ကိုင္ တပ္မ်ားကိုမူ ``ကရင့္အမ်ဳိးသား လြတ္ေျမာက္ေရးတပ္မေတာ္`` KNLA ဟူ၍ ဖြဲ႔စည္းထူေထာင္ခဲ့၏။
သူကား…. အသစ္ဖြဲ႔စည္းလုိက္သည့္ KNLC တြင္ ဥကၠ႒အျဖစ္ တာဝန္ယူရၿပီး KNLA တြင္လည္း စစ္ဦးစီးခ်ဳပ္….အျဖစ္ စစ္ေရးတာဝန္ ထမ္းေဆာင္ရျပန္သည္။
၁၉၆၆ ခုႏွစ္ ေႏြဦး…..။
(၁၂)
KNUP မွ သူ ခြဲထြက္ခဲ့ၿပီးေနာက္ KNUP အတြင္း၌ အယူအဆေရး ပဋိပကၡသည္ ၾကီးမားလာသည္။ KNUP ကို အမ်ဳိးသားတုိးတတ္ေရးပါတီမွ အလုပ္သမားပါတီအျဖစ္ ေျပာင္းလဲဖြဲ႔စည္းရန္ ပါတီကလပ္စည္းမ်ားမွ ၾကိဳးပမ္းလာၾကသည္။ ထိပ္ပိုင္းေခါင္းေဆာင္မ်ား အၾကား၌လည္း အယူဝါဒေရးရာ ကြဲျပားမႈမ်ား ရွိလာၾက၏။ ပါတီအတြင္း လက္ဝဲစြန္းက်မႈကုိ ေဝဖန္တုိက္ခိုက္ရင္း….လက္နက္ကိုင္ပဋိပကၡ အဆင့္သို႔ပင္ ေရာက္ခဲ့ရသည္။
ထုိစဥ္ကာလ ….ကရင့္ေတာ္လွန္ေရးကား… သူဦးေဆာင္သည့္ ကရင့္အမ်ဳိးသား လြတ္ေျမာက္ေရးေကာင္စီ (KNLC) က အေရွ႕တုိင္းတြင္ တသီးတျခား….။ KNUP အတြင္း၌ကား ….အယူအဆေရး တုိက္ပြဲေၾကာင့္ အခ်င္းခ်င္း လက္နက္ကို္င္ပဋိပကၡ အဆင့္သို႔ ေရာက္ရွိေနေလ၏။ ကရင့္ေတာ္လွန္ေရးအတြင္း ညီညႊတ္မႈသည္ ၿပိဳကြဲေန၏။ မျဖစ္…..။ ဤသို႔ ညီညႊတ္မႈ ၿပိဳကြဲေနသ၍ ကရင့္ေတာ္လွန္ေရး ေအာင္ျမင္မႈပန္းတုိင္သို႔ မည္သုိ႔မွ ခ်ီတက္ႏုိ္င္မည္ မဟုတ္။ ဤသို႔…. သူ ေတြးမိ၏။ ဆင္ျခင္မိ၏။
(၁၃)
၁၉၆၈ ….။
သူ KNUP မွ ခြဲထြက္ခဲ့ၿပီး ၂ ႏွစ္အၾကာတြင္ KNUP ဥကၠ႒ မန္းဘဇံႏွင့္ သူ ေတြ႔ဆံုရန္ ဆံုးျဖတ္၏။ မန္းဘဇံႏွင့္သူ ေတြ႔ၿပီး ညီညႊတ္ေရး တည္ေဆာက္မည္။ ``ခုိမူဒဲ``တြင္ သူႏွင့္ မန္းဘဇံ ေတြ႔ဆံုၾက၏။ ေဆြးေႏြးၾက၏။ ညီညႊတ္ေရးအတြက္ အေျဖမရေသး….။ ထပ္၍ ….ထပ္၍ ေတြ႔ၾက၏။ ေဆြးေႏြးၾက၏။ အေျဖရွာၾက၏။ ``မူသယ္`` ``ေသြးဘိုးထာ````ပယ္ေကာခီး``တို႔တြင္ ေတြ႔ၾက၏။ သူႏွင့္ မန္းဘဇံ ညီညႊတ္ေရးအတြက္ ေဆြးေႏြးၾကသည္ကို KNUP ထဲမွ အခ်ဳိ႕က ``က်ား-သမင္`` ညီညႊတ္ေရးဟူ၍ ဝိၿဂိဳဟ္ျပဳၾက၏။
``ထုိဒိုပေလာ``ေဆြးေႏြးပြဲတြင္မူ သူတုိ႔ ညီညႊတ္ေရးအတြက္ သေဘာတူညီမႈ ရရွိခဲ့၏။ အစည္းအေဝးသို႔ KNUP ဘက္မွ မန္းဘဇံ၊ ပဒိုေစာသန္းေအာင္ (KNU၊ ဒု-ဥကၠ႒ေဟာင္း၊ ကြယ္လြန္) ၊ ဗိုလ္ေမာင္ေမာင္ (ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေမာင္ေမာင္၊ KNU အတြင္းေရးမႉး -၁၊ ကြယ္လြန္) ၊ ပဒိုဘသင္ (KNU ဥကၠ႒ေဟာင္း၊ ကြယ္လြန္)၊ ပဒိုေဂဒြဲ။ ပဒိုေဘာယူေဖာတုိ႔ တက္ေရာက္ၾက၏။
သေဘာတူညီမႈကား….ကရင့္အမ်ဳိးသား လြတ္ေျမာက္ေရးေကာင္စီ KNLC ကို ဖ်က္သိမ္းမည္။ မန္းဘဇံ၊ ပဒုိေစာဘသင္၊ ပဒုိေစာသန္းေအာင္၊ ဗိုလ္ေမာင္ေမာင္၊ ပဒိုေဂဒြဲႏွင့္ ပဒိုေဘာယူေဖာ က KNUP မွ ႏုတ္ထြက္မည္။ ၿပီးလွ်င္ …. အတူပူးေပါင္း၍ ``ကရင့္အမ်ဳိးသား ညီညႊတ္ေရးတပ္ဦး`` KNUF ဖြဲ႔မည္။
ေဆြးေႏြးပြဲ သေဘာတူညီခ်က္အတိုင္း KNUF ဖြဲ႔စည္းရန္ ညီလာခံတရပ္ ေခၚယူၾက၏။ ညီလာခံမွ ``ကရင္အမ်ဳိးသား စည္းလံုးညီညႊတ္ေရးတပ္ဦး`` KNUF ဖြဲ႔စည္းလိုက္၏။ ဥကၠ႒အျဖစ္ မန္းဘဇံအား ေရြးခ်ယ္တင္ေျမႇာက္ၿပီး ဒု-ဥကၠ႒အျဖစ္ သူ႔ကုိ ေရြးခ်ယ္၏။ စစ္ဦးစီးခ်ဳပ္အျဖစ္လည္း သူ႔ကုိ တာဝန္ေပး၏။ KNUF ဖြဲ႔စည္းၿပီး၊ ၁ ႏွစ္ၾကာသည့္ အခ်ိန္တြင္မူ KNUF မွ ကရင့္အမ်ဳိးသား အစည္းအ႐ုံး KNU ဟူ၍ အမည္ေျပာင္းလဲ ဖြဲ႔စည္းခဲ့၏။
(၁၄)
ဗိုလ္ေနဝင္း၏ တပ္မေတာ္သည္ ျမစ္ဝကၽြန္းေပၚရွိ KNUP ေျပာက္က်ားမ်ားကို ဝိုင္းပတ္ပိတ္ဆို႔၍ စစ္ေရးအရ ထုိးစစ္ဆင္၏။ KNUP သည္ ျမစ္ဝကၽြန္းေပၚရွိ အေျခစိုက္စခန္းမ်ား စြန္႔ခြာခဲ့ရသည္။ ပဲခူး႐ုိးမတြင္လည္း ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ၏ ေခါင္းေဆာင္မ်ားျဖစ္သည့္ သခင္သန္းထြန္း၊ သခင္ဇင္၊ သခင္ခ်စ္၊ ဗိုလ္ေဇယ် (ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္ဝင္) တို႔သည္ တိုက္ပြဲအတြင္း တဦးၿပီးတဦး က်ဆံုးကုန္ၾက၏။ ရန္သူသည္ ပဲခူး႐ိုးမ ေတာင္ေပၚရွိ တုိင္းရင္းသားေက်းရြာမ်ား အဓမၼ ေျပာင္းေရႊ႔၏။ ေတာ္လွန္ေရးအင္အားစုမ်ားကို ျဖတ္ ၄ ျဖတ္ ျဖတ္၏။ ပဲခူး႐ိုးမတြင္ ေတာ္လွန္ေရး အေျခစိုက္စခန္းမ်ား ထားရွိရန္မလြယ္…..။ ခက္ခဲလာ၏။ အက်အဆံုးမ်ား၏။ ပဲခူး႐ိုးမတြင္ ရပ္တည္လႈပ္ရွားရန္ မျဖစ္ႏုိင္ေတာ့….။ KNUP သည္ ပဲခူး႐ိုးမကုိ စြန္႔ခြာရေတာ့၏။
(၁၅)
၁၉၇၅ …
ခုႏွစ္။မိုးေႏွာင္း….။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ျမေမာင္ ဦးေဆာင္သည့္ KNUP တပ္ဖြဲ႔သည္ ပဲခူး႐ုိးမမွ အေရွ႕တိုင္းသို႔ ဆုတ္ခြာခဲ့ၾက၏။ KNUP မွ ေျမာက္ပိုင္းခ်ီ တပ္ဖြဲ႔သည္လည္း ပဲခူး႐ုိးမသို႔ ျပန္ေရာက္ရွိၿပီး အားလံုးစုေပါင္း၍ ဖာပြန္အနီးရွိ ``ဒူးဒါးေဂး``တြင္ KNUP ကြန္ကရက္ က်င္းပ၏။ ဤကြန္ကရက္က KNUP ၏ ဆ႒မေျမာက္ ကြန္ကရက္ ျဖစ္၏။ ၿပီးလွ်င္ ….ေနာက္ဆံုးေသာ ကြန္ကရက္လည္း ျဖစ္၏။ ကြန္ကရက္ကား… KNUP ကို ဖ်က္သိမ္း၍ KNU ႏွင့္ ပူးေပါင္းရန္ ဆံုးျဖတ္လိုက္၏။ KNUP မွ ေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္လည္း KNU ဗဟိုအဆင့္ ေခါင္းေဆာင္မ်ားအျဖစ္ ဆက္လက္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ၾက၏။
KNU သည္ ကရင့္အမ်ဳဳိးသား လြတ္ေျမာက္ေရး ေတာ္လွန္ေရးတြင္ တခုတည္းေသာ အမ်ဳိးသားအဖြဲ႔အစည္းအျဖစ္ တည္ရွိလာေတာ့၏။
(၁၆)
၁၉၇၆ ခုႏွစ္…။
မာနယ္ပေလာတြင္ KNU ၏ အေရးေပၚ ဗဟိုေကာ္မတီ အစည္းအေဝး ေခၚ၏။ ျဖစ္ေပၚတုိးတက္ေနေသာ စစ္ေရး၊ ႏုိင္ငံေရး အေျခအေနမ်ားအရ….ေခါင္းေဆာင္မႈ အေျပာင္းအလဲ ျပဳလုပ္၏။ ဥကၠ႒ မန္းဘဇံကုိ KNU ၏ နာယကအျဖစ္ ခန္႔အပ္၏။သူ႔ကုိ KNU ဥကၠ႒အျဖစ္ ဗဟိုေကာ္မတီက ေရြးခ်ယ္လုိက္သည္။ အေရွ႕တုိင္း၌ ထြက္ျပဴစ ေနဝန္းနီနီေအာက္၌ ဖားစည္သံသည္ ေဝစည္၍ လႊင့္ပ်ံေနေတာ့၏။
ကိုးကား…- ေစာဘုိျမ၏ က်ေနာ္တင္ျပလုိသည့္ က်ေနာ့္ ျဖတ္သန္းမႈ အစစ္အမွန္-
ကရင္သမုိင္းသုေတသနအဖြဲ႔မွ ထုတ္ေဝသည့္ ႏိုင္ငံသစ္စာေစာင္ (အမွတ္ ၁ မွ ၇ အထိ)-
ဖူးကီးဒုိ၏ မန္းဘဇံႏွင့္ ကရင့္ေတာ္လွန္ေရး-
ဆရာၾကီး ဖူးစေကာလယ္ေတာ၏ ကရင္ေတာ္လွန္ေရး သမုိင္းမွတ္စုမ်ား-
ေအာင္ေစာဦး၏ ျပည္တြင္းစစ္ ႏွစ္ (၅ဝ)-
ဝင္းတင့္ထြန္း၏ အေမွာင္ၾကားက ဗမာျပည္-
သခင္တင္ျမ၏ ဘံုဘဝမွာျဖင့္ (အတြဲ -၅)-
BLC သင္တန္းေက်ာင္းတြင္ ေျပာၾကားခဲ့သည့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ျမ၏ မိန္႔ခြန္း စီဒီခ်ပ္-
သႏူထူး ဂ်ာနယ္မ်ား- ကရင့္သတင္းစဥ္-
KNU ႏွင့္ နဝတၾကား ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးေရးႏွင့္ ပတ္သက္၍ KNU ၏ ရွင္းလင္းခ်က္ စာတမ္း
Posted by linkardepa
ကရင့္အမ်ဳိးသား လြတ္ေျမာက္ေရး ခရီးႏွင့္ … ေစာဘုိျမ၏ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ျမ (သို႔မဟုတ္) စစ္သားစိတ္ႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးလုပ္သူ - အပိုင္း(၄)
Wednesday, April 22, 2009
မင္းဟန္
အဂၤါေန႔၊ ဧၿပီလ 21 2009 16:31 - ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္
(၁၇)
KNU ဥကၠ႒အျဖစ္ တာဝန္ယူခဲ့ၿပီး ၁၉ ႏွစ္ၾကာသည့္ အခ်ိန္တြင္ သူ႔အတြက္ အၾကီးမားဆံုး စိန္ေခၚမႈၾကီးကုိ ရင္ဆုိင္ရ၏။ သူ႔အတြက္တြင္မဟုတ္ …. KNU အတြက္လည္း ၾကီးမားေသာ စိန္ေခၚမႈတရပ္ဟု ဆိုရမည္။
စိန္ေခၚမႈက ``သုမြဲထ`` ျမစ္ဆံုတြင္ ဗဟိုျပဳျဖစ္ေပၚခဲ့သည့္အတြက္ ``သုမြဲထ`` စိန္ေခၚမႈဟု ဝိၿဂိဳဟ္ျပဳရမည္။ သုမြဲထက သံလြင္ႏွင့္ ေသာင္းရင္းဆံုရာ သံလြင္ျမစ္၏ အေနာက္ဘက္ကမ္းတြင္ ရွိ၏။ မာနယ္ပေလာ ခုခံေရးစစ္တြင္ စစ္ေရးအရ အေရးပါေသာ အရပ္ျဖစ္သည္။
၁၉၈၉ ခုႏွစ္ ႏွစ္ဦးတြင္ ၿမိဳင္ၾကီးငူဆရာေတာ္ အရွင္သုဇနသည္ မာနယ္ပေလာသို႔ၾကြၿပီး သူႏွင့္ ေတြ႔၏။ ၿပီးလွ်င္ ….. သုမြဲထျမစ္ဆံု၌ ဘုရားတည္၊ ေက်ာင္းေဆာက္၍ သာသနာျပဳလုပ္ငန္းမ်ား ေဆာင္ရြက္လိုေၾကာင္း ျမြက္ၾကား၏။ သူကလည္း KNU ၏ လြတ္လပ္စြာ ကိုးကြယ္ယံုၾကည္ခြင့္ မူဝါဒအရ ခြင့္ျပဳ၏။ သို႔ေသာ္ ….ျခြင္းခ်က္ေတာ့ပါသည္။ ျခြင္းခ်က္က ….စစ္ေရးအရ အခ်က္အခ်ာက်ေသာ ေနရာျဖစ္၍ ကန္႔သတ္ခ်က္ ထည့္ရျခင္းျဖစ္သည္။
``ေစတီကုိ ထံုးသကၤန္း ကပ္လႉျခင္း မျပဳရန္````
ေက်ာင္း၊ ဇရပ္တို႔ကို သြပ္မိုးျခင္း မျပဳရန္````
မေအးခ်မ္းေသးေသာ ေဒသျဖစ္၍ တဖက္ႏုိင္ငံမွတဆင့္ ဒကာ၊ ဒါယိကာမမ်ား လာေရာက္ပူေဇာ္ျခင္း မျပဳရန္`` ဟူ၍ျဖစ္သည္။
သြပ္မုိးႏွင့္ ထံုးျဖဴျဖဴေစတီတုိ႔က ရန္သူစစ္တပ္မ်ား လက္နက္ၾကီး ပစ္မွတ္မ်ားအတြက္ အေထာက္အကူျပဳရာ ေရာက္ေစမည္ဟု KNU က ယူဆ၍ မျပဳလုပ္ရန္၊ ကန္႔သတ္ျခင္းျဖစ္သည္။ ၿမိဳင္ၾကီးငူဆရာေတာ္ အရွင္သုဇနက မေက်နပ္…..။ တည္လိုက္၊ နားလိုက္ႏွင့္ပင္ ….၊ ျမစ္ဆံုေစတီ ထီးတင္မည့္ အေျခသို႔ ေရာက္လာ၏။
ဤအတြင္း ၿမိဳင္ၾကီးငူဆရာေတာ္၏ အေျခအေနက KNU အဖုိ႔ သံသယပြားစရာမ်ားႏွင့္ ျဖစ္လာသည္။ သုမြဲထတြင္ ဘုရားတည္ရင္း ၿမိဳင္ၾကီးငူဆရာေတာ္ထံတြင္ မွီတင္းခိုလႈံေနၾကသည့္လူမ်ားက လူေပါင္း ၈ဝဝ၊ တေထာင္ခန္႔ ရွိမည္။ ရြာငယ္ေလးတရြာမွ် ျဖစ္သည္။ ဤသူတုိ႔ကို ရွင္သုဇနသည္ ေန႔စဥ္ ထမင္း၊ ေဆး၊ ကြမ္း ေကြ်းေမြး၏။ ဤမွ်ေသာ ဒကာတုိ႔ကို ရွင္သုဇန ေကြ်းေမြးႏိုင္ေအာင္ မည္သည့္ ဒကာက လႉဒါန္းေနပါသနည္း…..။ KNU အဖုိ႔ ေတြးစရာျဖစ္လာ၏။
သုမြဲထရွိ ၿမိဳင္ၾကီးငူဆရာေတာ္ရွင္ သုဇနထံ ခိုလႈံေနထုိင္ၾကသည့္ ဒကာ၊ ဒယိကာမမ်ားကို စစ္မႈထမ္းရြက္ျခင္း၊ ေတာ္လွန္ေရးတြင္ ပါဝင္ေဆာင္ရြက္ျခင္းမွ ကင္းလြတ္ခြင့္ေပးရန္ အရွင္သုဇနက ေတာင္းဆိုလာ၏။
အခ်ဳိ႕ေသာ KNLA မွ ရဲေဘာ္တပ္သားအခ်ဳိ႕ပင္ တပ္မွ စြန္႔ခြာ၍ သုမြဲထတြင္ ခိုလႈံသြားၾက၏။
ခက္ၿပီ…..။သုမြဲထတြင္ ခိုလႈံလာၾကသည့္သူမ်ားကို ၿမိဳင္ၾကီးငူဆရာေတာ္ အရွင္သုဇနက ၿမိဳင္ၾကီးငူတံဆိပ္တံုး ႏွိပ္ထားသည့္ လက္မွတ္ကဒ္ျပားမ်ား ထုတ္ေပး၏။ ဤလက္မွတ္က ခရီးသြားလွ်င္ ႏိုင္ငံသားစိစစ္ေရး ကဒ္ျပားထက္ တန္ခိုးထက္၍ နဝတစစ္တပ္မ်ားက ေတြ႔လွ်င္ စစ္ေဆးေမးျမန္းျခင္း မရွိ။ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ သြားလာခြင့္ ရွိ၏။ လိုအပ္လွ်င္ ….အကူအညီေတာင္း၍ ရေသး၏။ ဤတြင္ …..KNLA တပ္တြင္းမွ စည္းကမ္းခ်ဳိးေဖာက္ၾကသူမ်ား၊ အျပစ္က်ဴးလြန္ၾကသူမ်ားႏွင့္ ရန္သူ၏ သူလွ်ဳိလုပ္ငန္းလုပ္ရန္ လာၾကသူမ်ားသည္ သုမြဲထသို႔ လာ၍ခိုလႈံၾက၏။ ၿမိဳင္ၾကီးငူဆရာေတာ္ အရွင္သုဇနဂိုဏ္းသို႔ ဝင္ၾက၏။ အခ်ဳိ႕က သကၤန္းစီး၍ပင္ ေနၾက၏။ ခက္ၿပီ…..။
(၁၈)
ျပႆနာက အရွင္သုဇနသည္ ဘာသာေရးကို ခုတုံုးလုပ္၍ KNU ႏွင့္ မာနယ္ပေလာကို လည္မ်ဳိညႇစ္ရန္အတြက္ လည္တုိင္ေပၚသို႔ လက္တင္လာျခင္းျဖစ္သည္။
KNU ဥကၠ႒ တေယာက္အေနႏွင့္ သူ ဤသို႔ ေတြးျမင္မိ၏။ လည္တုိင္ဆီသို႔ တင္လာေသာ လက္ကုိ မည္သို႔ ဖယ္ရွားမည္နည္း….။ သူ နည္းလမ္းရွာရ၏။ ဘာသာအေရး၊ သာသနာ့အေရး၊ သံဃအေရးျဖစ္၍၊ သံဃာေတာ္ အရွင္ျမတ္တုိ႔သာ ေျဖရွင္းၾကလွ်င္ သင့္ျမတ္မည္။ ဤသို႔ သူ စဥ္းစားမိ၏။ ေကာ္သူေလ ျပည္နယ္အတြင္းရွိ ကရင့္သံဃာေတာ္မ်ား အစည္းအ႐ုံး၏ အေရးေပၚ သံဃာအစည္းအေဝး ေခၚယူရန္ သူ ဆံုးျဖတ္၏။
(၁၉)
၁၉၉၄ ခုႏွစ္ ႏုိဝင္ဘာလ ၂၃ ရက္ႏွင့္ ၂၄ ရက္ေန႔မ်ားတြင္ မာနယ္ပေလာ၌ပင္ ကရင့္သံဃာေတာ္မ်ား အစည္းအ႐ုံး၏ အေရးေပၚ အစည္းအေဝး က်င္းပ၏။ သံဃာေတာ္ အရွင္သူျမတ္ ၁ဝ၂ ပါး တတ္ေရာက္ၾကသည္။ ၿမိဳင္ၾကီးငူဆရာေတာ္ ရွင္သုဇနကိုလည္း ပင့္ဖိတ္၏။ ရွင္သုဇနႏွင့္ ၿမိဳင္ၾကီးငူ နန္းဦးေဘးမဲ့ ေက်ာင္းမွ သံဃာေတာ္မ်ားက ၾကြေရာက္ၾကျခင္း မရွိ…..။ သပိတ္ေမွာက္သကဲ့သို႔ ျဖစ္ေန၏။ ၂ ရက္ၾကာ သံဃာအစည္းအေဝးၾကီးမွ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ၇ ခ်က္ ခ်မွတ္ခဲ့ၾက၏။
(၁) သာသနာျပဳ လုပ္ငန္းမ်ားကို လုပ္ေဆာင္ရာတြင္ လည္းေကာင္း၊ ဘာသာေရးကိစၥမ်ားကို လုပ္ေဆာင္ရာတြင္ လည္းေကာင္း၊ ႏုိင္ငံေရး၊ စစ္ေရး၊ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး လုပ္ငန္းမ်ားကို ထိခုိက္ပတ္သက္မႈ မရွိေစရန္။
(၂) လူပုဂိၢဳလ္မ်ားကို ရဟန္းေဘာင္သို႔ သြတ္သြင္းရာတြင္ ဗုဒၶ၏ ဝိနည္းေတာ္ႏွင့္အညီ ဆန္းစစ္သြတ္သြင္းမႈ ျပဳၾကရန္။
(၃) စစ္မက္ျဖစ္ပြားေနေသာ ေဒသမ်ားအတြင္း သာသနာျပဳျခင္း၊ ဘုရားေက်ာင္းကန္ တည္ေဆာက္ျခင္းမ်ား ရပ္ဆိုင္းထားရန္။
(၄) ဘာသာေရးမွတဆင့္ လူထုအတြင္း၊ ရဟန္းသံဃာမ်ားအတြင္း၊ ဘာသာအယူဝါဒ အမ်ဳိးမ်ဳိးအတြင္း၊ စည္းလံုးညီညႊတ္မႈ ပ်က္ျပားေစမည့္ လုပ္ေဆာင္မႈမ်ား ေရွာင္ရွားရန္။
(၅) ဗုဒၶဘာသာဝင္မ်ားအတြင္း၊ ရဟန္းသံဃာမ်ားအတြင္း၊ ရဟန္းသံဃာမ်ားႏွင့္ ေဒသဆိုင္ရာ အာဏာပိုင္မ်ားအတြင္း၊ ျပႆနာၾကီးငယ္ ရွိပါက ေကာ္သူးေလ သံဃအဖြဲ႔အစည္းမ်ား၏ ဆံုးျဖတ္ေဆာင္ရြက္မႈမ်ားကို လုိက္နာေဆာင္ရြက္သြားၾကရန္။
(၆) သံဃာေတာ္မ်ားအတြင္း မသမာသူမ်ား ဝင္ေရာက္ျခင္း၊ ဘာသာေရး ခုတံုးလုပ္ျခင္းမ်ားကို ဆန္႔က်င္ၾကရန္။
(၇) ဘုရားတည္ ေက်ာင္းေဆာက္သည့္ လုပ္ငန္းမ်ားကို လုပ္ေဆာင္ရာတြင္ ဒကာ၊ ဒယိကာမမ်ား ေဒသဆိုင္ရာ အာဏာပိုင္မ်ားႏွင့္ ညိႇႏႈိင္းေဆာင္ရြက္သြားၾကရန္ - ဟူ၍ ျဖစ္သည္။
အစည္းအေဝး ဒုတိယေန႔တြင္မူ ၿမိဳင္ၾကီးငူဆရာေတာ္ အရွင္သုဇနမွ သံဃာအစည္းအေဝး သဘာပတိ ဆရာေတာ္ထံသို႔ ေပးစာတေစာင္ကို ေလွ်ာက္ထားေပးပို႔ခဲ့၏။
…. မိမိအေနႏွင့္ ဘုရားတည္၊ ေက်ာင္းေဆာက္သည့္ အလုပ္မ်ား စြန္႔လႊတ္လိုက္ၿပီးျဖစ္ေၾကာင္း….၊ ေဆာက္လုပ္ၿပီးခဲ့သည့္ ဘုရားေစတီႏွင့္ ေက်ာင္းဇရပ္တုိ႔ကိုလည္း သံဃနာယက သဘာပတိ ဆရာေတာ္ထံ အပ္ႏွံပါေၾကာင္း …. ယခုမွစ၍ ၄၉ လတိုင္တုိင္ အဓိ႒ာန္ဝင္မည္ျဖစ္၍ ေက်ာင္းသို႔လည္း ျပန္လာေတာ့မည္ မဟုတ္ေၾကာင္း ….. ပါရွိေလ၏။ သံဃာအစည္းအေဝးကား ၿပီးေလ၏။
ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ၇ ခ်က္ကိုလည္း ခ်မွတ္ႏိုင္ခဲ့ေလၿပီ။ လည္မ်ဳိေပၚမွ လက္ကုိ ညင္သာစြာႏွင့္ ဖယ္ရွားႏုိင္ရန္မွာ မခက္ခဲေတာ့ ….။ သို႔ေသာ္…..။ သံဃာအစည္းအေဝးသို႔ ၿမိဳင္ၾကီးငူဆရာေတာ္ မတက္ေရာက္သည့္ အေၾကာင္းႏွင့္ ၄၉ လ အဓိ႒ာန္ဝင္သြားသည့္ ဂယက္တုိ႔ကား ဗုဒၶဘာသာဝင္ KNLA ရဲေဘာ္မ်ားအၾကား ေကာလာဟလ အမ်ဳိးမ်ဳိးႏွင့္ ႐ိုက္ခတ္ေနျပန္၏။
``KNU က ၿမိဳင္ၾကီးငူ ဆရာေတာ္ကုိ KNU နယ္ေျမအတြင္းမွ ႏွင္ထုတ္လိုက္ၿပီ``သတင္းမ်ားက …. အစြန္းေရာက္လိုေသာ ဗုဒၶဘာသာဝင္ KNLA ရဲေဘာ္မ်ားအတြက္ ေသြးဆူေစရာမ်ား……။
(၂ဝ)
၁၉၉၄ ခုႏွစ္။
ေဟမာန္ဦး…။
KNDO တပ္ခြဲတခြဲသည္ ``မယ္ေညာပလုိး`` ခံစစ္စည္းမွ မိမိသေဘာအတိုင္း စစ္ေျမျပင္မွ ဆုတ္ခြာၿပီး သုမြဲထသို႔ ေျပာင္းေရႊ႔ေနရာယူခဲ့၏။ KNDO မွ အရာခံဗိုလ္ ေက်ာ္သန္းႏွင့္ တပ္ၾကပ္ၾကီး ဖားမီးတို႔တပ္ဖြဲ႔က သုမြဲထသို႔ ခ်ီရာတြင္ လမ္း၌ တာဝန္ယူ တပ္စြဲထားၾကသည့္ KNLA တပ္မ်ားကုိ သူတုိ႔ႏွင့္ လိုက္ရန္ စည္း႐ုံး၏။ မလိုက္သည့္ ရဲေဘာ္မ်ားမွ လက္နက္မ်ား သိမ္းၿပီး သုမြဲထသို႔ သြား၏။ ၿပီးလွ်င္ …. သုမြဲထ ျမစ္ဆံုကုိ ထိန္းသိမ္းထားလိုက္ေတာ့၏။
ေရွ႕တန္းတပ္မ ၃၃ မွ ``ကရင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ားက ၿမိဳင္ၾကီးငူ ဆရာေတာ္ အရွင္သုဇန၏ သာသနာျပဳ လုပ္ငန္းမ်ားအား ဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္ေၾကာင္း`` သတင္းမ်ား ေရးသား၍ ကရင္-ျမန္မာ ႏွစ္ဘာသာႏွင့္ ေက်းရြာမ်ား၌ ျဖန္႔ေဝ၏။ ဤအေရး၌ ….. နဝတတို႔ လက္ပါေလၿပီ။ ေအာက္တြင္မူ ``ဗုဒၶဘာသာဝင္မ်ား``ဟူ၍ အမည္တပ္၏။
ရန္သူ၏ ေဒသခံ လႈပ္ရွားစစ္ေၾကာင္းမ်ားကလည္း ဖာပြန္နယ္ရွိ ရဟန္သံဃာမ်ားႏွင့္ ဗုဒၶဘာသာဝင္တုိ႔ကုိ သုမြဲထသို႔ သြားေရာက္စု႐ုံးၾကရန္ ခိုင္းေစ၏။
ေသြးဖည္လမ္းလဲႊသည့္ ပုန္ကန္မႈသည္ စနစ္မက်စြာႏွင့္ ပီျပင္လာၿပီျဖစ္သည္။ KNLA တပ္ရင္း ၁ဝ၂ စစ္ေၾကာင္းသည္ စစ္ေၾကာင္းမႉး ဗိုလ္မႉးေက်ာ္မႉးကုိ ထိန္းသိမ္းလိုက္ၿပီး သုမြဲထတြင္ ပူးေပါင္းသြား၏။ KNLA တပ္ရင္း ၁ဝ၄ မွ အခ်ဳိ႕….. တပ္မဟာ ၇၊ တပ္မဟာ ၁ ႏွင့္ ရင္း ၂ဝ မွ ရဲေဘာ္အခ်ဳိ႕ ….။ အခ်ဳိ႕သည္ သုမြဲထသို႔ လာေရာက္၍ ပူးေပါင္းလုိက္ၾက၏။
(၂၁)
မာနယ္ပေလာရွိ KNU ေခါင္းေဆာင္မ်ားမွာ ျဖစ္ရွိေနသည့္ အေျခအေနမ်ားအေပၚတြင္ စိတ္ေသာက ေရာက္ၾကရ၏။ ကရင္အမ်ဳိးသားအခ်င္းခ်င္း ေသြးထြက္သံယုိ ပဋိပကၡျဖစ္ရမည့္ အေရး မလုိလားၾက။ ေတာ္လွန္ေရး လမ္းေၾကာင္းမွ ေသြဖည္ခြဲထြက္သြားၾကသည့္ သူမ်ားကို ေပ်ာ့ေျပာင္း ညင္သာစြာႏွင့္ စည္း႐ုံးရမည္ဟု သူတုိ႔ ခံယူထားၾက၏။ ဤအတြက္ …. စစ္ဦးစီးခ်ဳပ္အေနျဖင့္ သူ အမိန္႔ထုတ္ျပန္၏။
``KNLA တပ္မ်ားမွ ခြဲထြက္သြားၾကသည့္ သူမ်ားကို လံုးဝပစ္ခတ္ျခင္း မျပဳရ…``ၿပီးလွ်င္ …. သူကိုယ္တုိင္ ခြဲထြက္သြားၾကသည့္ သုမြဲထရွိ ရဲေဘာ္မ်ားထံ စာေရးပို႔၏။ ကရင္လို ေရးသားခဲ့ျခင္း ျဖစ္၏။
သို႔
သား၊ ေျမး၊ တပ္မႉးတပ္သားအေပါင္းတုိ႔…
.ရဲေဘာ္စစ္သည္မ်ားအေနျဖင့္ ကိုယ့္လုပ္ရပ္ကို ကိုယ္ေသေသခ်ာခ်ာ စဥ္းစား၍ လုပ္ကိုင္ၾကေစလိုတယ္။ မစဥ္းစားမဆင္ျခင္ဘဲ ျပဳလုပ္ပါက အမွားေတြ႔မည္ ျဖစ္တတ္တယ္။ မသိသည့္ကိစၥကို ေသခ်ာစြာ ေမးျမန္းၾကေစလုိတယ္။ ေခါေတာဘုန္းၾကီး (ၿမိဳင္ၾကီးငူဆရာေတာ္ အရွင္သုဇန) ကို မိမိတုိ႔ ႏွင္ထုတ္လိုက္ျခင္း မဟုတ္ပါ။ အဓိ႒ာန္ ၄၉ လ ဝင္မည္ဆုိၿပီး မိမိတို႔ကို စာေရးေပးခဲ့တယ္။ ထိုကိစၥအေပၚ အျမင္မမွားေစလိုပါ။ မိမိအဖြဲ႕အစည္းမွာ ဘာသာတုိင္းကို လြတ္လပ္စြာ ကိုးကြယ္ခြင့္ျပဳထားတယ္။
သား၊ ေျမး၊ ရဲေဘာ္အေပါင္းတုိ႔အေနနဲ႔ မဆင္မျခင္ မလုပ္ၾကေစလိုပါ။ ေတာ္လွန္ေရးနဲ႔ အမ်ဳိးသားထုအေရးကို ထိခိုက္ႏုိင္ပါတယ္။ ရဲေဘာ္မ်ားက မသိ၍ ေမးျမန္းလာမည္ဆုိလွ်င္ မိမိတို႔အေနနဲ႔ ရဲေဘာ္မ်ား နားလည္သေဘာေပါက္ေအာင္ ေျပာျပမည္ ျဖစ္တယ္။ မေက်နပ္တဲ့ အေရးကိစၥမ်ားကို တင္ျပရင္လည္း မိမိတုိ႔ စီစဥ္ေပးမည္ ျဖစ္တယ္။ တမ်ဳိးသားလံုးရဲ႕ ေရရွည္အက်ဳိးကို ၾကည့္ၿပီး စဥ္းစားခ်င့္ခ်ိန္ကာ လုပ္ၾကေစလိုတယ္။
မင္းတုိ႔ကိုခ်စ္ေသာ…
ဗိုလ္ခ်ဳပ္
၅.၁၂.၉၄-------------
သူကိုယ္တုိင္ လက္မွတ္ထိုးထားသည့္ ၁၉၉၄ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလ ၅ ရက္ ေန႔စြဲႏွင့္စာကုိ သုမြဲထသို႔ ေပးပို႔ခဲ့ၿပီး တရက္အၾကာတြင္ သူသည္ ၇ ရက္ေန႔…၊ ေန႔စြဲႏွင့္ ဒုတိယ စာတေစာင္ ေရးပို႔ျပန္၏။
သို႔
သား၊ ေျမး၊ တပ္မႉးတပ္သားအေပါင္းတုိ႔….
အဘိုး မင္းတုိ႔ကို ေျပာခ်င္တယ္။ ေကာင္းကင္ဟာ မိုးတိမ္နဲ႔ မကင္းသလို လူေတြဟာလည္း အျပစ္နဲ႔ မကင္းပါဘူး။ ငါ့သား ငါ့ေျမး…. မင္းတုိ႔ တေယာက္ကိုမွ ငါ အျပစ္မဆုိပါဘူး။ ငါ မင္းတုိ႔ကို ခ်စ္တယ္။ ငါ့လူမ်ဳိးကို ခ်စ္တယ္။ ငါ ေတာ္လွန္ေရးလုပ္တာ ၄၆ ႏွစ္ေက်ာ္ ၾကာခဲ့ၿပီ။ ငါတို႔ အမ်ဳဳိးသားေတြ ေကာင္းမြန္ေအးခ်မ္းစြာ ေနရတာကို ငါ ျမင္လိုတယ္။ မင္းတုိ႔ကို ငါ့အျပစ္ ခ်ည္ေႏွာင္ထားလိမ့္မယ္လုိ႔ ထင္ၿပီး မေၾကာက္ၾကပါနဲ႔။ ငါ လံုးဝ အျပစ္မျမင္ပါဘူး။ မင္းတုိ႔ေတြ တုိင္းျပည္အတြက္ အလုပ္လုပ္ေနၾကတာကို ငါ သိပါတယ္။ တပ္မႉးတပ္သားအေပါင္းတုိ႔ …. အဘိုးေျပာတာကို နားေထာင္ၾကပါ။ မင္းတုိ႔ နားမေထာင္ရင္ ရန္သူကို ေကာင္းက်ဳိးျပဳသလုိ ျဖစ္သြားမယ္။ ၿပီးေတာ့ ဒို႔ ကရင္တမ်ဳိးသားလံုး ရန္သူ႔ကြ်န္ေတြ ျဖစ္ကုန္မယ္။ ဒို႔ ေျပာတာကို နားေထာင္ၾကပါ။ ဒို႔ ကရင္တမ်ဳိးသားလုံး စည္းလုံးညီညႊတ္မႈ ရွိဖို႔လိုတယ္။ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ ရွိစြာနဲ႔ ဒို႔မ်ား စည္းစည္းလံုးလံုး၊ ေနၾကပါစို႔…။
သုခအေပါင္းနဲ႔ ခေညာင္းပါေစ။
မင္းတုိ႔ကို ခ်စ္ေသာ…
ဗိုလ္ခ်ဳပ္
၇၊ ၁၂၊ ၉၄။
သုမြဲထရွိ ခြဲထြက္သြားၾကသည့္ KNU တပ္ဖြဲ႔မ်ားထံသို႔ ဒုတိယေျမာက္စာကုိ သူ ေရးပို႔ခဲ့သည့္ေန႔၌ပင္ သုမြဲထ ေသြးေျမက်ခဲ့ရ၏။
(၂၂)
တပ္ၾကပ္ၾကီး ဖားမီးသည္ အစြန္းေရာက္ ခြဲထြက္အုပ္စုတစုမွ ေခါင္းေဆာင္တေယာက္ ျဖစ္သည္။ ယခင္ကမူ KNU တပ္မဟာ ၇ မွ ျဖစ္၏။ ဖားမီးက ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္ေသာ လက္နက္ကိုင္တေယာက္ ျဖစ္သည္။
``ကရင့္ေသြး ဖမ္းလုိ႔မိရင္ သတ္ပစ္လုိက္`` သူ၏ မ်က္လံုးႏွစ္လံုးေအာက္၌ မ်က္ႏွာကို ကန္႔လန္႔ျဖတ္၍ စာတမ္းကုိ ေဆးမင္ေၾကာင္ထိုးထား၏။
ဖားမီးသည္ ေျမတုိက္ခန္းအတြင္း ဖမ္းဆီးထားသည့္ KNDO မွ ဗိုလ္ၾကီးေက်ာ္ေအး၊ မယ္လဲ့ထဂိတ္မွ ေစာကီးဒိုႏွင့္ ေသာ္လဲထမွ ဖဒိုေစာနယ္ေကာ္တို႔ကုိ လက္ျပန္ၾကိဳးမ်ား တုတ္ၿပီး အျပင္သို႔ ေခၚထုတ္ခဲ့၏။ သံလြင္ျမစ္ကမ္းေဘးသို႔ ေခၚလာ၏။ လျပည့္ေက်ာ္ တရက္ေန႔ - လသည္ ဝင္းဝင္းပပ။ သံလြင္ျမစ္ျပင္ကို ျဖတ္တိုက္လာေသာ ေလတြင္ ႏွင္းေငြ႔တုိ႔ ယွက္၍ပါလာ၏။ ေကာင္းကင္သည္ ၾကည္လင္၍ ေတာက္ပေနသည္။ ဖားမီး၏ တပ္ဖြဲ႔က သူတုိ႔ ၃ ဦးကို စီ၍ ရပ္ေနေစ၏။
အေျခအေနကုိ ဗိုလ္ၾကီးေက်ာ္ေအး သိလိုက္ၿပီ။ ``မင္းတုိ႔က ဒို႔ကို သတ္ေတာ့မယ္ဆိုရင္ ….. ေက်းဇူးျပဳၿပီးေတာ့ ပထမဦးဆံုး ဒုိ႔အားလံုး ဆုေတာင္းလုိက္ၾကရေအာင္`` သူတုိ႔ ၃ ေယာက္လံုးက ခရစ္ယာန္ဘာသာဝင္မ်ား ျဖစ္သည္။ ေနာက္ဆံုး ဆုေတာင္းခြင့္ျပဳရန္ ဗိုလ္ၾကီးေက်ာ္ေအးက ဖားမီးကို ေျပာ၏။ ဖားမီးက အင္းမလႈပ္၊ အဲမလႈပ္…..။ ဘာမွ ျပန္မေျပာ…..။ ဗိုလ္ၾကီးေက်ာ္ေအးက -
``ကဲ ဆုေတာင္းၾကစုိ႔….`` ဟုဆိုလွ်င္ ဝတ္ျပဳရန္ ဒူးေထာက္လိုက္၏။ ဖားမီးသည္ သူ၏ လက္တြင္းမွ ေမာင္းျပန္႐ိုင္ဖယ္ႏွင့္ ဗိုလ္ၾကီးေက်ာ္ေအးကို ပစ္၏။ ေနရာတြင္ပင္ လဲက်ေသဆံုးသြားသည္။ မဲလဲ့ထဂိတ္မႉး ေစာကီးဒုိသည္ ႐ုတ္တရက္ လွည့္၍ ထြက္ေျပး၏။ ဖားမီးတုိ႔အုပ္စုမွ ေစာကီးဒိုကို လွည့္၍ပစ္သည္။ ေစာကီးဒုိသည္ လက္ေမာင္းတြင္ထိ၏။ ထိသည့္အရွိန္ႏွင့္ လည္ၿပီး သံလြင္ျမစ္အတြင္းသို႔ က်သည္။ ေရစီးက သူ႔ကို ျမစ္လယ္သို႔ ဆြဲေခၚသြားသည္။ ဖဒုိေစာနယ္ေကာသည္လည္း ထုိေနရာတြင္ပင္ ဖားမီးတုိ႔၏ သတ္ျဖတ္ျခင္း ခံလုိက္ရ၏။
သံလြင္ျမစ္အတြင္း ေသနတ္ဒဏ္ရာႏွင့္ ေမ်ာေနေသာ မဲ့လဲ့ထဂိတ္မႉး ေစာကီးဒိုကို KNU အေပၚ သစၥာေစာင့္သိသည့္ KNLA ရဲေဘာ္မ်ားက ကယ္လိုက္ႏုိင္၏။ ဒဏ္ရာက မျပင္းထန္…..။
ေစာကီးဒိုမွတဆင့္ သုမြဲထမွ လူသတ္ပြဲကုိ မာနယ္ပေလာက သိၾကရ၏။ ေနာက္တေန႔တြင္ပင္ သူသည္ KNU ဥကၠ႒အေနျဖင့္ ၿမိဳင္ၾကီးငူဆရာေတာ္ အရွင္သုဇနထံသို႔ စာေရးပို႔၏။
စာတြင္ ….``ဆရာေတာ္ႏွင့္ ေအးေအးေဆးေဆး ညိႇႏႈိင္းေဆြးေႏြးလုိေၾကာင္း ေလွ်ာက္ထားၿပီး KNU အဖြဲ႔အစည္းသည္ ကရင္အမ်ဳိးသားမ်ား လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ ေဆာင္ရြက္ေနသည္မွာ ၄၆ ႏွစ္ ရွိၿပီျဖစ္ေၾကာင္း ဆရာေတာ္အေနႏွင့္ …. အဖိႏွိပ္ခံ ကရင္မ်ားဘက္မွ ရပ္တည္မည္လား…။ ဒါမွမဟုတ္ ဖိႏွိပ္သည့္ အုပ္စုိးသူ အာဏာရွင္မ်ားဘက္က ပါမည္လား…..`` ဟူ၍ ေမးခြန္းထုတ္ထား၏။ ၿမိဳင္ၾကီးငူ ဆရာေတာ္က သူ၏ စာကုိ ဖတ္၍ပင္ မၾကည့္ဟု သိရ၏။ ၿမိဳင္ၾကီးငူ၏ သေဘာထားက ရွင္း၍ေန၏။
သုမြဲထမွ ခြဲထြက္ပုန္ကန္သူ အုပ္စုမ်ားသည္ ေစ့စပ္ေဆြးေႏြးရန္ သုမြဲထသို႔ ေရာက္ရွိေနသည့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေမာင္ေမာင္၊ ပဒိုမန္းရွာလားဖန္း၊ ပဒိုစံလႈိင္၊ ဗိုလ္မႉးၾကီး တူးတူးေလးႏွင့္ ဒုဗိုလ္မႉးၾကီး ေဂ်ာ္နီကို မာနယ္ပေလာသို႔ ျပန္ခြင့္မျပဳေတာ့ဘဲ သုမြဲထ၌ပင္ ထိန္းသိမ္းထားလုိက္ျပန္၏။ သုမြဲထတြင္ ဗိုလ္ၾကီးေက်ာ္ေအးကုိ သတ္ျဖတ္ခဲ့ၿပီး ၄ ရက္ေျမာက္တြင္ ဖားမီးသည္ အစြန္းေရာက္ ခြဲထြက္တပ္သား ၆ဝ ခန္႔ကို စုစည္းကာ သံလြင္ကုိ ျဖတ္ကူး၍ မာနယ္ပေလာသုိ႔ ခ်ီတက္ရန္ ျပင္ဆင္၏။ သကၤန္းစမ်ားကို နဖူးတြင္ စည္း၏။ လက္တြင္ ပတ္ၾက၏။ ဤသကၤန္းစမ်ားက သူတုိ႔ကုိ အရာရာကာကြယ္ေပးမည့္၊ ``အေဆာင္လက္ဖြဲ႔`` မ်ားအလား…..။ သံဃာေတာ္အခ်ဳိ႕က ဖားမီးတို႔ကုိ မသြားရန္ တားၾက၏။ မရ….။ ေသြးၾကြေနေသာ ဖားမီးႏွင့္ အဖြဲ႔သည္ သံဃာေတာ္မ်ား၏ အႏူးအညြတ္တားျမစ္ေနသည္ကုိ ဂ႐ုမျပဳၾက။
သံလြင္သည္ လႊမ္းၿခံဳထားေသာ ျမဴပုဝါကို ဖယ္ရွား၍ လူးလြန္႔လာေလၿပီ။ ျမစ္ျပင္သည္ ၾကည္ၾကည္လင္လင္….။ သဲသဲကြဲကြဲ….။ အရာရာသည္ ရွင္းေန၏။ ထင္း၍ေန၏။ ညဳိညစ္ေသာ ျမစ္ေရသည္ ေနေရာင္ေအာက္၌ ၿပိဳးျပက္….ရႊန္းလက္ေနသည္။ စက္ေလွ ၂ စီးႏွင့္ ဖားမီးတုိ႔တပ္ဖြဲ႔ သံလြင္ကုိ ကူူး၏။ တဖက္ကမ္းသို႔ ေရာက္၏။ မာနယ္ပေလာသည္ ဤမွာဘက္ကမ္း၌ ရွိ၏။ မာနယ္ပေလာ လံုၿခံဳေရးအတြက္ KNLA တပ္မ်ားျဖင့္ စစ္ေဆးေရးဂိတ္မ်ား အထပ္ထပ္ခ်ထား၏။ ဖားမီးတုိ႔အဖြဲ႔သည္ ပထမအဆင့္ လံုၿခံဳေရးဂိတ္သို႔ ေရာက္လာၾက၏။ ဂိတ္တြင္ လံုၿခံဳေရးအတြက္ KNLA မွ တပ္စိတ္တစိတ္ ခ်ထား၏။ ရဲေဘာ္ ၉ ေယာက္ရွိ၏။ သူတုိ႔က ဖားမီးတို႔ကို ဆက္၍ တက္မလာရန္ တား၏။ ျပန္ဆုတ္ရန္ ေျပာ၏။ မရ….။ ဖားမီးတုိ႔က ဆက္တက္လာၾကၿပီး လံုၿခံဳေရးဂိတ္ကုိ ဝိုင္းလိုက္ၾကသည္။ လံုၿခံဳေရးတပ္သားမ်ားအဖို႔ အက်ပ္ေတြ႔၏။ ဗဟိုက ခြဲထြက္သူတုိ႔ကုိ မပစ္ခတ္ရန္ အမိန္႔က ညႊန္ၾကားထားဆဲျဖစ္၏။ ေနာက္ဆံုး…. လံုၿခံဳေရးဂိတ္မွ ရဲေဘာ္မ်ား ဆုတ္ခြာေပးရန္ ဆံုးျဖတ္လုိက္ၾက၏။ ရဲေဘာ္ ၅ ေယာက္က ကိုယ္လြတ္ဆုတ္ခြာ ႏိုင္ခဲ့ၾကၿပီး ၄ ေယာက္ကိုမူ ဖားမီးတို႔က ဖမ္းဆီးလိုက္ၾက၏။ ဖားမီးတုိ႔က ပထမကင္းစခန္းကုိ သိမ္းပိုက္ရမိၿပီးေနာက္ …. ေရွ႕သို႔ ဆက္တက္လာၾက၏။
(၂၃)
သုမြဲထကို အေျချပဳၿပီး ပုန္ကန္ေနသည့္ အေရးက KNU ဥကၠ႒အေနႏွင့္ သူ အေလးအနက္ စဥ္းစားရေလၿပီ။ အေျခအေနမ်ားက စကၠန္႔ႏွင့္အမွ် ပိုင္းဆစ္၍ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်ရမည့္အေရး ျဖစ္လာၿပီ။ ျပႆနာက အပ္ႏွင့္ ထြင္ရေတာ့မည့္ အေရးဟု သူ ဆံုးျဖတ္လိုက္၏။
သုမြဲထကုိ တုိက္ရန္ စစ္ဆင္ေရးမႉး ဗိုလ္မႉးၾကီး ေလာဝါဒီကုိ သူ အမိန္႔ေပးလိုက္၏။ ေလာကြားလူမွ သုမြဲထကုိ လက္နက္ၾကီးမ်ားႏွင့္ ပစ္တုိက္၏။ ၿပီးလွ်င္ ….. ၿပီးလွ်င္ ….။ သူကား ေလာဝါဒီကုိ အမိန္႔မ်ား ေပး၏။ ညႊန္ၾကားခ်က္မ်ား ေပး၏။ သို႔ေသာ္ …. သူ၏ အမိန္႔ႏွင့္ ညႊန္ၾကားခ်က္မ်ားက ``လက္ယာေသြဖည္ေသာ `` ဗဟိုေကာ္မတီ ေခါင္းေဆာင္ အခ်ဳိ႕အၾကား၌ လက္ေတြ႔ ျဖစ္မလာခဲ့…….။
ကိုးကား…-
ေစာဘုိျမ၏ က်ေနာ္တင္ျပလုိသည့္ က်ေနာ့္ျဖတ္သန္းမႈ အစစ္အမွန္- ကရင္သမုိင္း သုေတသနအဖြဲ႔မွ ထုတ္ေဝသည့္ ႏိုင္ငံသစ္စာေစာင္ (အမွတ္ ၁ မွ ၇ အထိ)-
ဖူးကီးဒုိ၏ မန္းဘဇံႏွင့္ ကရင့္ေတာ္လွန္ေရး- ဆရာၾကီး ဖူးစေကာလယ္ေတာ၏ ကရင္ေတာ္လွန္ေရး သမုိင္းမွတ္စုမ်ား-
ေအာင္ေစာဦး၏ ျပည္တြင္းစစ္ ႏွစ္ ၅ဝ- ဝင္းတင့္ထြန္း၏ အေမွာင္ၾကားက ဗမာျပည္- သခင္တင္ျမ၏ ဘံုဘဝမွာျဖင့္ (အတြဲ - ၅)-
BLC သင္တန္းေက်ာင္းတြင္ ေျပာၾကားခဲ့သည့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ျမ၏ မိန္႔ခြန္း စီဒီခ်ပ္- သႏူထူး ဂ်ာနယ္မ်ား-
ကရင့္သတင္းစဥ္- KNU ႏွင့္ နဝတၾကား ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးေရးႏွင့္ ပတ္သက္၍ KNU ၏ ရွင္းလင္းခ်က္ စာတမ္း
Posted by linkardepa
ကရင့္အမ်ဳိးသား လြတ္ေျမာက္ေရး ခရီးႏွင့္ … ေစာဘုိျမ၏ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ျမ (သို႔မဟုတ္) စစ္သားစိတ္ႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးလုပ္သူ - အပိုင္း(၆)
Friday, April 24, 2009
မင္းဟန္
ၾကာသပေတးေန႔၊ ဧၿပီလ 23 2009 14:31 - ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္
(၃၁)
၁၉၉၆ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလ ၃ဝ ရက္ေန႔တြင္ KNU ဗဟိုအလုပ္အမႈေဆာင္အဖြဲ႔ အစည္းအေဝး က်င္းပၿပီး နဝတ၏ သေဘာထား ၆ ရပ္ကို ေဆြးေႏြးၾက၏။ ၿပီးလွ်င္ …. KNU ၏ သေဘာထားကို နဝတ ဥကၠ႒ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးၾကီး သန္းေရႊထံသို႔ KNU ဥကၠ႒ အေနျဖင့္ သူ စာေရး၍ အေၾကာင္းျပန္ၾကားရန္ ဆံုးျဖတ္ၾကသည္။
သို႔ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႉးၾကီးသန္းေရႊ ရက္စြဲ ….. ၁၉၉၆ ခုႏွစ္၊ ဒီဇင္ဘာလ ၃၁ ရက္။
ဥကၠ႒ႏို္င္ငံေတာ္ ၿငိမ္ဝပ္ပိျပားမႈ တည္ေဆာက္ေရးအဖြဲ႔
နဝတမွ တင္ျပသည့္ အခ်က္ (၁) သည္ အႏွစ္သာရအားျဖင့္ အည့ံခံေရး ျဖစ္သည့္အတြက္ ၾကိဳတင္စည္းကမ္းခ်က္အျဖစ္ ထားရမည့္ အခ်က္မဟုတ္ပါ။ အခ်က္ (၅) ႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး အမ်ဳိးသားညီလာခံမွ ခ်မွတ္ထားသည့္ …. အနာဂတ္ အမ်ဳိးသားႏုိင္ငံေရးတြင္ တပ္မေတာ္မွ ဦးေဆာင္သည့္ အခန္းက႑မွ ပါဝင္ရမည္ … ဟူေသာ ဦးတည္ခ်က္သည္ နဝတ ကိုယ္တုိင္ အေကာင္အထည္ ေဖာ္ေပးရန္ လူထုကုိ ကတိေပးထားသည့္ ပါတီစံုဒီမုိကေရစီ အေျခခံမူမ်ားႏွင့္ ဆန္႔က်င္ေနၿပီး၊ ၁၉၉ဝ ခုႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ အႏိုင္ရသည့္ NLD ကိုယ္တုိင္က ဆန္႔က်င္သပိတ္ေမွာက္ေနခဲ့သည့္အျပင္၊ ျပည္သူလူထုကလည္း ညီလာခံအေပၚ ယံုၾကည္မႈမရွိေတာ့သည့္အတြက္ KNU အေနႏွင့္ အမ်ဳိးသားညီလာခံသို႔ တက္ေရာက္ေလ့လာရန္မွာ မျဖစ္ႏုိင္ပါ။
အခ်က္ (၆) ျဖစ္သည့္ အေျခခံဥပေဒ ေပၚေပါက္ၿပီးပါက လက္နက္စြန္႔ရမည္ဟူသည့္ အခ်က္သည္ ေပၚေပါက္လာမည့္ ဖြဲ႔စည္းပံုကို ျပည္သူလူထုအားလံုး၊ တိုင္းရင္းသားအားလံုးမွ လက္ခံႏုိင္သည္၊ လက္မခံႏုိင္သည္ကို မသိရေသးဘဲ ဥပေဒေပၚေပါက္ၿပီးပါက လက္နက္စြန္႔ေရးအတြက္ ၾကိဳတင္ကတိေပးထားေရးသည္ အေၾကာင္းအက်ဳိး ယုတိၱမရွိသည့္အတြက္ KNU မွ လက္မခံႏုိင္ပါ။
ေစာဘုိျမ
ဥကၠ႒
ကရင့္အမ်ဳိးသား အစည္းအ႐ုံး
မိတၱဴ …
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီး ေမာင္ေအး
(ဒု-ဥကၠ႒၊ ႏုိင္ငံေတာ္ ၿငိမ္ဝပ္ပိျပားမႈ တည္ေဆာက္ေရးအဖြဲ႔)
ဒု-ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီး ခင္ညႊန္႔
(အတြင္းေရးမႉး - ၁ ၊ ႏုိင္ငံေတာ္ ၿငိမ္ဝပ္ပိျပားမႈ တည္ေဆာက္ေရးအဖြဲ႔)
ဒု-ဗုိလ္ခ်ဳပ္ၾကီး တင္ဦး(အတြင္းေရးမႉး - ၂ ၊ ႏုိင္ငံေတာ္ ၿငိမ္ဝပ္ပိျပားမႈ တည္ေဆာက္ေရးအဖြဲ႔)
ၿငိမ္းခ်မ္းေရး အက်ဳိးေဆာင္မ်ားအားလံုး
(၃၂)
သူက နဝတ ဥကၠ႒ထံ KNU ၏ သေဘာထားကို စာေရးအေၾကာင္းျပန္ၾကားခဲ့ၿပီး ေနာက္တလအၾကာတြင္ ခြန္ျမတ္တို႔အဖြဲ႔သည္ သူႏွင့္ လာေတြ႔၏။ နဝတမွ ပါးလုိက္သည့္ စကားမ်ားကို ခြန္ျမတ္က သူ႔ကို ေျပာသည္ …… -
KNU အေနျဖင့္ လက္နက္ကိုင္လမ္းစဥ္ကို စြန္႔လႊတ္၍ တရားဥပေဒေဘာင္အတြင္းသို႔ ဝင္ေရာက္ျခင္း မျပဳႏိုင္ပါက (ကက လွမ္း) တပ္မေတာ္ ေထာက္လွမ္းေရးအဖြဲ႔မွ KNU ႏွင့္ ဆက္လက္ေဆြးေႏြးႏုိင္ေတာ့မည္ မဟုတ္ေၾကာင္း …။-
ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ ဆက္လက္မေဆြးေႏြးႏုိ္င္ေသာ္လည္း ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ၾကား ဆက္သြယ္မႈမ်ားကို ယခင္အတုိင္း ဆက္လက္ထားရွိမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း …။-
(ကက လွမ္း) က KNU ႏွင့္ ဆက္လက္မေဆြးေႏြးႏုိင္ပါက (ကက ၾကည္း) အေနျဖင့္ မည္သို႔ ဆက္လက္ေဆာင္ရြက္မည္ ဆိုျခင္းကို (ကက လွမ္း) က မသိေၾကာင္း …။
ထုိ … မသိေၾကာင္း အေျဖက ေနာက္ ၁ဝ ရက္အၾကာတြင္ပင္ သိလာရ၏။ KNU ၏ အေျခခံေဒသမ်ား အားလံုးသို႔ နဝတ ၏ စစ္ေၾကာင္းမ်ား အလံုးအရင္းႏွင့္ ဝင္လာၿပီး စစ္ပြဲဆင္ႏႊဲေတာ့၏။ စစ္ပြဲက ျပင္းထန္၏။ ခုခံစစ္ကလည္း ျပင္းျပင္းထန္ထန္ပင္ …..။
မုန္တိုင္းအတြင္း ေရာ္ရြက္ဝါတုိ႔ ေၾကြ၏။ မထူးဆန္း ….။ KNLA တပ္ရင္း ၁၆ မွ တပ္ရင္းမႉး ေစာသမူဟဲသည္ နဝတ ထံတြင္ လက္နက္ခ်၏။ လက္နက္ခ်ပြဲသို႔ နဝတ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေမာင္ေအး လာ၏။ လက္နက္ခ်သူ သမူဟဲကို ေမာင္ေအးသည္ သူ႔အေရွ႕၌ ဒူးတုတ္ေစ၏။ ဖက္ဆစ္ စစ္ဖိနပ္ျဖင့္ ကရင့္အမ်ဳိးသား အလံေတာ္ကို နင္း၏။
(၃၃)
၂ဝဝ၆ ခုႏွစ္၊ ဒီဇင္ဘာလ ၂၄ ရက္ေန႔တြင္ သူ ကြယ္လြန္ခဲ့၏။ သူကား … KNU ၏ ဒု-ဥကၠ႒၊ ကာကြယ္ေရးဌာနၾကီးမႉး ….. တာဝန္မ်ားကုိ ကြယ္လြန္သည္အထိ ထမ္းေဆာင္လ်က္ရွိေနဆဲ ……။ ေနာက္ဆံုးထြက္သက္အထိ ကရင္အမ်ဳိးသား လြတ္ေျမာက္ေရး တုိက္ပြဲအတြင္း၌ ရွိေနခဲ့သည္။ သူ႔ဘဝက ရွည္၏။ သူ႔သမိုင္းက ၾကီး၏။ သူ႔ဘဝ၊ သူ႔သမိုင္းသည္ပင္ ကရင့္အမ်ဳိးသား လြတ္ေျမာက္ေရးသမိုင္း ျဖစ္ေနခဲ့၏။
၁၄ ႏွစ္သား ဘဝမွပင္ သူသည္ ေမာင္းျပန္႐ိုင္ဖယ္ ေသနတ္ကုိ ကိုင္ခဲ့ရသည္။
ဖက္ဆစ္ဂ်ပန္တို႔ကို လက္နက္ကိုင္၍ ေတာ္လွန္ခဲ့၏။ ယမ္းေငြ႔မ်ားအတြင္း သူသည္ ၾကီးရင့္ခဲ့၏၊ ရင့္က်က္ခဲ့ရ၏။
သူသည္ လက္နက္ကိုင္ ေတာ္လွန္ေရးသမား …. စစ္သားတဦး ျဖစ္၏။ သူသည္ပင္ …. ကရင့္အမ်ဳိးသား လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ တုိက္ပြဲဝင္ေနသည့္ ႏိုင္ငံေရးသမားတဦး ျဖစ္ေနျပန္သည္။ စစ္သားစိတ္ႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးလုပ္သူ ….။ သူ႔တြင္ …. လက္ဝဲ၊ လက္ယာ အယူဝါဒစြဲ မရွိ ….။ ပစၥဳပန္တည့္တည့္တြင္ ရပ္ၿပီး လက္ေတြ႔က်က် ေတြးေခၚေျမာ္ျမင္၍ ႏုိင္ငံေရးကို လုပ္၏။ ဦးေဆာင္မႈကို ေပးခဲ့၏။
သူက …. ျမင္သည့္အတုိင္း ေတြး၏။ ေတြးသည့္အတုိင္း ေျပာ၏။ ေျပာသည့္အတုိင္း လုပ္၏။ အျမင္ရွင္း …. အေတြးရွင္း ….. အေျပာရွင္း ….. အလုပ္ရွင္းသျဖင့္ သူ႔ကို … ပြင့္လင္းသည္ဟု ဆိုၾက၏။ ပြင့္လင္းမႈက ဟန္ေဆာင္ယူ၍ မရ။ ဤသည္ပင္လွ်င္ …. သူ႔ကို သံလြင္တပ္ရင္း တပ္သားေလးမွသည္ KNU ၏ ဥကၠ႒ ……။ KNLA စစ္ဦးစီးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီး ဟူ၍ ျဖစ္လာေစခဲ့ျခင္း ျဖစ္မည္။ သူ မကြယ္လြန္မီ ဆယ္စုႏွစ္ အတြင္း၌မူ ….. သူ႔ဘဝက အလင္း၊ အေမွာင္တို႔ႏွင့္ ေထြးယွက္၍ ေနခဲ့သည္ဟု ဆိုရမည္။
သူကား ….. ကြယ္လြန္ခဲ့ေလၿပီ။ သူ ကြယ္လြန္ျခင္းကား KNU အတြက္ ကရင့္အမ်ဳိးသား လြတ္ေျမာက္ေရး တိုက္ပြဲအတြက္ ၾကယ္ေၾကြျခင္းလား ….။ မိုးၿပဳိျခင္းလား …..။ တံတားက်ဳိးျခင္းလား …..။သူကား ….. သူ႔သမိုင္းကို ေရးထုိး၍ သြားခဲ့ေလၿပီ …..။မည္သို႔ …. ကဗၺည္းတင္ၾကမည္နည္း ….။ဝိၿဂိဳဟ္ျပဳေရးက …. က်န္ေနသူတို႔၏ တာဝန္ပင္ ……။
ကိုးကား …-
ေစာဘုိျမ၏ က်ေနာ္တင္ျပလုိသည့္ က်ေနာ့္ျဖတ္သန္းမႈ အစစ္အမွန္-
ကရင္သမုိင္း သုေတသနအဖြဲ႔မွ ထုတ္ေဝသည့္ ႏိုင္ငံသစ္စာေစာင္ (အမွတ္ ၁ မွ ၇ အထိ)-
ဖူးကီးဒုိ၏ မန္းဘဇံႏွင့္ ကရင့္ေတာ္လွန္ေရး-
ဆရာၾကီး ဖူးစေကာလယ္ေတာ၏ ကရင္ေတာ္လွန္ေရး သမုိင္းမွတ္စုမ်ား- ေအာင္ေစာဦး၏ ျပည္တြင္းစစ္ ႏွစ္ (၅ဝ)-
ဝင္းတင့္ထြန္း၏ အေမွာင္ၾကားက ဗမာျပည္- သခင္တင္ျမ၏ ဘံုဘဝမွာျဖင့္ (အတြဲ - ၅)-
BLC သင္တန္းေက်ာင္းတြင္ ေျပာၾကားခဲ့သည့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ျမ၏ မိန္႔ခြန္း စီဒီခ်ပ္- သႏူထူး ဂ်ာနယ္မ်ား-
ကရင့္သတင္းစဥ္-
KNU ႏွင့္ နဝတၾကား ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးေရးႏွင့္ ပတ္သက္၍ KNU ၏ ရွင္းလင္းခ်က္ စာတမ္း
Posted by linkardepa
မင္းဟန္
ၾကာသပေတးေန႔၊ ဧၿပီလ 23 2009 14:31 - ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္
(၃၁)
၁၉၉၆ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလ ၃ဝ ရက္ေန႔တြင္ KNU ဗဟိုအလုပ္အမႈေဆာင္အဖြဲ႔ အစည္းအေဝး က်င္းပၿပီး နဝတ၏ သေဘာထား ၆ ရပ္ကို ေဆြးေႏြးၾက၏။ ၿပီးလွ်င္ …. KNU ၏ သေဘာထားကို နဝတ ဥကၠ႒ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးၾကီး သန္းေရႊထံသို႔ KNU ဥကၠ႒ အေနျဖင့္ သူ စာေရး၍ အေၾကာင္းျပန္ၾကားရန္ ဆံုးျဖတ္ၾကသည္။
သို႔ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႉးၾကီးသန္းေရႊ ရက္စြဲ ….. ၁၉၉၆ ခုႏွစ္၊ ဒီဇင္ဘာလ ၃၁ ရက္။
ဥကၠ႒ႏို္င္ငံေတာ္ ၿငိမ္ဝပ္ပိျပားမႈ တည္ေဆာက္ေရးအဖြဲ႔
နဝတမွ တင္ျပသည့္ အခ်က္ (၁) သည္ အႏွစ္သာရအားျဖင့္ အည့ံခံေရး ျဖစ္သည့္အတြက္ ၾကိဳတင္စည္းကမ္းခ်က္အျဖစ္ ထားရမည့္ အခ်က္မဟုတ္ပါ။ အခ်က္ (၅) ႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး အမ်ဳိးသားညီလာခံမွ ခ်မွတ္ထားသည့္ …. အနာဂတ္ အမ်ဳိးသားႏုိင္ငံေရးတြင္ တပ္မေတာ္မွ ဦးေဆာင္သည့္ အခန္းက႑မွ ပါဝင္ရမည္ … ဟူေသာ ဦးတည္ခ်က္သည္ နဝတ ကိုယ္တုိင္ အေကာင္အထည္ ေဖာ္ေပးရန္ လူထုကုိ ကတိေပးထားသည့္ ပါတီစံုဒီမုိကေရစီ အေျခခံမူမ်ားႏွင့္ ဆန္႔က်င္ေနၿပီး၊ ၁၉၉ဝ ခုႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ အႏိုင္ရသည့္ NLD ကိုယ္တုိင္က ဆန္႔က်င္သပိတ္ေမွာက္ေနခဲ့သည့္အျပင္၊ ျပည္သူလူထုကလည္း ညီလာခံအေပၚ ယံုၾကည္မႈမရွိေတာ့သည့္အတြက္ KNU အေနႏွင့္ အမ်ဳိးသားညီလာခံသို႔ တက္ေရာက္ေလ့လာရန္မွာ မျဖစ္ႏုိင္ပါ။
အခ်က္ (၆) ျဖစ္သည့္ အေျခခံဥပေဒ ေပၚေပါက္ၿပီးပါက လက္နက္စြန္႔ရမည္ဟူသည့္ အခ်က္သည္ ေပၚေပါက္လာမည့္ ဖြဲ႔စည္းပံုကို ျပည္သူလူထုအားလံုး၊ တိုင္းရင္းသားအားလံုးမွ လက္ခံႏုိင္သည္၊ လက္မခံႏုိင္သည္ကို မသိရေသးဘဲ ဥပေဒေပၚေပါက္ၿပီးပါက လက္နက္စြန္႔ေရးအတြက္ ၾကိဳတင္ကတိေပးထားေရးသည္ အေၾကာင္းအက်ဳိး ယုတိၱမရွိသည့္အတြက္ KNU မွ လက္မခံႏုိင္ပါ။
ေစာဘုိျမ
ဥကၠ႒
ကရင့္အမ်ဳိးသား အစည္းအ႐ုံး
မိတၱဴ …
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီး ေမာင္ေအး
(ဒု-ဥကၠ႒၊ ႏုိင္ငံေတာ္ ၿငိမ္ဝပ္ပိျပားမႈ တည္ေဆာက္ေရးအဖြဲ႔)
ဒု-ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီး ခင္ညႊန္႔
(အတြင္းေရးမႉး - ၁ ၊ ႏုိင္ငံေတာ္ ၿငိမ္ဝပ္ပိျပားမႈ တည္ေဆာက္ေရးအဖြဲ႔)
ဒု-ဗုိလ္ခ်ဳပ္ၾကီး တင္ဦး(အတြင္းေရးမႉး - ၂ ၊ ႏုိင္ငံေတာ္ ၿငိမ္ဝပ္ပိျပားမႈ တည္ေဆာက္ေရးအဖြဲ႔)
ၿငိမ္းခ်မ္းေရး အက်ဳိးေဆာင္မ်ားအားလံုး
(၃၂)
သူက နဝတ ဥကၠ႒ထံ KNU ၏ သေဘာထားကို စာေရးအေၾကာင္းျပန္ၾကားခဲ့ၿပီး ေနာက္တလအၾကာတြင္ ခြန္ျမတ္တို႔အဖြဲ႔သည္ သူႏွင့္ လာေတြ႔၏။ နဝတမွ ပါးလုိက္သည့္ စကားမ်ားကို ခြန္ျမတ္က သူ႔ကို ေျပာသည္ …… -
KNU အေနျဖင့္ လက္နက္ကိုင္လမ္းစဥ္ကို စြန္႔လႊတ္၍ တရားဥပေဒေဘာင္အတြင္းသို႔ ဝင္ေရာက္ျခင္း မျပဳႏိုင္ပါက (ကက လွမ္း) တပ္မေတာ္ ေထာက္လွမ္းေရးအဖြဲ႔မွ KNU ႏွင့္ ဆက္လက္ေဆြးေႏြးႏုိင္ေတာ့မည္ မဟုတ္ေၾကာင္း …။-
ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ ဆက္လက္မေဆြးေႏြးႏုိ္င္ေသာ္လည္း ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ၾကား ဆက္သြယ္မႈမ်ားကို ယခင္အတုိင္း ဆက္လက္ထားရွိမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း …။-
(ကက လွမ္း) က KNU ႏွင့္ ဆက္လက္မေဆြးေႏြးႏုိင္ပါက (ကက ၾကည္း) အေနျဖင့္ မည္သို႔ ဆက္လက္ေဆာင္ရြက္မည္ ဆိုျခင္းကို (ကက လွမ္း) က မသိေၾကာင္း …။
ထုိ … မသိေၾကာင္း အေျဖက ေနာက္ ၁ဝ ရက္အၾကာတြင္ပင္ သိလာရ၏။ KNU ၏ အေျခခံေဒသမ်ား အားလံုးသို႔ နဝတ ၏ စစ္ေၾကာင္းမ်ား အလံုးအရင္းႏွင့္ ဝင္လာၿပီး စစ္ပြဲဆင္ႏႊဲေတာ့၏။ စစ္ပြဲက ျပင္းထန္၏။ ခုခံစစ္ကလည္း ျပင္းျပင္းထန္ထန္ပင္ …..။
မုန္တိုင္းအတြင္း ေရာ္ရြက္ဝါတုိ႔ ေၾကြ၏။ မထူးဆန္း ….။ KNLA တပ္ရင္း ၁၆ မွ တပ္ရင္းမႉး ေစာသမူဟဲသည္ နဝတ ထံတြင္ လက္နက္ခ်၏။ လက္နက္ခ်ပြဲသို႔ နဝတ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေမာင္ေအး လာ၏။ လက္နက္ခ်သူ သမူဟဲကို ေမာင္ေအးသည္ သူ႔အေရွ႕၌ ဒူးတုတ္ေစ၏။ ဖက္ဆစ္ စစ္ဖိနပ္ျဖင့္ ကရင့္အမ်ဳိးသား အလံေတာ္ကို နင္း၏။
(၃၃)
၂ဝဝ၆ ခုႏွစ္၊ ဒီဇင္ဘာလ ၂၄ ရက္ေန႔တြင္ သူ ကြယ္လြန္ခဲ့၏။ သူကား … KNU ၏ ဒု-ဥကၠ႒၊ ကာကြယ္ေရးဌာနၾကီးမႉး ….. တာဝန္မ်ားကုိ ကြယ္လြန္သည္အထိ ထမ္းေဆာင္လ်က္ရွိေနဆဲ ……။ ေနာက္ဆံုးထြက္သက္အထိ ကရင္အမ်ဳိးသား လြတ္ေျမာက္ေရး တုိက္ပြဲအတြင္း၌ ရွိေနခဲ့သည္။ သူ႔ဘဝက ရွည္၏။ သူ႔သမိုင္းက ၾကီး၏။ သူ႔ဘဝ၊ သူ႔သမိုင္းသည္ပင္ ကရင့္အမ်ဳိးသား လြတ္ေျမာက္ေရးသမိုင္း ျဖစ္ေနခဲ့၏။
၁၄ ႏွစ္သား ဘဝမွပင္ သူသည္ ေမာင္းျပန္႐ိုင္ဖယ္ ေသနတ္ကုိ ကိုင္ခဲ့ရသည္။
ဖက္ဆစ္ဂ်ပန္တို႔ကို လက္နက္ကိုင္၍ ေတာ္လွန္ခဲ့၏။ ယမ္းေငြ႔မ်ားအတြင္း သူသည္ ၾကီးရင့္ခဲ့၏၊ ရင့္က်က္ခဲ့ရ၏။
သူသည္ လက္နက္ကိုင္ ေတာ္လွန္ေရးသမား …. စစ္သားတဦး ျဖစ္၏။ သူသည္ပင္ …. ကရင့္အမ်ဳိးသား လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ တုိက္ပြဲဝင္ေနသည့္ ႏိုင္ငံေရးသမားတဦး ျဖစ္ေနျပန္သည္။ စစ္သားစိတ္ႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးလုပ္သူ ….။ သူ႔တြင္ …. လက္ဝဲ၊ လက္ယာ အယူဝါဒစြဲ မရွိ ….။ ပစၥဳပန္တည့္တည့္တြင္ ရပ္ၿပီး လက္ေတြ႔က်က် ေတြးေခၚေျမာ္ျမင္၍ ႏုိင္ငံေရးကို လုပ္၏။ ဦးေဆာင္မႈကို ေပးခဲ့၏။
သူက …. ျမင္သည့္အတုိင္း ေတြး၏။ ေတြးသည့္အတုိင္း ေျပာ၏။ ေျပာသည့္အတုိင္း လုပ္၏။ အျမင္ရွင္း …. အေတြးရွင္း ….. အေျပာရွင္း ….. အလုပ္ရွင္းသျဖင့္ သူ႔ကို … ပြင့္လင္းသည္ဟု ဆိုၾက၏။ ပြင့္လင္းမႈက ဟန္ေဆာင္ယူ၍ မရ။ ဤသည္ပင္လွ်င္ …. သူ႔ကို သံလြင္တပ္ရင္း တပ္သားေလးမွသည္ KNU ၏ ဥကၠ႒ ……။ KNLA စစ္ဦးစီးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီး ဟူ၍ ျဖစ္လာေစခဲ့ျခင္း ျဖစ္မည္။ သူ မကြယ္လြန္မီ ဆယ္စုႏွစ္ အတြင္း၌မူ ….. သူ႔ဘဝက အလင္း၊ အေမွာင္တို႔ႏွင့္ ေထြးယွက္၍ ေနခဲ့သည္ဟု ဆိုရမည္။
သူကား ….. ကြယ္လြန္ခဲ့ေလၿပီ။ သူ ကြယ္လြန္ျခင္းကား KNU အတြက္ ကရင့္အမ်ဳိးသား လြတ္ေျမာက္ေရး တိုက္ပြဲအတြက္ ၾကယ္ေၾကြျခင္းလား ….။ မိုးၿပဳိျခင္းလား …..။ တံတားက်ဳိးျခင္းလား …..။သူကား ….. သူ႔သမိုင္းကို ေရးထုိး၍ သြားခဲ့ေလၿပီ …..။မည္သို႔ …. ကဗၺည္းတင္ၾကမည္နည္း ….။ဝိၿဂိဳဟ္ျပဳေရးက …. က်န္ေနသူတို႔၏ တာဝန္ပင္ ……။
ကိုးကား …-
ေစာဘုိျမ၏ က်ေနာ္တင္ျပလုိသည့္ က်ေနာ့္ျဖတ္သန္းမႈ အစစ္အမွန္-
ကရင္သမုိင္း သုေတသနအဖြဲ႔မွ ထုတ္ေဝသည့္ ႏိုင္ငံသစ္စာေစာင္ (အမွတ္ ၁ မွ ၇ အထိ)-
ဖူးကီးဒုိ၏ မန္းဘဇံႏွင့္ ကရင့္ေတာ္လွန္ေရး-
ဆရာၾကီး ဖူးစေကာလယ္ေတာ၏ ကရင္ေတာ္လွန္ေရး သမုိင္းမွတ္စုမ်ား- ေအာင္ေစာဦး၏ ျပည္တြင္းစစ္ ႏွစ္ (၅ဝ)-
ဝင္းတင့္ထြန္း၏ အေမွာင္ၾကားက ဗမာျပည္- သခင္တင္ျမ၏ ဘံုဘဝမွာျဖင့္ (အတြဲ - ၅)-
BLC သင္တန္းေက်ာင္းတြင္ ေျပာၾကားခဲ့သည့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ျမ၏ မိန္႔ခြန္း စီဒီခ်ပ္- သႏူထူး ဂ်ာနယ္မ်ား-
ကရင့္သတင္းစဥ္-
KNU ႏွင့္ နဝတၾကား ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးေရးႏွင့္ ပတ္သက္၍ KNU ၏ ရွင္းလင္းခ်က္ စာတမ္း
Posted by linkardepa
Saturday, April 25, 2009
ေကအန္ယူႏွင့္ ျပန္လည္ေပါင္းစည္းသည့္ ခြဲထြက္အဖြဲ႔မ်ားမွ အဖြဲ႔၀င္မ်ားကုိ ေကအန္ယူက ေသြးေအးေအးျဖင့္ သတ္ျဖတ္လ်က္ရိွသည္ဟူေသာ စြပ္စြဲေျပာဆုိခ်က္အား ျပန္လည္ရွင
NEJ /၂၄ ဧၿပီ ၂၀၀၉ယမန္ေန႔ ညက ထုတ္လႊင့္သည့္ ျမ၀တီ႐ုပ္ျမင္သံၾကားအစီအစဥ္တြင္ ေကအန္ယူ/ ေကအန္အယ္လ္ေအ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေကာင္စီဥကၠ႒ ေစာေဌးေမာင္က ေကအန္ယူအေပၚ စြပ္စြဲေျပာဆိုခ်က္မ်ား အေျခအျမစ္မရိွေၾကာင္း ျပန္လည္၀င္ေရာက္လာသူမ်ားက ရွင္းလင္းပြဲတရပ္ျပဳလုပ္သည္။ေကအန္ယူႏွင့္ ျပန္လည္ေပါင္းစည္းသည့္ ခြဲထြက္အဖြဲ႔မ်ားမွ အဖြဲ႔၀င္မ်ားကုိ ေကအန္ယူက ေသြးေအးေအးျဖင့္ သတ္ျဖတ္လ်က္ရိွသည္ဟူေသာ စြပ္စြဲေျပာဆုိခ်က္အား ျပန္လည္ရွင္းလင္းျခင္းျဖစ္သည္။
ထုိင္း-ျမန္မာနယ္စပ္ တေနရာတြင္ ယေန႔ျပဳလုပ္သည့္ အဆုိပါရွင္းလင္းပြဲကုိ ေကအန္ယူ/ ေကအန္အယ္လ္ေအ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေကာင္စီ၊ တုိးတက္ေသာကရင္ဗုဒၶဘာသာတပ္မေတာ္ (ဒီေကဘီေအ)၊ ပဒုိေအာင္ဆန္း ဘုရားကုန္းအဖြဲ႔မ်ားမွ ေကအန္ယူအဖြဲ႔သုိ႔ ျပန္လည္၀င္ေရာက္လာၾကသူ (၂၇) ဦးက ရွင္းလင္းခဲ့ၾကသည္။ေစာေဌးေမာင္က ေကအန္ယူထံ ျပန္သြားၾကသည့္ ကရင္ခြဲထြက္အဖြဲ႔မ်ားမွ လူမ်ားကုိ ကရင္ အမ်ိဳးသားလြတ္ေျမာက္ေရးတပ္မေတာ္ (ေကအန္အယ္လ္ေအ) တပ္မဟာ (၇) မႉး ဗုိလ္မႉးခ်ဳပ္ ေစာေဂ်ာ္နီ ဦးေဆာင္ကာ ေသြးေအးေအးျဖင့္ သတ္ျဖတ္ခဲ့ၾကသည္ဟု ႐ုပ္ျမင္သံၾကားမွ ေျပာၾကားခဲ့သည္။
ျပန္လည္၀င္ေရာက္လာသူမ်ားမွ ေစာေအးေဖက “က်ေနာ္က ပဒုိေအာင္ဆန္း ဘုရားကုန္းအဖြဲ႔ကုိ၂၀၀၀ ခုမွာ ေရာက္ၿပီး ၂၀၀၆ ခုမွာ ေကအန္ယူဘက္ကုိ ျပန္လာတာျဖစ္တယ္။ ဟုိမွာက ပဒုိေအာင္ဆန္းနဲ႔ ေခါင္းေဆာင္ပုိင္း ေတြပဲ ႀကီးပြားခ်မ္းသာၾကတယ္။ ေအာက္ေျခရဲေဘာ္ေတြအေနနဲ႔ အိမ္တေဆာင္ မီးတေျပာင္မေနႏုိင္တဲ့ဘ၀ပါ။ ဒီၾကားက ကရင္အခ်င္းခ်င္း ဖိႏွိပ္မႈမ်ိဳးစုံရိွေတာ့ မိခင္ ေကအန္ယူဆီကုိ ျပန္လာတာျဖစ္တယ္။ ဘာမွ သတ္တာ ျဖတ္တာ မရိွဘူး။ အားလုံးကုိယ့္ဆႏၵအတုိင္းပဲ။ တခ်ိဳ႕မိသားစုေတြ တတိယႏုိင္ငံေရာက္သြားတာလည္း အမ်ားႀကီး ရိွတယ္။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေကာင္စီကေတာ့ နအဖ လက္ကုိင္တုတ္ျဖစ္သြားေတာ့ နအဖခုိင္းသလုိ လုပ္ရတဲ့ သေဘာရိွတယ္” ဟု ေျပာသည္။
ဒီေကဘီေအ (၉၉၉) အထူးတပ္ရင္းမွ ေဆးတပ္သား ေစာအဲ့ထူးက “၂၀၀၇ မွာ ေကအန္ယူနဲ႔ လာေရာက္ ပူးေပါင္းတာျဖစ္တယ္။ ဒီေကဘီေအမွာ (၃) ႏွစ္ၾကာတယ္။ ဦးတည္ခ်က္နဲ႔ လုပ္ေဆာင္ခ်က္က ကရင္ေတြအတြက္ အက်ိဳးမရိွတာ သိရလုိ႔ ေကအန္ယူနဲ႔လာၿပီး ပူးေပါင္းတာျဖစ္တယ္။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေကာင္စီ ေျပာသလုိ ျပန္လာတဲ့ လူေတြကုိ သတ္တယ္ဆုိရင္ ကုန္ၿပီေပါ့။ အခု ဒီမွာေတြ႔တဲ့အတုိင္းပဲ” ဟု ေျပာသည္။ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေကာင္စီအဖြဲ႔မွ ဒု-ဗုိလ္မႉးႀကီး ေစာလွေက်ာ္ကလည္း “က်ေနာ္ျပန္လာတာ (၁) ႏွစ္ျပည့္ေတာ့မယ္။ ျပန္လာတဲ့လူေတြကုိ ဘယ္သူမွ မသတ္ဘူး။ အားလုံးရိွၾကတာပဲ။
အခု ေစာေဌးေမာင္ေျပာတဲ့ ကိစၥက နအဖ ေျပာခိုင္းလို႔ ေျပာရတာျဖစ္တယ္။ သူက အသက္လည္းႀကီးၿပီး အမွတ္သညာလည္း မေကာင္းေတာ့ဘူး” ဟု ေျပာသည္။
ကရင္ခြဲထြက္အဖြဲ႔အစည္းအသီးသီးမွ ျပန္လာၾကသည့္ အဖြဲ႔၀င္မ်ားမွာ ထိုင္း-ျမန္မာနယ္စပ္တြင္ လက္ရွိစာရင္းအရ (၇၀) ခန္႔ရွိၿပီး ၎တို႔ဆႏၵအတိုင္း ေကာင္းေရာင္းေကာင္း၀ယ္ အသက္ေမြး၀မ္းေၾကာင္းျပဳလ်က္ရွိသည္ဟု ျပန္၀င္ေရာက္လာသူတဦးက ေျပာသည္။
ေကအန္အယ္လ္ေအ တပ္မဟာ (၇) မႉး ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ေစာေဂ်ာ္နီက “ျပန္လာတဲ့လူေတြအားလုံးကို က်ေနာ္တို႔ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ လက္ခံေစာင့္ေရွာက္ထား မထားသိခ်င္ရင္ ကိုယ္တိုင္သြားေမးျမန္းလို႔ ရတယ္” ဟု ေခတ္ၿပိဳင္သို႔ ေျပာၾကားသည္။
ေကအန္ယူ/ ေကအန္အယ္လ္ေအ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေကာင္စီ အဖြဲ႔၀င္မ်ားသည္ လြန္ခဲ့သည့္ ရက္ပိုင္းမွ စတင္ကာ ျမန္မာ့႐ုပ္ျမင္သံၾကား၊ ျမ၀တီ႐ုပ္ျမင္သံၾကား၊ MRTV-3 စသည့္ ႐ုပ္သံလိုင္းမ်ားမွ ညစဥ္ ေကအန္ယူအဖြဲ႔အား ထိုးႏွက္ပုတ္ခတ္သည့္ အစီအစဥ္မ်ားကို တင္ဆက္လ်က္ရွိသည္။
အဓိက ထိုးႏွက္ပုတ္ခတ္သည့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေကာင္စီအဖြဲ႔၀င္မ်ားမွာ ေကအန္ယူ ဥကၠ႒ေဟာင္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေစာဘို္ျမ၏သား ေစာေနစိုးျမ၊ ေစာေဌးေမာင္ႏွင့္ သမီးျဖစ္သူ ေနာ္ကေပၚထူးတို႔ ျဖစ္သည္။
သံုးပြင့္ဆိုင္ေဆြးေႏြးေရးကိုသာ လုပ္ေဆာင္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း KNU ေျပာၾကား
Friday, April 24, 2009
စစ္အစုိးရအာေဘာ္ျမန္မာ့အလင္းသတင္းစာတြင္ဧၿပီလ၂၁ရက္ေန႔ကေဆာင္းပါးရွင္ေစာဖုိးစီမွ``ရန္ၿပဳိျခင္းရဲ႕အဓိပၸါယ္ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ့အခါသိလိမ့္မည္ ´´ ေခါင္းစဥ္ျဖင့္ KNU အတြင္းေရးကိစၥမ်ားကို ထုတ္ေဖာ္ေရးသားထားသည္။ထုိင္းနယ္စပ္ရွိ ႏုိင္ငံေရး အကဲခတ္သမားမ်ားမွ ၄င္းေဆာင္းပါးပါအခ်က္ အလက္မ်ားသည္ KNUကို သစၥာေဖာက္သြားေသာ ေနစိုးျမအဖဲြ႕မွ စစ္အစိုးရသို႔ ေပးသည့္ သတင္းမ်ား ျဖစ္ႏုိင္ေၾကာင္း KNU ထိပ္ပိုင္းေခါင္းေဆာင္မ်ား၏ အတြင္းေရးကိစၥမ်ား၊ နယ္စပ္တြင္ ထုိင္း-ျမန္မာ ျပႆနာျဖစ္ေအာင္ KNUမွျပဳလုပ္ခဲ့သည့္ပစ္ခတ္မႈမ်ား၊KNUအတြင္းမေပ်ာ္ေတာ့သည့္အလယ္အလတ္ပိုင္း တပ္ဖဲြ႕၀င္မ်ား၏ ေနာက္ဆံုးအေျခအေနမ်ားကို စစ္အစိုးရမွ သတင္းမ်ား ရရွိသြားသျဖင့္ အျမတ္ထြက္ေနေၾကာင္း၊ ေနစုိးျမကိစၥကို မီဒီယာျဖင့္ပံုႀကီးခ်ဲ႕ ထုတ္လႊင့္ေနသလုိ တစ္ဘက္မွလည္း စစ္အင္အားအသံုးျပဳၿပီး KNU စခန္းေတြကုိ DKBA နဲ႔ ေပါင္းၿပီး တုိက္ခိုက္ေနေၾကာင္း ေ၀ဖန္သံုးသပ္လ်က္ရွိ သည္။KNU မွ ေနစိုးျမအဖဲြ႔ ထိန္ေမာင္ ထံေရာက္သြားျခင္းသည္ ၄င္းတုိ႔အတြက္လံုး၀မထိခုိက္ေၾကာင္း၊ ေနစိုးျမသည္ ကေလးအေတြးအေခၚသာ ရွိၿပီး KNU မွ ထုတ္ပယ္ထားသူျဖစ္ေၾကာင္း ျငင္းခ်က္ထုတ္တားသည္။ KNU ႏွင့္ စစ္အစိုးရတုိ႔အၾကားထုိင္းအစိုးရမွၾကား၀င္ေစ့စပ္မႈမ်ားရွိေၾကာင္းသတင္းမီဒီယာ မ်ားတြင္ ပါရွိေနေသာ္လည္း ထုိင္းအစိုးရအေနျဖင့္ KNU အေပၚ သေဘာထား အမွန္ မည္ကဲ့သို႔ ထားရွိသည္မွာစိတ္၀င္စားဖြယ္ေကာင္းေၾကာင္း၊ KNU ၏ တုန္႔ျပန္ခ်က္ကို ထုိင္းနယ္စပ္ရွိ လူ႔အခြင့္ေရးလႈပ္ရွားသူမ်ား ကုလသမဂၢ လက္ေအာက္ခံ လူမႈကယ္ဆယ္ေရး အဖဲြ႔မ်ားမွ စိတ္၀င္တစား ေစာင့္ၾကည့္လ်က္ရွိသည္။ KNU အေနျဖင့္ ႏိုင္ငံေရးအရ သံုးပြင့္ဆိုင္ေဆြးေႏြး ေရးကို သာလုပ္ေဆာင္ရန္ အစီအစဥ္ရွိေၾကာင္း KNU မွ ဗိုလ္မွဴးေစာလွေငြ က ထုတ္ေဖာ္ေျပာၾကားခဲ့သည္။
ေပးပို႔သူတစ္ဦးေစာလင္းနက္စ္ဘေလာ့မွကူးယူေဖၚျပသည္။
စစ္အစုိးရအာေဘာ္ျမန္မာ့အလင္းသတင္းစာတြင္ဧၿပီလ၂၁ရက္ေန႔ကေဆာင္းပါးရွင္ေစာဖုိးစီမွ``ရန္ၿပဳိျခင္းရဲ႕အဓိပၸါယ္ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ့အခါသိလိမ့္မည္ ´´ ေခါင္းစဥ္ျဖင့္ KNU အတြင္းေရးကိစၥမ်ားကို ထုတ္ေဖာ္ေရးသားထားသည္။ထုိင္းနယ္စပ္ရွိ ႏုိင္ငံေရး အကဲခတ္သမားမ်ားမွ ၄င္းေဆာင္းပါးပါအခ်က္ အလက္မ်ားသည္ KNUကို သစၥာေဖာက္သြားေသာ ေနစိုးျမအဖဲြ႕မွ စစ္အစိုးရသို႔ ေပးသည့္ သတင္းမ်ား ျဖစ္ႏုိင္ေၾကာင္း KNU ထိပ္ပိုင္းေခါင္းေဆာင္မ်ား၏ အတြင္းေရးကိစၥမ်ား၊ နယ္စပ္တြင္ ထုိင္း-ျမန္မာ ျပႆနာျဖစ္ေအာင္ KNUမွျပဳလုပ္ခဲ့သည့္ပစ္ခတ္မႈမ်ား၊KNUအတြင္းမေပ်ာ္ေတာ့သည့္အလယ္အလတ္ပိုင္း တပ္ဖဲြ႕၀င္မ်ား၏ ေနာက္ဆံုးအေျခအေနမ်ားကို စစ္အစိုးရမွ သတင္းမ်ား ရရွိသြားသျဖင့္ အျမတ္ထြက္ေနေၾကာင္း၊ ေနစုိးျမကိစၥကို မီဒီယာျဖင့္ပံုႀကီးခ်ဲ႕ ထုတ္လႊင့္ေနသလုိ တစ္ဘက္မွလည္း စစ္အင္အားအသံုးျပဳၿပီး KNU စခန္းေတြကုိ DKBA နဲ႔ ေပါင္းၿပီး တုိက္ခိုက္ေနေၾကာင္း ေ၀ဖန္သံုးသပ္လ်က္ရွိ သည္။KNU မွ ေနစိုးျမအဖဲြ႔ ထိန္ေမာင္ ထံေရာက္သြားျခင္းသည္ ၄င္းတုိ႔အတြက္လံုး၀မထိခုိက္ေၾကာင္း၊ ေနစိုးျမသည္ ကေလးအေတြးအေခၚသာ ရွိၿပီး KNU မွ ထုတ္ပယ္ထားသူျဖစ္ေၾကာင္း ျငင္းခ်က္ထုတ္တားသည္။ KNU ႏွင့္ စစ္အစိုးရတုိ႔အၾကားထုိင္းအစိုးရမွၾကား၀င္ေစ့စပ္မႈမ်ားရွိေၾကာင္းသတင္းမီဒီယာ မ်ားတြင္ ပါရွိေနေသာ္လည္း ထုိင္းအစိုးရအေနျဖင့္ KNU အေပၚ သေဘာထား အမွန္ မည္ကဲ့သို႔ ထားရွိသည္မွာစိတ္၀င္စားဖြယ္ေကာင္းေၾကာင္း၊ KNU ၏ တုန္႔ျပန္ခ်က္ကို ထုိင္းနယ္စပ္ရွိ လူ႔အခြင့္ေရးလႈပ္ရွားသူမ်ား ကုလသမဂၢ လက္ေအာက္ခံ လူမႈကယ္ဆယ္ေရး အဖဲြ႔မ်ားမွ စိတ္၀င္တစား ေစာင့္ၾကည့္လ်က္ရွိသည္။ KNU အေနျဖင့္ ႏိုင္ငံေရးအရ သံုးပြင့္ဆိုင္ေဆြးေႏြး ေရးကို သာလုပ္ေဆာင္ရန္ အစီအစဥ္ရွိေၾကာင္း KNU မွ ဗိုလ္မွဴးေစာလွေငြ က ထုတ္ေဖာ္ေျပာၾကားခဲ့သည္။
ေပးပို႔သူတစ္ဦးေစာလင္းနက္စ္ဘေလာ့မွကူးယူေဖၚျပသည္။
အစုိးရ၏ရာဇဝတ္မႈ ဒုကၡသည္တဦး ဖြင့္ခ်
ျမန္မာအစုိးရ က်ဴးလြန္ခ့ဲေသာ ရာဇဝတ္မႈ မ်ားကုိ ကုလသမဂၢ လုံၿခဳံေရး ေကာင္စီက စုံစမ္းႏုိင္ေရးအတြက္ တုိက္တြန္းေပးပါဟု အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုေရာက္ ကရင္ တုိင္းရင္းသူတဦးက ကြန္ဂရက္လႊတ္ ေတာ္ႏွင့္ အုိဘားမား အစုိးရကုိ ယေန႔ တုိက္တြန္းလုိက္သည္။တုိင္းရင္းသား ေဒသမ်ားတြင္ စစ္အစုိးရ က်ဴးလြန္ခ့ဲသည္ဟု ဆုိေသာ လူ႔အခြင့္အ ေရး ခ်ဳိးေဖာက္မႈတခ်ဳိ႕ကုိ ဒုကၡသည္ တဦး ျဖစ္သူ ကရင္အမ်ဳိးသမီး မုိင္းရာဒါးေဂေဖာက လႊတ္ေတာ္ ၾကားနာပြဲတခုသုိ႔ တက္ေရာက္ၿပီး အေသးစိတ္ ရွင္းျပခ့ဲသည္။ ထုိရာဇဝတ္မႈမ်ား အတြက္ စစ္အစုိးရတြင္ တာဝန္ရိွသည္ဟု သူက ဆုိသည္။ စစ္အစုိးရ၏ အႏုိင္က်င့္ ႏွိပ္စက္မႈမ်ားကုိ ခံရသူမ်ားတြင္ သူ၏ မိသားစုဝင္မ်ားလည္း ပါဝင္ခ့ဲသည္ဟု သိရသည္။ျမန္မာႏုိင္ငံ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ဳိးေဖာက္မႈ အေျခအေနမ်ားကုိ ၾကားနာ စစ္ေဆးေသာ Tom Lantos လူ႔အခြင့္အေရး ေကာ္မရွင္ ေရွ႕ေမွာက္တြင္ ယင္းသုိ႔ ထြက္ဆုိခ့ဲျခင္း ျဖစ္သည္။ မုိင္းရာဒါးေဂေဖာသည္ ထုိင္း - ျမန္မာ နယ္စပ္တြင္ အဓိက လႈပ္ရွားလ်က္ရိွေသာ ကရင္ အမ်ဳိးသမီး အစည္းအရုံး ၏ အသင္းဝင္တဦးလည္း ျဖစ္သည္။“ျမန္မာအစုိးရဲ႕ လူသားမ်ဳိးႏြယ္ တခုလံုး အေပၚ က်ဴးလြန္တ့ဲ ရာဇဝတ္မႈေတြကုိ ကုလသမဂၢ လုံၿခဳံေရးေကာင္စီက စုံစမ္းႏုိင္ဖုိ႔အတြက္ တုိက္တြန္းေပးပါလုိ႔ ကြန္ဂရက္ အဖဲြ႔ဝင္ေတြ နဲ႔ အစုိးရ အဖဲြ႔သစ္ကုိ က်မ ေမတၱာ ရပ္ခံပါတယ္” ဟု သူက ဆုိသည္။စစ္အစုိးရက အရပ္သားမ်ားအေပၚ အၾကမ္းဖက္မႈ က်ဴးလြန္ေနျခင္းမ်ား ရပ္ဆုိင္းသြားေရးအတြက္ ႏုိင္ငံတကာ အသုိင္းအဝန္းကလည္း ဆက္လက္ ဖိအားေပးရန္ သူက တုိက္တြန္းလုိက္သည္။ျမန္မာ့တပ္မေတာ္၏ လက္ခ်က္ေၾကာင့္ ရြာလုံးကြ်တ္ ထြက္ေျပးရမႈမ်ား ရိွေနေၾကာင္း၊ အဝတ္တထည္ ကုိယ္တခုျဖင့္ ေျပးရျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း သူက ရွင္းျပသည္။ရြာသားမ်ား ေနရပ္ရင္းသုိ႔ မျပန္ႏုိင္ရန္ တပ္မေတာ္ စစ္ေၾကာင္းမ်ားက ရြာႏွင့္ အနီးတဝုိက္တြင္ ေျမျမွဳပ္မုိင္းမ်ား ေထာင္ေလ့ရိွသည္ဟု မုိင္းရာက ေျပာသည္။“ရြာကေန ထြက္ရၿပီ ဆုိရင္ တေနရာကေန တျခား တေနရာကုိ ေျပးေနရတယ္။ ေတာထဲမွာ ေတြ႔တ့ဲဟာကုိ စား၊ အိပ္တ့ဲအခါလည္း ဗုိက္ဆာဆာနဲ႔ အိပ္။ ကေလးေတြကုိ လက္ဆဲြၿပီး အၿမဲတမ္း ေျပးေနရတယ္။ စစ္တပ္ကုိ ေၾကာက္ေနရတာပဲ” ဟု သူက ဆုိသည္။“က်မတုိ႔ ေျပးရတုန္းကလည္း က်မတုိ႔ မိသားစု တခုလုံး ဘာဆုိ ဘာမွ မရိွဘူး။ စားစရာလည္း မရိွ၊ အိပ္စရာ မရိွ၊ အဝတ္အစားလည္း အပုိမရိွ၊ မုိးရာသီ ေဆာင္းရာသီဆုိရင္ ပုိၿပီး ဒုကၡေရာက္ရတယ္၊ စစ္ေၾကာင္းေတြနဲ႔ လြတ္ေအာင္ အၿမဲ ေရွာင္ရတယ္။ ေတာထဲမွာ၊ ၿခဳံထဲမွာ၊ ဂူထဲမွာ ပုန္းရတ့ဲအခါ ရိွတယ္။ မုိးရြာထဲမွာ ပလတ္စတစ္ကုိ ကုိယ္တဝက္ပဲ ၿခဳံၿပီး အိပ္ခ့ဲရတ့ဲ ညကုိ က်မ ဘယ္ေတာ့မွ မေမ့ဘူး” ဟု မုိင္းရာက အနည္းငယ္ ငိုရိွဳက္ရင္း ေျပာျပသည္။အကူအညီေပးေရး အဖဲြ႔မ်ားက ေျပးလႊားေနရသည့္ ရြာပုန္းရြာေရွာင္ ဒုကၡသည္မ်ားထံသုိ႔ သြားေရာက္ႏုိင္ျခင္း မရိွသျဖင့္ ေဆးဝါး ႏွင့္ အစားအစာ အတြက္ အခက္အခဲမ်ား ႀကဳံရသည္ဟု ဆုိသည္။“က်မ ငွက္ဖ်ားတက္တယ္၊ တုပ္ေကြးေရာ တျခားဟာေတြေရာ ျဖစ္တယ္ ခဏခဏပဲ။ က်မရဲ႕ ေမာင္ႏွမဝမ္းကြဲေတြလည္း ဖ်ားနာၿပီး ဆုံးသြားၾကတယ္” ဟု သူက ေျပာသည္။“ဘာ စားစရာမွ မရိွတာကုိလည္း ခဏခဏ ႀကဳံရတယ္။ တခါတေလ မိသားစု ၇ ေယာက္ စားဖုိ႔ ဆန္ တဘူးပဲ ရိွတတ္တယ္။ လူႀကီးေတြက မစားၾကဘူး။ ထမင္းကုိ က်မတုိ႔ ညီအစ္မေတြကုိ ေပးတယ္၊ က်မတုိ႔က အငယ္ေတြ ဆုိေတာ့။ ေတာထဲမွာ မွ်စ္ေတြ လုိက္ရွာၿပီး စားရတယ္” ဟု မုိင္းရာက လူ႔အခြင့္အေရး ေကာ္မရွင္ကုိ ေျပာျပသည္။“ျမန္မာျပည္မွာ ကရင္ေတြအျပင္ တျခား တုိင္းရင္းသားေတြလည္း ရိွတယ္၊ သူတုိ႔လည္း ျမန္မာ စစ္အစုိးရက ရန္ျပဳတာကုိ ခံေနရတယ္။ ကိုယ့္ရပ္ ကုိယ့္ရြာမွာ ေနလုိ႔မရတ့ဲအတြက္ ျပည္တြင္း ေရႊ႕ေျပာင္း ဒုကၡသည္ေတြ ျဖစ္သြားၾကတယ္၊ တျခား ႏုိင္ငံကုိ ေျပးရတယ္” ဟု မုိင္းရာက ေျပာသည္။ဧရာ၀တီသတင္း၀က္ဆိုက္မွ ကူးယူေဖာ္ျပသည္။
Karen Human Rights field reports-IDP conditions and the rape of a young girl in Papun District-IDP responses to food shortages in Nyaunglebin District
2009 April 24
tags: Human Rights, world focus on Burma, Junta, Burma, Karen, Genocide, KNU, KNLA
by peacerunning
Since the end of December 2008, SPDCtroops active in Nyaunglebin District havepatrolled areas near Internally DisplacedPerson (IDP) hiding sites once or twice amonth. Currently, these soldiers are moreactive in areas at the bottom of themountains—areas which function as a line ofdemarcation between the homes of displacedvillagers living in the mountains and those ofvillagers currently living under SPDC controlin the flatlands. Although the Burma Armycontinues to patrol the mountains ofNyaunglebin District, the relative decrease inmilitary activity in some upland areas, where the majority of IDPs in hiding reside, marks anotable shift
in military operations from recentyears.http://www.khrg.org/khrg2009/khrg09f7.pdf
IDP conditions and the rape of a young girl in Papun District
n late 2005/early 2006, the State Peace and Development Council (SPDC, Burma’s ruling junta) began an intensive military offensive in much of Northern Karen State, including Toungoo, Nyaunglebin and Papun Districts. During the offensive, many villagers fled to internally displaced persons (IDP) hiding sites where they could avoid living under SPDC control. These displaced communities have been directly targeted by SPDC soldiers and face many difficulties. One example of the pervasive nature of SPDC abuses against displaced villagers can be found in Lu Thaw Township, Papun District. If Lu Thaw villagers in hiding are found by SPDC troops, they risk being be shot on sight. If their hillside farm fields and food stores are found, the SPDC often burns them down in attempt to drive the villagers into SPDC-controlled areas.
Over the course of the offensive, the SPDC has militarized large swaths of Northern Karen State and, in Lu Thaw Township alone, increased the total number of SPDC Army camps to 46. Although the SPDC Army has withdrawn from 13 of these camps since late 2008, villagers in Lu Thaw still face insecurity in a variety of ways, including a severe food shortage caused by SPDC abuses. SPDC soldiers still based in Lu Thaw Township continue to actively patrol near IDP hiding sites and thereby prevent villagers from accessing both their farm fields and the markets in which they can sell their harvested crops.[1]
http://www.khrg.org/khrg2009/khrg09f8.pdf
monthly report Hurfom:Power through gun barrels: Abuses related to the DKBA offensive in Dooplaya District
2009 April 24
tags: Human Rights, world focus on Burma, Junta, Burma, Karen, Genocide, KNU, KNLA, DKBA Killers
by peacerunning
April 23, 2009I. SummarySince early October 2008, the current military junta and its ally, the Democratic Karen Buddhist Army (DKBA) have been mounting a major military offensive to crush the Karen National Union (KNU) and its armed wing, the Karen National Liberation Army (KNLA). During 1997 and 1998, most of Dooplaya district in central Karen State has been occupied and captured by the joint military offensives of the Burmese Army and DKBA troops. Since then, the military regime has changed its name from the State Law and Order Restoration Council (SLORC) to the State Peace and Development Council (SPDC). However, the oppression has not stopped and instead the occupation troops have continued to extend their control over the Karen villages which have been supporting the KNLA/KNU troops.
Read all http://www.rehmonnya.org/data/Report%20MF-April.pdf
tags: Human Rights, world focus on Burma, Junta, Burma, Karen, Genocide, KNU, KNLA, DKBA Killers
by peacerunning
April 23, 2009I. SummarySince early October 2008, the current military junta and its ally, the Democratic Karen Buddhist Army (DKBA) have been mounting a major military offensive to crush the Karen National Union (KNU) and its armed wing, the Karen National Liberation Army (KNLA). During 1997 and 1998, most of Dooplaya district in central Karen State has been occupied and captured by the joint military offensives of the Burmese Army and DKBA troops. Since then, the military regime has changed its name from the State Law and Order Restoration Council (SLORC) to the State Peace and Development Council (SPDC). However, the oppression has not stopped and instead the occupation troops have continued to extend their control over the Karen villages which have been supporting the KNLA/KNU troops.
Read all http://www.rehmonnya.org/data/Report%20MF-April.pdf
Thursday, April 23, 2009
မယ္လ ဒုကၡသည္ စခန္းတြင္ ျမန္မာျပည္မွ ထုတ္သည့္ ကုန္ပစၥည္းအခ်ိဳ႔ မသုံးစဲြရန္ တားျမစ္ခ်က္ ထုတ္ျပန္
ေစာသိန္းျမင့္၊ ေကအုိင္စီဧၿပီ ၂၁၊ ၂၀၀၉
ထုိင္း-ျမန္မာနယ္စပ္ မယ္လဒုကၡသည္စခန္းတြင္ ျမန္မာျပည္မွ ထုတ္လုပ္သည့္ လူသုံးကုန္ပစၥည္း အခ်ိဳ႕ကို မသုံးစြဲရန္ တားျမစ္ခ်က္ကို ယမန္ေန႔က ထုတ္ျပန္ေၾကညာလုိက္ေၾကာင္း သိရသည္။မယ္လဒုကၡသည္စခန္းတေနရာကို ေတြ႔ရပံု။သုံးစြဲျခင္းမျပဳရန္ တားျမစ္ထားသည့္ ျမန္မာျပည္မွ ထုတ္ကုန္ ပစၥည္းမ်ားမွာ အုိးခြက္၊ ပန္းကန္၊ ဗမာတုိင္းရင္းေဆး အမ်ဳိးမ်ိဳး၊ အေရာင္တင္မႈန္႔၊ နႏြင္းမႈန္႔၊ လက္ဖက္ေျခာက္ႏွင့္ လက္ဖက္သုပ္တုိ႔ ျဖစ္သည္။
တားျမစ္ခ်က္ကို လုိက္နာက်င့္သုံးမႈ မရွိပါက ထိေရာက္စြာ အေရးယူသြားမည္ဟု အသံခ်ဲ႔စက္က တဆင့္ အသိေပး ႏိႈးေဆာ္သည္ဟု သိရသည္။ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႔ အေျခစိုက္ ဗဟုိေရာဂါထိန္းခ်ဳပ္ေရးဌာန (Center of Disease Control)အဖဲြ႔က ျမန္မာျပည္မွ ထုတ္လုပ္သည့္ လူသုံးကုန္ပစၥည္းမ်ားကို စမ္းသပ္ စစ္ေဆးမႈမ်ား ျပဳလုပ္ရာတြင္ ခဲဆိပ္ ပါဝင္ေနေၾကာင္း ေတြ႔ရွိခဲ့သည့္ အတြက္ ယခုကဲ့သုိ႔ တားျမစ္ခ်က္ ထုတ္ျပန္ရျခင္းျဖစ္သည္ဟု မယ္လဒုကၡသည္စခန္း အတြင္းေရးမွဴး ေစာထြန္းထြန္းက ေျပာသည္။သူက “သူတုိ႔ စမ္းသပ္တဲ့ေနရာမွာ နမူနာကေတာ့ ႏုိ႔ဖုိးစခန္းနဲ႔ မယ္လစခန္းက ေဆးေတြကို သူတုိ႔ ယူသြားတယ္။ ၿပီးေတာ့ အေမရိကန္ မီနီဆုိးတားမွာ ေရာက္ရွိေနတဲ့ တုိင္းရင္းေဆးတခု သူတုိ႔ယူတယ္။ ပစၥည္းအားလုံး ၁၃သုံးမ်ဳိးေလာက္ ရွိတယ္။ အဲဒါကို အင္ဒီယားနားျပည္နယ္ ဓာတ္ခဲြခန္းမွာ သူတုိ႔ ဓာတ္ခဲြၾကည့္ျပီး အေျဖေတြကို ျပန္ၿပီးေတာ့ ထုတ္ျပန္လုိက္တယ္။ အေၾကာင္းအရင္းက က်ေနာ္တုိ႔ စခန္းက အေမရိကန္ကိုသြားတဲ့ ကေလး ၅ႏွစ္ကေန ၁၂ႏွစ္အထိေပါ႔ေနာ္။ အေယာက္ ၂ဝဝေလာက္ကို သူတုိ႔ စမ္းသပ္ၾကည့္တဲ့အခါမွာ ၈ဝ ေလာက္ဟာ ခဲဆိပ္ ရွိေနတဲ့အတြက္ စခန္းမွာ သုံးစဲြေနတဲ့ ပစၥည္းေတြကို မသကၤာဘူးေပါ့ေနာ္၊ အဲဒီ မသကၤာစရာ ပစၥည္းေတြကို သူတုိ႔ ပို႔လုိက္တယ္။ အဲဒီေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔လည္း အဲဒီမသကၤာစရာ ပစၥည္းေတြကို ပိတ္လုိက္တာေပါ႔”ဟု ေျပာသည္။မယ္လစခန္းမွ အိမ္ရွင္မတဦးက ၫႊန္ၾကား တားျမစ္ခ်က္အတိုင္း ေဆးဝါးမ်ားႏွင့္ အစားအစာမ်ားကို အသုံး မျပဳေတာ့ေၾကာင္း၊ သုိ႔ေသာ္ အုိး ခြက္ ပန္းကန္မ်ားကိုမူ မသုံးမျဖစ္ အသုံးျပဳရမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာသည္။သူမက “က်မအိမ္က ေဆးဝါးေတြ၊ ဒီနႏြင္းမႈန္႔၊ အေရာင္တင္မႈန္႔ အဲဒါေတြကို စခန္းထဲက ေၾကညာခ်က္ ထုတ္ျပန္ခဲ့ကတည္းက က်မတုိ႔ မသုံးေတာ့ဘူး။ ဒါေပမဲ့ အုိးခြက္၊ ပန္းကန္ေတြက်ေတာ့ မသုံးမျဖစ္ သုံးရတယ္ေလ။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ အသစ္ ထပ္ဝယ္ဖုိ႔အတြက္ ေငြမွမရွိတာ”ဟု ေျပာသည္။ျမန္မာျပည္မွထုတ္သည့္ လူသုံးကုန္ ပစၥည္းမ်ားကို ေရာင္းသည့္ ဆုိင္ရွင္ ဖီ့ဒါးဒါးက စခန္း တာဝန္ရွိသူမ်ား၏ သတိေပး ညႊန္ၾကားခ်က္အတိုင္း လုိက္နာ ေဆာင္ရြက္သြားမည္ဟု ေျပာသည္။သူမက “တာဝန္ရွိသူေတြ ညႊန္ၾကားတဲ့ အတုိင္း ဆုိလုိ႔ရွိရင္ လက္ခံႏုိင္ပါတယ္။ မေရာင္းရဘူး ဆုိရင္လည္း က်မတုိ႔ မေရာင္းေတာ့ပါဘူး။ အမ်ားအတြက္ ၾကည့္လုိ႔ရွိရင္ ေကာင္းတယ္ေလ။ က်မအေနနဲ႔ေတာ့ က်မ ပစၥည္းေတြ ဆုံးရႈံးရေပမဲ့ အမ်ားအတြက္ဆုိေတာ့ လက္ခံႏုိင္ပါတယ္”ဟု ေျပာသည္။ထိုင္း-ျမန္မာ နယ္စပ္ရွိ အျခားဒုကၡသည္စခန္းမ်ားတြင္ ထိုကဲ့သို႔ ျမန္မာျပည္မွ ထုတ္လုပ္သည့္ လူသုံးကုန္ ပစၥည္းမ်ား မသုံးစြဲရန္ တားျမစ္ခ်က္မ်ား ထုတ္ျပန္ေၾကညာျခင္းမ်ိဳး မရွိေသးေၾကာင္း စုံစမ္းသိရွိရသည္။မယ္လစခန္းသည္ ထိုင္းႏုိင္ငံ မဲေဆာက္ၿမိဳ႔၏ ေျမာက္ဘက္ (၄၅)ကီလုိ အကြာအေဝးတြင္ ရွိၿပီး စုစုေပါင္း လူဦးေရ ၄ေသာင္းေက်ာ္ ေနထုိင္ကာ ထုိင္း - ျမန္မာ နယ္စပ္တေလွ်ာက္တြင္ အႀကီးဆုံး ဒုကၡသည္ စခန္း တခု ျဖစ္သည္။
Posted by အဲေခါင္ေသာင့္
တားျမစ္ခ်က္ကို လုိက္နာက်င့္သုံးမႈ မရွိပါက ထိေရာက္စြာ အေရးယူသြားမည္ဟု အသံခ်ဲ႔စက္က တဆင့္ အသိေပး ႏိႈးေဆာ္သည္ဟု သိရသည္။ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႔ အေျခစိုက္ ဗဟုိေရာဂါထိန္းခ်ဳပ္ေရးဌာန (Center of Disease Control)အဖဲြ႔က ျမန္မာျပည္မွ ထုတ္လုပ္သည့္ လူသုံးကုန္ပစၥည္းမ်ားကို စမ္းသပ္ စစ္ေဆးမႈမ်ား ျပဳလုပ္ရာတြင္ ခဲဆိပ္ ပါဝင္ေနေၾကာင္း ေတြ႔ရွိခဲ့သည့္ အတြက္ ယခုကဲ့သုိ႔ တားျမစ္ခ်က္ ထုတ္ျပန္ရျခင္းျဖစ္သည္ဟု မယ္လဒုကၡသည္စခန္း အတြင္းေရးမွဴး ေစာထြန္းထြန္းက ေျပာသည္။သူက “သူတုိ႔ စမ္းသပ္တဲ့ေနရာမွာ နမူနာကေတာ့ ႏုိ႔ဖုိးစခန္းနဲ႔ မယ္လစခန္းက ေဆးေတြကို သူတုိ႔ ယူသြားတယ္။ ၿပီးေတာ့ အေမရိကန္ မီနီဆုိးတားမွာ ေရာက္ရွိေနတဲ့ တုိင္းရင္းေဆးတခု သူတုိ႔ယူတယ္။ ပစၥည္းအားလုံး ၁၃သုံးမ်ဳိးေလာက္ ရွိတယ္။ အဲဒါကို အင္ဒီယားနားျပည္နယ္ ဓာတ္ခဲြခန္းမွာ သူတုိ႔ ဓာတ္ခဲြၾကည့္ျပီး အေျဖေတြကို ျပန္ၿပီးေတာ့ ထုတ္ျပန္လုိက္တယ္။ အေၾကာင္းအရင္းက က်ေနာ္တုိ႔ စခန္းက အေမရိကန္ကိုသြားတဲ့ ကေလး ၅ႏွစ္ကေန ၁၂ႏွစ္အထိေပါ႔ေနာ္။ အေယာက္ ၂ဝဝေလာက္ကို သူတုိ႔ စမ္းသပ္ၾကည့္တဲ့အခါမွာ ၈ဝ ေလာက္ဟာ ခဲဆိပ္ ရွိေနတဲ့အတြက္ စခန္းမွာ သုံးစဲြေနတဲ့ ပစၥည္းေတြကို မသကၤာဘူးေပါ့ေနာ္၊ အဲဒီ မသကၤာစရာ ပစၥည္းေတြကို သူတုိ႔ ပို႔လုိက္တယ္။ အဲဒီေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔လည္း အဲဒီမသကၤာစရာ ပစၥည္းေတြကို ပိတ္လုိက္တာေပါ႔”ဟု ေျပာသည္။မယ္လစခန္းမွ အိမ္ရွင္မတဦးက ၫႊန္ၾကား တားျမစ္ခ်က္အတိုင္း ေဆးဝါးမ်ားႏွင့္ အစားအစာမ်ားကို အသုံး မျပဳေတာ့ေၾကာင္း၊ သုိ႔ေသာ္ အုိး ခြက္ ပန္းကန္မ်ားကိုမူ မသုံးမျဖစ္ အသုံးျပဳရမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာသည္။သူမက “က်မအိမ္က ေဆးဝါးေတြ၊ ဒီနႏြင္းမႈန္႔၊ အေရာင္တင္မႈန္႔ အဲဒါေတြကို စခန္းထဲက ေၾကညာခ်က္ ထုတ္ျပန္ခဲ့ကတည္းက က်မတုိ႔ မသုံးေတာ့ဘူး။ ဒါေပမဲ့ အုိးခြက္၊ ပန္းကန္ေတြက်ေတာ့ မသုံးမျဖစ္ သုံးရတယ္ေလ။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ အသစ္ ထပ္ဝယ္ဖုိ႔အတြက္ ေငြမွမရွိတာ”ဟု ေျပာသည္။ျမန္မာျပည္မွထုတ္သည့္ လူသုံးကုန္ ပစၥည္းမ်ားကို ေရာင္းသည့္ ဆုိင္ရွင္ ဖီ့ဒါးဒါးက စခန္း တာဝန္ရွိသူမ်ား၏ သတိေပး ညႊန္ၾကားခ်က္အတိုင္း လုိက္နာ ေဆာင္ရြက္သြားမည္ဟု ေျပာသည္။သူမက “တာဝန္ရွိသူေတြ ညႊန္ၾကားတဲ့ အတုိင္း ဆုိလုိ႔ရွိရင္ လက္ခံႏုိင္ပါတယ္။ မေရာင္းရဘူး ဆုိရင္လည္း က်မတုိ႔ မေရာင္းေတာ့ပါဘူး။ အမ်ားအတြက္ ၾကည့္လုိ႔ရွိရင္ ေကာင္းတယ္ေလ။ က်မအေနနဲ႔ေတာ့ က်မ ပစၥည္းေတြ ဆုံးရႈံးရေပမဲ့ အမ်ားအတြက္ဆုိေတာ့ လက္ခံႏုိင္ပါတယ္”ဟု ေျပာသည္။ထိုင္း-ျမန္မာ နယ္စပ္ရွိ အျခားဒုကၡသည္စခန္းမ်ားတြင္ ထိုကဲ့သို႔ ျမန္မာျပည္မွ ထုတ္လုပ္သည့္ လူသုံးကုန္ ပစၥည္းမ်ား မသုံးစြဲရန္ တားျမစ္ခ်က္မ်ား ထုတ္ျပန္ေၾကညာျခင္းမ်ိဳး မရွိေသးေၾကာင္း စုံစမ္းသိရွိရသည္။မယ္လစခန္းသည္ ထိုင္းႏုိင္ငံ မဲေဆာက္ၿမိဳ႔၏ ေျမာက္ဘက္ (၄၅)ကီလုိ အကြာအေဝးတြင္ ရွိၿပီး စုစုေပါင္း လူဦးေရ ၄ေသာင္းေက်ာ္ ေနထုိင္ကာ ထုိင္း - ျမန္မာ နယ္စပ္တေလွ်ာက္တြင္ အႀကီးဆုံး ဒုကၡသည္ စခန္း တခု ျဖစ္သည္။Posted by အဲေခါင္ေသာင့္
ကရင့္အမ်ဳိးသား လြတ္ေျမာက္ေရး ခရီးႏွင့္ … ေစာဘုိျမ၏ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ျမ (သို႔မဟုတ္) စစ္သားစိတ္ႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးလုပ္သူ - အပိုင္း(၅)
2009 April 22
tags: Human Rights, world focus on Burma, Junta, Burma, KNU
by peacerunning
ေဆာင္းပါးမင္းဟန္ဗုဒၶဟူးေန႔၊ ဧၿပီလ 22 2009 12:35 - ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္
(၂၄ )
KNU ဥကၠ႒တဦးအျဖစ္ သူ တာဝန္မယူမီ ကာလမ်ားအတြင္း အုပ္စုိးသူအာဏာရွင္ အစုိးရအဖြဲ႔မ်ားႏွင့္ ၃ ၾကိမ္တုိင္တုိင္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဆြးေႏြးခဲ့၏။
၁၉၄၉ …..
၁၉၆ဝ …..
၁၉၆၃ ….. ႏွစ္မ်ားတြင္ ျဖစ္၏။
ပထမအၾကိမ္ ေဆြးေႏြးပြဲကား .. ကရင့္အမ်ဳိးသား လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရး စတင္ခဲ့ၿပီး ၆၄ ရက္ အၾကာတြင္ ျဖစ္သည္။ ကရင့္လက္နက္ကိုင္ ေတာ္လွန္ေရးအင္အားစုမ်ားက အင္းစိန္ကို သိမ္းထား၏။ ဦးႏု၏ ဖဆပလအစုိးရကား … ရန္ကုန္အစုိးရဟူ၍ ဝိၿဂိဳဟ္ျပဳခံေနရသည့္ အခ်ိန္ျဖစ္သည္။
၁၉၄၉ ခုႏွစ္ ဧၿပီလ ၄ ရက္ေန႔တြင္ ဦးႏုက ေစာဘဦးၾကီးထံသို႔ စာပို႔၏။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ ေဆြးေႏြးရန္ ဖိတ္ေခၚသည့္ စာျဖစ္သည္။ ရန္ကုန္ရွိ ၿဗိတိန္သံအမတ္ Mr .Broke ၊ အိႏိၵယသံအမတ္ Dr. Rauf ၊ ပါကစၥတန္ သံအမတ္ Mr. M.D Ali ႏွင့္ ခရစ္ယာန္ ဘုန္းေတာ္ၾကီး ဘီးေရွာ့ West တို႔က အက်ဳိးေဆာင္မ်ားကဲ့သို႔ ပါၾက၏။ ဧၿပီလ ၅ ရက္ေန႔တြင္ ေစာဘဦးၾကီး၊ မန္းဂ်ိန္း(စ္) ထြန္းေအာင္ႏွင့္ ေစာဘဲေလတို႔ ရန္ကုန္အစုိးရႏွင့္ ေတြ႔၏။
ရန္ကုန္အစိုးရအဖြဲ႔မွ ဦးႏု၊ ဗုိလ္ခင္ေမာင္ေလး၊ ဗုိလ္ေနဝင္းႏွင့္ ဦးခ်န္ထြန္းတို႔ ေဆြးေႏြးပြဲ တက္ေရာက္သည္။
ေဆြးေႏြးပြဲက …..
၁။ ကရင္အမ်ဳိးသားမ်ားအေရးႏွင့္ ပတ္သက္၍ ဆာဘဦး၏ “ကို႔မစ္ရွင္“က စီစဥ္ေဆာင္ရြက္သြားမည္။
၂။ အပစ္အခတ္ရပ္စဲ၍ လက္နက္အပ္ရန္၊… ဟူ၍ (ဖ.ဆ.ပ.လ) အစိုးရက ေဆြးေႏြး၏။
ဦးႏု၏ အဆိုျပဳခ်က္ ၂ ရပ္ကုိ ေစာဘဦးၾကီးသည္ သေဘာတူလက္မွတ္ ေရးထုိးခဲ့၏။ ေဆြးေႏြးပြဲၿပီးေနာက္ ေစာဘဦးၾကီးက အင္းစိန္တြင္ ေဆြးေႏြးပြဲႏွင့္ပတ္သက္၍ ကရင္ေခါင္းေဆာင္မ်ားကုိ ျပန္လည္၍ ရွင္းျပသည္။
ဖဆပလ၏ ေတာင္းဆုိခ်က္က “လက္နက္ခ်ေရး“ ျဖစ္၍ အင္းစိန္ရွိ ကရင္ေခါင္းေဆာင္မ်ားက သေဘာမတူၾက။ ေနာက္တေန႔တြင္ မန္းဘဇံကုိ ဦးႏုႏွင့္ ထပ္မံ၍ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးရန္ ေစလႊတ္၏။ မန္းဘဇံသည္ ထုိစဥ္က KNDO ၏ ေခါင္းေဆာင္တဦးျဖစ္ၿပီး ပဆပလက KNDO ကုိ မတရားအသင္း ေၾကညာထား၏။
ဧၿပီလ ၆ ရက္ေန႔တြင္ မန္းဘဇံ ဦးေဆာင္ေသာ ကရင္ကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႔ႏွင့္ ဦးႏုတို႔ ေတြ႔ဆံုၾကျပန္၏။ “ကရင္အမ်ဳိးသားမ်ား၏ အဓိကလုိအပ္ခ်က္မွာ ကရင္ျပည္သာ ျဖစ္၏။ အပစ္အခတ္ရပ္စဲစဥ္ ကရင္ျပည္ ရရွိေရးကိစၥကိုသာ ေဆြးေႏြးသြားရန္“ မန္းဘဇံက ဦးႏုထံ တင္ျပသည္။
ဖဆပလ ေခါင္းေဆာင္မ်ားက မန္းဘဇံ၏ ေဆြးေႏြးခ်က္ကုိ လက္မခံ….။ အပစ္ရပ္ၿပီး လက္နက္ခ်ေရးကိုသာ ေတာင္းဆို၏။ ေကာ္သူးေလက လက္မခံႏုိင္…..။ ေဆြးေႏြးပြဲက ပ်က္ေလ၏။
(၂၅)
၁၉၆ဝ၊ ၁၉၆၃ ခုႏွစ္ ေဆြးေႏြးပြဲမ်ားက ဗိုလ္ေနဝင္းႏွင့္ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးၾကျခင္း ျဖစ္သည္။
၁၉၆ဝ တြင္ ဗိုလ္ေနဝင္း ဦးေဆာင္သည့္ စစ္တပ္သည္ အိမ္ေစာင့္အစိုးရ အာဏာ ရယူထား၏။ ၁၉၆ဝ ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္ဝါရီလအတြင္း၌ ဗိုလ္ေအာင္ၾကီးက အိမ္ေစာင့္အစုိးရကိုယ္စား KNUP သို႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးရန္ ကမ္းလွမ္း၏။ KNUP မွ အိမ္ေစာင့္အစုိးရ၏ ကမ္းလွမ္းခ်က္ကုိ လက္ခံခဲ့ၿပီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေကာ္ထူး၊ (ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေက်ာ္ျမသန္း) စေကာလယ္ေတာ၊ ပဒိုဖိုေညာ၊ ဗုိလ္က်င္ေဖႏွင့္ ဗုိ္လ္ျမစိန္တုိ႔ ရန္ကုန္သို႔ သြားခဲ့၏။ အိမ္ေစာင့္အစိုးရမွ ဗိုလ္ေအာင္ၾကီး၊ ဗိုလ္ေမာင္ေမာင္၊ ဗိုလ္ေအာင္ေရႊႏွင့္ ေလ့လာသူမ်ားအျဖစ္ ဗိုလ္ဘျဖဴ၊ ဗုိလ္စံၾကည္၊ ဗုိလ္စိန္လြင္တို႔ ေဆြးေႏြးပြဲသို႔ တက္ေရာက္ၾကသည္။
ေဆြးေႏြးပြဲတြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေကာ္ထူး (ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေက်ာ္ျမသန္း) တုိ႔က တန္းတူေရးႏွင့္ ကိုယ္ပိုင္ျပ႒ာန္းခြင့္ရွိသည့္ ကရင္ျပည္နယ္ေပးရန္ ေတာင္းဆို၏။ အိမ္ေစာင့္အစုိးရက ….. ကရင္ျပည္နယ္အေရးသည္ ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒေရးရာ ကိစၥျဖစ္၍ အိမ္ေစာင့္အစိုးရအေနႏွင့္ ေက်ာ္လုပ္၍ မရ….။
မိမိတုိ႔ မတတ္ႏို္င္….။
ကိစၥက ျပတ္ၿပီ။ အိမ္ေစာင့္အစိုးရႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးျပႆနာကုိ ေဆြးေႏြး၍ မရ….။
ထားေတာ့….။ လက္နက္ကိုင္တပ္ ကိစၥ ေဆြးေႏြးၾကျပန္၏။ အိမ္ေစာင့္အစိုးရက….
`စတိ` လက္နက္ခ်ရမည္။ ၿပီးလွ်င္ …. အရည္အခ်င္း ျပည့္မီသူမ်ားကို တပ္မေတာ္ထဲတြင္ (S.P.R) ကဲ့သို႔၊ (Karen Rifle) ကဲ့သို႔ တပ္မ်ား ဖြဲ႔ေပးမည္။ ႏုိ္င္ငံေရးအရ ေဆြးေႏြးမႈမရွိသည့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဆြးေႏြးပြဲက အႏွစ္သာရ မရွိ။ ၄ ၾကိမ္မွ် ႏွစ္ဖက္ ေတြ႔ဆံုၿပီးသည့္တုိင္ တိုးတက္မႈက မရွိ…..။ ေဆြးေႏြးပြဲက ပ်က္သြားခဲ့၏။
(၂၆)
၁၉၆၂ ခုႏွစ္ မတ္လ ၂ ရက္ေန႔တြင္ ဗုိလ္ေနဝင္း ဦးေဆာင္သည့္ စစ္တပ္သည္ ဖဆပလအစုိးရထံမွ အာဏာ သိမ္းပိုက္ယူ၏။ အာဏာသိမ္း ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီသည္ ၁၉၆၃ ခုႏွစ္ ဇြန္လ ၁ဝ ရက္ေန႔တြင္ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ လက္နက္ကိုင္ အင္အားစုမ်ားအားလံုးႏွင့္ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးရန္ ကမ္းလွမ္း၏။
ထုိစဥ္က …. ကရင့္ေတာ္လွန္ေရး အင္အားစုမ်ားအတြင္း၌ ေစာဟန္တာသာေမႊး ဦးေဆာင္သည့္ ကရင့္ေတာ္လွန္ေရး ေကာင္စီ (KRC) ႏွင့္ မန္းဘဇံ ေခါင္းေဆာင္သည့္ KNUP ဟူ၍ ၂ ဖြဲ႔ ကြဲေန၏။ KNUP သည္ ၁၉၆၃ ခုႏွစ္ ေဆြးေႏြးပြဲကုိ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီ ညီညြတ္ေရးတပ္ေပါင္းစု (မဒညတ) အေနျဖင့္ ေဆြးေႏြးခဲ့၏။ (မဒညတ) ၌ ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ၊ ခ်င္းဦးစီးအဖြဲ႔၊ KNUP ၊ NMSP ႏွင့္ KNPP ပါဝင္သည္။
ေတာ္လွန္ေရး ေကာင္စီႏွင့္ ေဆြးေႏြးမည့္ (မဒညတ) ကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႔တြင္ မန္းဘဇံက ဥကၠ႒အျဖစ္ တာဝန္ယူၿပီး သခင္တင္ထြန္း (ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ) က အတြင္းေရးမႉးအျဖစ္ တာဝန္ယူသည္။ ေတာ္လွန္ေရး ေကာင္စီဘက္မွ …. ဗိုလ္ေနဝင္း၊ ဗိုလ္ေစာျမင့္၊ ဗိုလ္ေက်ာ္စုိး၊ ဗိုလ္လွဟန္၊ ဗုိလ္ေသာင္းဒန္၊ ဗုိလ္ခ်စ္ခင္ ပါဝင္သည္။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္ပင္ ေဆြးေႏြးပဲြ ျပဳလုပ္၏။ ၁၉၆၃ ခုႏွစ္ ေအာက္တုိဘာ ၂ ရက္ေန႔မွ ႏိုဝင္ဘာလ ၁၄ အတြင္း ႏွစ္ဖက္ကိုယ္စားလွယ္မ်ား ၆ ၾကိမ္ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးခဲ့သည္။ ေတာ္လွန္ေရး ေကာင္စီက….အခ်က္ ၅ ခ်က္ ေတာင္းဆို၏။
(၁) ေတာ္လွန္ေရးလက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႔ဝင္အားလံုးသည္ စစ္အစုိးရက သတ္မွတ္ထားေသာ ေနရာတြင္ လာေရာက္စုစည္း ေနထုိင္ရန္၊ ၎တုိ႔ကို ေနရာထုိင္ခင္း၊ စားေရးေသာက္ေရးႏွင့္ လံုၿခံဳေရး တာဝန္ယူမည္။
(၂) ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးစဥ္ ကာလတြင္ ေတာ္လွန္ေရးအဖြဲ႔မ်ားသည္ စည္း႐ုံးေရးလုပ္ငန္းမ်ား မလုပ္ရ။
(၃) ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးစဥ္ ကာလတြင္ ေတာ္လွန္ေရးအဖြဲ႔မ်ားသည္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးလုပ္ငန္းမ်ား မလုပ္ရ။
(၄) အျပင္ထြက္လိုပါက ခြင့္ေတာင္းရမည္။
(၅) လက္နက္ကိုင္ တပ္ဖြဲ႔ဝင္အားလံုး စခန္း၏ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းမ်ားကို လိုက္နာရမည္။
ေတာင္းဆိုခ်က္မ်ားက တဖက္သတ္ႏိုင္လြန္းလွ၏။ (မဒညတ) အေနႏွင့္ လက္ခံ၍ မရ….။
အေလွ်ာ့အတင္း၊ အေပးအယူ ရွိမွသာ ေဆြးေႏြးပြဲက ရလဒ္ေကာင္းရရန္ ရွိမည္။ ယခုမူ….။
ေတာ္လွန္ေရး ေကာင္စီသည္ တဖက္သတ္ ေတာင္းဆုိမႈမ်ားကို ေတာင္းဆိုၿပီး ေဆြးေႏြးပြဲကိုလည္း တဖက္သတ္ပင္ ရပ္စဲပစ္လိုက္၏။
၁၉၆၃ ခု၊ ႏုိဝင္ဘာလ ၁၄ ရက္၊ ည ၉ နာရီတြင္ ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီမွ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးပြဲ ဖ်က္သိမ္းေၾကာင္း ေၾကညာ၏။
(၂၇)
ထိုသို႔ေသာ ေဆြးေႏြးပြဲမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့ၾကသည့္ အခ်ိန္၌ သူသည္ တပ္မႉးတဦးမွ်သာ ျဖစ္သည္။ ႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္ တေယာက္၏ တာဝန္မ်ား သူ႔၌ မရွိေသး…။
ယခုမူ …. သူသည္ KNU ၌ ဥကၠ႒ တာဝန္ ယူထားရ၏။ ကရင့္အမ်ဳိးသားမ်ား အေရးကုိ ေဆာင္ရြက္ရာတြင္ သူ႔တြင္ တာဝန္အရွိဆံုး….။
အဖိႏွိပ္ခံ ကရင္အမ်ဳိးသားမ်ား လြတ္ေျမာက္ေရး၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး၊ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရး။
ကိုယ့္ၾကမၼာ ကိုယ္ဖန္တီးႏုိင္သည့္ ေကာ္သူးေလျပည္သစ္ကို ထူေထာင္ႏုိင္ေရးအတြက္ … ၄၅ ႏွစ္တုိင္တုိင္ သူ စစ္တုိက္ခဲ့၏။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ စစ္ပြဲမ်ားတပြဲၿပီးတပြဲ သူ ဆင္ႏႊဲခဲ့၏။ ၿပီးလွ်င္ ….
ထိုထိုေသာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ပင္ သူသည္ ရန္သူႏွင့္ စကားေျပာရမည္။ စစ္ေျမျပင္တြင္ စီးခ်င္းထုိး၍ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ရွာသကဲ့သို႔၊ စားပြဲဝိုင္းတြင္ ေဆြးေႏြးျခင္းျဖင့္လည္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ရွာရမည္ကို သူ သေဘာေပါက္၏။ သို႔ေသာ္ …. ျဖစ္သန္းမႈအသိအရ …. ရန္သူစစ္အုပ္စုကုိ လကၡဏာပိုင္းျဖတ္ၿပီးသား ျဖစ္၏။ သို႔ေသာ္ …. ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးေရး တံခါးကိုမူ သူ မပိတ္ထားခဲ့ ….။
၈၈ …. အာဏာသိမ္း စစ္အုပ္စုသည္ လက္နက္ကိုင္ ေတာ္လွန္ေရးအဖြဲ႔မ်ားႏွင့္ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးရာတြင္ တရားဝင္ ေၾကညာခ်က္ ထုတ္ျပန္ၿပီး ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ ေဆြးေႏြးပြဲမ်ား ေခၚသည့္နည္းႏွင့္ ေတြ႔ဆံုမႈမ်ား မျပဳလုပ္ ……။ တဖ႔ြဲခ်င္းဆီသို႔ “ေအာင္သြယ္ေတာ္“ မ်ား လႊတ္၍ “နားသြင္း“သည့္နည္းႏွင့္ တိုးတုိးတိတ္တိတ္ `စ`၏။
၁၉၉၄ ခုႏွစ္ ဇူလုိင္လ ၇ ရက္ေန႔ ေန႔စြဲႏွင့္ နဝတဥကၠ႒ထံသို႔ သူ လက္မွတ္ထိုးၿပီး စာတေစာင္ေပးပို႔ခဲ့၏။ စာတြင္ အခ်က္ ၄ ခ်က္ ပါ၏။
(၁) ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးေရးကို တဖြဲ႔ခ်င္း ခြဲျခားမျပဳလုပ္ဘဲ တပ္ေပါင္းစုႏွင့္ ျပဳလုပ္ရန္ အတိအက်အားျဖင့္ တခုလံုးဆုိင္ရာ ေဆြးေႏြးအေျဖရွာမႈ ျဖစ္ေစရန္အတြက္ မဟာမိတ္ ဒီမိုကရက္တစ္ မဟာမိတ္အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ႏွင့္ နဝတအၾကား ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးေရး ျပဳလုပ္ရန္။
(၂) ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးေရးကို ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ လက္ခံႏိုင္သည့္ ျပည္ပႏုိင္ငံတခုခုတြင္ ျပဳလုပ္ၾကရန္။
(၃) ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးပြဲကို ကုလသမဂၢ၏ ၾကီးၾကပ္မႈတခုခုတြင္ ျပဳလုပ္ရန္။
(၄) ထိုေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးပြဲကို သတင္းႏွင့္ စာနယ္ဇင္းေလာကမွ ပုဂိၢဳလ္မ်ားႏွင့္ လြတ္လပ္စြာ ထိေတြ႔ႏုိင္သည့္ အေျခအေနတြင္ လြတ္လပ္ပြင့္လင္းစြာ ျပဳလုပ္ၾကရန္ ဟူ၍ ျဖစ္သည္။
နဝတမွ မည္သို႔မွ် အေၾကာင္းမျပန္။ ႏွာေစး၍ ေန၏။ ၁၉၉၅ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလတြင္ ခြန္ျမတ္၊ ပါေမာကၡေဟာင္း ေစာထြန္းေအာင္ခ်ိန္တို႔အဖြဲ႔ သူႏွင့္ လာေတြ႔၏။ ထိုသူတုိ႔ကား နဝတမွ လႊတ္လိုက္သည့္ အက်ဳိးေဆာင္မ်ားျဖစ္၏။
နဝတႏွင့္ KNU ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးေရးအတြက္ ျပင္ဆင္ရန္ ပဏာမျပင္ဆင္ေရး ကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႔ကုိ KNU မွ ေစလႊတ္သည္။ ပဒိုခလိေစး ေခါင္းေဆာင္သည့္ ျပင္ဆင္ေရး ကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႔တြင္ ပဒိုစတိလ၊ ေစာေနစိုး၊ ေစာဗစ္တယ္၊ ေစာတီးထူ၊ ေစာမင္းထူးႏွင့္ မန္းခ်စ္ဝင္း ပါဝင္၏။
KNU ၏ ပဏာမျပင္ဆင္ေရး ကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႔သည္ ၁၉၉၅ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလ ၁၈ ရက္ေန႔တြင္ အေရွ႕ေတာင္တုိင္း စစ္ဌာခ်ဳပ္၌ နဝတကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႔ႏွင့္ ေဆြးေႏြးၾက၏။ KNU မွ ျပင္ဆင္မႈဆိုင္ရာ အခ်က္ ၁၁ ခ်က္ တင္ျပ၏။
(၁) ကိုယ္စားလွယ္မ်ား၏ အဆင့္အတန္းႏွင့္ ဦးေရကို သတ္မွတ္ရန္
(၂) အခ်ိန္ႏွင့္ ေနရာ
(၃) အၾကိဳေန႔တြင္ ေတြ႔ဆံုမည့္အေၾကာင္း သတင္းထုတ္ျပန္ခ်က္
(၄) အက်ဳိးေဆာင္မ်ား တက္ေရာက္ခြင့္ ျပဳရန္
(၅) ဗီဒီယို၊ ကင္မရာ၊ အသံဖမ္းျခင္းကို ခြင့္ျပဳရန္
(၆) ေတြ႔ဆံုၿပီးစီးသည့္ အခ်ိန္တိုင္း သတင္းစာရွင္းလင္းခြင့္ ျပဳရန္
(၇) KNU ကိုယ္စားလွယ္ႏွင့္ ဗဟို (က/န) ဆက္သြယ္ခြင့္ ျပဳရန္
(၈) လံုၿခံဳေရးကို နဝတမွ တာဝန္ယူရန္
(၉) ေဆြးေႏြးပြဲ အတြင္း၊ အျပင္ ၿခိမ္းေျခာက္မႈ သေဘာေဆာင္ေသာ လုပ္ရပ္မ်ား မရွိေစရန္ စီမံေဆာင္ရြက္ရန္
(၁ဝ) ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးသည့္ ကာလအတြင္း KNU ကိုယ္စားလွယ္မ်ား ေတြ႔ဆံုလိုသည့္ ပုဂိၢဳလ္မ်ားႏွင့္ လြတ္လပ္စြာ ေတြ႔ဆံုရန္၊ ဘာသာေရးဆိုင္ရာ ေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ လြတ္လပ္စြာ ေတြ႔ဆံုရန္
(၁၁) ေတြ႔ဆံုၿပီးသည့္အခါ၊ အစမွ အဆံုးအထိ မွတ္တမ္းမ်ားကို တိုင္းျပည္သို႔ ႐ုပ္သံလႊင့္ဌာနမွ အသံလႊင့္ ေၾကညာရန္
KNU ကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႔မွ တင္ျပညိႇႏႈိင္းသည့္ အခ်က္ ၁၁ ခ်က္မွ နဝတ သည္ ၂၊ ၃၊ ၆၊ ၁ဝ အခ်က္မ်ားကို ျငင္းပယ္၏။ အထူးသျဖင့္ အခ်က္ ၁ဝ တြင္ ေတာင္းဆိုထားသည့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အပါအဝင္ ျပည္တြင္းရွိ ႏုိင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ ေတြ႔ဆံုမည့္အေရး ခါးခါးသိီးသီး ျငင္းဆန္ ပယ္ခ်ခဲ့၏။
စစ္မွန္သည့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ ေတြ႔ဆံုမႈ၏ အစပ်ဳိးမႈက ……`စ` ကတည္းက ယဥ္သကို….ဟူ၍ ဆိုရေလၿပီ။ မတတ္ႏိုင္။
(၂၈)
KNU အေနျဖင့္ “လြတ္လပ္စြာ လုပ္ေဆာင္ႏုိင္သည့္ သီးျခားေသာ အေျခအေနမ်ားတြင္ လုပ္ေဆာင္သြားရန္“ ဟူ၍ သေဘာထားခ်ၿပီး အဆင့္ျမင့္ ေတြ႔ဆံုႏုိင္ေရးအတြက္ ျပင္ဆင္လုပ္ေဆာင္ခဲ့၏။ ဒုတိယအၾကိမ္ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးပြဲကို ေမာ္လၿမိဳင္တြင္ပင္ ျပဳလုပ္၏။
KNU ဘက္မွ ပဒိုမန္းရွာ လားဖန္း ေခါင္းေဆာင္ၿပီး နဝတ ဘက္မွ ဗိုလ္မႉးၾကီးေက်ာ္သိန္း ဦးေဆာင္၏။ အက်ဳိးေဆာင္မ်ားျဖစ္သည့္ ခြန္ျမတ္၊ ေအးစိုးျမင့္၊ ပါေမာကၡေဟာင္း ဦးထြန္းေအာင္ခ်ိန္တို႔လည္း တက္ေရာက္ၾကသည္။
KNU မွ အခ်က္ ၁၂ ခ်က္ကုိ တင္ျပ၏။
(၁) တျပည္လံုး အပစ္အခတ္ ရပ္ဆိုင္းထားေရးကို နဝတ ဘက္မွ တုိင္းသိျပည္သိ ထုတ္ျပန္ေၾကညာရန္
(၂) နဝတ ၏ ထုိးစစ္ဆင္တပ္မ်ားကုိ ျဖည့္ေပးေနမႈ၊ လက္နက္ၾကီးမ်ား ေရွ႕တန္းသို႔ ပို႔ေဆာင္မႈမ်ားကို ရပ္ဆုိင္းထားရန္
(၃) ထိုးစစ္အတြက္ အသံုးျပဳသည့္ လမ္းမ်ား ဆက္လက္ေဖာက္လုပ္ျခင္း၊ ျပဳျပင္ျခင္းမ်ားကို ရပ္ဆုိင္းထားရန္
(၄) တပ္သားသစ္မ်ား ေခၚယူျခင္း၊ ေပၚတာဆြဲျခင္း၊ ကင္းသမား ေခၚယူျခင္း၊ လုပ္အားေပး ေခၚယူျခင္းမ်ား ရပ္ဆိုင္းထားရန္
(၅) လူထုအေပၚ ေပၚတာေၾကး ေတာင္းခံမႈမ်ဳိးစံုႏွင့္ လူထု၏ ရိကၡာပစၥည္းမ်ား ေတာင္းခံမႈမ်ဳိးစံု ရပ္ဆုိင္းပစ္ရန္
(၆) လူထုကို အဓမၼေရႊ႔ေျပာင္းျခင္း မျပဳေရးႏွင့္ ေရႊ႔ေျပာင္းခံရသည့္ လူထုမ်ား ထြက္ေျပးတိမ္းေရွာင္ေနရသည့္ လူထုမ်ား မိမိေက်းရြာသို႔ လံုၿခံဳစြာ ျပန္လည္ေနထုိင္ေစျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ရန္
(၇) လိုအပ္သည့္ သြားလာမႈမ်ားကို ျပဳလုပ္သည့္အခါတြင္ တဖက္ႏွင့္ တဖက္ သတင္းပို႔ၾကရန္
(၈) ႏွစ္ဖက္ အပစ္အခတ္ရပ္ဆုိင္းထားသည့္ ကာလအတြင္း KNU အေနႏွင့္ မိမိအမ်ဳိးသားမ်ားႏွင့္ လြတ္လပ္စြာ ဆက္သြယ္ႏုိင္ရမည္။
(၉) အပစ္အခတ္ ရပ္ဆိုင္းထားသည့္ ကာလအတြင္း ေပၚေပါက္လာသည့္ ျပႆနာမ်ားကို ညိႇႏိႈင္းေျဖရွင္းရန္အတြက္ ႏွစ္ဖက္ကိုယ္စားလွယ္မ်ား ပါဝင္သည့္ ညိႇႏႈိင္းေဆာင္ရြက္ေရး ေကာ္မတီမ်ား ဖြဲ႔စည္းထားရမည္။
(၁ဝ) ႏွစ္ဖက္ အပစ္အခတ္ရပ္ဆိုင္းထားျခင္းကို ေစာင့္ၾကည့္ေလ႔လာရန္အတြက္ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ လက္ခံႏုိင္သည့္ ကုလသမဂၢ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္မွ ေစာင့္ၾကည့္ေလ႔လာေရးအဖြဲ႔မ်ား ထားရွိရမည္။
(၁၁) အပစ္အခတ္ ရပ္ဆိုင္းထားၿပီး ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးသည့္ ကာလတြင္ နဝတတို႔ ဖမ္းဆီးထားသည့္ မန္းရင္စိန္ႏွင့္ KNU အဖြဲ႔ဝင္မ်ား ကရင္အမ်ဳိးသားမ်ား ျပန္လႊတ္ေပးရန္ လုိအပ္သည္။
(၁၂) ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးသည့္ ကာလအတြင္း ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ အပစ္အခတ္ ရပ္ဆုိင္းထားေရး သေဘာတူညီခ်က္ကုိ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ ထုတ္ျပန္ေၾကညာၿပီး ျပည္တြင္းၿငိမ္ခ်မ္းေရးဆုိင္ရာ အေျခခံျပႆနာမ်ားကို စတင္ရန္
KNU ၏ တင္ျပခ်က္မ်ားမွ အခ်က္ ….. ၁၊ ၃၊ ၈၊ ၁ဝ ႏွင့္ ၁၂ ကို လက္မခံႏုိင္ေၾကာင္း နဝတ က ျငင္း၏။ ၿပီးလွ်င္ …… အခ်က္အမွတ္ ၂၊ ၄၊ ၅၊ ၆၊ ၇၊ ၉၊ ၁၁ ႏွင့္ ပတ္သက္၍မူ KNU အေနႏွင့္ လက္နက္ကိုင္ လမ္းစဥ္ကို စြန္႔လႊတ္ၿပီး ဥပေဒေဘာင္အတြင္း ဝင္ေရာက္ၿပီးမွသာ ေဆြးေႏြးႏိုင္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေဆြးေႏြး၏။
ဤပုံစံမွာ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲၿပီးျဖစ္သည့္ လူမ်ဳိးစုအဖြဲ႔မ်ားႏွင့္ လုပ္ေဆာင္ခဲ့သည့္ MODEL ျဖစ္ေၾကာင္းလည္း နဝတက ဆိုသည္။
(၂၉)
KNU ႏွင့္ နဝတ အၾကား ကြာဟသည့္ သေဘာထားမ်ားကို ထပ္၍ ေဆြးေႏြးရန္အတြက္ ေနာက္တပတ္ေတြ႔ရန္ သေဘာတူၾက၏။ နဝတ ႏွင့္ KNU တတိယအၾကိမ္ ထပ္မံ၍ ေတြ႔ဆံုၾကျပန္သည္။ တတိယအၾကိမ္ ေတြ႔ဆံုရာ၌ …. KNU ၏ ကို္ယ္စားလွယ္အဖြဲ႔ဘက္မွ -
ဗို္လ္ခ်ဳပ္ၾကီး တာမလာေဘာ အဖြဲ႔ေခါင္းေဆာင္
ပဒိုေဒးဗစ္ေထာ ဒု - အဖြဲ႔ေခါင္းေဆာင္
ပဒိုမန္းရွာ လားဖန္း ။
ေစာသမိန္ထြန္း အဖြဲ႔ဝင္
မန္းေအာင္တင္ျမင့္ ။
ပါဝင္ၾကၿပီး နဝတ ၏ ကို္ယ္စားလွယ္အဖြဲ႔မွ …..
ဗုိလ္မႉးၾကီး ေက်ာ္ဝင္း
ဗိုလ္မႉးၾကီး ေက်ာ္သိန္း
ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ ေအာင္သိန္း
ဒု-ဗိုလ္မႉးၾကီး စန္းပြင့္
ဒု-ဗိုလ္မႉးၾကီး မ်ဳိးျမင့္ တက္ေရာက္ၾက၏။
ထံုးစံအတုိင္း အက်ဳိးေဆာင္တုိ႔သည္လည္း ပါဝင္တက္ေရာက္ၾကသည္။ ၁၉၉၆ ခုႏွစ္ ဇြန္လ ၂၆ ရက္မွ ဇူလုိင္လ ၂ ရက္ေန႔အထိ ေဆြးေႏြးၾကသည္။ KNU မွ ဒုတိယအၾကိမ္ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးပြဲ၌ တင္ျပခဲ့သည့္အခ်က္ ၁၂ ခ်က္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ မရွင္းသည္ကို ထပ္၍ ေမးျမန္း၏။
ႏွစ္ဖက္ အပစ္အခတ္ ရပ္ၿပီးေနာက္ …. တိုင္းျပည္၏ အေျခခံ ႏိုင္ငံေရးျပႆနာမ်ားကုိ ေဆြးေႏြးၾကရာတြင္ အခ်ိန္ႏွင့္ ေနရာကို KNU မွ တိတိက်က် သိလုိ၏။ အမ်ဳိးသားညီလာခံႏွင့္ ပတ္သက္၍ အမ်ဳိးသားညီလာခံသည္ တုိင္းျပည္၏ အေျခခံ ႏိုင္ငံေရးျပႆနာမ်ားကို ေျဖရွင္းေနျခင္းလား ….. ဟူ၍ ေမးခြန္းမ်ား ထုတ္၏။
KNU ၏ ေဆြးေႏြးခ်က္မ်ားကို နဝတ က …. ႏိုင္ငံေရးျပႆနာကုိ ေနာက္လာမည့္ အစိုးရကသာ ေျဖရွင္းသြားမည္ျဖစ္၏။
အမ်ဳိးသား ညီလာခံသည္ ႏုိ္င္ငံေရးျပႆနာမ်ားကို ေျဖရွင္းေနျခင္းမဟုတ္၊ အနာဂတ္ ႏိုင္ငံေရး အေျခခံအုတ္ျမစ္ကို ခ်ေနျခင္းသာ ျဖစ္၏။ KNU အေနႏွင့္ “လက္နက္ကိုင္လမ္းစဥ္ကို စြန္႔၍ ဥပေဒေဘာင္အတြင္း ဝင္ေရာက္ျခင္း“ ဟူသည့္ ေဝါဟာရအသံုအႏႈန္းကုိ မၾကိဳက္လွ်င္ …. စကားလံုး အသံုးအႏႈန္း ေျပာင္းႏို္င္သည္။ အႏွစ္သာရကမူ “လက္နက္ကိုင္လမ္းစဥ္ စြန္႔လႊတ္၍ ဥပေဒေဘာင္အတြင္း ဝင္ေရာက္ျခင္း“ အတုိင္း ရွိေစရမည္ ဟူ၍ ျပည္လည္ရွင္းလင္းေျဖၾကား၏။ ႏွစ္ဖက္ ေဆြးေႏြးပြဲက ေရွ႕မတိုး…..။ ေနာက္တၾကိမ္ ထပ္ေတြ႔ရန္ သေဘာတူၾကၿပီး တတိယအၾကိမ္ ေဆြးေႏြးပြဲ ရပ္လုိက္၏။
(၃ဝ)
စတုတၳအၾကိမ္ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးပြဲကုိ ၁၉၉၆ ခုႏွစ္၊ ႏုိဝင္ဘာလ ၂၁ ရက္ေန႔တြင္ စ၏။ အေရွ႕ေတာင္တုိင္း စစ္ဌာနခ်ဳပ္တြင္ပင္ က်င္းပခဲ့၏။ KNU မွ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီး တာမလာေဘာႏွင့္ ပဒိုမန္းရွာ လားဖန္း ေခါင္းေဆာင္၍ ေဆြးေႏြးၾကသည္။ ေဆြးေႏြးပြဲတြင္ ယခင္တင္ျပခဲ့သည့္ အဆိုျပဳခ်က္ ၁၂ ခ်က္ကုိ ဆက္လက္၍ မေဆြးေႏြးေတာ့ဘဲ အဆိုျပဳခ်က္အသစ္ တင္ျပေဆြးေႏြး၏။ ႏွစ္ဖက္ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရးဆိုင္ရာ အဆိုျပဳခ်က္ ၃ ခ်က္ ျဖစ္သည္။
(၁) ႏုိင္ငံေတာ္ ၿငိမ္ဝပ္ပိျပားမႈ တည္ေဆာက္ေရးအဖြဲ႔ - နဝတႏွင့္ ကရင္အမ်ဳိးသား အစည္းအ႐ုံး - KNU အၾကား ျပႆနာမ်ားကို လက္နက္ကိုင္ တုိက္ခုိက္နည္းျဖင့္ ေျဖရွင္းျခင္း မျပဳၾကရန္ႏွင့္ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲထားရန္။
(၂) ႏွစ္ဖက္ အပစ္အခတ္ ရပ္ဆုိင္းထားၿပီးေနာက္ ျပည္ေထာင္စု စည္းလံုးညီညႊတ္ေရး၊ ေရရွည္ခိုင္ၿမဲေသာ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ နဝတႏွင့္ KNU အၾကား ဆက္လက္၍ ေဆြးေႏြးသြားၾကရန္။
(၃) ႏွစ္ဖက္ အပစ္အခတ္ ရပ္ဆိုင္းထားၾကရန္အတြက္ ႏွစ္ဖက္တပ္မ်ား၏ လိုက္နာရမည့္ အခ်က္မ်ား ညိႇႏႈိင္းသတ္မွတ္ၾကရန္ ……. ဟူ၍ ျဖစ္သည္။ KNU ၏ တင္ျပခ်က္ ၃ ရပ္ကို နဝတ ၏ ကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႔သည္ သူတုိ႔၏ ေခါင္းေဆာင္မ်ားထံသို႔ ဆက္လက္ တင္ျပ၏။ နဝတ ေခါင္းေဆာင္မ်ားက KNU ၏ တင္ျပခ်က္ ၃ ရပ္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ ဤသို႔ အေၾကာင္းျပန္ခဲ့သည္။
KNU အေနျဖင့္…..
(၁) လက္နက္ကိုင္လမ္းစဥ္ကို စြန္႔လႊတ္ၿပီး တရားဥပေဒေဘာင္အတြင္း ဝင္ေရာက္ျခင္းႏွင့္ တရားဝင္ ထုတ္ျပန္ေၾကညာျခင္း ျပဳရန္
(၂) အပစ္အခတ္ ရပ္ဆိုင္းထားရန္
(၃) တပ္ေနရာခ်ထားမႈ ညိႇႏႈိင္းသတ္မွတ္ရန္
(၄) နယ္ေျမေဒသ ဖြြ႔ံၿဖိဳးေရးဆုိင္ရာ လုပ္ငန္းမ်ား ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ရန္
(၅) ႏုိင္ငံေရးႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး အမ်ဳိးသားညီလာခံတြင္ တတ္ေရာက္ေလ့လာရန္
(၆) အေျခခံဥပေဒ ေပၚေပါက္ၿပီးပါက လက္နက္ အၿပီးအပိုင္ စြန္႔လႊတ္ၿပီး တရားဝင္ ႏုိင္ငံေရးပါတီ တည္ေထာင္ျခင္း ျပဳရန္ -
ဟူသည့္ အဆင့္ ၆ ဆင့္ ခ်ျပ၏။ အဆင့္ ၆ ဆင့္၏ အႏွစ္သာရက ….“လက္နက္ကိုင္လမ္းစဥ္ကို စြန္႔ …. ဥပေဒေဘာင္အတြင္း အရင္ဝင္“ ဟူ၍ ျဖစ္ေန၏။ KNU ႏွင့္ နဝတ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးပဲြက ေနာက္ဆံုးတြင္မူ နဝတ ၏ ရပ္ခံခ်က္အေပၚ၌သာ အဆံုးသတ္၍ ေန၏။
ကိုးကား …
- ေစာဘုိျမ၏ က်ေနာ္တင္ျပလုိသည့္ က်ေနာ့္ျဖတ္သန္းမႈ အစစ္အမွန္
- ကရင္သမုိင္း သုေတသနအဖြဲ႔မွ ထုတ္ေဝသည့္ ႏိုင္ငံသစ္ စာေစာင္ (အမွတ္ ၁ မွ ၇ အထိ)
- ဖူးကီးဒုိ၏ မန္းဘဇံႏွင့္ ကရင့္ေတာ္လွန္ေရး
- ဆရာၾကီး ဖူးစေကာလယ္ေတာ၏ ကရင္ေတာ္လွန္ေရး သမုိင္း မွတ္စုမ်ား
- ေအာင္ေစာဦး၏ ျပည္တြင္းစစ္ ႏွစ္ (၅ဝ)
- ဝင္းတင့္ထြန္း၏ အေမွာင္ၾကားက ဗမာျပည္
- သခင္တင္ျမ၏ ဘံုဘဝမွာျဖင့္ (အတြဲ - ၅)
- BLC သင္တန္းေက်ာင္းတြင္ ေျပာၾကားခဲ့သည့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ျမ၏ မိန္႔ခြန္း စီဒီခ်ပ္
- သႏူထူး ဂ်ာနယ္မ်ား
- ကရင့္သတင္းစဥ္
- KNU ႏွင့္ နဝတ အၾကား ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးေရးႏွင့္ ပတ္သက္၍ KNU၏ ရွင္းလင္းခ်က္ စာတမ္း
tags: Human Rights, world focus on Burma, Junta, Burma, KNU
by peacerunning
ေဆာင္းပါးမင္းဟန္ဗုဒၶဟူးေန႔၊ ဧၿပီလ 22 2009 12:35 - ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္
(၂၄ )
KNU ဥကၠ႒တဦးအျဖစ္ သူ တာဝန္မယူမီ ကာလမ်ားအတြင္း အုပ္စုိးသူအာဏာရွင္ အစုိးရအဖြဲ႔မ်ားႏွင့္ ၃ ၾကိမ္တုိင္တုိင္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဆြးေႏြးခဲ့၏။
၁၉၄၉ …..
၁၉၆ဝ …..
၁၉၆၃ ….. ႏွစ္မ်ားတြင္ ျဖစ္၏။
ပထမအၾကိမ္ ေဆြးေႏြးပြဲကား .. ကရင့္အမ်ဳိးသား လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရး စတင္ခဲ့ၿပီး ၆၄ ရက္ အၾကာတြင္ ျဖစ္သည္။ ကရင့္လက္နက္ကိုင္ ေတာ္လွန္ေရးအင္အားစုမ်ားက အင္းစိန္ကို သိမ္းထား၏။ ဦးႏု၏ ဖဆပလအစုိးရကား … ရန္ကုန္အစုိးရဟူ၍ ဝိၿဂိဳဟ္ျပဳခံေနရသည့္ အခ်ိန္ျဖစ္သည္။
၁၉၄၉ ခုႏွစ္ ဧၿပီလ ၄ ရက္ေန႔တြင္ ဦးႏုက ေစာဘဦးၾကီးထံသို႔ စာပို႔၏။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ ေဆြးေႏြးရန္ ဖိတ္ေခၚသည့္ စာျဖစ္သည္။ ရန္ကုန္ရွိ ၿဗိတိန္သံအမတ္ Mr .Broke ၊ အိႏိၵယသံအမတ္ Dr. Rauf ၊ ပါကစၥတန္ သံအမတ္ Mr. M.D Ali ႏွင့္ ခရစ္ယာန္ ဘုန္းေတာ္ၾကီး ဘီးေရွာ့ West တို႔က အက်ဳိးေဆာင္မ်ားကဲ့သို႔ ပါၾက၏။ ဧၿပီလ ၅ ရက္ေန႔တြင္ ေစာဘဦးၾကီး၊ မန္းဂ်ိန္း(စ္) ထြန္းေအာင္ႏွင့္ ေစာဘဲေလတို႔ ရန္ကုန္အစုိးရႏွင့္ ေတြ႔၏။
ရန္ကုန္အစိုးရအဖြဲ႔မွ ဦးႏု၊ ဗုိလ္ခင္ေမာင္ေလး၊ ဗုိလ္ေနဝင္းႏွင့္ ဦးခ်န္ထြန္းတို႔ ေဆြးေႏြးပြဲ တက္ေရာက္သည္။
ေဆြးေႏြးပြဲက …..
၁။ ကရင္အမ်ဳိးသားမ်ားအေရးႏွင့္ ပတ္သက္၍ ဆာဘဦး၏ “ကို႔မစ္ရွင္“က စီစဥ္ေဆာင္ရြက္သြားမည္။
၂။ အပစ္အခတ္ရပ္စဲ၍ လက္နက္အပ္ရန္၊… ဟူ၍ (ဖ.ဆ.ပ.လ) အစိုးရက ေဆြးေႏြး၏။
ဦးႏု၏ အဆိုျပဳခ်က္ ၂ ရပ္ကုိ ေစာဘဦးၾကီးသည္ သေဘာတူလက္မွတ္ ေရးထုိးခဲ့၏။ ေဆြးေႏြးပြဲၿပီးေနာက္ ေစာဘဦးၾကီးက အင္းစိန္တြင္ ေဆြးေႏြးပြဲႏွင့္ပတ္သက္၍ ကရင္ေခါင္းေဆာင္မ်ားကုိ ျပန္လည္၍ ရွင္းျပသည္။
ဖဆပလ၏ ေတာင္းဆုိခ်က္က “လက္နက္ခ်ေရး“ ျဖစ္၍ အင္းစိန္ရွိ ကရင္ေခါင္းေဆာင္မ်ားက သေဘာမတူၾက။ ေနာက္တေန႔တြင္ မန္းဘဇံကုိ ဦးႏုႏွင့္ ထပ္မံ၍ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးရန္ ေစလႊတ္၏။ မန္းဘဇံသည္ ထုိစဥ္က KNDO ၏ ေခါင္းေဆာင္တဦးျဖစ္ၿပီး ပဆပလက KNDO ကုိ မတရားအသင္း ေၾကညာထား၏။
ဧၿပီလ ၆ ရက္ေန႔တြင္ မန္းဘဇံ ဦးေဆာင္ေသာ ကရင္ကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႔ႏွင့္ ဦးႏုတို႔ ေတြ႔ဆံုၾကျပန္၏။ “ကရင္အမ်ဳိးသားမ်ား၏ အဓိကလုိအပ္ခ်က္မွာ ကရင္ျပည္သာ ျဖစ္၏။ အပစ္အခတ္ရပ္စဲစဥ္ ကရင္ျပည္ ရရွိေရးကိစၥကိုသာ ေဆြးေႏြးသြားရန္“ မန္းဘဇံက ဦးႏုထံ တင္ျပသည္။
ဖဆပလ ေခါင္းေဆာင္မ်ားက မန္းဘဇံ၏ ေဆြးေႏြးခ်က္ကုိ လက္မခံ….။ အပစ္ရပ္ၿပီး လက္နက္ခ်ေရးကိုသာ ေတာင္းဆို၏။ ေကာ္သူးေလက လက္မခံႏုိင္…..။ ေဆြးေႏြးပြဲက ပ်က္ေလ၏။
(၂၅)
၁၉၆ဝ၊ ၁၉၆၃ ခုႏွစ္ ေဆြးေႏြးပြဲမ်ားက ဗိုလ္ေနဝင္းႏွင့္ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးၾကျခင္း ျဖစ္သည္။
၁၉၆ဝ တြင္ ဗိုလ္ေနဝင္း ဦးေဆာင္သည့္ စစ္တပ္သည္ အိမ္ေစာင့္အစိုးရ အာဏာ ရယူထား၏။ ၁၉၆ဝ ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္ဝါရီလအတြင္း၌ ဗိုလ္ေအာင္ၾကီးက အိမ္ေစာင့္အစုိးရကိုယ္စား KNUP သို႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးရန္ ကမ္းလွမ္း၏။ KNUP မွ အိမ္ေစာင့္အစုိးရ၏ ကမ္းလွမ္းခ်က္ကုိ လက္ခံခဲ့ၿပီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေကာ္ထူး၊ (ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေက်ာ္ျမသန္း) စေကာလယ္ေတာ၊ ပဒိုဖိုေညာ၊ ဗုိလ္က်င္ေဖႏွင့္ ဗုိ္လ္ျမစိန္တုိ႔ ရန္ကုန္သို႔ သြားခဲ့၏။ အိမ္ေစာင့္အစိုးရမွ ဗိုလ္ေအာင္ၾကီး၊ ဗိုလ္ေမာင္ေမာင္၊ ဗိုလ္ေအာင္ေရႊႏွင့္ ေလ့လာသူမ်ားအျဖစ္ ဗိုလ္ဘျဖဴ၊ ဗုိလ္စံၾကည္၊ ဗုိလ္စိန္လြင္တို႔ ေဆြးေႏြးပြဲသို႔ တက္ေရာက္ၾကသည္။
ေဆြးေႏြးပြဲတြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေကာ္ထူး (ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေက်ာ္ျမသန္း) တုိ႔က တန္းတူေရးႏွင့္ ကိုယ္ပိုင္ျပ႒ာန္းခြင့္ရွိသည့္ ကရင္ျပည္နယ္ေပးရန္ ေတာင္းဆို၏။ အိမ္ေစာင့္အစုိးရက ….. ကရင္ျပည္နယ္အေရးသည္ ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒေရးရာ ကိစၥျဖစ္၍ အိမ္ေစာင့္အစိုးရအေနႏွင့္ ေက်ာ္လုပ္၍ မရ….။
မိမိတုိ႔ မတတ္ႏို္င္….။
ကိစၥက ျပတ္ၿပီ။ အိမ္ေစာင့္အစိုးရႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးျပႆနာကုိ ေဆြးေႏြး၍ မရ….။
ထားေတာ့….။ လက္နက္ကိုင္တပ္ ကိစၥ ေဆြးေႏြးၾကျပန္၏။ အိမ္ေစာင့္အစိုးရက….
`စတိ` လက္နက္ခ်ရမည္။ ၿပီးလွ်င္ …. အရည္အခ်င္း ျပည့္မီသူမ်ားကို တပ္မေတာ္ထဲတြင္ (S.P.R) ကဲ့သို႔၊ (Karen Rifle) ကဲ့သို႔ တပ္မ်ား ဖြဲ႔ေပးမည္။ ႏုိ္င္ငံေရးအရ ေဆြးေႏြးမႈမရွိသည့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဆြးေႏြးပြဲက အႏွစ္သာရ မရွိ။ ၄ ၾကိမ္မွ် ႏွစ္ဖက္ ေတြ႔ဆံုၿပီးသည့္တုိင္ တိုးတက္မႈက မရွိ…..။ ေဆြးေႏြးပြဲက ပ်က္သြားခဲ့၏။
(၂၆)
၁၉၆၂ ခုႏွစ္ မတ္လ ၂ ရက္ေန႔တြင္ ဗုိလ္ေနဝင္း ဦးေဆာင္သည့္ စစ္တပ္သည္ ဖဆပလအစုိးရထံမွ အာဏာ သိမ္းပိုက္ယူ၏။ အာဏာသိမ္း ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီသည္ ၁၉၆၃ ခုႏွစ္ ဇြန္လ ၁ဝ ရက္ေန႔တြင္ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ လက္နက္ကိုင္ အင္အားစုမ်ားအားလံုးႏွင့္ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးရန္ ကမ္းလွမ္း၏။
ထုိစဥ္က …. ကရင့္ေတာ္လွန္ေရး အင္အားစုမ်ားအတြင္း၌ ေစာဟန္တာသာေမႊး ဦးေဆာင္သည့္ ကရင့္ေတာ္လွန္ေရး ေကာင္စီ (KRC) ႏွင့္ မန္းဘဇံ ေခါင္းေဆာင္သည့္ KNUP ဟူ၍ ၂ ဖြဲ႔ ကြဲေန၏။ KNUP သည္ ၁၉၆၃ ခုႏွစ္ ေဆြးေႏြးပြဲကုိ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီ ညီညြတ္ေရးတပ္ေပါင္းစု (မဒညတ) အေနျဖင့္ ေဆြးေႏြးခဲ့၏။ (မဒညတ) ၌ ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ၊ ခ်င္းဦးစီးအဖြဲ႔၊ KNUP ၊ NMSP ႏွင့္ KNPP ပါဝင္သည္။
ေတာ္လွန္ေရး ေကာင္စီႏွင့္ ေဆြးေႏြးမည့္ (မဒညတ) ကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႔တြင္ မန္းဘဇံက ဥကၠ႒အျဖစ္ တာဝန္ယူၿပီး သခင္တင္ထြန္း (ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ) က အတြင္းေရးမႉးအျဖစ္ တာဝန္ယူသည္။ ေတာ္လွန္ေရး ေကာင္စီဘက္မွ …. ဗိုလ္ေနဝင္း၊ ဗိုလ္ေစာျမင့္၊ ဗိုလ္ေက်ာ္စုိး၊ ဗိုလ္လွဟန္၊ ဗုိလ္ေသာင္းဒန္၊ ဗုိလ္ခ်စ္ခင္ ပါဝင္သည္။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္ပင္ ေဆြးေႏြးပဲြ ျပဳလုပ္၏။ ၁၉၆၃ ခုႏွစ္ ေအာက္တုိဘာ ၂ ရက္ေန႔မွ ႏိုဝင္ဘာလ ၁၄ အတြင္း ႏွစ္ဖက္ကိုယ္စားလွယ္မ်ား ၆ ၾကိမ္ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးခဲ့သည္။ ေတာ္လွန္ေရး ေကာင္စီက….အခ်က္ ၅ ခ်က္ ေတာင္းဆို၏။
(၁) ေတာ္လွန္ေရးလက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႔ဝင္အားလံုးသည္ စစ္အစုိးရက သတ္မွတ္ထားေသာ ေနရာတြင္ လာေရာက္စုစည္း ေနထုိင္ရန္၊ ၎တုိ႔ကို ေနရာထုိင္ခင္း၊ စားေရးေသာက္ေရးႏွင့္ လံုၿခံဳေရး တာဝန္ယူမည္။
(၂) ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးစဥ္ ကာလတြင္ ေတာ္လွန္ေရးအဖြဲ႔မ်ားသည္ စည္း႐ုံးေရးလုပ္ငန္းမ်ား မလုပ္ရ။
(၃) ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးစဥ္ ကာလတြင္ ေတာ္လွန္ေရးအဖြဲ႔မ်ားသည္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးလုပ္ငန္းမ်ား မလုပ္ရ။
(၄) အျပင္ထြက္လိုပါက ခြင့္ေတာင္းရမည္။
(၅) လက္နက္ကိုင္ တပ္ဖြဲ႔ဝင္အားလံုး စခန္း၏ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းမ်ားကို လိုက္နာရမည္။
ေတာင္းဆိုခ်က္မ်ားက တဖက္သတ္ႏိုင္လြန္းလွ၏။ (မဒညတ) အေနႏွင့္ လက္ခံ၍ မရ….။
အေလွ်ာ့အတင္း၊ အေပးအယူ ရွိမွသာ ေဆြးေႏြးပြဲက ရလဒ္ေကာင္းရရန္ ရွိမည္။ ယခုမူ….။
ေတာ္လွန္ေရး ေကာင္စီသည္ တဖက္သတ္ ေတာင္းဆုိမႈမ်ားကို ေတာင္းဆိုၿပီး ေဆြးေႏြးပြဲကိုလည္း တဖက္သတ္ပင္ ရပ္စဲပစ္လိုက္၏။
၁၉၆၃ ခု၊ ႏုိဝင္ဘာလ ၁၄ ရက္၊ ည ၉ နာရီတြင္ ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီမွ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးပြဲ ဖ်က္သိမ္းေၾကာင္း ေၾကညာ၏။
(၂၇)
ထိုသို႔ေသာ ေဆြးေႏြးပြဲမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့ၾကသည့္ အခ်ိန္၌ သူသည္ တပ္မႉးတဦးမွ်သာ ျဖစ္သည္။ ႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္ တေယာက္၏ တာဝန္မ်ား သူ႔၌ မရွိေသး…။
ယခုမူ …. သူသည္ KNU ၌ ဥကၠ႒ တာဝန္ ယူထားရ၏။ ကရင့္အမ်ဳိးသားမ်ား အေရးကုိ ေဆာင္ရြက္ရာတြင္ သူ႔တြင္ တာဝန္အရွိဆံုး….။
အဖိႏွိပ္ခံ ကရင္အမ်ဳိးသားမ်ား လြတ္ေျမာက္ေရး၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး၊ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရး။
ကိုယ့္ၾကမၼာ ကိုယ္ဖန္တီးႏုိင္သည့္ ေကာ္သူးေလျပည္သစ္ကို ထူေထာင္ႏုိင္ေရးအတြက္ … ၄၅ ႏွစ္တုိင္တုိင္ သူ စစ္တုိက္ခဲ့၏။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ စစ္ပြဲမ်ားတပြဲၿပီးတပြဲ သူ ဆင္ႏႊဲခဲ့၏။ ၿပီးလွ်င္ ….
ထိုထိုေသာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ပင္ သူသည္ ရန္သူႏွင့္ စကားေျပာရမည္။ စစ္ေျမျပင္တြင္ စီးခ်င္းထုိး၍ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ရွာသကဲ့သို႔၊ စားပြဲဝိုင္းတြင္ ေဆြးေႏြးျခင္းျဖင့္လည္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ရွာရမည္ကို သူ သေဘာေပါက္၏။ သို႔ေသာ္ …. ျဖစ္သန္းမႈအသိအရ …. ရန္သူစစ္အုပ္စုကုိ လကၡဏာပိုင္းျဖတ္ၿပီးသား ျဖစ္၏။ သို႔ေသာ္ …. ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးေရး တံခါးကိုမူ သူ မပိတ္ထားခဲ့ ….။
၈၈ …. အာဏာသိမ္း စစ္အုပ္စုသည္ လက္နက္ကိုင္ ေတာ္လွန္ေရးအဖြဲ႔မ်ားႏွင့္ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးရာတြင္ တရားဝင္ ေၾကညာခ်က္ ထုတ္ျပန္ၿပီး ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ ေဆြးေႏြးပြဲမ်ား ေခၚသည့္နည္းႏွင့္ ေတြ႔ဆံုမႈမ်ား မျပဳလုပ္ ……။ တဖ႔ြဲခ်င္းဆီသို႔ “ေအာင္သြယ္ေတာ္“ မ်ား လႊတ္၍ “နားသြင္း“သည့္နည္းႏွင့္ တိုးတုိးတိတ္တိတ္ `စ`၏။
၁၉၉၄ ခုႏွစ္ ဇူလုိင္လ ၇ ရက္ေန႔ ေန႔စြဲႏွင့္ နဝတဥကၠ႒ထံသို႔ သူ လက္မွတ္ထိုးၿပီး စာတေစာင္ေပးပို႔ခဲ့၏။ စာတြင္ အခ်က္ ၄ ခ်က္ ပါ၏။
(၁) ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးေရးကို တဖြဲ႔ခ်င္း ခြဲျခားမျပဳလုပ္ဘဲ တပ္ေပါင္းစုႏွင့္ ျပဳလုပ္ရန္ အတိအက်အားျဖင့္ တခုလံုးဆုိင္ရာ ေဆြးေႏြးအေျဖရွာမႈ ျဖစ္ေစရန္အတြက္ မဟာမိတ္ ဒီမိုကရက္တစ္ မဟာမိတ္အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ႏွင့္ နဝတအၾကား ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးေရး ျပဳလုပ္ရန္။
(၂) ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးေရးကို ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ လက္ခံႏိုင္သည့္ ျပည္ပႏုိင္ငံတခုခုတြင္ ျပဳလုပ္ၾကရန္။
(၃) ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးပြဲကို ကုလသမဂၢ၏ ၾကီးၾကပ္မႈတခုခုတြင္ ျပဳလုပ္ရန္။
(၄) ထိုေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးပြဲကို သတင္းႏွင့္ စာနယ္ဇင္းေလာကမွ ပုဂိၢဳလ္မ်ားႏွင့္ လြတ္လပ္စြာ ထိေတြ႔ႏုိင္သည့္ အေျခအေနတြင္ လြတ္လပ္ပြင့္လင္းစြာ ျပဳလုပ္ၾကရန္ ဟူ၍ ျဖစ္သည္။
နဝတမွ မည္သို႔မွ် အေၾကာင္းမျပန္။ ႏွာေစး၍ ေန၏။ ၁၉၉၅ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလတြင္ ခြန္ျမတ္၊ ပါေမာကၡေဟာင္း ေစာထြန္းေအာင္ခ်ိန္တို႔အဖြဲ႔ သူႏွင့္ လာေတြ႔၏။ ထိုသူတုိ႔ကား နဝတမွ လႊတ္လိုက္သည့္ အက်ဳိးေဆာင္မ်ားျဖစ္၏။
နဝတႏွင့္ KNU ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးေရးအတြက္ ျပင္ဆင္ရန္ ပဏာမျပင္ဆင္ေရး ကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႔ကုိ KNU မွ ေစလႊတ္သည္။ ပဒိုခလိေစး ေခါင္းေဆာင္သည့္ ျပင္ဆင္ေရး ကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႔တြင္ ပဒိုစတိလ၊ ေစာေနစိုး၊ ေစာဗစ္တယ္၊ ေစာတီးထူ၊ ေစာမင္းထူးႏွင့္ မန္းခ်စ္ဝင္း ပါဝင္၏။
KNU ၏ ပဏာမျပင္ဆင္ေရး ကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႔သည္ ၁၉၉၅ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလ ၁၈ ရက္ေန႔တြင္ အေရွ႕ေတာင္တုိင္း စစ္ဌာခ်ဳပ္၌ နဝတကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႔ႏွင့္ ေဆြးေႏြးၾက၏။ KNU မွ ျပင္ဆင္မႈဆိုင္ရာ အခ်က္ ၁၁ ခ်က္ တင္ျပ၏။
(၁) ကိုယ္စားလွယ္မ်ား၏ အဆင့္အတန္းႏွင့္ ဦးေရကို သတ္မွတ္ရန္
(၂) အခ်ိန္ႏွင့္ ေနရာ
(၃) အၾကိဳေန႔တြင္ ေတြ႔ဆံုမည့္အေၾကာင္း သတင္းထုတ္ျပန္ခ်က္
(၄) အက်ဳိးေဆာင္မ်ား တက္ေရာက္ခြင့္ ျပဳရန္
(၅) ဗီဒီယို၊ ကင္မရာ၊ အသံဖမ္းျခင္းကို ခြင့္ျပဳရန္
(၆) ေတြ႔ဆံုၿပီးစီးသည့္ အခ်ိန္တိုင္း သတင္းစာရွင္းလင္းခြင့္ ျပဳရန္
(၇) KNU ကိုယ္စားလွယ္ႏွင့္ ဗဟို (က/န) ဆက္သြယ္ခြင့္ ျပဳရန္
(၈) လံုၿခံဳေရးကို နဝတမွ တာဝန္ယူရန္
(၉) ေဆြးေႏြးပြဲ အတြင္း၊ အျပင္ ၿခိမ္းေျခာက္မႈ သေဘာေဆာင္ေသာ လုပ္ရပ္မ်ား မရွိေစရန္ စီမံေဆာင္ရြက္ရန္
(၁ဝ) ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးသည့္ ကာလအတြင္း KNU ကိုယ္စားလွယ္မ်ား ေတြ႔ဆံုလိုသည့္ ပုဂိၢဳလ္မ်ားႏွင့္ လြတ္လပ္စြာ ေတြ႔ဆံုရန္၊ ဘာသာေရးဆိုင္ရာ ေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ လြတ္လပ္စြာ ေတြ႔ဆံုရန္
(၁၁) ေတြ႔ဆံုၿပီးသည့္အခါ၊ အစမွ အဆံုးအထိ မွတ္တမ္းမ်ားကို တိုင္းျပည္သို႔ ႐ုပ္သံလႊင့္ဌာနမွ အသံလႊင့္ ေၾကညာရန္
KNU ကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႔မွ တင္ျပညိႇႏႈိင္းသည့္ အခ်က္ ၁၁ ခ်က္မွ နဝတ သည္ ၂၊ ၃၊ ၆၊ ၁ဝ အခ်က္မ်ားကို ျငင္းပယ္၏။ အထူးသျဖင့္ အခ်က္ ၁ဝ တြင္ ေတာင္းဆိုထားသည့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အပါအဝင္ ျပည္တြင္းရွိ ႏုိင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ ေတြ႔ဆံုမည့္အေရး ခါးခါးသိီးသီး ျငင္းဆန္ ပယ္ခ်ခဲ့၏။
စစ္မွန္သည့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ ေတြ႔ဆံုမႈ၏ အစပ်ဳိးမႈက ……`စ` ကတည္းက ယဥ္သကို….ဟူ၍ ဆိုရေလၿပီ။ မတတ္ႏိုင္။
(၂၈)
KNU အေနျဖင့္ “လြတ္လပ္စြာ လုပ္ေဆာင္ႏုိင္သည့္ သီးျခားေသာ အေျခအေနမ်ားတြင္ လုပ္ေဆာင္သြားရန္“ ဟူ၍ သေဘာထားခ်ၿပီး အဆင့္ျမင့္ ေတြ႔ဆံုႏုိင္ေရးအတြက္ ျပင္ဆင္လုပ္ေဆာင္ခဲ့၏။ ဒုတိယအၾကိမ္ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးပြဲကို ေမာ္လၿမိဳင္တြင္ပင္ ျပဳလုပ္၏။
KNU ဘက္မွ ပဒိုမန္းရွာ လားဖန္း ေခါင္းေဆာင္ၿပီး နဝတ ဘက္မွ ဗိုလ္မႉးၾကီးေက်ာ္သိန္း ဦးေဆာင္၏။ အက်ဳိးေဆာင္မ်ားျဖစ္သည့္ ခြန္ျမတ္၊ ေအးစိုးျမင့္၊ ပါေမာကၡေဟာင္း ဦးထြန္းေအာင္ခ်ိန္တို႔လည္း တက္ေရာက္ၾကသည္။
KNU မွ အခ်က္ ၁၂ ခ်က္ကုိ တင္ျပ၏။
(၁) တျပည္လံုး အပစ္အခတ္ ရပ္ဆိုင္းထားေရးကို နဝတ ဘက္မွ တုိင္းသိျပည္သိ ထုတ္ျပန္ေၾကညာရန္
(၂) နဝတ ၏ ထုိးစစ္ဆင္တပ္မ်ားကုိ ျဖည့္ေပးေနမႈ၊ လက္နက္ၾကီးမ်ား ေရွ႕တန္းသို႔ ပို႔ေဆာင္မႈမ်ားကို ရပ္ဆုိင္းထားရန္
(၃) ထိုးစစ္အတြက္ အသံုးျပဳသည့္ လမ္းမ်ား ဆက္လက္ေဖာက္လုပ္ျခင္း၊ ျပဳျပင္ျခင္းမ်ားကို ရပ္ဆုိင္းထားရန္
(၄) တပ္သားသစ္မ်ား ေခၚယူျခင္း၊ ေပၚတာဆြဲျခင္း၊ ကင္းသမား ေခၚယူျခင္း၊ လုပ္အားေပး ေခၚယူျခင္းမ်ား ရပ္ဆိုင္းထားရန္
(၅) လူထုအေပၚ ေပၚတာေၾကး ေတာင္းခံမႈမ်ဳိးစံုႏွင့္ လူထု၏ ရိကၡာပစၥည္းမ်ား ေတာင္းခံမႈမ်ဳိးစံု ရပ္ဆုိင္းပစ္ရန္
(၆) လူထုကို အဓမၼေရႊ႔ေျပာင္းျခင္း မျပဳေရးႏွင့္ ေရႊ႔ေျပာင္းခံရသည့္ လူထုမ်ား ထြက္ေျပးတိမ္းေရွာင္ေနရသည့္ လူထုမ်ား မိမိေက်းရြာသို႔ လံုၿခံဳစြာ ျပန္လည္ေနထုိင္ေစျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ရန္
(၇) လိုအပ္သည့္ သြားလာမႈမ်ားကို ျပဳလုပ္သည့္အခါတြင္ တဖက္ႏွင့္ တဖက္ သတင္းပို႔ၾကရန္
(၈) ႏွစ္ဖက္ အပစ္အခတ္ရပ္ဆုိင္းထားသည့္ ကာလအတြင္း KNU အေနႏွင့္ မိမိအမ်ဳိးသားမ်ားႏွင့္ လြတ္လပ္စြာ ဆက္သြယ္ႏုိင္ရမည္။
(၉) အပစ္အခတ္ ရပ္ဆိုင္းထားသည့္ ကာလအတြင္း ေပၚေပါက္လာသည့္ ျပႆနာမ်ားကို ညိႇႏိႈင္းေျဖရွင္းရန္အတြက္ ႏွစ္ဖက္ကိုယ္စားလွယ္မ်ား ပါဝင္သည့္ ညိႇႏႈိင္းေဆာင္ရြက္ေရး ေကာ္မတီမ်ား ဖြဲ႔စည္းထားရမည္။
(၁ဝ) ႏွစ္ဖက္ အပစ္အခတ္ရပ္ဆိုင္းထားျခင္းကို ေစာင့္ၾကည့္ေလ႔လာရန္အတြက္ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ လက္ခံႏုိင္သည့္ ကုလသမဂၢ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္မွ ေစာင့္ၾကည့္ေလ႔လာေရးအဖြဲ႔မ်ား ထားရွိရမည္။
(၁၁) အပစ္အခတ္ ရပ္ဆိုင္းထားၿပီး ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးသည့္ ကာလတြင္ နဝတတို႔ ဖမ္းဆီးထားသည့္ မန္းရင္စိန္ႏွင့္ KNU အဖြဲ႔ဝင္မ်ား ကရင္အမ်ဳိးသားမ်ား ျပန္လႊတ္ေပးရန္ လုိအပ္သည္။
(၁၂) ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးသည့္ ကာလအတြင္း ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ အပစ္အခတ္ ရပ္ဆုိင္းထားေရး သေဘာတူညီခ်က္ကုိ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ ထုတ္ျပန္ေၾကညာၿပီး ျပည္တြင္းၿငိမ္ခ်မ္းေရးဆုိင္ရာ အေျခခံျပႆနာမ်ားကို စတင္ရန္
KNU ၏ တင္ျပခ်က္မ်ားမွ အခ်က္ ….. ၁၊ ၃၊ ၈၊ ၁ဝ ႏွင့္ ၁၂ ကို လက္မခံႏုိင္ေၾကာင္း နဝတ က ျငင္း၏။ ၿပီးလွ်င္ …… အခ်က္အမွတ္ ၂၊ ၄၊ ၅၊ ၆၊ ၇၊ ၉၊ ၁၁ ႏွင့္ ပတ္သက္၍မူ KNU အေနႏွင့္ လက္နက္ကိုင္ လမ္းစဥ္ကို စြန္႔လႊတ္ၿပီး ဥပေဒေဘာင္အတြင္း ဝင္ေရာက္ၿပီးမွသာ ေဆြးေႏြးႏိုင္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေဆြးေႏြး၏။
ဤပုံစံမွာ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲၿပီးျဖစ္သည့္ လူမ်ဳိးစုအဖြဲ႔မ်ားႏွင့္ လုပ္ေဆာင္ခဲ့သည့္ MODEL ျဖစ္ေၾကာင္းလည္း နဝတက ဆိုသည္။
(၂၉)
KNU ႏွင့္ နဝတ အၾကား ကြာဟသည့္ သေဘာထားမ်ားကို ထပ္၍ ေဆြးေႏြးရန္အတြက္ ေနာက္တပတ္ေတြ႔ရန္ သေဘာတူၾက၏။ နဝတ ႏွင့္ KNU တတိယအၾကိမ္ ထပ္မံ၍ ေတြ႔ဆံုၾကျပန္သည္။ တတိယအၾကိမ္ ေတြ႔ဆံုရာ၌ …. KNU ၏ ကို္ယ္စားလွယ္အဖြဲ႔ဘက္မွ -
ဗို္လ္ခ်ဳပ္ၾကီး တာမလာေဘာ အဖြဲ႔ေခါင္းေဆာင္
ပဒိုေဒးဗစ္ေထာ ဒု - အဖြဲ႔ေခါင္းေဆာင္
ပဒိုမန္းရွာ လားဖန္း ။
ေစာသမိန္ထြန္း အဖြဲ႔ဝင္
မန္းေအာင္တင္ျမင့္ ။
ပါဝင္ၾကၿပီး နဝတ ၏ ကို္ယ္စားလွယ္အဖြဲ႔မွ …..
ဗုိလ္မႉးၾကီး ေက်ာ္ဝင္း
ဗိုလ္မႉးၾကီး ေက်ာ္သိန္း
ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ ေအာင္သိန္း
ဒု-ဗိုလ္မႉးၾကီး စန္းပြင့္
ဒု-ဗိုလ္မႉးၾကီး မ်ဳိးျမင့္ တက္ေရာက္ၾက၏။
ထံုးစံအတုိင္း အက်ဳိးေဆာင္တုိ႔သည္လည္း ပါဝင္တက္ေရာက္ၾကသည္။ ၁၉၉၆ ခုႏွစ္ ဇြန္လ ၂၆ ရက္မွ ဇူလုိင္လ ၂ ရက္ေန႔အထိ ေဆြးေႏြးၾကသည္။ KNU မွ ဒုတိယအၾကိမ္ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးပြဲ၌ တင္ျပခဲ့သည့္အခ်က္ ၁၂ ခ်က္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ မရွင္းသည္ကို ထပ္၍ ေမးျမန္း၏။
ႏွစ္ဖက္ အပစ္အခတ္ ရပ္ၿပီးေနာက္ …. တိုင္းျပည္၏ အေျခခံ ႏိုင္ငံေရးျပႆနာမ်ားကုိ ေဆြးေႏြးၾကရာတြင္ အခ်ိန္ႏွင့္ ေနရာကို KNU မွ တိတိက်က် သိလုိ၏။ အမ်ဳိးသားညီလာခံႏွင့္ ပတ္သက္၍ အမ်ဳိးသားညီလာခံသည္ တုိင္းျပည္၏ အေျခခံ ႏိုင္ငံေရးျပႆနာမ်ားကို ေျဖရွင္းေနျခင္းလား ….. ဟူ၍ ေမးခြန္းမ်ား ထုတ္၏။
KNU ၏ ေဆြးေႏြးခ်က္မ်ားကို နဝတ က …. ႏိုင္ငံေရးျပႆနာကုိ ေနာက္လာမည့္ အစိုးရကသာ ေျဖရွင္းသြားမည္ျဖစ္၏။
အမ်ဳိးသား ညီလာခံသည္ ႏုိ္င္ငံေရးျပႆနာမ်ားကို ေျဖရွင္းေနျခင္းမဟုတ္၊ အနာဂတ္ ႏိုင္ငံေရး အေျခခံအုတ္ျမစ္ကို ခ်ေနျခင္းသာ ျဖစ္၏။ KNU အေနႏွင့္ “လက္နက္ကိုင္လမ္းစဥ္ကို စြန္႔၍ ဥပေဒေဘာင္အတြင္း ဝင္ေရာက္ျခင္း“ ဟူသည့္ ေဝါဟာရအသံုအႏႈန္းကုိ မၾကိဳက္လွ်င္ …. စကားလံုး အသံုးအႏႈန္း ေျပာင္းႏို္င္သည္။ အႏွစ္သာရကမူ “လက္နက္ကိုင္လမ္းစဥ္ စြန္႔လႊတ္၍ ဥပေဒေဘာင္အတြင္း ဝင္ေရာက္ျခင္း“ အတုိင္း ရွိေစရမည္ ဟူ၍ ျပည္လည္ရွင္းလင္းေျဖၾကား၏။ ႏွစ္ဖက္ ေဆြးေႏြးပြဲက ေရွ႕မတိုး…..။ ေနာက္တၾကိမ္ ထပ္ေတြ႔ရန္ သေဘာတူၾကၿပီး တတိယအၾကိမ္ ေဆြးေႏြးပြဲ ရပ္လုိက္၏။
(၃ဝ)
စတုတၳအၾကိမ္ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးပြဲကုိ ၁၉၉၆ ခုႏွစ္၊ ႏုိဝင္ဘာလ ၂၁ ရက္ေန႔တြင္ စ၏။ အေရွ႕ေတာင္တုိင္း စစ္ဌာနခ်ဳပ္တြင္ပင္ က်င္းပခဲ့၏။ KNU မွ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီး တာမလာေဘာႏွင့္ ပဒိုမန္းရွာ လားဖန္း ေခါင္းေဆာင္၍ ေဆြးေႏြးၾကသည္။ ေဆြးေႏြးပြဲတြင္ ယခင္တင္ျပခဲ့သည့္ အဆိုျပဳခ်က္ ၁၂ ခ်က္ကုိ ဆက္လက္၍ မေဆြးေႏြးေတာ့ဘဲ အဆိုျပဳခ်က္အသစ္ တင္ျပေဆြးေႏြး၏။ ႏွစ္ဖက္ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရးဆိုင္ရာ အဆိုျပဳခ်က္ ၃ ခ်က္ ျဖစ္သည္။
(၁) ႏုိင္ငံေတာ္ ၿငိမ္ဝပ္ပိျပားမႈ တည္ေဆာက္ေရးအဖြဲ႔ - နဝတႏွင့္ ကရင္အမ်ဳိးသား အစည္းအ႐ုံး - KNU အၾကား ျပႆနာမ်ားကို လက္နက္ကိုင္ တုိက္ခုိက္နည္းျဖင့္ ေျဖရွင္းျခင္း မျပဳၾကရန္ႏွင့္ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲထားရန္။
(၂) ႏွစ္ဖက္ အပစ္အခတ္ ရပ္ဆုိင္းထားၿပီးေနာက္ ျပည္ေထာင္စု စည္းလံုးညီညႊတ္ေရး၊ ေရရွည္ခိုင္ၿမဲေသာ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ နဝတႏွင့္ KNU အၾကား ဆက္လက္၍ ေဆြးေႏြးသြားၾကရန္။
(၃) ႏွစ္ဖက္ အပစ္အခတ္ ရပ္ဆိုင္းထားၾကရန္အတြက္ ႏွစ္ဖက္တပ္မ်ား၏ လိုက္နာရမည့္ အခ်က္မ်ား ညိႇႏႈိင္းသတ္မွတ္ၾကရန္ ……. ဟူ၍ ျဖစ္သည္။ KNU ၏ တင္ျပခ်က္ ၃ ရပ္ကို နဝတ ၏ ကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႔သည္ သူတုိ႔၏ ေခါင္းေဆာင္မ်ားထံသို႔ ဆက္လက္ တင္ျပ၏။ နဝတ ေခါင္းေဆာင္မ်ားက KNU ၏ တင္ျပခ်က္ ၃ ရပ္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ ဤသို႔ အေၾကာင္းျပန္ခဲ့သည္။
KNU အေနျဖင့္…..
(၁) လက္နက္ကိုင္လမ္းစဥ္ကို စြန္႔လႊတ္ၿပီး တရားဥပေဒေဘာင္အတြင္း ဝင္ေရာက္ျခင္းႏွင့္ တရားဝင္ ထုတ္ျပန္ေၾကညာျခင္း ျပဳရန္
(၂) အပစ္အခတ္ ရပ္ဆိုင္းထားရန္
(၃) တပ္ေနရာခ်ထားမႈ ညိႇႏႈိင္းသတ္မွတ္ရန္
(၄) နယ္ေျမေဒသ ဖြြ႔ံၿဖိဳးေရးဆုိင္ရာ လုပ္ငန္းမ်ား ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ရန္
(၅) ႏုိင္ငံေရးႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး အမ်ဳိးသားညီလာခံတြင္ တတ္ေရာက္ေလ့လာရန္
(၆) အေျခခံဥပေဒ ေပၚေပါက္ၿပီးပါက လက္နက္ အၿပီးအပိုင္ စြန္႔လႊတ္ၿပီး တရားဝင္ ႏုိင္ငံေရးပါတီ တည္ေထာင္ျခင္း ျပဳရန္ -
ဟူသည့္ အဆင့္ ၆ ဆင့္ ခ်ျပ၏။ အဆင့္ ၆ ဆင့္၏ အႏွစ္သာရက ….“လက္နက္ကိုင္လမ္းစဥ္ကို စြန္႔ …. ဥပေဒေဘာင္အတြင္း အရင္ဝင္“ ဟူ၍ ျဖစ္ေန၏။ KNU ႏွင့္ နဝတ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးပဲြက ေနာက္ဆံုးတြင္မူ နဝတ ၏ ရပ္ခံခ်က္အေပၚ၌သာ အဆံုးသတ္၍ ေန၏။
ကိုးကား …
- ေစာဘုိျမ၏ က်ေနာ္တင္ျပလုိသည့္ က်ေနာ့္ျဖတ္သန္းမႈ အစစ္အမွန္
- ကရင္သမုိင္း သုေတသနအဖြဲ႔မွ ထုတ္ေဝသည့္ ႏိုင္ငံသစ္ စာေစာင္ (အမွတ္ ၁ မွ ၇ အထိ)
- ဖူးကီးဒုိ၏ မန္းဘဇံႏွင့္ ကရင့္ေတာ္လွန္ေရး
- ဆရာၾကီး ဖူးစေကာလယ္ေတာ၏ ကရင္ေတာ္လွန္ေရး သမုိင္း မွတ္စုမ်ား
- ေအာင္ေစာဦး၏ ျပည္တြင္းစစ္ ႏွစ္ (၅ဝ)
- ဝင္းတင့္ထြန္း၏ အေမွာင္ၾကားက ဗမာျပည္
- သခင္တင္ျမ၏ ဘံုဘဝမွာျဖင့္ (အတြဲ - ၅)
- BLC သင္တန္းေက်ာင္းတြင္ ေျပာၾကားခဲ့သည့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ျမ၏ မိန္႔ခြန္း စီဒီခ်ပ္
- သႏူထူး ဂ်ာနယ္မ်ား
- ကရင့္သတင္းစဥ္
- KNU ႏွင့္ နဝတ အၾကား ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးေရးႏွင့္ ပတ္သက္၍ KNU၏ ရွင္းလင္းခ်က္ စာတမ္း
စစ္အစိုးရက KNU ကို ဖိအားေပးေန
Monday, 20 April 2009 18:50 သန္းထိုက္ဦး
ျမန္မာစစ္အစိုးရႏွင့္ တိုးတက္ေသာ ဗုဒၶဘာသာ ကရင္အမ်ိဳးသား တပ္ဖြဲ႕ (DKBA) ပူးေပါင္းတပ္မ်ားက ကရင္အမ်ိဳးသား အစည္းအ႐ုံး (KNU) တပ္စခန္းတခုကုိ သိမ္းပုိက္ရန္ ၾကိဳးစား ေနေၾကာင္း သိရွိရသည္။ ကရင္ျပည္နယ္ ေကာ့ကရိတ္ၿမိဳ႕နယ္ရွိ KNU လက္ ေအာက္ခံ ကရင္အမ်ိဳးသား လြတ္ေျမာက္ေရး တပ္မေတာ္ (KNLA) တပ္ရင္း ၂၀၁ စခန္း တခုကုိ နအဖတပ္မ်ား ႏွင့္ DKBA တပ္ဖြဲ႕မ်ားက ယခုလ ၁၆ ရက္မွ ၁၉ ရက္ေန႔ အထိ ဆက္လက္ တိုက္ခိုက္ေနျခင္း ျဖစ္သည္။ “အခုထိ နအဖနဲ႔ DKBA တပ္ေတြ ျပန္မဆုတ္ေသးဘူး၊ ေ၀ၚေလခီး စခန္းကို ရေအာင္တိုက္မယ္လို႔ ေျပာတယ္”ဟု KNLA တပ္ရင္း ၂၀၁ ၏ ဒု တပ္ရင္းမႉး ဗိုလ္ႀကီး ဘူးေဖာက ဧရာ၀တီသို႔ ေျပာသည္။ ယင္းတုိက္ပြဲသည္ လြန္ခဲ့သည့္ မတ္လအတြင္းက ထိုင္းႏုိင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီး Kasit Piromya ႏွင့္ ျမန္မာ ၀န္ႀကီး ခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သိန္းစိန္၊ ႏုိင္ငံျခားေရး ဝန္ႀကီး ဦးဉာဏ္ဝင္းတို႔ႏွင့္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၌ ေတြ႕ဆံုခဲ့စဥ္ စစ္အစိုးရဘက္က KNU အဖြဲ႔အား ျငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ နားခ်ေပးရန္ ေျပာဆိုခဲ့ၿပီး ေနာက္ပုိင္း အျပင္းထန္ဆံုး တိုက္ပြဲျဖစ္သည္။ ယခု လဆန္းပုိင္းတြင္လည္း ထိုင္းအာဏာပုိင္မ်ားမွ KNU ဒု ဥကၠဌ ေစာေဒးဗစ္တာကေပါ ၊ အေထြေထြ အတြင္းေရးမႉး ေနာ္စီဖိုးရာစိန္ႏွင့္ စစ္ဦးစီးခ်ဳပ္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီး မူတူးေဆးဖိုးတို႔ကုိ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕ တေနရာတြင္ ေခၚယူ၍ ၂ နာရီၾကာ ေတြ႕ဆံု ေဆြးေႏြးခဲ့ေသးသည္။တခ်ိန္တည္းတြင္ပင္ KNU ေခါင္းေဆာင္ ဗုိလ္ခ်ဴပ္ႀကီးေစာဘိုျမ(ကြယ္လြန္) ၏သား ဗိုလ္ႀကီး ေစာေနစိုးျမက လည္း စစ္အစုိးရ က်င္းပမည့္ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲ ေအာင္ျမင္ေရးအတြက္ အစိုးရႏွင့္ အတူ ပူးတြဲလုပ္ေဆာင္ သြားမည္ျဖစ္ၿပီး KNU တြင္ဆက္လက္က်န္ရွိေနေသာအဖြဲ႕၀င္မ်ားအေနျဖင့္လည္း ကရင္ ျပည္နယ္ ေအးခ်မ္း သာယာတိုးတက္ေရးအတြက္ အစိုးရႏွင့္ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ရန္တုိက္တြန္း ေျပာၾကားထားသည္။ ဧၿပီလ ၁၉ ရက္ေန႔ တနဂၤေႏြေန႔ ညပိုင္းက ထုတ္လႊင့္သြားသည့္ စစ္အစိုးရပုိင္ ျမန္မာ့ရုပ္ျမင္သံၾကား ႏွင့္ ေတြ႕ဆုံ ေမးျမန္းခန္းတခုတြင္ ေစာေနစိုးျမက ကရင္ဘာသာစကားျဖင့္ အထက္ပါအတုိင္း ေျပာၾကားျခင္းျဖစ္သည္။အဆိုပါ ေတြ႕ဆုံေမးျမန္းခန္းကို စစ္အစိုးရပိုင္ မီဒီယာမ်ားတြင္ ၾကဳိတင္ေၾကညာထားျခင္းမရွိဘဲ ထုတ္လႊင့္ျပသ သြားျခင္းျဖစ္သည္။ ယခုကဲ့သို႔ စစ္အစိုးရႏွင့္ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ရယူျခင္းမွာ KNU ေခါင္းေဆာင္ ၄င္း၏ဖခင္ ခ်မွတ္ထားေသာ လမ္းစဥ္ကို အေကာင္အထည္ ေဖာ္ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း၊အဆိုပါၿငိမ္းခ်မ္းေရးလမ္းစဥ္ကို ဦးေလး ေတာ္စပ္သူ ဗိုလ္ထိန္ ေမာင္က လုပ္ေဆာင္ခဲ့ရာ ဗိုလ္ထိန္ေမာင္ႏွင့္အဖြဲ႕၀င္မ်ား ဖိႏွိပ္ခ်ဴပ္ျခယ္ျခင္းမရွိ လြတ္လပ္စြာသြားလာႏုိင္ ျခင္း၊ ေအးခ်မ္း စြာျဖင့္ စား၀တ္ေနေရး အပါအ၀င္ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္လာေသာ အေျခအေနအရပ္ရပ္ကို ကိုယ္တုိင္ သိျမင္ေတြ႕ၾကဳံ လာရသည့္အတြက္ စစ္အစိုးရႏွင့္ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ရယူလိုက္ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ေစာေနစိုးျမ ကေျပာဆိုသည္။ လက္ရွိ KNU ဗဟိုဌာနခ်ဳပ္သည္ ႏုိင္ငံေရးကို ကစားစရာဟု သတ္မွတ္ၿပီး ဆုံးျဖတ္ခ်က္လည္း တိတိက်က် မရွိ သည့္အတြက္ ေသခ်ာစြာစဥ္းစားၿပီးၿငိမ္းခ်မ္းေရးလမ္းစဥ္သို႔ ျပန္လာေစခ်င္ေၾကာင္း၊ KNU လက္ရွိ ေခါင္း ေဆာင္ မ်ားတြင္ ကရင္မ်ားပါသလို ကရင္မဟုတ္သူမ်ားလည္း ပါ၀င္ေနၿပီး ကရင္ျပည္နယ္ အေရးထက္ ၄င္းတို႔ ေကာင္း စားေရးကို ဦးတည္လုပ္ေဆာင္ေနသည္ဟု ၄င္းကဆက္လက္ေျပာသည္။ ႏွစ္ေပါင္း ၆၀ ၾကာ စစ္အစိုးရကို ဆန္႔က်င္ တုိက္ခိုက္ေနသည့္ အၾကီးဆုံးေသာ တုိင္းရင္းသားအဖြဲ႕အစည္း KNU မွ ဗိုလ္ႀကီးေစာေနစိုးျမသည္ တပ္သား အင္အား ၁၀၀ ေက်ာ္ ၏ မိသားစု၀င္မ်ားႏွင့္အတူ လက္နက္ခဲယမ္း မီးေက်ာက္မ်ားႏွင့္တကြေကာ့ကရိတ္ၿမိဳ႕နယ္၊ ထို႔ေကာ္ကိုး ေက်းရြာတြင္ စစ္အစိုးရႏွင့္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရယူ ထားေသာ ဗုိလ္ထိန္ေမာင္အဖြဲ႕ႏွင့္ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ မတ္လ ၃၀ ရက္ေန႔တြင္ လာေရာက္ပူးေပါင္းခဲ့သည္ဟု စစ္အစိုးရ မီဒီယာမ်ားတြင္ အက်ယ္တ၀င့္ ေဖာ္ျပခဲ့သည္။
ျမန္မာစစ္အစိုးရႏွင့္ တိုးတက္ေသာ ဗုဒၶဘာသာ ကရင္အမ်ိဳးသား တပ္ဖြဲ႕ (DKBA) ပူးေပါင္းတပ္မ်ားက ကရင္အမ်ိဳးသား အစည္းအ႐ုံး (KNU) တပ္စခန္းတခုကုိ သိမ္းပုိက္ရန္ ၾကိဳးစား ေနေၾကာင္း သိရွိရသည္။ ကရင္ျပည္နယ္ ေကာ့ကရိတ္ၿမိဳ႕နယ္ရွိ KNU လက္ ေအာက္ခံ ကရင္အမ်ိဳးသား လြတ္ေျမာက္ေရး တပ္မေတာ္ (KNLA) တပ္ရင္း ၂၀၁ စခန္း တခုကုိ နအဖတပ္မ်ား ႏွင့္ DKBA တပ္ဖြဲ႕မ်ားက ယခုလ ၁၆ ရက္မွ ၁၉ ရက္ေန႔ အထိ ဆက္လက္ တိုက္ခိုက္ေနျခင္း ျဖစ္သည္။ “အခုထိ နအဖနဲ႔ DKBA တပ္ေတြ ျပန္မဆုတ္ေသးဘူး၊ ေ၀ၚေလခီး စခန္းကို ရေအာင္တိုက္မယ္လို႔ ေျပာတယ္”ဟု KNLA တပ္ရင္း ၂၀၁ ၏ ဒု တပ္ရင္းမႉး ဗိုလ္ႀကီး ဘူးေဖာက ဧရာ၀တီသို႔ ေျပာသည္။ ယင္းတုိက္ပြဲသည္ လြန္ခဲ့သည့္ မတ္လအတြင္းက ထိုင္းႏုိင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီး Kasit Piromya ႏွင့္ ျမန္မာ ၀န္ႀကီး ခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သိန္းစိန္၊ ႏုိင္ငံျခားေရး ဝန္ႀကီး ဦးဉာဏ္ဝင္းတို႔ႏွင့္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၌ ေတြ႕ဆံုခဲ့စဥ္ စစ္အစိုးရဘက္က KNU အဖြဲ႔အား ျငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ နားခ်ေပးရန္ ေျပာဆိုခဲ့ၿပီး ေနာက္ပုိင္း အျပင္းထန္ဆံုး တိုက္ပြဲျဖစ္သည္။ ယခု လဆန္းပုိင္းတြင္လည္း ထိုင္းအာဏာပုိင္မ်ားမွ KNU ဒု ဥကၠဌ ေစာေဒးဗစ္တာကေပါ ၊ အေထြေထြ အတြင္းေရးမႉး ေနာ္စီဖိုးရာစိန္ႏွင့္ စစ္ဦးစီးခ်ဳပ္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီး မူတူးေဆးဖိုးတို႔ကုိ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕ တေနရာတြင္ ေခၚယူ၍ ၂ နာရီၾကာ ေတြ႕ဆံု ေဆြးေႏြးခဲ့ေသးသည္။တခ်ိန္တည္းတြင္ပင္ KNU ေခါင္းေဆာင္ ဗုိလ္ခ်ဴပ္ႀကီးေစာဘိုျမ(ကြယ္လြန္) ၏သား ဗိုလ္ႀကီး ေစာေနစိုးျမက လည္း စစ္အစုိးရ က်င္းပမည့္ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲ ေအာင္ျမင္ေရးအတြက္ အစိုးရႏွင့္ အတူ ပူးတြဲလုပ္ေဆာင္ သြားမည္ျဖစ္ၿပီး KNU တြင္ဆက္လက္က်န္ရွိေနေသာအဖြဲ႕၀င္မ်ားအေနျဖင့္လည္း ကရင္ ျပည္နယ္ ေအးခ်မ္း သာယာတိုးတက္ေရးအတြက္ အစိုးရႏွင့္ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ရန္တုိက္တြန္း ေျပာၾကားထားသည္။ ဧၿပီလ ၁၉ ရက္ေန႔ တနဂၤေႏြေန႔ ညပိုင္းက ထုတ္လႊင့္သြားသည့္ စစ္အစိုးရပုိင္ ျမန္မာ့ရုပ္ျမင္သံၾကား ႏွင့္ ေတြ႕ဆုံ ေမးျမန္းခန္းတခုတြင္ ေစာေနစိုးျမက ကရင္ဘာသာစကားျဖင့္ အထက္ပါအတုိင္း ေျပာၾကားျခင္းျဖစ္သည္။အဆိုပါ ေတြ႕ဆုံေမးျမန္းခန္းကို စစ္အစိုးရပိုင္ မီဒီယာမ်ားတြင္ ၾကဳိတင္ေၾကညာထားျခင္းမရွိဘဲ ထုတ္လႊင့္ျပသ သြားျခင္းျဖစ္သည္။ ယခုကဲ့သို႔ စစ္အစိုးရႏွင့္ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ရယူျခင္းမွာ KNU ေခါင္းေဆာင္ ၄င္း၏ဖခင္ ခ်မွတ္ထားေသာ လမ္းစဥ္ကို အေကာင္အထည္ ေဖာ္ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း၊အဆိုပါၿငိမ္းခ်မ္းေရးလမ္းစဥ္ကို ဦးေလး ေတာ္စပ္သူ ဗိုလ္ထိန္ ေမာင္က လုပ္ေဆာင္ခဲ့ရာ ဗိုလ္ထိန္ေမာင္ႏွင့္အဖြဲ႕၀င္မ်ား ဖိႏွိပ္ခ်ဴပ္ျခယ္ျခင္းမရွိ လြတ္လပ္စြာသြားလာႏုိင္ ျခင္း၊ ေအးခ်မ္း စြာျဖင့္ စား၀တ္ေနေရး အပါအ၀င္ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္လာေသာ အေျခအေနအရပ္ရပ္ကို ကိုယ္တုိင္ သိျမင္ေတြ႕ၾကဳံ လာရသည့္အတြက္ စစ္အစိုးရႏွင့္ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ရယူလိုက္ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ေစာေနစိုးျမ ကေျပာဆိုသည္။ လက္ရွိ KNU ဗဟိုဌာနခ်ဳပ္သည္ ႏုိင္ငံေရးကို ကစားစရာဟု သတ္မွတ္ၿပီး ဆုံးျဖတ္ခ်က္လည္း တိတိက်က် မရွိ သည့္အတြက္ ေသခ်ာစြာစဥ္းစားၿပီးၿငိမ္းခ်မ္းေရးလမ္းစဥ္သို႔ ျပန္လာေစခ်င္ေၾကာင္း၊ KNU လက္ရွိ ေခါင္း ေဆာင္ မ်ားတြင္ ကရင္မ်ားပါသလို ကရင္မဟုတ္သူမ်ားလည္း ပါ၀င္ေနၿပီး ကရင္ျပည္နယ္ အေရးထက္ ၄င္းတို႔ ေကာင္း စားေရးကို ဦးတည္လုပ္ေဆာင္ေနသည္ဟု ၄င္းကဆက္လက္ေျပာသည္။ ႏွစ္ေပါင္း ၆၀ ၾကာ စစ္အစိုးရကို ဆန္႔က်င္ တုိက္ခိုက္ေနသည့္ အၾကီးဆုံးေသာ တုိင္းရင္းသားအဖြဲ႕အစည္း KNU မွ ဗိုလ္ႀကီးေစာေနစိုးျမသည္ တပ္သား အင္အား ၁၀၀ ေက်ာ္ ၏ မိသားစု၀င္မ်ားႏွင့္အတူ လက္နက္ခဲယမ္း မီးေက်ာက္မ်ားႏွင့္တကြေကာ့ကရိတ္ၿမိဳ႕နယ္၊ ထို႔ေကာ္ကိုး ေက်းရြာတြင္ စစ္အစိုးရႏွင့္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရယူ ထားေသာ ဗုိလ္ထိန္ေမာင္အဖြဲ႕ႏွင့္ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ မတ္လ ၃၀ ရက္ေန႔တြင္ လာေရာက္ပူးေပါင္းခဲ့သည္ဟု စစ္အစိုးရ မီဒီယာမ်ားတြင္ အက်ယ္တ၀င့္ ေဖာ္ျပခဲ့သည္။
DKBA..ကရင္ရြာသားမ်ား စားနပ္ရိကၡာ ရွားပါးမႈႏွင့္ ၾကံဳေတြ႔ေနရ
2009 April 20
tags: Burma, DKBA Killers, Genocide, Human Rights, Junta, Karen, KNLA, KNU, world focus on Burma
by peacerunning
ဒယ္နီယယ္ပီဒါဆင္တနလၤာေန႔၊ ဧၿပီလ 20 2009 16:27 - ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္
မဲေဆာက္ (မဇၩိမ) ။ ။ ထိုင္း-ျမန္မာ နယ္စပ္ေပၚ ခြ၍ ေနၾကေသာ ကရင္ရြာသား ၂၀၀၀ ေက်ာ္မွာ အသက္ရွင္ ရပ္တည္ေနထိုင္ေရးအတြက္ အလြန္ခက္ခဲေသာ အေျခအေနႏွင့္ ရင္ဆိုင္ေနၾကရသည္။
သူတို႔သည္ စစ္ျဖစ္ပြားေနေသာ ဇံုအတြင္း ပိတ္မိေနၾကၿပီး၊ စားနပ္ရိကၡာ ရွားပါးမႈအျပင္ ေကာက္ခ်င္သလို ေကာက္ေနေသာ အခြန္အေကာက္မ်ားႏွင့္ ဆုိးရြားလာေနေသာ က်န္းမာေရး အေျခအေနတို႔ႏွင့္ ရင္ဆိုင္ ၾကံဳေတြ႔ေနၾကရျခင္း ျဖစ္သည္။
ေကာဆာ၊ ကေလာေဂါ၊ ေကာပိုးပိုးႏွင့္ ေပါဘူးလွတာ ေက်းရြာ ၄ ရြာမွာ ထိုင္း-ျမန္မာ နယ္စပ္ၿမ့ဳိျဖစ္ေသာ မဲေဆာက္၏ ေတာင္ဘက္တြင္ရွိၿပီး အုန္းဖ်ံမဲ ဒုကၡသည္စခန္းႏွင့္ ထိုင္းနယ္စပ္ၿမ့ဳိ အုန္းဖန္အၾကား တည္ရွိကာ လူဦးေရ ၂၁၁၁ ဦး ရွိသည္။
continue http://www.mizzimaburmese.com/news/inside-burma/2778-2009-04-20-10-10-22.html
from → Burma
tags: Burma, DKBA Killers, Genocide, Human Rights, Junta, Karen, KNLA, KNU, world focus on Burma
by peacerunning
ဒယ္နီယယ္ပီဒါဆင္တနလၤာေန႔၊ ဧၿပီလ 20 2009 16:27 - ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္
မဲေဆာက္ (မဇၩိမ) ။ ။ ထိုင္း-ျမန္မာ နယ္စပ္ေပၚ ခြ၍ ေနၾကေသာ ကရင္ရြာသား ၂၀၀၀ ေက်ာ္မွာ အသက္ရွင္ ရပ္တည္ေနထိုင္ေရးအတြက္ အလြန္ခက္ခဲေသာ အေျခအေနႏွင့္ ရင္ဆိုင္ေနၾကရသည္။
သူတို႔သည္ စစ္ျဖစ္ပြားေနေသာ ဇံုအတြင္း ပိတ္မိေနၾကၿပီး၊ စားနပ္ရိကၡာ ရွားပါးမႈအျပင္ ေကာက္ခ်င္သလို ေကာက္ေနေသာ အခြန္အေကာက္မ်ားႏွင့္ ဆုိးရြားလာေနေသာ က်န္းမာေရး အေျခအေနတို႔ႏွင့္ ရင္ဆိုင္ ၾကံဳေတြ႔ေနၾကရျခင္း ျဖစ္သည္။
ေကာဆာ၊ ကေလာေဂါ၊ ေကာပိုးပိုးႏွင့္ ေပါဘူးလွတာ ေက်းရြာ ၄ ရြာမွာ ထိုင္း-ျမန္မာ နယ္စပ္ၿမ့ဳိျဖစ္ေသာ မဲေဆာက္၏ ေတာင္ဘက္တြင္ရွိၿပီး အုန္းဖ်ံမဲ ဒုကၡသည္စခန္းႏွင့္ ထိုင္းနယ္စပ္ၿမ့ဳိ အုန္းဖန္အၾကား တည္ရွိကာ လူဦးေရ ၂၁၁၁ ဦး ရွိသည္။
continue http://www.mizzimaburmese.com/news/inside-burma/2778-2009-04-20-10-10-22.html
from → Burma
ကရင္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေကာင္စီအုပ္စုမ်ား၏ သေဘာထားအျမင္ကို ပစ္စာျပန္႕၍ ရွင္းလင္း
Mon 20 Apr 2009, ကြန္းဟေဒ့
ဒီေကဘီေအႏွင့္ အျခားကရင္အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရးအဖြဲ႕အခ်ဳိ႕၏ လြဲမွားေသာ အျမင္ဝါဒ ျဖန္႕ခ်ီမႈႏွင့္ ပတ္သက္၍ အမည္နာမေဖာ္ျပထားျခင္း မရွိေသာ ပစ္စာမ်ား ဘုရားသုံးဆူေဒသတဝိုက္တြင္ ပ်ံ႕ႏွံ႕ေနသည္ဟု ေဒသခံတစ္ဦးက ေျပာသည္။စစ္အစိုးရႏွင့္ ပူးေပါင္းလၽွင္ စီးပြားေရးႏွင့္ အလုပ္အကိုင္ အခြင့္လမ္းေကာင္းမ်ားကို ရရွိေစသျဖင့္ ကရင့္ၾကမၼာ ကရင္ဖန္တီးခြင့္ရရွိေရး၊ ကရင္လက္နက္ ကရင့္လက္ထဲ မွာရွိေရး ဟူေသာ ဥကၠဌႀကီး၏မူ (၄) ရပ္ႏွင့္ ကိုက္ညီသည္ဟု ဒီေကဘီေအႏွင့္ အျခားကရင္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေကာင္စီမ်ား၏ ေျပာဆိုဝါဒျဖန္႕ခ်ီမႈမွာ ဥကၠဌေစာဘဦးႀကီး၏ မူ(၄) ရပ္ကို လြဲမွားစြာ အဓိပၸါယ္ဖြင့္ဆိုျခင္းသာျဖစ္ေၾကာင္း “ဌာနဆိုင္ရာ ရဲေဘာ္ရဲဘက္မ်ားႏွင့္ ျပည္သူလူထုမ်ားအား ရွင္းလင္းခ်က္” ေခါင္းစဥ္ျဖင့္ ပစ္စာတြင္ ရွင္းလင္းထားသည္။ယခုကဲ့သို႕ ဝါဒျဖန္႕ခ်ီျခင္းမွာ ၄င္းတုိ႕၏(ကရင္အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရးအဖြဲ႕မ်ား) ႏိုင္ငံေရးအျမင္တိမ္မႈကို ေဖာ္ျပရာေရာက္ၿပီး နအဖ၏ နည္းပရိယာယ္လွည့္ကြက္အတြင္းသို႕ လုံးလုံးက်ေရာက္ေနရမႈကို ဖုံးကြယ္ရာ ေရာက္ေပသည္ဟု ရွင္းလင္းထားသည္။ဤပစ္စာမ်ားသည္ KNU မွ ထုတ္ျပန္ထားျခင္း ျဖစ္ႏိုင္သည္ဟု ဒီေကဘီေအႏွင့္ နီးစပ္သူမ်ားႏွင့္ စာေစာင္ရရွိထားေသာသူမ်ား သုံးသပ္ၾကသည္။သို႕ေသာ္ ေကအင္ယူအတြင္းေရးမႉး႐ုံးကို ေမးျမန္းရာတြင္ “က်ေနာ္တို႕ ဒီစာကိုမေတြ႕ရ၊ အကုန္လုံး မဖတ္ၾကည့္ရေသးေတာ့ က်ေနာ္တို႕အဖြဲ႕က ထုတ္ထားပါတယ္လို႕ ေျပာလို႕ မရေသးဘူး “ ဟု ေျဖၾကားခဲ့သည္။ တပ္မဟာ (၆) ဗိုလ္ႀကီးတစ္ဦးကို ေမးျမန္းရာတြင္ ၄င္းအေနျဖင့္ ကိုယ္တိုင္မျမင္ေတြ႕ရေသး၍လညး္ေကာင္း ယင္းပစ္စာတြင္ ၄င္းတို႕အဖြဲ႕အစည္း အမည္နာမလည္း ထည့္သြင္းထားျခင္းလည္း မရွိသည့္အတြက္ ၄င္းတို႕မွ ထုတ္ေဝထားသည္ဟု အတိအက်ေျပာ၍ မရႏိုင္ေသးဟု ဆုိသည္။ယင္းပစ္စာတြင္ ဆက္လက္၍ ရွင္းလင္းထားသည္မွာ နအဖစစ္အစိုးရမွ ဒီေကဘီေအႏွင့္ KNU/KNLA ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေကာင္စီတို႕အား တပ္တည္ရွိခြင့္ႏွင့္ လက္နက္ကိုင္ခြင့္ ျပဳရျခင္းအေၾကာင္းရင္းမွာ - KNU ကိုတိုက္ခိုက္ေခ်မႈန္းရန္၊ ဟန္ျပအခြင့္အေရးေပးၿပီး KNU/KNLA အား ၄င္းတို႕အားပူးေပါင္းလာေအာင္ ျမဴဆြယ္ေရး၊ အဓမၼလက္နက္သိမ္းလၽွင္ DKBA/KNU/KNLA ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေကာင္စီမ်ား KNU ႏွင့္ ျပန္လည္ပူးေပါင္းသြားမည္ကိုစိုးရိမ္ျခင္းႏွင့္ အျခားအခ်က္ ၆ ခ်က္မ်ားအျပင္ နအဖသည္ DKBA တပ္ဖြဲ႕အား မူးယစ္ေဆး ထုတ္ခြင့္ေပးရျခင္း အေၾကာင္းအရင္းမ်ား ေခါင္းစဥ္ခြဲတြင္ ဒီေကဘီေအသည္ ႏိုင္ငံတကာ၏ ရန္သူျဖစ္လာေစေရး (ကရင္အမ်ဳိးသားျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္) ႏွင့္ ဒီေကဘီေအအား လက္နက္ကိုင္ခြင့္ေပးျခင္းသည္ ငါးၾကင္းဆီႏွင့္သာ ငါးၾကင္းျပန္ေၾကာ္သည့္ နအဖ၏ နည္းဗ်ဴဟာတစ္ခုျဖစ္သည္ကို အေလးအနက္သတိျပဳၾကရန္ ႏွင့္အျခားအခ်က္ ၆ ခ်က္မ်ားကို ရွင္းလင္းေဖာ္ျပထားသည္။ေတာ္လွန္ေရးရဲေဘာ္ရဲဖက္အဖြဲ႕ဝင္မ်ား ျပည္သူလူထုမ်ား သတိႀကီးၾကရန္ႏွင့္ နအဖ၏ နည္းပရိယာယ္ေပါင္းစုံးမ်ားကို ကာကြယ္တားဆီးၾကရန္ နိဂုံးပိုင္းတြင္ သတိေပးေဖာ္ျပထားသည္။
ဒီေကဘီေအႏွင့္ အျခားကရင္အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရးအဖြဲ႕အခ်ဳိ႕၏ လြဲမွားေသာ အျမင္ဝါဒ ျဖန္႕ခ်ီမႈႏွင့္ ပတ္သက္၍ အမည္နာမေဖာ္ျပထားျခင္း မရွိေသာ ပစ္စာမ်ား ဘုရားသုံးဆူေဒသတဝိုက္တြင္ ပ်ံ႕ႏွံ႕ေနသည္ဟု ေဒသခံတစ္ဦးက ေျပာသည္။စစ္အစိုးရႏွင့္ ပူးေပါင္းလၽွင္ စီးပြားေရးႏွင့္ အလုပ္အကိုင္ အခြင့္လမ္းေကာင္းမ်ားကို ရရွိေစသျဖင့္ ကရင့္ၾကမၼာ ကရင္ဖန္တီးခြင့္ရရွိေရး၊ ကရင္လက္နက္ ကရင့္လက္ထဲ မွာရွိေရး ဟူေသာ ဥကၠဌႀကီး၏မူ (၄) ရပ္ႏွင့္ ကိုက္ညီသည္ဟု ဒီေကဘီေအႏွင့္ အျခားကရင္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေကာင္စီမ်ား၏ ေျပာဆိုဝါဒျဖန္႕ခ်ီမႈမွာ ဥကၠဌေစာဘဦးႀကီး၏ မူ(၄) ရပ္ကို လြဲမွားစြာ အဓိပၸါယ္ဖြင့္ဆိုျခင္းသာျဖစ္ေၾကာင္း “ဌာနဆိုင္ရာ ရဲေဘာ္ရဲဘက္မ်ားႏွင့္ ျပည္သူလူထုမ်ားအား ရွင္းလင္းခ်က္” ေခါင္းစဥ္ျဖင့္ ပစ္စာတြင္ ရွင္းလင္းထားသည္။ယခုကဲ့သို႕ ဝါဒျဖန္႕ခ်ီျခင္းမွာ ၄င္းတုိ႕၏(ကရင္အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရးအဖြဲ႕မ်ား) ႏိုင္ငံေရးအျမင္တိမ္မႈကို ေဖာ္ျပရာေရာက္ၿပီး နအဖ၏ နည္းပရိယာယ္လွည့္ကြက္အတြင္းသို႕ လုံးလုံးက်ေရာက္ေနရမႈကို ဖုံးကြယ္ရာ ေရာက္ေပသည္ဟု ရွင္းလင္းထားသည္။ဤပစ္စာမ်ားသည္ KNU မွ ထုတ္ျပန္ထားျခင္း ျဖစ္ႏိုင္သည္ဟု ဒီေကဘီေအႏွင့္ နီးစပ္သူမ်ားႏွင့္ စာေစာင္ရရွိထားေသာသူမ်ား သုံးသပ္ၾကသည္။သို႕ေသာ္ ေကအင္ယူအတြင္းေရးမႉး႐ုံးကို ေမးျမန္းရာတြင္ “က်ေနာ္တို႕ ဒီစာကိုမေတြ႕ရ၊ အကုန္လုံး မဖတ္ၾကည့္ရေသးေတာ့ က်ေနာ္တို႕အဖြဲ႕က ထုတ္ထားပါတယ္လို႕ ေျပာလို႕ မရေသးဘူး “ ဟု ေျဖၾကားခဲ့သည္။ တပ္မဟာ (၆) ဗိုလ္ႀကီးတစ္ဦးကို ေမးျမန္းရာတြင္ ၄င္းအေနျဖင့္ ကိုယ္တိုင္မျမင္ေတြ႕ရေသး၍လညး္ေကာင္း ယင္းပစ္စာတြင္ ၄င္းတို႕အဖြဲ႕အစည္း အမည္နာမလည္း ထည့္သြင္းထားျခင္းလည္း မရွိသည့္အတြက္ ၄င္းတို႕မွ ထုတ္ေဝထားသည္ဟု အတိအက်ေျပာ၍ မရႏိုင္ေသးဟု ဆုိသည္။ယင္းပစ္စာတြင္ ဆက္လက္၍ ရွင္းလင္းထားသည္မွာ နအဖစစ္အစိုးရမွ ဒီေကဘီေအႏွင့္ KNU/KNLA ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေကာင္စီတို႕အား တပ္တည္ရွိခြင့္ႏွင့္ လက္နက္ကိုင္ခြင့္ ျပဳရျခင္းအေၾကာင္းရင္းမွာ - KNU ကိုတိုက္ခိုက္ေခ်မႈန္းရန္၊ ဟန္ျပအခြင့္အေရးေပးၿပီး KNU/KNLA အား ၄င္းတို႕အားပူးေပါင္းလာေအာင္ ျမဴဆြယ္ေရး၊ အဓမၼလက္နက္သိမ္းလၽွင္ DKBA/KNU/KNLA ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေကာင္စီမ်ား KNU ႏွင့္ ျပန္လည္ပူးေပါင္းသြားမည္ကိုစိုးရိမ္ျခင္းႏွင့္ အျခားအခ်က္ ၆ ခ်က္မ်ားအျပင္ နအဖသည္ DKBA တပ္ဖြဲ႕အား မူးယစ္ေဆး ထုတ္ခြင့္ေပးရျခင္း အေၾကာင္းအရင္းမ်ား ေခါင္းစဥ္ခြဲတြင္ ဒီေကဘီေအသည္ ႏိုင္ငံတကာ၏ ရန္သူျဖစ္လာေစေရး (ကရင္အမ်ဳိးသားျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္) ႏွင့္ ဒီေကဘီေအအား လက္နက္ကိုင္ခြင့္ေပးျခင္းသည္ ငါးၾကင္းဆီႏွင့္သာ ငါးၾကင္းျပန္ေၾကာ္သည့္ နအဖ၏ နည္းဗ်ဴဟာတစ္ခုျဖစ္သည္ကို အေလးအနက္သတိျပဳၾကရန္ ႏွင့္အျခားအခ်က္ ၆ ခ်က္မ်ားကို ရွင္းလင္းေဖာ္ျပထားသည္။ေတာ္လွန္ေရးရဲေဘာ္ရဲဖက္အဖြဲ႕ဝင္မ်ား ျပည္သူလူထုမ်ား သတိႀကီးၾကရန္ႏွင့္ နအဖ၏ နည္းပရိယာယ္ေပါင္းစုံးမ်ားကို ကာကြယ္တားဆီးၾကရန္ နိဂုံးပိုင္းတြင္ သတိေပးေဖာ္ျပထားသည္။
The Karen villages - to the south of the Thai-Burma border town of Mae Sot - Kaw Ser, Klaw Gaw, Kaw Poe Pee and Paw Buh Hla Ta are each being forced t
2009 April 20
tags: Burma, Genocide, Human Rights, Karen, KNLA, KNU, world focus on Burma
by peacerunning
Military activity increases food crisis for struggling villagers
Daniel PedersenMae Sot, ThailandApril 20, 2009
Increased military activity by a combined force of the Burma Army and the Democratic Karen Buddhist Army has more than 2000 villagers struggling to feed themselves.The Karen villages - to the south of the Thai-Burma border town of Mae Sot - Kaw Ser, Klaw Gaw, Kaw Poe Pee and Paw Buh Hla Ta are each being forced to provide five porters a day to DKBA and State Peace and Development troops.The villages are clustered between Umpheim Mai refugee camp and the Thai town of Umphang, famous for trekking and its natural beauty.These four villages are home to 2,111 people, all of whom are short of food, living only on rice, deprived of fish paste to mix through the rice, a Karen staple.This region is rich in minerals and used extensively for contract farming.Much of the native forest has been clear felled, leaving behind rich, red-clay soils.Huge limestone outcrops dot the landscape.These soils produce huge crops of corn and peanuts. Some areas are also planted in sugar cane and rubber trees.Thai investors generally carry the cost of seed for contract farming and in turn, at harvest, provide rice for the village inhabitants who work the farms.This year the region has become a war zone, hindering the cropping of corn.The corn that has been cropped has then been taxed by the DKBA/SPDC and the Karen National Liberation Army to the point that it has not been commercially viable, particularly with the depressed corn price this season being taken into account.As a result, Thai investors have not seen returns deemed adequate enough to pay the farmers their rice, which would generally carry them through the year.DKBA units 333, 999, 907 and 906 and SPDC units 404, 283 and 284 are active in the area.At any given time there are about 350 active troops. There are regular patrols, with each village being asked to provide five porters a day to carry water for soldiers. Any rice discovered in the village is generally seized.The porters are not paid and are expected to take their own rice.The DKBA/SPDC force has established a base camp at Paw Buh Hla Ta.The camp is built of bamboo and hardwood, probably at least a semi-permanent settlement, so the villagers expect a presence throughout the rainy season and beyond to be maintained.KNLA Brigade 201 and Special Battalion 103 remnant forces, numbering in all about 300 soldiers, are attempting to provide security to the villages and generally harass the DKBA/SPDC troops.Asked about supplementary foods to go with the rice, for example fish paste, chillies and cooking oil, a committee of three established to assess needs said there was none available in the region and the only rice available were emergency rations recently donated by a foreign NGO.Health conditions in the four Karen villages are tenuous at best, but most people do have access to boiled water.In Kaw Ser there is a gravity-fed, piped water supply. In Klaw Gaw, Kaw Poe Kee and Paw Bu Hla Ta water is drawn from wells.Mobile units of medics and nurses accessing the area say the greatest medical need at the moment is rehydration packages and Buprofen, although some of these are being provided by Help Without Frontiers (HWF).Villagers said the biggest health risks they were facing at the moment were diarrhoea, dysentery and malaria. Dengue did not rate among their concerns.There are some malaria control programs operating, depending on security.The villagers this morning said they were desperate for more rice and fish paste.These four villages had been receiving medical aid from Special Battalion 103’s base camp, which was lost last year and apparently HWF clinics in the region that were burned down about the same time.Now they depend on mobile medical units and don’t have enough to eat.ENDS
STOP KILLING KAREN PEOPLE!!!!
tags: Burma, Genocide, Human Rights, Karen, KNLA, KNU, world focus on Burma
by peacerunning
Military activity increases food crisis for struggling villagers
Daniel PedersenMae Sot, ThailandApril 20, 2009
Increased military activity by a combined force of the Burma Army and the Democratic Karen Buddhist Army has more than 2000 villagers struggling to feed themselves.The Karen villages - to the south of the Thai-Burma border town of Mae Sot - Kaw Ser, Klaw Gaw, Kaw Poe Pee and Paw Buh Hla Ta are each being forced to provide five porters a day to DKBA and State Peace and Development troops.The villages are clustered between Umpheim Mai refugee camp and the Thai town of Umphang, famous for trekking and its natural beauty.These four villages are home to 2,111 people, all of whom are short of food, living only on rice, deprived of fish paste to mix through the rice, a Karen staple.This region is rich in minerals and used extensively for contract farming.Much of the native forest has been clear felled, leaving behind rich, red-clay soils.Huge limestone outcrops dot the landscape.These soils produce huge crops of corn and peanuts. Some areas are also planted in sugar cane and rubber trees.Thai investors generally carry the cost of seed for contract farming and in turn, at harvest, provide rice for the village inhabitants who work the farms.This year the region has become a war zone, hindering the cropping of corn.The corn that has been cropped has then been taxed by the DKBA/SPDC and the Karen National Liberation Army to the point that it has not been commercially viable, particularly with the depressed corn price this season being taken into account.As a result, Thai investors have not seen returns deemed adequate enough to pay the farmers their rice, which would generally carry them through the year.DKBA units 333, 999, 907 and 906 and SPDC units 404, 283 and 284 are active in the area.At any given time there are about 350 active troops. There are regular patrols, with each village being asked to provide five porters a day to carry water for soldiers. Any rice discovered in the village is generally seized.The porters are not paid and are expected to take their own rice.The DKBA/SPDC force has established a base camp at Paw Buh Hla Ta.The camp is built of bamboo and hardwood, probably at least a semi-permanent settlement, so the villagers expect a presence throughout the rainy season and beyond to be maintained.KNLA Brigade 201 and Special Battalion 103 remnant forces, numbering in all about 300 soldiers, are attempting to provide security to the villages and generally harass the DKBA/SPDC troops.Asked about supplementary foods to go with the rice, for example fish paste, chillies and cooking oil, a committee of three established to assess needs said there was none available in the region and the only rice available were emergency rations recently donated by a foreign NGO.Health conditions in the four Karen villages are tenuous at best, but most people do have access to boiled water.In Kaw Ser there is a gravity-fed, piped water supply. In Klaw Gaw, Kaw Poe Kee and Paw Bu Hla Ta water is drawn from wells.Mobile units of medics and nurses accessing the area say the greatest medical need at the moment is rehydration packages and Buprofen, although some of these are being provided by Help Without Frontiers (HWF).Villagers said the biggest health risks they were facing at the moment were diarrhoea, dysentery and malaria. Dengue did not rate among their concerns.There are some malaria control programs operating, depending on security.The villagers this morning said they were desperate for more rice and fish paste.These four villages had been receiving medical aid from Special Battalion 103’s base camp, which was lost last year and apparently HWF clinics in the region that were burned down about the same time.Now they depend on mobile medical units and don’t have enough to eat.ENDS
STOP KILLING KAREN PEOPLE!!!!
Subscribe to:
Posts (Atom)