Eight Burmese human trafficking victims were freed during a raid by Thai immigration authorities in Mahachai, Thailand, yesterday. The victims include

January 13, 2009 ·
Hurform-Immigration raid frees eight human trafficking victims near BangkokJanuary 13, 2009Women and Child Rights Project:Eight Burmese human trafficking victims were freed during a raid by Thai immigration authorities in Mahachai, Thailand, yesterday. The victims include 2 women and 6 children, ages 15 to 17.The eight victims had been forced to work 7-day workweeks of 19-hours per day, for the last 3 months. Though they had agreed to work off a 25,000 baht debt to the trafficker who transported them to Thailand, they were only being given a fraction of a legal or fair working wage.According to the victims, they were receiving only 1,000 baht per week, far below the salary their long days should have been earning. Thai law sets the minimum wage at 203 baht per day for a working day of 8 hours. Over-time is supposed to earn an extra 38 baht per hour.The victims are now in a safe house controlled by the Thai government. None of them possess work permits, said the WCRP field reporter who spoke with them, and they are likely to be deported when the investigation into the trafficking closes.The victims could give little information about the trafficker, whose name they said they did not know. He is around 30 years old, they described, and from their native village in Teinzayut Township, Mon State.The victims arrived to Thailand by traveling via bus to the border near Mae Sot, and then walking for 5 or 6 days to Mahachai, on the outskirts of Bangkok.“I didn’t want to come to Thailand to work, but I was worried for my daughter and son. So I follow them to Thailand,” said one of the victims.The victims were initially arrested along with 171 other migrant workers from Burma. On January 12th, officials from the Thai Department of Special Investigation (DSI) entered a shrimp factory in Mahachai and arrested 100 women, 19 children and 52 men.http://rehmonnya.org/archives/582
Corrupt taxation enriching government appointed headman in Mudon Township
HURFOM: A government-appointed headman in Nang Hlone village, Mudon Township, is enriching himself by collecting higher taxes than his counterparts in neighboring villages, say local sources.Last week, the headman, Nai Win Shinn, began collecting a 4,000 kyat tax from rubber plantation owners, per 400 trees. The tax came at the behest of the Forestry Department. According to a source in the Naung Hlone Village Peace and Development Council (VPDC), the order was only for 200 kyat to be collected per 400 trees.Other nearby headman appeared to be raising the tax for personal profit, but not to the degree experienced in Nang Hlong. “Some villages nearby our village have to pay one thousand kyat for four hundred trees. But in our village, the headman collected four thousands kyat,” said a local resident. Nai Win Shinn, who was appointed by the government three years ago, is reaching the end of his term as headman.According to a former resident who moved to Three Pagodas Pass on the Thai-Burma border last year, the recent taxation is usual practice for Nai Win Shin. “He takes every opportunity on collect taxes from villagers. If upper levels order him to collect one thousand, he will collect two,” said the former resident. “There are many kinds of taxes: security taxes, for the pipeline, for militia. The cost of my labor is not enough to pay. I didn’t want to live that kind of life so I moved to Three Pagodas Pass. My life here is better – I do not have to the taxes at all.”Nai Win Shinn stands to make substantial income from just this recent round of taxation, said the VPDC source, even though he has to share a portion of the proceeds with the Forestry Department. According to the VPDC source, Nang Hlone village is home to at least 500 families, each with more than 1,000 rubber trees.Plantation owners, meanwhile, say that they are struggling to pay the tax, with some refusing. “The price of rubber has dramatically dropped,” said one plantation owner. According to a recent report by the Independent Mon News Agency, rubber currently fetches less than a fourth of its value a few months ago. “I own one thousand and five hundred trees,” added the owner. “I don’t know where can I get the money. Some of the rubber plantation owners in Nang Hlone villagers have given the tax to the headman, but the rest have not agreed to this.” http://rehmonnya.org/archives/579
170 migrant workers arrested in raid on Thai factoryTue 13 Jan 2009, Mon Son, Blai MonOver 170 Burmese migrant workers were arrested yesterday when Thai officials conducted an immigration raid on a shrimp factory in Mahachai, Samut Sakorn Province, Thailand. ……The victims are currently in a safe house controlled by the Thai government, says a press release from the WCRP, though they are likely to be deported once the trafficking case has been investigated. The other workers seized in the factory raid are being held at the Mahachai police station, said the family member, and are likely to be deported back to Burma soon.
According to a release from a consortium of eight Thai non-governmental organizations helping migrant workers in the area, Mahachai is home to over 200,000 migrant workers, 90% of whom are from Burma. The majority are employed in the seafood processing industry.http://www.monnews-imna.com/newsupdate.php?ID=1290
Categories: Burma

ေကအန္ယူသိမ္းလိုက္ေသာစစ္တပ္ဆန္အတြက္ ကားသမားမ်ားေလ်ာ္ေၾကးျပန္ေပးရ\

Mon 12 Jan 2009, လရီမြန္သံျဖဴဇရပ္-ဘုရားသံုးဆူ ကားလမ္းတစ္ေလၽွာက္ ေျပးဆြဲေနေသာ ကားမ်ားမွ တင္ေဆာင္ လာေသာ စစ္တပ္ဆန္မ်ားကုိ ေကအန္ယူမွ သိမ္းယူလိုက္ၿပီး ကားသမားမ်ားမွ ေလ်ာ္ေၾကး ျပန္ေပးေနရသည္။ယင္းလမ္းတစ္ေလၽွာက္တြင္ ေျပးဆြဲေနေသာ ကားအစီးေပါင္း ၂၁ စီးခန္႕သည္ ဇန္နဝါရီလ ၄ ရက္ေန႕တြင္ ရိကၡာဆန္တင္ရန္ ေခ်ာဆြဲခံရၿပီး ၄င္းတို႕တင္ေဆာင္လာေသာ ဆန္အိတ္မ်ားကို ေကအန္ယူတပ္မွ ဆန္အိတ္ေပါင္း ၆၀ ခန္႕ သိမ္းယူလိုက္ သည္ကို ကားသမားမ်ားမွ တစ္ဦးလၽွင္ ေလ်ာ္ေၾကး ၅ ေသာင္းက်ပ္ ဒဏ္ေငြေပးၾကရသည္ဟု ကားသမားမ်ားႏွင့္ နီးစပ္ေသာ သံုးဆူစီးပြါးေရးသမားတစ္ဦးက ေျပာသည္။"ကားပိုင္ရွင္တစ္ေယာက္ရင္ အားလံုး ၅ ေသာင္းအတူတူေပးရတာပဲ၊ ကိုယ့္ကားေပၚတင္လာတဲ့ ဆန္အိတ္ နဲနဲမ်ားမ်ား မဆိုင္ဘူး၊ ေလ်ာ္ေၾကးေတြကို သံျဖဴဇရပ္မွာသြားေပးရတယ္၊ ဒါေပမဲ့ အမိန္႕ကေတာ့ အေရွ႕ေတာင္တိုင္းက လာတာ " ဟု သူက ဆက္ေျပာသည္။ဒီဇင္ဘာ ၂၆ ရက္ေန႕တြင္ တင္ေဆာင္လာေသာ ရိကၡာဆန္မ်ားကို ေကအန္ယူမွ သိမ္းဆည္းလိုက္ၿပီးသည္ႏွင့္ အာဏာပိုင္ မ်ားမွ ကားသမားမ်ားကို အစည္းအေဝးေခၚယူ၍ ေလ်ာ္ေၾကးတစ္ဦးလၽွင္ ၅ ေသာင္းက်ပ္ေပးေဆာင္ရန္ သတ္မွတ္လိုက္ သည္။ ထို႕ေၾကာင့္ ယၡဳအႀကိမ္တြင္လည္း ကားသမားမ်ားမွ ဆန္အိတ္မ်ားအသိမ္းရသည္ႏွင့္ သံျဖဴဇရပ္သို႔ သြားေရာက္ ဒဏ္ေငြေဆာင္ၾကရသည္ဟု ကားသမားအသိုင္းအဝုိင္းႏွင့္ နီးစပ္သူတစ္ဦး ကေျပာသည္။"တကယ္လို႕ ဒဏ္ေငြမေဆာင္ဘူးဆိုရင္ ကားဆြဲခြင့္မေပးေတာ့ဘူး၊ ဒီလိုဆုိ ကားသမားေတြပဲ ဒုကၡေရာက္ကုန္မွာ" ဟု ၄င္းကဆက္ေျပာသည္။ေကအန္ယူတပ္မွ စစ္တပ္ဆန္မ်ားကို ႏွစ္ႀကိမ္သိမ္းယူလိုက္ရာ စုစုေပါင္းဆန္အိတ္ ၁၄၀ သိမ္းယူရရွိလိုက္ၿပီး ေကအန္ယူ တပ္ရင္း ၁၆၊ ခြဲ ၂ ႏွင့္ ခြဲ ၃ မွ ဒညင္ရြာအနီးႏွင့္ ၿမိဳင္ သာယာရြာအနီးတို႕တြင္ သိမ္းယူလုိက္ျခင္း ျဖစ္သည္ဟု ဗိုလ္ႀကီးထက္ေနမွ လြတ္လပ္ေသာ မြန္သတင္းေအဂ်င္စီသို႕ ေျပာသည္။"ရန္သူေတြရဲ႕ ရိကၡာဆန္မို႕လို႕ သူတို႕သိမ္းတာ၊ ကုန္သည္ေတြရဲ႕ပစၥည္းကို ဘာမွမလုပ္ဘူး၊ အႏၲရာယ္လည္းမေပးဘူး၊ တပ္မ ကလည္း ဒီလိုသိမ္းလိုက္တာကို ဘာမွေျပာမွာမဟုတ္ဘူး" ဟု ဗိုလ္ႀကီးက ဆက္ေျပာသည္။စစ္တပ္မွ ရိကၡာဆန္မ်ားမွာ အနန္းကြင္းရွိတပ္ႏွင့္ ဘုရားသံုးဆူရွိတပ္မ်ားသို႕ ပို႕ေဆာင္ရန္ျဖစ္သည္။ ဤကဲ့သို႕ ကားသမား မ်ားမွတစ္ဆင့္ ရိကၡာဆန္တင္ပို႕မႈသည္ ဒီဇင္ဘာလတြင္ စတင္ခဲ့ၿပီး ယခင္ပို႔ေဆာင္မႈမွာ ကားသမားမ်ားထံမွ ကားႏွစ္စီး သံုးစီးခန္႕ေခ်ာဆြဲ၍ စစ္တပ္မွလံုျခံဳေရးႏွင့္အတူ ရိကၡာဆန္ သယ္ယူေလ့ရွိသည္။

KNU မ်ား ျပင္းထန္စြြာ တိုက္ခိုက္ခံေနရ

Monday, January 12, 2009


ဒယ္နီယယ္ပီဒါဆင္
တနလၤာေန႔၊ ဇန္နဝါရီလ 12 2009 12:37 - ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္မဲေဆာက္ (မဇၩိမ)။ ။ ကမၻာေပၚတြင္ အရွည္ၾကာဆံုး ျပည္တြင္းစစ္ပြဲကို အဆံုးသတ္ရန္ႏွင့္ အတိုက္အခံ အင္အားစုမ်ားကို ရွာေဖြေဖာ္ထုတ္ရန္ ျမန္မာစစ္အစိုးရက ထိုင္းႏိုင္ငံ အေနာက္ေျမာက္နယ္စပ္ အပိုင္းအစမ်ားတြင္ စစ္ဆင္ေရးမ်ား တိုးျမႇင့္ျပဳလုပ္ေနသျဖင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွ ကရင္တိုင္းရင္းသားမ်ားသည္ ေနာက္ထပ္အ လြန္ၾကီးမားေသာ စိန္ေခၚမႈႏွင့္ ရင္ဆိုင္ေနရပါသည္။ ကရင္အမ်ဳိးသားအစည္းအ႐ုံး (ေကအန္ယူ) ၏ လက္နက္ကိုင္တပ္ဖြဲ႔ျဖစ္ေသာ ကရင္အမ်ဳိးသား လြတ္ေျမာက္ေရး တပ္မေတာ္ (ေကအန္အယ္လ္ေအ) တပ္မဟာ ၆ သည္ နယ္စပ္မဲေဆာက္ၿမ့ဳိ၏ ေတာင္ဘက္ ထိုင္းႏိုင္ငံ၏ ေတာေတာင္ထူထပ္ေသာ အံုးဖန္ ေဒသတြင္ ေလာေလာဆယ္ ျပင္းထန္ေသာ တိုက္ပြဲမ်ားကို ရင္ဆိုင္ တိုက္ခိုက္ေနရပါသည္။ ဤအေျခခံစခန္းသည္ တခ်ိန္က ေနေရာင္ျခည္စြမ္းအင္သံုး မီးမ်ား၊ ေဆးခန္း၊ ေသာက္ေရသန္႔၊ ငါးကန္တို႔ျဖင့္ ႏိႈင္းယွဥ္ခ်က္အရ စည္ကားစြာရွိခဲ့သည့္ ေနရာတခုျဖစ္ၿပီး၊ ယခုအခါ ျမန္မာစစ္သားမ်ား၏ တိုက္ခိုက္မႈေၾကာင့္ ေျမျပင္တြင္ ျပားျပားဝပ္ ပ်က္စီးသြားခဲ့ရၿပီ ျဖစ္သည္။ အစိုးရစစ္တပ္မ်ားသည္ ေကအန္အယ္လ္ေအ တပ္ဖြဲ႔မ်ားအေပၚတြင္သာ “ေျမလွန္စနစ္” က်င့္သံုးေနျခင္းမဟုတ္၊ ကရင္အရပ္သားမ်ား အေပၚတြင္လည္း အလားတူမူဝါဒ က်င့္သံုးေနသည္ဟု ေကအန္ယူ၏ ဒုတိယဥကၠဌ ေဒးဗစ္သာကေပါ က ထိုင္း ျမန္မာနယ္စပ္ လွ်ဳိ႔ဝွက္ေနရာတေနရာမွ ေျပာၾကားသြားခဲ့ပါသည္။ေကအန္အယ္လ္ေအသည္ ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းခြင့္ ရရွိေရးအတြက္ ျမန္မာစစ္အစိုးရ အဆက္ဆက္ကို ႏွစ္ေပါင္း ၆ဝ ေက်ာ္ အဆက္မျပတ္ တိုက္ပြဲဝင္ေနသည့္ ကမၻာ့အရွည္ၾကာဆံုး ျပည္တြင္းစစ္ပြဲကုိ ဆင္ႏႊဲေနပါသည္။ဤျမန္မာစစ္တပ္၏ ေနာက္ဆံုးထိုးစစ္တြင္ ထိခိုက္ က်ဆံုးမႈမ်ားကို ေရွာင္ရွားႏိုင္ခဲ့သည္ဟု ေကအန္အယ္လ္ေအ က တသမတ္တည္း ေျပာၾကားေနခဲ့ပါသည္။ သူတို႔ တပ္ဖြဲ႔ဝင္မ်ားသည္ လံုျခံဳမႈ အနည္းငယ္ရေစရန္ ေတာနက္ထဲ၌ ညအေမွာင္ထုကို အကာအကြယ္ယူကာ အိပ္စက္ခဲ့ၾကၿပီး၊ ေန႔အခါတြင္မွ လႈပ္ရွားသြားလာၾကသည္ဟု ဆိုသည္။ဤသို႔ ေကအန္အယ္လ္ေအ တပ္ဖြဲ႔မ်ားကို လိုက္လံရွာေဖြ တိုက္ခိုက္ေနရာတြင္ ျမန္မာစစ္တပ္မ်ားႏွင့္အတူ ကရင္ခြဲထြက္အဖြဲ႔တခု ျဖစ္ေသာ ဒီမိုကရက္တစ္ ကရင္ဗုဒၶဘာသာတပ္ (ဒီေကဘီေအ) လည္း ပါဝင္ပါသည္။ ျမန္မာစစ္တပ္ႏွင့္ ဒီေကဘီေအ တပ္ဖြဲ႔ တို႔ အတူတြဲ၍ ထိုင္းနယ္ေျမကို အသံုးျပဳေနရာယူ တိုက္ခိုက္ေနသည္ဟု သတင္းမ်ား ရရွိပါသည္။ ထိုသို႔ အသံုးျပဳမွ တပ္ဖြဲ႔မ်ား လႈပ္ရွားသြားလာရ လြယ္ကူၿပီး ေျမျမႇဳပ္မိုင္းမ်ား၏ အႏၲရာယ္ကိုလည္း ေရွာင္းရွားႏိုင္မည္ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ေကအန္ယူ၊ ေကအန္အယ္လ္ေအ ၿပိဳင္ဘက္ ေခါင္းေဆာင္မ်ားအတြင္း ေသြးထြက္သံယုိ အေရးအခင္း ျဖစ္ပြါးခဲ့ၿပီးေနာက္ ဒီေကဘီေအ ကို ၁၉၉၄ ခုႏွစ္က စတင္ တည္ေထာင္ခဲ့ပါသည္။ ဗုဒၶဘာသာဝင္ တပ္မႉးမ်ား၏ အေျပာအရ အဖြဲ႔အစည္းအတြင္း ခရစ္ယန္ တပ္မႉးမ်ားကသာ ေခါင္းေဆာင္မႈေနရာတြင္ လႊမ္းမိုး ခ်ဳပ္ကိုင္ထားခဲ့သည္ဟု ဆိုပါသည္။အင္အား ၂ဝဝ ေက်ာ္ပါသည္ဟုဆိုေသာ ျမန္မာစစ္တပ္ႏွင့္ ဒီေကဘီေအ တို႔ ျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ ၂ဝဝ၉ ခုႏွစ္ ဇန္နဝါရီ ၃ ရက္ေန႔ ညေနက ေနာက္ဆံုးထိုးစစ္တြင္ ေကအန္အယ္လ္ေအ၏ အေျခခံစခန္းကို အင္အားခ်င္းမမွ်၍ လက္လႊတ္ ဆုတ္ခြါခဲ့ ရသည္ဟု ဆိုသည္။ကရင္ေက်းရြာသား ၈ဝဝ ေက်ာ္ကို ေနရာခ်ထားရာ အနီးအနားရွိ စခန္း ၂ ခုအတြက္ ဤအေျခခံစခန္းတြင္သာ တခု တည္းေသာ ေဆးေပးခန္း ရွိသည္။ဤေနာက္ဆံုးထိုးစစ္ေၾကာင့္ လူေပါင္း ၃ဝဝ ေက်ာ္၏ အိုးအိမ္မ်ား ျပာပံုျဖစ္သြားခဲ့ရၿပီး၊ ယခုအခါ ယာယီ အမိုးအကာမ်ားေအာက္တြင္ ေနေနၾကရသည္ဟု ဆိုသည္။ သူတို႔ကို ျမန္မာစစ္တပ္ႏွင့္ ဒီေကဘီေအ တပ္ဖြဲ႔မ်ား၏ ေသာင္းက်န္း ႏွိပ္စက္မႈမ်ားမွ ထိုင္းစစ္သားမ်ားက အကာအကြယ္ ေပးေနၾကရသည္။ယခင္အပတ္ တနဂၤေႏြႏွင့္ တနလၤာေန႔မ်ားကလည္း ထိုင္းစစ္တပ္ ရဟတ္ယဥ္မ်ားက မဲေဆာက္ႏွင့္ အံုးဖန္ေဒသ အတြင္း အနိမ့္ပ်ံသန္း ေထာက္လွမ္းမႈမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့ၿပီး၊ ထိုေဒသ ၂ ခုလံုးရွိ နယ္စပ္တပ္ဖြဲ႔မ်ားထံ စစ္ကူႏွင့္ စစ္ပစၥည္းေပး ပို႔ျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့သည္။ ေနာက္ဆံုးအသုတ္ ဒုကၡသည္မ်ားလည္း ထုိေဒသမ်ားမွ ထြက္ေျပး ေရာက္ရွိလာၾကသည္။အဂၤါေန႔ညက ျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ ရဲတင္းလွသည့္ အင္တာဗ်ဴး၌ ေကအန္အယ္လ္ေအမွ ဗိုလ္မႉးၾကီးနဒါးျမ က ယခုအခါ သူ႔စခန္းသည္ ျပာပံု ျဖစ္သြားၿပီျဖစ္ေၾကာင္း၊ ဗုဒၶဟူးေန႔တြင္ အဆိုပါ ေနာက္ဆံုးျဖစ္ပြါးေနေသာ စစ္မ်က္ႏွာသို႔ သြားေရာက္မည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ႏွင့္ “အရာရာကို နဂိုအတိုင္းျဖစ္ေအာင္” ျပန္လည္ ျပဳလုပ္သြားမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာဆိုသြားခဲ့ပါသည္။"က်ေနာ္တို႔ ေနရာသစ္ ရွာရမွာပါ။ အခုေလာေလာဆယ္ေတာ့ ေနရာ မေတြ႔ေသးဘူး၊ တခ်ိန္လံုး ေရႊ႔ေျပာင္း လႈပ္ရွားေနရတာဘဲ" ဟု ဗိုလ္မႉးၾကီးက အေသးစိတ္ ရွင္းလင္း ေျပာၾကားသြားပါသည္။မၾကာမီက ကြယ္လြန္သြားခဲ့သူ ကရင္ေခါင္းေဆာင္ၾကီး ဗိုလ္ျမ၏သား နဒါးျမက ေျမျမႇဳပ္မိုင္းမ်ားေၾကာင့္ ျမန္မာစစ္တပ္ႏွင့္ ဒီေကဘီေအ တပ္ဖြဲ႔ဝင္ ၂ဝ ခန္႔ ဒဏ္ရာရသြားခဲ့ေၾကာင္း၊ အခ်ဳိ႔ကို စစ္ေျမျပင္တြင္ ကုသေပးေနၿပီး၊ က်န္သူမ်ားကို အံုးဖန္ႏွင့္ မဲေဆာက္ေဆး႐ုံမ်ားသို႔ ျဖတ္ေတာက္ကုသမႈခံယူရန္ ေပးပို႔ထားေၾကာင္းသိရပါသည္။သို႔ေသာ္ အေျခအေနမွာ သူ႔တပ္ဖြဲ႔ဝင္မ်ားအတြက္ စိုးရိမ္ပူပန္စရာ မရွိေၾကာင္းျဖင့္ သူက အခိုင္အမာဆိုပါသည္။"ဒီလိုအေျခအေနမ်ဳိးကို က်ေနာ္တို႔ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ရင္ဆိုင္ေက်ာ္လႊားခဲ့ၿပီးၿပီ။ တခါတေလ သူတုိ႔က ေနရာတခုလံုးကို သိမ္းႏိုင္ဘို႔ စစ္သားေတြ အမ်ားၾကီးပုိ႔တာ၊ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္တို႔က တခ်ိန္လံုး လႈပ္ရွားေနေတာ့ သူတုိ႔ကို ပတ္ေရွာင္ႏိုင္တယ္" ဟု နဒါးျမက ဆက္လက္ ေျပာဆိုပါသည္။ဤေဒသကို ေကအန္အယ္လ္ေအ က ခက္ခက္ခဲခဲ အေကာင္းဆံုး ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ထိန္းသိမ္းထားႏိုင္ခဲ့ပါသည္။ယခုတိုက္ပြဲ ျဖစ္ပါြးေနေသာ ထိုင္းႏွင့္ျမန္မာ ၂ ႏိုင္ငံအၾကား ဖုတ္ဖ္ဖရ (Phop Phra) ဟု လူသိမ်ားေသာ ေဒသတြင္ ေရႊတြင္းႏွင့္ ခေနာက္စိမ္းအပါအဝင္ တြင္းထြက္မ်ား ေပါႂကြယ္ဝစြာ ရွိေနၿပီး သြပ္ႏွင့္ သံျဖဴသတၱဳသိုက္မ်ားလည္း ရွိသည္။ဤသယံဇာတမ်ားက ိုရွာေဖြေဖၚထုတ္ရယူရန္ ထိုင္ဝမ္ႏွင့္ ထိုင္းစီးပြါးေရးသမားမ်ားက တေလွ်ာက္လံုး ၾကိဳးစားခဲ့ၾကေသာ္လည္း မည္သည့္ဘက္ႏွင့္ ေပါင္းစပ္ လုပ္ကိုင္သည္ျဖစ္ေစ၊ လံုျခံဳေရးကိစၥကို အာမမခံႏိုင္ျခင္းေၾကာင့္ ေအာင္ျမင္ျခင္း မရွိခဲ့ၾကပါ။ဤေဒသကို ထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္ရန္ ဆင္ႏႊဲေသာ တိုက္ပြဲသည္ ဤေဒသ၌ မိုးမ်ား ေန႔စဥ္အၾကီးအက်ယ္ ရြာသြန္းေနသည့္ လြန္ခဲ့ေသာႏွစ္ ဇြန္လကတဲက စတင္ခဲ့ပါသည္။ ထုိအခ်ိန္ကတဲက ထိုင္းႏိုင္ငံ၏ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာ ပိုင္စိုးမႈသည္ ျမန္ မာစစ္တပ္ႏွင့္ ဒီေကဘီေအ တပ္ဖြဲ႔မ်ားေၾကာင့္ ထပ္ခါထပ္ခါ ခ်ဳိးေဖာက္ခံခဲ့ရသည္ဟု သိရွိရသည္။ထုိကဲ့သို႔ေသာ အခ်ိန္မ်ဳိးတြင္ ျမန္မာစစ္တပ္ဘက္က ပစ္ခတ္လိုက္ေသာ အေျမာက္ဆံမ်ားေၾကာင့္ ထိုင္းေက်းရြာသားမ်ား ထြက္ေျပးၾကရသည့္အခါ ထိုင္းစစ္တပ္ကလည္း ျမန္မာစစ္တပ္ဘက္သို႔ စိန္ေျပာင္းမ်ားျဖင့္ ျပန္လည္ ပစ္ခတ္ခဲ့ၾကပါသည္။ဖုတ္ဖ္ဖရသည္ တခ်ိန္က ထိုင္းႏိုင္ငံ၏ အေကာင္းဆံုးကၽြန္းေတာမ်ား တည္ရွိခဲ့ရာေဒသ ျဖစ္သည္။ ဤသစ္ေတာကို လြန္ခဲ့ေသာ ဆယ္စုႏွစ္မ်ားက ေကအန္ယူက ခုတ္လွဲ ထုတ္ယူခဲ့သည္။ ထိုအခ်ိန္က ထိုင္းအာဏာပိုင္မ်ားႏွင့္ ဤအဖြဲ႔အစည္း တို႔အၾကား ဆက္ဆံေရး ေကာင္းမြန္ေနခ်ိန္ျဖစ္ၿပီး၊ ထိုင္းက သူတို႔ကို ထိုင္းႏွင့္ျမန္မာ တပ္ဖြဲ႔တို႔အၾကား ၾကားခံအင္အားစု မ်ားအျဖစ္ ရႈျမင္ေနခ်ိန္ ျဖစ္သည္။ ယခုေတာ့ သစ္ေတာမ်ား ေျပာင္သလင္းခါသြားၿပီ ျဖစ္သျဖင့္ ေျမေစးနီမ်ားေပၚတြင္ ေျပာင္းခင္းမ်ားကိုသာ ျမင္ရေတာ့သည္။သို႔ေသာ္ အဆိုပါ ထိုင္းစီးပြါးေရးသမားမ်ားသို႔ ေရာင္းခ်ရန္ ေျပာင္းစိုက္ပ်ဳိး သူလယ္သမားမ်ားသည္ ယခုအခါ နယ္ေျမ ျဖတ္သန္းခြင့္အတြက္ ဒီေကဘီေအ ႏွင့္ ေကအန္အယ္လ္ေအ ၂ ဖြဲ႔လံုးကို အခြန္မ်ား ေပးေဆာင္ေနၾကရပါသည္။ထိုင္းျမန္မာ နယ္စပ္တေလွ်ာက္ ေအးျမေသာ ရာသီျဖစ္သည့္ ဒီဇင္ဘာႏွင့္ ဇန္နဝါရီလဆန္း အခ်ိန္မ်ားသည္ ေျပာင္းရိတ္သိမ္းရန္ အေကာင္းဆံုး အခ်ိန္မ်ားျဖစ္ၿပီး၊ ေျပာင္းဖူးျပဳတ္ထက္ ေစ်းပိုရသည္။ သို႔ေသာ္ ယခုေနာက္ဆံုး ျဖစ္ပြါးေနေသာ တိုက္ပြဲမ်ားသည္ ၇ လထဲသို႔ ဝင္လာၿပီျဖစ္သျဖင့္ ေျပာင္းမ်ားမွာ အလဟႆ ျဖစ္ကုန္ရၿပီ ျဖစ္သည္။အီတလီ အစိုးရမဟုတ္ေသာ အဖြဲ႔အစည္း Popoli ကုိ အတူပူးတြဲ တည္ေထာင္သူႏွင့္ ေကအန္အယ္လ္ေအကို မ်ဳိးေစ့မ်ား၊ ထြန္ ထယ္မ်ား၊ ေမာ္ေတာ္ဆိုင္ကယ္မ်ား ေပးအပ္ခဲ့သူ၊ ဖ်က္ဆီးခံလိုက္ရေသာ ဗိုလ္မႉးၾကီးနဒါးျမ၏ အေျခခံစခန္းကို ေငြေၾကး ေထာက္ပံ့ကူညီခဲ့သူ ဆာဂ်ီယိုကာမာဒါ (Sergion Carmada) က ၁၉၄၈ ခုႏွစ္က စတင္ျဖစ္ပြါးခဲ့ေသာ ဤစစ္ပြဲႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ သူ႔အျမင္ကို ယခင္က ဤသို႔ ထုတ္ေဖာ္ ေျပာဆိုခဲ့ပါသည္။"က်ေနာ့္အျမင္အရ လူမ်ဳိးေရးအတြက္ တိုက္ပြဲက ကမၻာေပၚမွာ သိပ္ေခတ္မစားေတာ့ဘူး" ဟု ကာမာဒါက ေျပာသည္။"ဒီမိုကေရစီအတြက္ တိုက္တဲ့စစ္ပြဲသာ အရမ္းေခတ္စားတာ။ ဒီအတြက္ခင္ဗ်ား ၿမ့ဳိေပါင္းမ်ားစြာ ဖ်က္ဆီး ပစ္လိုက္လို႔ရတယ္၊ လူရာေပါင္းမ်ားစြာကို သတ္ျဖတ္လိုက္လို႔ ရတယ္။" ဟု သူကဆိုသည္။ဘာမားရိန္းဂ်ား (Free Burma Rangers) အဖြဲ႔ကို တည္ေထာင္သူ ယခင္ႏိုင္ငံျခား စစ္သားတဦးျဖစ္ခဲ့သူ ဦးဝါးအားပါး ဟု အမည္ဝွက္ ေပးထားသူကမူ ဒီေကဘီေအ တပ္ဖြဲ႔ဝင္မ်ားသည္ သူတို႔ ဘာအတြက္ တိုက္ေနမွန္းလည္းမသိ၊ ဘာေၾကာင့္ တိုက္ေနရမွန္းလဲ မသိသူမ်ား ျဖစ္သည္ဟု ေျပာဆိုပါသည္။ျမန္မာစစ္တပ္သည္ ေျမလွန္စနစ္ က်င့္သံုးေနေၾကာင္း ေကအန္ယူမွ ေဒးဗစ္သာကေပါ၏ ေျပာၾကားခ်က္ကို သူက သေဘာတူပါသည္။ ထိုင္းႏိုင္ငံႏွင့္ နီးစပ္ေသာ နယ္ေျမမ်ားႏွင့္စာလွ်င္ ကရင္ျပည္နယ္ အေနာက္ပိုင္းတြင္ ေနထိုင္သူမ်ား၏ အေျခအေနသည္ ပို၍ပင္ ဆိုးရြားေၾကာင္း သူက ေျပာသည္။ ေက်းရြာမ်ား၊ စိုက္ခင္းမ်ားမွာ တခ်ိန္လံုး မီးရိႈ႔ဖ်က္ဆီးျခင္း ခံေနရေၾကာင္း သူက ေျပာပါသည္။ဤေဝးလံ ေခါင္းပါးလွေသာ ေဒသတြင္ ျမန္မာစစ္တပ္၏ ရန္မွလြတ္ကင္းရန္ ေရွာင္ပုန္း ေျပးလႊားေနရေသာ ေက်းရြာသားမ်ားကို ဖရီးဘားမားရိန္းဂ်ား အဖြဲ႔က ေဆးဝါးကုသ ေထာက္ပံ့မႈမ်ား ေပးအပ္လ်က္ ရွိပါသည္။"တခ်ိန္က်ရင္ တကယ္ စစ္မွန္တဲ့ ေရြးခ်ယ္စရာ ရွိလာခဲ့ရင္ ဒီေကဘီေအက ဘက္ေျပာင္းလာမွာဘဲလို႔ က်ေနာ္ ယံုၾကည္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေကအန္အယ္လ္ေအ က အႏိုင္ရႏိုင္တယ္ဆိုတာ သူတို႔ ျမင္ဘို႔ လိုတယ္၊ သူတို႔က ႏိုင္မဲ့ဘက္မွာ ေနခ်င္မွာဘဲ" ဟု သူကေျပာပါသည္။သို႔ေသာ္ ယေန႔ အခ်ိန္အခါတြင္ ေကအန္အယ္လ္ေအ၏ ေအာင္ပြဲဆုိသည္မွာလည္း မျဖစ္ႏိုင္ဆံုးေသာ၊ ျဖစ္ႏိုင္ေျခ အနည္းဆံုးေသာ အရာတခု ျဖစ္ေနျပန္သည္။
Posted by MYANMAR NEWS

ပုဂံေညာင္ဦး ေတာင္ကူးေျမာက္ေျပး စီးပြားေရးသံသရာ(သတင္းေဆာင္းပါး)

NEJ / ၁၂ ဇန္န၀ါရီ ၂၀၀၉

ပုဂံ၏ ယြန္းလုပ္ငန္း (၇၀) ရာခုိင္ႏႈန္းခန္႔ ရပ္ဆုိင္း
ပုဂံရွိ ျမန္မာ့႐ုိးရာ ယြန္းလုပ္ငန္းမ်ား ရပ္ဆုိင္းသြားေၾကာင္း ပုဂံသူ ပုဂံသားမ်ား၏ ေျပာျပခ်က္အရ သိရသည္။
ပုဂံ (ၿမိဳ႕ေဟာင္း၊ ၿမိဳ႕သစ္) ႏွင့္ ျမင္းကပါအရပ္တုိ႔တြင္ ယြန္းလုပ္ငန္းကုိ တႏုိင္တပုိင္ စီးပြားေရးအျဖစ္ အသက္ေမြး၀မ္းျပဳၾကသည့္ ရာခုိင္ႏႈန္းမွာ (၇၅) ရာခုိင္ႏႈန္းခန္႔ ရွိေၾကာင္း ပုဂံေဒသၿမိဳ႕ခံမ်ားက ဆုိသည္။
“ပုဂံမွာ လူဦးေရ (၅,၀၀၀) ေလာက္ရွိတယ္။ ျမင္းကပါအရပ္မွာ လူဦးေရ (၃,၀၀၀) နီးပါးေလာက္ရွိမယ္။ အခု ယြန္းလုပ္ငန္းကေတာ့ တႏုိင္တပုိင္ လုပ္ေနသူေတြအတြက္ အခက္အခဲ ရွိပါတယ္။ လုံး၀ကုိ လုပ္ငန္းရပ္ဆုိင္းၿပီး လုပ္ငန္းပါ ျပဳတ္သြားၾကတယ္” ဟု ၿပီးခဲ့သည့္ အႏွစ္ (၂၀) ၀န္းက်င္ကတည္းက ယြန္းလုပ္ငန္းျဖင့္ အသက္ေမြးသည့္ လုပ္ငန္းတခု၏ တာ၀န္ရွိသူက ေျပာသည္။
ၿပီးခဲ့သည့္ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္အတြင္း (စက္တင္ဘာအေရးအခင္း) ၿပီးသည့္ေနာက္ ျမန္မာႏုိင္ငံသုိ႔ ခရီးသြားမ်ား လာေရာက္မႈ ေလ်ာ့က်သြားေသာ္လည္း ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ေမလ နာဂစ္မုန္တုိင္း တုိက္ခတ္ၿပီးေနာက္ပုိင္းမွ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလကုန္ထိ ကာလကဲ့သုိ႔ ဆုိးဆုိးရြားရြား ခရီးသြား က်ဆင္းမႈမျဖစ္ေပၚခဲ့ေၾကာင္း အီတလီဧည့္လမ္းၫႊန္တဦးက ေျပာသည္။
“က်ေနာ္တုိ႔ ျမင္းကပါအရပ္မွာ အိမ္တုိင္းလုိလုိ ယြန္းကုိ တႏုိင္တပုိင္ လုပ္ၾကတယ္။ လုံး၀ရပ္ဆုိင္းမႈေတြ ျဖစ္ေပၚမႈကေတာ့ ဒီ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္မွာေပါ့။ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ကတည္းက တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ က်က်လာတာ ၂၀၀၈ လည္းေရာက္ေရာ ရပ္ဆုိင္းသြားေရာ” ဟု ျမင္းကပါအရပ္က တႏုိင္တပုိင္ ယြန္းလုပ္ငန္းလုပ္ကုိင္သူ ကုိခုိင္ေက်ာ္က ေျပာသည္။

တႏုိင္တပုိင္လုပ္ငန္းမ်ားအျပင္ ပုဂံႏွင့္ ျမင္းကပါအရပ္ေဒသတုိ႔၌ ယြန္းလုပ္ငန္းအႀကီးစားႏွင့္ အေသးစား အလုပ္႐ုံ ႏွင့္ အေရာင္းဆုိင္ (၇၀) ခန္႔ရွိသည္ဟု သိရသည္။
“တႏုိင္တပုိင္လုပ္တဲ့သူေတြက ယြန္းထည္ပစၥည္းေတြကုိ အေရာင္းဆုိင္ႀကီးေတြဆီကုိ တဆင့္ေရာင္းခ်ရတယ္။ အခု ဧည့္သည္က မ၀င္ေတာ့ တႏုိင္တပုိင္ ယြန္းအလုပ္က ထြက္တဲ့ပစၥည္းေတြကုိ ဆိုင္ႀကီးေတြက အေရာင္းေအးတဲ့အတြက္ မ၀ယ္ဘူး။ ဒီေတာ့ ျပန္သြင္းမယ့္ဆုိင္မရွိတဲ့အခါ ပစၥည္းေတြ လုပ္တာ ရပ္ဆုိင္းတယ္။ ဒါနဲ႔ပဲ လုံးပါးပါးၿပီး အားလုံးျပဳတ္ေတာ့တာပဲ။ ဘာလုိ႔လဲဆုိေတာ့ သစ္ေစး၊ ၀ါး၊ ဆုိးေဆးက ၀ယ္ၿပီးရင္းထားရတာေလ။ သစ္ေစးက ေစ်းႀကီးတာကုိး။ လုပ္ငန္းႀကီးတဲ့သူေတြေလာက္ ခံႏုိင္ရည္ ဘယ္ရွိမွာလဲ” ဟု (၁၅) ႏွစ္ခန္႔ ယြန္းအေတြ႕အႀကံဳရွိသူက တႏုိင္တပုိင္ ယြန္းလုပ္ငန္းအေၾကာင္း ေျပာျပသည္။
ယခု ယြန္းလုပ္ငန္း လုပ္ေနၾကသူမ်ား ၀ယ္ယူရေသာ သစ္ေစး၏ ေစ်းႏႈန္းမွာ ပိႆာ (၁၀) ၀င္ဆံ့ေသာ ပုံးတပုံးလွ်င္ အရည္အေသြးေကာင္းပါက (၂) သိန္းထိ ရွိသည္ဟု ယြန္းလုပ္ငန္း လုပ္သူမ်ားက ဆုိသည္။
တႏုိင္တပုိင္လုပ္ငန္းမ်ားသာမက ယြန္းအေရာင္းဆုိင္ႀကီးမ်ားတြင္ အေရာင္းက်ဆင္းသည့္အတြက္ အလုပ္႐ုံတုိ႔တြင္ အလုပ္သမားကုိ နဂုိရွိသည့္ အေရအတြက္ထက္ ေလွ်ာ့ခ်ပစ္ၾကရေၾကာင္း သိရသည္။
“က်ေနာ္က ယြန္းလုပ္ငန္းတခုမွာ ေန႔စားလုပ္ေနတာပါ။ တေန႔ကုိ (၁,၅၀၀) က်ပ္ရပါတယ္။ အခုက အလုပ္မေကာင္းလုိ႔ ခဏနားေနရတယ္” ဟု ျမင္းကပါသား ကုိေမာင္ထြန္းက ေျပာသည္။
ယြန္းလုပ္ငန္းသည္ ပုဂံ၏ အဓိကက်ေသာ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းျဖစ္႐ုံသာမက ပုဂံ၏ ယဥ္ေက်းမႈကုိ ေဖာ္က်ဴးရာေရာက္သာ လုပ္ငန္းျဖစ္သည့္အတြက္ ယခုကဲ့သုိ႔ ခရီးသြားလုပ္ငန္း က်ဆင္းေန၍ ခရီးသြားဧည့္သည္မ်ား ပုဂံသို႔ မ၀င္ခဲ့လွ်င္ ေနာင္တခ်ိန္၌ ယြန္းပညာမ်ားပါ တစတစေပ်ာက္လာႏုိင္သည္ဟု ကၽြမ္းက်င္ေသာ ဧည့္လမ္းၫႊန္တဦးက ေျပာသည္။
ကမာၻ႔စီးပြားေရးဂယက္ေၾကာင့္ ျမန္မာ့ခရီးသြားလုပ္ငန္း ဆက္လက္ က်ဆင္းေနအုံးမည္ဟု ခရီးသြားလုပ္ငန္းရွင္မ်ားအသင္း၏ ေျပာေရးဆုိခြင့္ရွိသူက ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေ၀ဖန္သည္။
ၿပီးခဲ့သည့္ ဒီဇင္ဘာ ၂၀၀၈ ကာလကလည္း ထုိင္းေလဆိပ္ ျပန္လည္ဖြင့္ၿပီးသည့္ေနာက္ပုိင္း ခရီးသြားလုပ္ငန္းမွာ (၅၀) ရာခုိင္ႏႈန္းခန္႔ က်ဆင္းမည္ဟု ျမန္မာ့ခရီးသြားလုပ္ငန္း ၀ါရင့္တဦးက ေျပာခဲ့သည္။
ျမန္မာႏုိင္ငံ ခရီးသြားလုပ္ငန္းရွင္အသင္း၏ ဒုတိယဥကၠ႒ ဦးသက္လြင္တုိးက ဒီဇင္ဘာလ ဒုတိယပတ္က ေျပာၾကားခဲ့သည္မွာ ထုိင္းႏုိင္ငံက မဟုတ္ဘဲ အျခားႏုိင္ငံက ေလေၾကာင္း လုိင္းမ်ား ပ်ံႏုိင္ေစရန္ ခရီးစဥ္ ျမႇင့္တင္မႈမ်ား၊ ဗီဇာကိစၥ ေခ်ာေမြ႕မႈမ်ားရွိပါက ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ ခရီးသြားရာသီ ေကာင္းလာႏုိင္စရာရွိသည္ဟူ၍ ျဖစ္သည္။
ပုဂံတြင္ ၁၉၉၆ ေနာက္ပုိင္းကစ၍ ဧည့္လမ္းၫႊန္လုပ္သူတဦးက “ဒီႏွစ္ ခရီးသြားရာသီဟာ သု၀ဏၰဘူမိေလဆိပ္ျပႆနာမွာ ပုိဆုိးသြားတာဗ်။ ၿပီးေတာ့ အခု ကမာၻ႔စီးပြားေရး က်ဆင္းမႈေပါ့။ ၂၀၀၉ ဇန္န၀ါရီလမွာေတာ့ ယုိးဒယားဧည့္သည္ေတြ နည္းနည္းပါးပါး ျပန္ေတြ႕ရတယ္” ဟု ဆုိသည္။
ျမန္မာႏုိင္ငံသုိ႔ ႏုိင္ငံျခားဧည့္သည္ ၀င္ေရာက္မႈကုိ ဟုိတယ္ႏွင့္ ခရီးသြားလုပ္ငန္း စာရင္းဇယားမ်ားအရ ၂၀၀၆-၂၀၀၇ ဘ႑ာေရးႏွစ္တြင္ (၆၅၄,၆၀၀) ေက်ာ္ရွိၿပီး ၂၀၀၇-၂၀၀၈ ဘ႑ာႏွစ္တြင္ (၇၂၁,၈၀၀) ေက်ာ္ရွိခဲ့ေၾကာင္း ၂၀၀၈-၂၀၀၉ ဘ႑ာေရးႏွစ္တြင္ ခရီးသြားအေရအတြက္ ယခင္ႏွစ္မ်ားထက္ ထက္၀က္ေက်ာ္ က်ဆင္းႏုိင္မည္ဟု ခရီးသြားလုပ္ငန္းဌာန၏ အရာထမ္းတဦးက ေျပာသည္။
ယြန္းလုပ္ငန္းမေကာင္း၍ ပုဂံသားတုိ႔ ေရႊက်င္
ခရီးသြားလုပ္ငန္းမ်ား က်ဆင္းလာသည့္အတြက္ ပုဂံသူပုဂံသားမ်ား မိ႐ုိးဖလာ ယြန္းလုပ္ငန္းကုိ တႏုိင္တပုိင္လုပ္ကုိင္သူမ်ား လုပ္ငန္းေျပာင္းလုပ္ၾကေၾကာင္း သိရသည္။
“ပုဂံကလူေတြ လုပ္ငန္းေျပာင္းဖုိ႔ စဥ္းစားၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ ယြန္းလုပ္ငန္းလုိ ကၽြမ္းက်င္တဲ့ လုပ္ငန္းမရွိဘူးေလ။ ဒါေၾကာင့္ အခု ေရႊက်င္ၾကတယ္” ဟု ပုဂံၿမိဳ႕သစ္ ေဒသခံတဦးက ဆုိသည္။
ပုဂံၿမိဳ႕ေဟာင္း၊ ပုဂံၿမိဳ႕သစ္ႏွင့္ ျမင္းကပါအရပ္ေဒသမွ လူငယ္ အမ်ဳိးသားအခ်ဳိ႕တုိ႔ မေလးရွားကုိ ထြက္၍ အလုပ္လုပ္ၾကမႈမ်ားလည္း ပုိမ်ားလာေၾကာင္း သိရသည္။
“ပုဂံက ဟုိတယ္ေတြမွာ ၀န္ထမ္းလုပ္ေနတဲ့ ကေလးတခ်ဳိ႕နဲ႔ ယြန္းလုပ္ငန္းကုိ မိသားစုနဲ႔အတူ လုပ္ေနတဲ့သူေတြ မေလးရွားကုိ ထြက္ၾကတယ္။ ဟုိမွာအဆင္ျပ မေျပေတာ့ မသိေသးဘူး။ ၿပီးခဲ့တဲ့ ဒီဇင္ဘာ လဆန္းပုိင္းက ထြက္သြားၾကတာပဲ” ဟု ျမင္းကပါအရပ္မွ အၿငိမ္းစား မူလတန္း ဆရာတဦးက ေျပာသည္။
ပုဂံသားတုိ႔ ယြန္းလုပ္ငန္းမေကာင္း၍ ေရႊက်င္မႈမ်ား ျပဳလုပ္ေနၾကသည္မွာ (၃) လခန္႔ရွိၿပီဟု ျမင္းကပါအရပ္ ေဒသခံမ်ားက ဆုိသည္။ ၎တုိ႔ ေရႊက်င္မႈမ်ားကုိ ျမင္းကပါေခ်ာင္းတြင္ ေဆာင္ရြက္သည္ဟု ေျပာသည္။
“ပုဂံက ေရွးၿမိဳ႕ေဟာင္း၊ နန္းေတာ္ေဟာင္းဆုိေတာ့ ေျမႀကီးေတြကုိ သယ္ယူၿပီး ေခ်ာင္းမွာပဲ သြားၿပီး က်င္တာ။ မ်ားေသာအားျဖင့္ ရတဲ့ပစၥည္းေတြက ေရႊအတုိအစေတြ၊ ရံဖန္ရံခါ ေရႊနားေတာင္း၊ လက္စြပ္ေတြရတယ္” ဟု အဆုိပါ ေဒသခံမ်ားက ေျပာသည္။
ၿပီးခဲ့သည့္ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ အေရးအခင္းျဖစ္သည့္ေနာက္ပုိင္း ပုဂံ ျမင္းကပါအရပ္တြင္ ေရႊက်င္ၾကသူမ်ား ပစၥည္းရရွိမႈ ေအာင္ျမင္ခဲ့ေၾကာင္း၊ ယင္းကုိ စစ္အစုိးရက သိသြားသည့္ေနာက္ တားျမစ္ခဲ့ေၾကာင္း၊ ယခုခရီးသြားလုပ္ငန္း က်ဆင္း၍ ေရႊက်င္ၾကရာ ခုိးေၾကာင္ခုိး၀ွက္ က်င္ရေၾကာင္း ေဒသခံမ်ားက ေျပာသည္။
ယြန္းထည္တြင္ သစ္ေစးက အေရးႀကီးေသာ ပစၥည္းျဖစ္သည္။
ယြန္းအေရာင္းအ၀ယ္ ေကာင္းမြန္မႈမွာ ႏုိင္ငံျခားခရီးသြားဧည့္သည္ ၀င္ထြက္မႈအေပၚ အဓိက က်သည္။
သစ္ေစးပင္က ရွမ္းျပည္တြင္ ေပါက္သည္။ (ပင္လယ္ေရမ်က္ႏွာျပင္အထက္ ေပ (၁၀၀၀) အထက္တြင္ ေပါက္ေရာက္ေသာ အပင္မ်ဳိးျဖစ္၍ ေရာ္ဘာပင္ကဲ့သုိ႔ ျမင့္သည္။ ရွမ္းျပည္ေျမာက္ပုိင္း နမ့္စန္တြင္ အေကာင္းဆုံးကြာလတီ အနက္ေရာင္သစ္ေစးမ်ား ထြက္သည္။ (ရွမ္းျပည္ သီေပါ သစ္ေစအနက္ေရာင္၏ အရည္အေသး ပထမ၊ ေတာင္ငူ ဒုတိယ)။ (၀ါး- အလယ္႐ုိးမ၊ အေရွ႕႐ုိးမ၊ အေနာက္႐ုိးမ ၀ါးမ်ားသုံးၾကသည္)
ယြန္းလုပ္ရာတြင္ ပထမတထပ္တြင္ ေကာ္ပတ္တုိက္၍ အ႐ုိးျပာႏွင့္ သစ္ေစး၊ လႊစာတုိ႔ကုိေရာ၍ သုတ္လိမ္းကာ ေျမေအာက္ခန္းတြင္ အေျခာက္ခံရသည္။ (ႃခြင္းခ်က္မွာ တႏုိင္တပုိင္ လုပ္ငန္းတုိ႔တြင္ သင့္ေလ်ာ္ေသာ ေလလုံေျမအခန္းမ်ား၊ အျခားေနရာမ်ား ဖန္တီးျပဳလုပ္ၾကသည္။)
ပူေသာေဒသျဖစ္၍ ပုဂံတြင္ ယြန္းလုပ္ရန္ ေကာင္းမြန္သည္။
သုိ႔ေသာ္ ပုဂံတြင္ ယြန္းလုပ္ရန္ ကုန္ၾကမ္းမရွိ။ ထုိ႔ေၾကာင့္ သစ္ေစး၊ ၀ါး၊ ဆုိးေဆးမ်ားကုိ ၀ယ္ယူရသည္။ (သစ္ေစးကုိ ရွမ္းျပည္က အဓိက၀ယ္သည္။ ၀ါးကုိ ခ်င္းတြင္းက အဓိက၀ယ္ရသည္။ အေရာင္သြင္းရန္ ဆုိးေဆးကုိ အိႏၵိယက ၀ယ္သည္)
ကမာၻေပၚတြင္ ဂ်ပန္ႏွင့္ ဗီယက္နမ္တုိ႔၌လည္း ယြန္းပညာမ်ား ရွိေသာ္လည္း ျမန္မာ (ပုဂံ) ယြန္းပညာတြင္ ႐ုပ္ပုံမ်ားကုိ ကညစ္ျဖင့္ ေဖာ္သည္က အထူးျခားဆုံးျဖစ္ေၾကာင္း ၀ါရင့္ ယြန္းပညာရွင္တဦးက ေျပာသည္။
ပုံဂံ၏ ေရွးေဟာင္းသုေတသန ျပတုိက္တြင္ ယြန္းႏွင့္ပတ္သက္၍ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ယြန္းထည္ပစၥည္းမ်ားကုိ ေညာင္ဦးမွ အမ်ားဆုံးထြက္ၿပီး မုံရြာ၊ ေက်ာကၠာ၊ ျပည္၊ စေလ၊ ရွမ္းျပည္တုိ႔က ထြက္ရွိၿပီး ဗန္း၊ ဆြဲခ်ဳိင့္၊ ဆြမ္းအုပ္၊ သပိတ္၊ ေလးလိပ္ျပာခြက္၊ ယြန္းပန္းခ်ီကား၊ ယြန္းေသတတၱာတုိ႔ ျပဳလုပ္ၾကေၾကာင္း၊ အျမင့္ျမတ္ဆုံး ယြန္းလုပ္ငန္းအျဖစ္ ႀကီးမားေသာ “မံ” ဘုရားႀကီးမ်ားကုိ စေလတြင္ သြန္းလုပ္ပူေဇာ္ၾကေၾကာင္း သိရသည္။
ေညာင္ဦး ပန္းပုလုပ္ငန္းမ်ားလည္း ပ်က္
ေညာင္ဦးပန္းပုလုပ္ငန္းမ်ားတြင္ အေရာင္းအ၀ယ္ မျဖစ္သည့္အတြက္ လက္ခစားအလုပ္သမားမ်ားကုိ ပန္းပုအလုပ္႐ုံပုိင္ရွင္တုိ႔ ေလွ်ာ့ခ်ေနရေၾကာင္း သိရသည္။
“ဒီႏွစ္ေရာင္းရပုံကေတာ့ တလလုံးမွာ တေသာင္းေက်ာ္ေလာက္ပဲ ေရာင္းရတယ္။ တင္ၿပီးေရာင္းတဲ့အ႐ုပ္ေတြဟာ ကုိယ္ပုိင္ထုတာ အနည္းဆုံး (၃) ေထာင္ေလာက္ တန္ဖုိးရွိတဲ့ အ႐ုပ္ေတြရွိတယ္။ မိန္းမနဲ႔ ကေလးရွိတယ္။ စားစရိတ္အတြက္ အရင္လုိ တြက္ေျခမကုိက္လုိ႔ လက္ခံစားအျဖစ္နဲ႔ “ေပါကၠံ” ပန္းပုလုပ္ငန္းမွာ လခစားသြားလုပ္ပါတယ္” ဟု ေညာင္ဦးက လျပည့္ ပန္းပု အေရာင္းဆုိင္ ဖြင့္လွစ္ထားသူက ေျပာသည္။

ယင္းဆုိင္ အခန္းအက်ယ္မွာ (၁၀) ေပပတ္လည္ခန္႔ ရွိသည္။ “အရင္တုန္းကေတာ့ဗ်ာ ျပင္သစ္၊ အေမရိကန္လူမ်ဳိးေတြ က်ေနာ့္ဆုိင္မွာ အ၀ယ္မ်ားတယ္။ ေစ်းကိုလည္း သင့္ေအာင္ပဲယူတယ္ဗ်ာ။ အမ်ားဆုံး ေရာင္းရတာက ဘုရားဆင္းတုေလးေတြနဲ႔ လေပၚမွာ ကေလးထုိင္ေနတဲ့ အ႐ုပ္မ်ဳိးေတြ” ဟု ၎က ဆုိသည္။
ေပါကၠံ ပန္းပုအေရာင္းဆုိင္ႏွင့္ ပန္းပုလုပ္ငန္းမွာ ေညာင္ဦးတြင္ အႀကီးဆုံးျဖစ္ၿပီး လုပ္သားေပါင္း (၅၀) ခန္႔ ရွိရာမွ ယခုႏွစ္တြင္ အေရာင္းအ၀ယ္မေကာင္း၍ ေဆြမ်ဳိးနီးစပ္မ်ားကုိသာ လုပ္ခုိင္းေတာ့ေၾကာင္း အဆုိပါဆုိင္ တာ၀န္ရွိသူက ေျပာသည္။
၎က “ဒီႏွစ္ (၅) ဦးနဲ႔ (၁၀) ဦးၾကားပဲ အလုပ္သမားရွိေတာ့တာ၊ ဧည့္သည္မွ မရွိတာ။

အေရာင္းမေကာင္းေတာ့ ပစၥည္းေတြက မ်ားလာေတာ့ အလုပ္သမားေလွ်ာ့လုိက္တာ” ဟု ေျပာသည္။

ေညာင္ဦးတြင္ ပန္းပုအေရာင္းဆုိင္ (၁၀) ဆုိင္ခန္႔ရွိၿပီး ေပါကၠံမွာ နာမည္ႀကီး ဆုိင္တဆုိင္ျဖစ္သည္။ အေရာင္းဆုိင္မ်ားအားလုံးနီးပါး ေရာင္းခ်မႈမွာ ယခင္ႏွစ္မ်ားထက္ က်ဆင္းေၾကာင္း၊ ၎ပန္းပုဆုိင္မ်ား၏ ေရာင္းအားအေကာင္းဆုံးႏွစ္မွာ ၿပီးခဲ့သည့္ (၅) ႏွစ္ခန္႔က ျဖစ္သည္ဟု ေညာင္ဦးရွိ ပန္းပုဆုိင္းမ်ားက ေျပာသည္။
ျမင္းလွည္းသမားလည္း တြက္ေျခမကုိက္ေတာ့
ပုဂံေဒသတြင္ ခရီးသြားဧည့္သည္မ်ားကုိ ဆြဲေဆာင္ရာတြင္ ျမင္းလွည္းမ်ားလည္း ပါ၀င္ေၾကာင္း လြန္ခဲ့ေသာ (၁၀) ႏွစ္၀န္းက်င္ကပင္ ေညာင္ဦး၌ ျမင္းလွည္းေမာင္း၍ အသက္ေမြး၀မ္းေၾကာင္းျပဳလာသူ ကုိေပါက္စီက ေျပာသည္။
ၿပီးခဲ့သည့္ (၃) ႏွစ္ခန္႔က ျမင္းလွည္းသမားမ်ား လွည္းကုိ အနားေပးရသည့္အခ်ိန္ မရွိခဲ့သည့္အျပင္ ေအာ္ဒါမွာယူ၍ ထားၾကသည့္အတြက္ ျမင္းလွည္းေမာင္းသူမ်ား တြက္ေျခမကုိက္ ဆုိသည္ကုိ မႀကံဳခဲ့ဖူးေၾကာင္း ေညာင္ဦးႏွင့္ ပုဂံသုိ႔ ေျပးဆြဲေမာင္းႏွင္ေနသည့္ ကုိသံခဲက ေျပာသည္။
သုိ႔ေသာ္ ယခုႏွစ္တြင္ လူအတြက္ စား၀တ္ေနေရး တြက္ေျခမကုိက္႐ုံသာမက ျမင္းအတြက္ အစားအစာ၀ယ္ရန္ ေငြေၾကးရရွိမႈ အႏုိင္ႏုိင္ျဖစ္ေနရေၾကာင္း ၎က ေျပာသည္။
“ျမင္းလွည္းေမာင္းတာ တေန႔ကုိ တေသာင္းရတယ္ပဲ ဥပမာ ဆုိပါစုိ႔။ အဲဒီက (ေလးပုံတပုံ၊ သုံးပုံတပုံ) ပဲ ေမာင္းတဲ့သူက ရတာပါ။ ပုိင္ရွင္ကုိ ေပးရတာက ေလးပုံတပုံ၊ တခ်ဳိ႕ သုံးပုံတပုံေပါ့။ အခုက စီးမယ့္သူမရွိတဲ့ရက္ေတြ အမ်ားႀကီး။ ျမင္းစာဖုိး မနည္းရွာရတယ္ဗ်” ဟု ျမင္းလွည္းေမာင္း၍ ေက်ာက္ဆည္နယ္ဘက္မွ မိဘမ်ားကုိ ေထာက့္ပံ့ေနသည့္ အသက္ (၃၀) ေက်ာ္ ကုိထြန္းလွက ဆုိသည္။
ေညာင္ဦးႏွင့္ပုဂံၿမိဳ႕သစ္ၾကား လမ္းေဘး၀ဲယာရွိ သစ္ပင္အရိပ္မ်ားတြင္ ျမင္းလွည္းမ်ားကုိ ဟုိတစု၊ ဒီတစု ရပ္နားထားၾကကာ ျမင္းလွည္းလာေရာက္ ငွားရမ္းမည့္သူမ်ာကုိ ေမွ်ာ္ရင္း ၎က ေျပာျခင္းျဖစ္သည္။
ယခင္ႏွစ္မ်ားက ယခုကဲ့သုိ႔ ရပ္နားထားရသည္မ်ား မရွိေၾကာင္း၊ အၿမဲတမ္း ေျပးဆြဲေနရေၾကာင္း ျမင္းလွည္းေမာင္းသူမ်ားက ေျပာသည္။
ေညာင္ဦးႏွင့္ ပုဂံေဒသတြင္ ျမင္းလွည္းအေရအတြက္ (၂၅၀) ေက်ာ္ရွိေၾကာင္း၊ ၿပီးခဲ့သည့္ (၃) ႏွစ္ခန္႔က ျမင္းလွည္းေမာင္းသူတဦး၏ တေန႔၀င္ေငြမွာ အနည္းဆုံး က်ပ္ (၁၀,၀၀၀) မွ (၃၀,၀၀၀) က်ပ္ထိ ရရွိေသာ္လည္း ယခုအခါတြင္ အနည္းဆုံး က်ပ္ (၅,၀၀၀) ခန္႔မွ (၁၀,၀၀၀) ထိ ရရွိၾကေၾကာင္း၊ အခ်ိဳ႕မွာ owner ေၾကးေပးၿပီးပါက ျမင္းအတြက္ အစာ၀ယ္ရန္ပင္ မက်န္ေၾကာင္း သိရသည္။
“ဒီဇင္ဘာလလယ္ေလာက္က တေန႔မွာ (၃,၅၀၀) က်ပ္ရတာ ႀကံဳဖူးတယ္။ owner ေၾကးေပးတယ္၊ ကြမ္းစားတယ္၊ ႏုတ္လုိက္ေတာ့ (၈၀၀) က်ပ္ပုိတယ္။ က်ေနာ့္သမီး (ျမင္း) အတြက္ အစာ၀ယ္လုိက္တယ္” ဟု ကုိသံခဲက သူ၏အေတြ႕အႀကံဳကုိ ေျပာသည္။
ပုဂံတြင္ ျမင္းလွည္းေမာင္းသူ၊ ဆုိကၠားနင္းသူ၊ ပုန္းရည္ႀကီး၊ သနပ္ခါးတုံး၊ ယြန္း၊ မုန္႔ပဲသေရစာ မည္သည့္လုပ္ငန္းမ်ားျဖစ္ေစ ခရီးသြားက်ဆင္းမႈေၾကာင့္ အခက္အခဲ ႀကံဳေနရေၾကာင္း ေဒသခံမ်ား ေျပာျပခ်က္အရ သိရသည္။

ပုဂံေဒသသည္ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ျပည္ပဧည့္သည္ အမ်ားဆုံးလာေရာက္ေသာ ေရွးေဟာင္း ယဥ္ေက်းမႈ နယ္ေျမျဖစ္ေၾကာင္း ခရီးသြားကုမၸဏီမ်ားထံမွ သိရသည္။
ပုဂံၿမိဳ႕သစ္၊ ပုဂံၿမိဳ႕ေဟာင္း၊ ေညာင္ဦး၊ ျမင္းကပါ၊ ၀က္ႀကီး၊ အင္း၊ သီရိပစၥယ ဟူေသာ အရပ္ေဒသတ၀ုိက္တြင္ ေရွးေဟာင္းေစတီအုပ္႐ုိးေပါင္း (၈၀၀) ေက်ာ္ႏွင့္ ေစတီပုထုိးေပါင္း (၁,၂၀၀) ခန္႔ရွိေၾကာင္း ေရွးေဟာင္း သုေသတနမွတ္တမ္းမ်ားအရ သိရသည္။

ျပည္သူ႔အသက္နဲ႔ နန္းဆက္သူ

Friday, 09 January 2009 19:32 သုေတသီတဦး

ျမန္မာ စစ္အစိုးရက နကၡတ္ေဗဒင္ ပညာကို ဘယ္ေလာက္ထိ ႏိုင္ငံေရးနဲ႔ သူတို႔ ကုလားထိုင္ ၿမဲဖို႔အတြက္ အသံုးခ် ေနခဲ့တယ္၊ ဘယ္ေလာက္ အထိ ေဗဒင္ ပညာကို ယုံၾကည္ ေနခဲ့တယ္ ဆိုတာကို ကမၻာကသိေအာင္ တင္ျပထားဖို႔ေတာ့ လိုအပ္ၿပီလို႔ ့ထင္ပါတယ္။ ျမန္မာစစ္အစိုးရက ကမၻာေပၚမွာ ဘယ္သူကိုမွ ဂရုမစိုက္ပါဘူး။ UN ဆိုတာသူတို ့လက္္ ခုပ္ထဲကေရ လို႔ပဲ သေဘာထားတာပါ။
ၿပီးေတာ့ တ႐ုတ္၊ ႐ုရွားနဲ႔ အိႏၵိယ ဆိုတာေတြကို သူတို ့အားကိုးေနတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါဟာ သူတို႔ ကစားေနတဲ့ ဖဲသံုးခ်ပ္ပါပဲ။ စစ္အစိုးရက ႏိုုင္ငံေရးလံုၿခံဳမႈအတြက္ အဲဒီ တ႐ုတ္၊ ႐ုရွား၊ အိႏၵိယဆိုတဲ့ ဖဲသံုးခ်ပ္နဲ ့ ထိန္းညႇိထားတာပါ။ ဒီလိုထိန္းညႇိ ထားရာမွာလည္း ေဗဒင္ ပညာရဲ႕ ေစစားရာ အခ်က္အလက ္ေတြကိုပဲ အသံုးခ်ခဲ့တာပါ။ သူတို ့က ဘယ္လို ကမၻာ့ေခါင္းေဆာင္ကိုမဆို၊ အထူးသျဖင့္ UN ကပုဂၢိဳလ္ေတြကိုသူတို႔့ အတြက္ အေပၚစီးကရရွိေနမယ့္ အခ်ိန္အပိုင္းတခု အတြင္းမွာပဲ ေတြ ့ခြင့္ေပးၾကတာမ်ဳိးပါ။ ဥပမာ - UN က မစၥတာ အီဗရာဟင္ ဂန္ဘာရီပါ။ စစ္အစိုးရေခါင္းေဆာင္ေတြ ့သူ႔ကိုေတြ ့ခြင့္ျပဳတဲ့ အခ်ိန္က မစၥတာဂန္ဘာရီ အတြက္ တေန႔ တာမွာ အဆိုးဆံုး ခိုက္ေနခ်ိန္ ျဖစ္တာမို႔ အဲဒီလုိ သူတို႔နဲ႔ ေတြ႔ေနခ်ိန္မွာ သူတတ္ထားတဲ့ ပညာေတြ၊ အေတြးေခၚေတြက အလိုလို ေပ်ာက္သြားေစတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ သူတို႔ လိမ္ေနသမွ်ကို အႂကြင္းမဲ့ ယံုၾကည္လိုက္ရၿပီး ပထမဆံုးေတြ ့ၿပီး ျမန္ျပည္က ထြက္လာတာနဲ ့ကမၻာ့မီဒီယာေတြကို စစ္အစိုးရ အေျပာင္းအလဲ ရွိလိမ့္မယ္ ဆိုၿပီး မွားယြင္း အခ်က္ျပ မိတာပါ။ ဒါဟာစစ္အစိုးရရဲ႕ ေဗဒင္ကိန္းခန္းက ရလာတဲ့ အခ်ိန္နဲ႔ေနရာေတြကို ပိုင္ပိုင္ ႏိုင္ႏိုင္ အသံုးခ်သြားႏိုင္ လိုက္ျခင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ျမန္မာျပည္ထဲကို ဘာလို ့ နာဂစ္ မုန္းတိုင္၀င္ရတာလဲ။ ဘာေၾကာင့္ ျပည္သူ႔ အသက္ေပါင္း တသိန္းေက်ာ္ကို ဖ်က္ဆီးၿပီး သန္းခ်ီတဲ့ ျပည္သူေတြ အိုးမဲ့့အိမ္မဲ့့ျဖစ္သြားၾကရပါသလဲ။ ဒါကို ကမၻာမွာ ရွိေနတဲ့့ ေဒါက္တာဘြဲ႕နဲ႔ မာစတာ ဒီဂရီေလာက္ ကိုင္ထားသူေတြ၊ ႏိုင္ငံေရးသိပၸံယူထားတဲ့ ပညာရွင္ေတြ၊ ပါေမာကၡေတြကေတာ့ သာမန္ မုန္တိုုင္း ၀င္သြားတာလို႔ပဲ ျမင္ၾကပါလိမ့္မယ္။ သဘာ၀ေဘးရန္တခု ၀င္လို ့ျမန္မာျပည္သူေတြ ခံစားလိုက္ၾကရတာပဲလို႔ မုန္တိုင္းကိုပဲ အျပစ္ျမင္ၾကမွာပါ။ တကယ္ေတာ့ ဒီ နာဂစ္မုန္တိုင္းက ဘာလို ့ ျမန္မာျပည္ကိုပဲ ၀င္သြားရတာလဲ ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းတရား အရင္းခံ ေတြကို ဘယ္လိုပညာရွင္ေတြကမွ မသိႏိုင္ၾကပါဘူး။ၿပီးေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးသန္းေရႊ ပ်ဥ္းမနား ၾကတ္ေျပးကုန္းမွာ ေနျပည္ေတာ္ အသစ္ကို တည္လို ့ ေျပာင္းေျပး ခဲ့တာကိုလည္း ကမၻာမွာရွိေနၾကတဲ့ ေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႔ ကမၻာ့မီဒီယာေတြ ကေတာ့ နားမလည္ႏိုင္စရာ ဒါမွမဟုတ္ ရယ္စရာ ျဖစ္ေကာင္း ျဖစ္နိုင္ပါတယ္။ဒါေပမယ့္ စစ္အစိုးရကေတာ့ အေၾကာင္းမဲ့ သက္သက္ လုပ္ခဲ့တာမ်ဳိး မဟုတ္ပါဘူး။ ျမန္မာမင္း အဆက္ဆက္ကို ၾကည့္မယ္ဆိုရင္လည္း ေဗဒင္ကိန္းခန္း မပါဘဲ ဘာကိုမွ မလုပ္ၾကသလို ယုတ္စြအဆံုး နန္းေတာ္ အျပင္ထြက္ တာေတာင္ ေဗဒင္္ပညာရွင္ ပေရာဟိတ္ရဲ႕ အခ်ိန္အခါ ေရြးခ်ယ္ေပးတဲ့ ေန႔နာရီမွာသာ ထြက္ေလ့ရွိတာမို႔ မင္းတို႔ထြက္ရာ ရက္ရာဇာလို ့အဆိုရွိလာ ခဲ့ၿပီး ဘုရင္ေတြကို အျပင္မွာေတြ႕ရင္ရက္ေကာင္းရက္ျမတ္ပဲလို႔ အလိုလိုအသိအမွတ္ ျပဳလာခဲ့ၾကပါတယ္။ၿပီးေတာ့ ျမန္မာမင္းအတိုင္ပင္ခံ ေဗဒင္ပေရာဟိတ္ေတြဆိုတာကလည္း လည္ပင္း ဓားတင္ခံၿပီး ေဟာေျပာ ရတာမ်ဳိးပါ။ မွားရင္အသတ္ခံရမွာပါ။ ဒါေၾကာင့္လည္း ျမန္မာပညာရွင္ေတြက ဒီပညာရပ္မွာ တဖက္ကမ္း ခတ္ေအာင္ ေတာ္တတ္ၾကသလို မင္းေတြကလည္း ယံုၾကည္အားကိုးေနၾကဆဲပါ။ တခုရွိတာက မင္းေတြက ဒီပညာရပ္ကို အဓိက တိုင္းျပည္ ေကာင္းစားေရးအတြက္ ဆိုတာထက္ သူတို႔ နန္းသက္ရွည္ေရး၊ ရာဇပုလႅင္ၿမဲေရး အတြက္ကိုပဲ အဓိက အသံုးခ်ေနၾကပါတယ္။ ျမန္မာမင္းေတြဟာ အတိတ္၊ တေဘာင္၊ နိမိတ္ေတြကိုလည္း ယံုၾကည္လို ့တေဘာင္ နိမိတ္ ရွိထားတာကို သိထားရင္ အဲဒီ္နိမိတ္ တေဘာင္ပ်က္စီးေအာင္၊ သူ႔အတိုင္း ျဖစ္္မလာရေအာင္ ေရွာင္ႏိုင္ဖို႔ တန္ျပန္ ယၾတာမ်ားနဲ႔ အေရွာင္အတိမ္းလုပ္ၾကပါတယ္။ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး ပ်ဥ္မနားကို ေျပာင္းေျပးရတာကလည္း တေဘာင္၊ အတိတ္၊ နမိတ္ကိုလြတ္ေအာင္ ေရွာင္ေျပး သြားခဲ့့တာပါပဲ။ရန္ကုန္ၿမိဳ႕့ကို ဦးေအာင္ေဇယ် တည္ခဲ့ၿပီး့ ရန္ကုန္လို႔့ သမုတ္ခဲ့တာျဖစ္သလို ၿမိဳ႕့တည္လို ့အၿပီးမွာ ရန္ကုန္သက္ ႏွစ္ေပါင္း ၂၀၀ ေက်ာ္ရင္ မင္းပ်က္ကိန္းေတြ ႀကဳံရလိမ့္မယ္လို ့တေဘာင္္နိမိတ္ တၿပိဳင္တည္း ေပၚလာခဲ့့ပါတယ္။ ဒီေတာ့ ရန္ကုန္ ျမိဳ ့က ဦးေအာင္ေဇယ် တည္ျပီးလို ့ ၁၉၅၈ ခုနွစ္မွာ ရန္ကုန္ျမိဳ ့ဟာအႏွစ္ ၂၀၀ တင္းတင္းျပည့္ခဲ့ ပါတယ္။ ဒီေတာ့ နွစ္ ၂၀၀ ေက်ာ္ လို ့၃ နွစ္ ၄နွစ္ အတြင္းမွာပဲ ၁၉၆၂ မွာ လြတ္လပ္ေရးရၿပီး ပထမဆံုးေခါင္းေဆာင္ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ဦးႏုက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေန၀င္းရဲ႕ အာဏာသိမ္းျခင္းကို ခံခဲ့ရပါတယ္။ တခါ အဲဒီေနာက္ပိုင္းက စၿပီး ႏိုင္ငံေရးမတည္ၿငိမ္မႈ၊ မၿငိမ္းခ်မ္းမႈေတြကလည္း တပါတည္း ကပ္ပါလာခဲ့့ရာက တ႐ုတ္ အေရးအခင္း၊ ဦးသန္႔့အေရးခင္း၊ အလုပ္သမားအေရးအခင္း စတာေတြ ဆင့္ကဲ ျဖစ္ေပၚခဲ့ၿပီး ေနာက္ဆံုးျပည္လံုးကၽြတ္ထႂကြ ပုန္ကန္ခဲ့လို ့ ဦးေန၀င္း နန္းက်ခဲ့့ျပန္ပါတယ္။တခါ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေစာေမာင္ တက္လာျပန္ေတာ့လည္း ႐ူးသြပ္သြားတယ္ဆိုၿပီး နန္းခ်ခံလိုက္ရ႐ံုတင္မက ေသဆံုးသြားရျပန္ပါတယ္။ ၁၉၈၈ ေနာက္ပိုင္းမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးခင္ညြန္ ့ဦးစီးေနခဲ့ရာက ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ရာထူးေပးလို ့ အၿပီး မၾကာခင္မွာဘဲ အဖမ္းဆီးခံခဲ့့ရ ျပန္ပါတယ္။ေနာက္ဆံုးေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး အလွည့္ျဖစ္လာပါတယ္။ သူ နန္းက်ဖို႔ ့ရွိေနေလေတာ့ ဒီတေဘာင္၊ နိမိတ္ေတြနဲ ့လြတ္ေအာင္ မင္းပ်က္ကိန္းေတြ ဆက္တိုက္ျဖစ္ခဲ့တဲ့့ရန္ကုန္ကို ႏႈတ္ဆက္လမ္းခဲြ လိုက္ၿပီး ပ်ဥ္းမနား ၾကတ္ေျပးကုန္းမွာ နန္းၿမိဳ႕့ေတာ္သစ္ ေနျပည္ေတာ္ကိုတည္၊ နန္းသက္ရွည္ဖို႔အတြက္ ေျပာင္းေရႊ႕့သြားရ တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ၾကတ္ေျပးကို ေရြးခ်ယ္ခဲ့တာကေတာ့ ၾကတ္ေျပး = ေၾကပ်က္ ဆိုတဲ့ နိမိတ္ကို ယူထားတာပါ။ အားလံုးေၾကပ်က္ေစ ဆိုတဲ့ သေဘာပါပဲ။ရန္ကုန္မွာ မင္းနန္းက်၊ ပ်က္ရမွာကို ယၾတာလုပ္ၿပီး အလြတ္ ေျပာင္းေျပးလိုက္ေတာ့ မင္းကိုမစားေတာ့ဘဲ ျပည္သူေတြကို ေပးစားလိုက္ရတဲ့့ သေဘာပါပဲ။ ဒါဟာ နာဂစ္မုန္တိုင္း ၀င္လာရျခင္းရဲ႕ အဓိက အေၾကာင္း အရင္းခံ ပါပဲ။ဘာနဲ ့တူသလဲ ဆိုေတာ့၊ ဒုတိယကမၻာစစ္ႀကီးမွာ အေမရိကန္က ဂ်ပန္ကို လက္နက္ခ်ခိုင္းတာကို စစ္မင္းေတြက လက္နက္မခ်ေတာ့ ဟီ႐ိုရွီးမားနဲ ့နာဂါစကီကျပည္သူေတြကို စေတးေပးလိုက္္ရသလိုပါပဲ။ တကယ္ေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးက ရန္ကုန္မွာသာ နန္းစိုက္ေနခဲ့့ရင္ စက္တင္ဘာ သံဃာ့အေရးအခင္းမွာ ဧကံနန္းက်ရမွာပါ။ ဒီလိုနန္းက်သြားခဲ့့ရင္ နာဂစ္မုန္တိုင္းလည္း ၀င္လာစရာ မရွိေတာ့ဘဲ လမ္းေၾကာင္းလြဲသြားရမွာပါ။ ဒါေပမယ့္ မင္းက အလြတ္ေရွာင္ထြက္သြားေတာ့ သူ ဆက္လက္နန္းဆက္ဖို႔ သိန္းေက်ာ္ ျပည္သူေတြရဲ႕ အသက္ကို စေတးလို႔ သန္းခ်ီေနတဲ့့ ျပည္သူေတြရဲ႕ စည္းစိမ္အိုးအိမ္ေတြကို စေတးၿပီး အိုးမဲ့အိမ္မဲ့ျဖစ္္သြားခဲ့ရတာပါပဲ။စစ္အစိုးရရဲ ့ယၾတာဆိုတာက အစားထိုးေပးဆပ္ မႈေတြနဲ ့မိမိလိုတဲ့အခ်ိန္ေတြကို ပိုင္းျခားလို ့ ပိုင္ပိုင္ႏိုင္ႏိုင္ အသံုးခ်သြားတာ မ်ဳိးေတြပါပဲ။စစ္အစိုးရ ေၾကာက္တာ ေဒၚစုကိုပါ။ ဒါေၾကာင့္ ေဒၚစု ကိုလႊတ္ဖို႔ ့ဆိုရင္ေတာ့ တကမၻာလံုးကို ဆန္ ့က်င္ေနဖို႔ ဘယ္ေတာ့မွ ၀န္ေလးမွာ မဟုတ္သလို၊ လႊတ္ေပးစရာလည္း မရွိပါဘူး။ တကယ္လို ့လႊတ္ေပးလိုက္ရင္လည္း သတ္ကြင္းထဲကို လႊတ္ေပးသလိုပဲ ျဖစ္ႏိုုင္ပါတယ္။ဒါေၾကာင့္ျပည္သူ သိန္းေက်ာ္တို႔ရဲ ့အသက္ေတြကို စေတးလိုက္ရတာ၊ ျပည္သူသန္းနဲ႔့ခ်ီၿပီး အိုးမဲ့၊ အိမ္မဲ့့ျဖစ္ၾကရတာေတြဟာ သာမန္ၾကည့္ရင္ေတာ့ မုန္တိုင္းေၾကာင့္ပါ။ သို ့ေသာ္၊ မုန္ တုိင္း ျမန္မာျပည္ကို ၀င္လာရတဲ့ အေၾကာင္းတရားကေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးက သူ ့ရဲ႕နန္းသက္ တည္တန္႕ေနေရးအတြက္ ရန္ကုန္ကို ေပးစားလိုက္ၿပီးေနျပည္ေတာ္ၿမိဳ႕သစ္ကို ထြက္ေျပး တိမ္းေရွာင္သြားလို႔ပဲ ျဖစ္တယ္ဆိုတာ ေဗဒင္ပညာ ႐ႈေထာင့္ကေန သုံးသပ္ေပးရျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ သူသာ နန္းက်ခဲ့ရင္ မုန္တိုင္းလည္း ၀င္လာစရာမရွိပါဘူး။မွတ္ခ်က္။ ။ Sidereal System Burmam Independent Chat showing Scorpio Ascendant ,Virgo Moon and Leo MC (midheaven) ကိုမွီျငမ္းေရးသားသည္။

ဒီေကဘီေအ (သို႕) အမ်ဳိးဘာသာကိုေရာင္းစားသူမ်ား

Monday, January 12, 2009

http://pahteepakaw.blogspot.com/2009/01/dkba.html
ဒီ ေက ဘီ ေအ ဟာ ဘာ သာ ေရး အ ေၾကာင္း ျပဳ ျပီး မိ ခင္ KNU ကုိ သ စၥာ ေဖါက္ ျပီး ထြက္ သြား တဲ့ က ရင္ လက္ နက္ ကုိင္ အ ဖြဲ႕ အ စည္း တစ္ ခု ျဖစ္ ျပီး အ မ်ဳိဳး ဘာ သာ ကုိ ကာ ကြယ္ တုိး တက္ ေအာင္ လုပ္ မယ္ လုိ႔ ေၾကြး ေၾကာ္ ထား တဲ့ အ ဖြဲ႕ အ စည္း တစ္ ခု ပါ။ ဒါ ေပ မဲ့ ခြဲ ထြက္ သြား ခဲ့ တဲ့ အ ခ်ိန္ က စ ျပီး အ မ်ဳိး ဘာ သာ အ တြက္ မိ မိ အ ဖြဲ႔ အ စည္း အ တြက္ အ က်ဳိး ရွိ ေစ မဲ့ စာ သင္ ေက်ာင္း အ နည္း ငယ္ (သူ တုိ႔ က ေလး စာ သင္ ဖုိ႔)၊ လမ္း တံ တား အ နည္း ငယ္ (ေမွာင္ ခုိ ပ စၥည္း နဲ႔ စစ္ ဆင္ ေရး မွာ သုံး ဖုိ႔)၊ စ တဲ့ တုိး တက္ မႈ အ နည္း ငယ္ ကုိ သာ ေဆာင္ ရြက္ ခဲ့ ျပီး မိ မိ လူ မ်ဳိး ကုိ ဖိ ႏွိပ္ ညွင္း ပမ္း မႈ (အ တင္း အ ၾကပ္ လုပ္ အား ေပး ခုိင္း ေစ ျခင္း၊ စစ္ သား စု ေဆာင္း ျခင္း၊ ဆက္ ေၾကး ေငြ ေကာက္ ခံ ျခင္း၊ ရြာ ပတ္ ပတ္ လည္ ႏွင့္ စ ပါး ရိတ္ မ ရ ရန္ လယ္ ကြင္း မ်ား လယ္ ေစာင့္ တဲ အ တြင္း မုိင္း ေထာင္ ျခင္း၊ ရြာ မ်ား အား မီး ရႈိ႕ ဖ်က္ ဆီး ျခင္း၊ မိ မိ တုိ႔ မူး ယစ္ ေဆး ၀ါး သယ္ ေဆာင္ ရာ လမ္း တြင္ ျမစ္ ခ်ဳိး ဟင္း သီး ဟင္း ရြက္ ရွာ အ ျပစ္ မဲ့ ရြာ သား မ်ား အား ႏႈတ္ ပိတ္ သည့္ အ ေန ျဖင့္ အ ေၾကာင္း မဲ့ ပစ္ ခတ္ သတ္ ျဖတ္ ျခင္း စ သည့္ စ သည့္ မ်ား စြာ)တုိ႔ ကုိ သာ ေဆာင္ ရြက္ ခဲ့ ပါ သည္။ဘာ သာ ေရး ႏွင့္ ပတ္ သက္ ၍ လည္း မိ မိ စ ခန္း မ်ား တြင္ ေစ တီ ပု ထုိး အ နည္း ငယ္ တည္ ထား ကုိး ကြယ္ ျခင္း ကုိ သာ ေဆာင္ ရြက္ ႏုိင္ ခဲ့ ပါ သည္။ သာ သာ နာ ကုိ ကာ ကြယ္ ေစာက္ ေရွာက္ ရန္ အ တြက္ လက္ နက္ ကုိ ေဆာင္ ထား သည္ ဟု သည့္ အ ဖြဲ႔ အ စည္း တစ္ ခု ျဖစ္ သည္ ဟု ေၾကြး ေၾကာ္ သ ျဖင့္ စက္ တင္ ဘာ ေရႊ ၀ါ ေရာင္ ေတာ္ လွန္ ေရး တြင္ သံ ဃာ ထု ဖက္ မွ ရပ္ တည္ အ ကာ အ ကြယ္ ေပး မည္ ဟု အ နည္း ငယ္ ေမွ်ာ္ လင့္ မိ ပါ ေသာ္ လည္း မိ မိ ေၾကြး ေၾကာ္ သံ ႏွင့္ ဆန္႔ က်င္ ဖက္ ျဖစ္ ေသာ စစ္ အ စုိး ရ ဖက္ မွ ရပ္ တည္ သြား ခဲ့ ပါ သည္။ လက္ ေမာင္း တြင္ သာ သ နာ အ လံ ကုိ တပ္ ဆင္ သာ သ နာ အ လံ ကုိ တပ္ အ လံ လုပ္ ေသာ အ ဖြဲ႕ အ စည္း အ ေန ႏွင့္ ရွက္ တတ္ မည္ ဆုိ ပါ က ရွက္ ဖုိ႔ အ လြန္ ေကာင္း ပါ သည္။ယ ခု လည္း ဒီ ေက ဘီ ေအ ေခါင္း ေဆာင္ တစ္ စု သည္ မိ မိ အာ ဏာ ႏွင့္ စည္း စိမ္ အ တြက္ မိ မိ ကုိယ္ ကုိ သာ မ က ဒီ ေက ဘီ ေအ အ ဖြဲ႔ အ စည္း တစ္ ရပ္ လုံး ကုိ စစ္ အာ ဏာ ရွင္ ထံ အ ရွက္ မ ရွိ / သူ ရဲ ေဘာ ေၾကာင္ စြာ နယ္ ျခား ေစာင့္ တပ္ အ ျဖစ္ ေရာင္း ခ် လုိက္ သည္။ဤ ကဲ့ သုိ႔ ေရာင္း ခ် လုိက္ ျခင္း သည္ မိ မိ တုိ႔ တစ္ စု အာ ဏာ စည္း စိမ္ တည္ ျမဲ ေရး အ တြက္ မ ဟုတ္ ပဲ မိ မိ လည္ ပင္း ကုိ ၾကဳိး ကြင္း စြပ္ လုိက္ ျခင္း မွန္း မ သိ တတ္ ေလာက္ ေအာင္ ဆင္ ျခင္ ဥာဏ္ နည္း လွ ေသာ ဒီ ေက ဘီ ေအ ေခါင္း ေဆာင္ တုိ႔ ၏ မုိက္ မဲ မႈ မွာ အံ့ ၾသ ဘြယ္ မ ေကာင္း ပါ။ ဤ ကဲ့ သုိ ဆင္ ျခင္ တုံ နည္း သ ျဖင့္ လည္း ေက အင္ ယူ မွ ခြဲ ထြက္ ခဲ့ ျခင္း ျဖစ္ ပါ သည္။ Rest of your post
Posted by MYANMAR NEWS at 1:29 PM

Mekong tourism officials outline future orientation - THE TWELFTH MEETING OF ASEAN TOURISM MINISTERS

January 10, 2009 · No Comments
HANOI, Jan 10 (VNA) – The 2 nd meeting of Greater Mekong Sub-region (GMS) tourism ministers on Jan. 9 passed a joint declaration concerning recent progress in cooperation between the region’s tourism authorities and orientation for future development.
The GMS tourism ministers’ meeting took place within the framework of the ASEAN Tourism Forum (ATF) currently taking place in Hanoi.
GMS consists of Cambodia, China, Laos, Myanmar, Thailand and Vietnam.
The joint declaration said that GMS’s tourism sector is continuing to grow and is standing firm against the fallout from the global financial crisis. Meanwhile, a new website for tourism promotion activities is to be launched soon, which will also act as a forum to effectively implement the Mekong tourism promotion strategy, which was adopted in 2005.continue http://enews.mcot.net/view.php?id=8083&t=5
THE TWELFTH MEETING OF ASEAN TOURISM MINISTERS The Ministers, anticipating the global economic slowdown in 2009, agreedto focus on Intra-ASEAN travel. The Ministers tasked the ASEAN TourismOfficials to work closely with the private sector to work out a tactical programwhich offers cost effective tour packages for Intra-ASEAN travellers and otherkey markets of ASEAN. The Ministers reiterated their keen interest in promotingyouth travel and shall be a key segment target for 2009-2010.http://www.aseansec.org/12ATM.pdf

SAW အဖြဲ႔မွ “Green Hopes Centre” စိမ္းလန္းေသာေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ားေဂဟာ ဖြင့္ပြဲအခမ္းအနား က်င္းပ

Monday, January 12, 2009
ဒီကေန႔မနက္ မိမိတို႔ SAW အဖြဲ႔မွ Green Hopes Centre (စိမ္းလန္းေသာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ား) အမည္ရွိ ေဂဟာဖြင့္လွစ္ျခင္း အခမ္းအနားတရပ္ကို မဲေဆာက္ၿမိဳ႕တေနရာ၌ က်င္းပခဲ့ပါတယ္။ ဒီေဂဟာဖြင့္ရျခင္း ရည္ရြယ္ခ်က္ကေတာ့ လူကုန္ကူးခံရတဲ့ကေလးေတြနဲ႔ အမ်ဳိးသမီးေတြအတြက္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေဂဟာကပဲ လူကုန္ကူးခံရသူေတြရဲ႕ ကြဲကြာသြားတဲ့မိသားစုေတြနဲ႔ ျပန္လည္ေတြ႔ဆံုႏုိင္ေရးေတြကို လည္း ေဆာင္ရြက္ေပးသြားမွာျဖစ္ပါတယ္။ Green Hopes Centre ေဂဟာ ဖြင့္လွစ္ျခင္းႏွင့္္ ပတ္သက္ၿပီး SAW အဖြဲ႔ ဒါ႐ိုက္တာ ေဒၚေအးေအးမာက - “က်မတို႔အဖြဲ႔အစည္းဟာ အမ်ဳိးသမီးနဲ႔ ကေလးေတြကို အကူအညီေပးေနတဲ့ အဖြဲ႔အစည္းျဖစ္ပါတယ္။ က်မတို႔ေတြရဲ႕ အရင္လုပ္ငန္းစဥ္ ေတြထဲက အမ်ဳိးသမီးေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အမ်ဳိးသမီးေဂဟာနဲ႔ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရး လုပ္ငန္းေတြရွိွိသလို ကေလးေစာင့္ေရွာက္ေရး ေဂဟာနဲ႔ ကေလးမ်ား ျပန္လည္ထူေထာင္ေရးလုပ္ငန္းေတြ ရွိပါတယ္။ က်မတို႔ SAW အဖြဲ႔ကို ၂၀၀၀ ျပည့္ႏွစ္ ဇြန္လ ၂၅ ရက္ေန႔မွာ စတင္တည္ေထာင္ ခဲ့ပါတယ္။ တည္ေထာင္ခါက ေဒါက္တာစင္သီယာေမာင္ရဲ႕ မယ္ေတာ္ေဆးခန္းထဲမွာ ရန္ပံုေငြဆိုင္ဖြင့္လွစ္ၿပီး ရပ္တည္ခဲ့ရပါတယ္။ က်မတို႔ လုပ္ငန္းစဥ္အသီးသီးကို အခုလိုေအာင္ျမင္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္နို္င္တာဟာ အားလံုးရဲ႕ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈ အားေပးမႈေတြေၾကာင့္လို႔ ခံယူထားပါတယ္။ ယခု အသစ္ထပ္မံဖြင့္လွစ္လိုက္တဲ့ လူကုန္ကူးခံရတဲ့ ကေလးေတြနဲ႔ အမ်ဳိးသမီးေတြအတြက္ေဂဟာ Green Hopes Centre ကိုလည္း ေရွ႕ကအတိုင္း ဆက္လက္၀ိုင္း၀န္းေဆာင္ရြက္ေပးၾကပါလို႔ ပန္ၾကားအပ္ပါတယ္”

HURFOM: Inhabitants of eight village tracts are being required to work as unpaid security guards along the Thanbyuzayat to Ye motor road. Headmen in t

January 11, 2009 · No Comments
Eight village tracts forced to provide unpaid, 24-hour road sentriesJanuary 11, 2009HURFOM: Inhabitants of eight village tracts are being required to work as unpaid security guards along the Thanbyuzayat to Ye motor road. Headmen in the area are also being threatened with 2 to 7 year prison sentences if rebels make any attacks.The threat was issued to headman on December 11th, in a meeting convened by Colonel Khin Maung Cho, 1st Commander of Light Infantry Battalion (LIB) No. 106. The meeting was attended by headmen from Wae-Kha-Mi, Bay-Lamine Ka-Nin-Ka-Moh village tracts in Thanbyuzayat Township and Bae-La-Mu, Don-Phee, Hnin-Sone, Ayu-Taung and Kyaung-Ywa village tracts in Ye Township. Each village tract is home to 2 to 3 villages.According to a local resident, 38, who is close to a headman who attended the meeting, Khin Maung Cho pressured the headmen to increase security in their areas. “Colonel Khin Maung Cho pushed them [the village headmen] very hard in the meeting. He threatened them with punishment of 7 year prison sentences for village tract headmen and 2 year sentences for village headmen if government forces are attacked by armed rebels in LIB No. 106 controlled areas,” said the source. “No one has been affected by Khin Maung Cho’s order yet, but I am sure that this new demand frightens them and pushes them hard to keep their village more secure.” HURFOM has received reports of at least one clash between the Karen National Liberation Army and Burmese army battalion since the meeting, but could not confirm whether the promised penalties have been issued.A source in Hnin-Sone village confirmed that troops in the area have been ordering villagers to increase security measures since early December. “We have been forced to guard the road since early December, for 24 hours a day on a rotating basis. My household has to guard twice a month. When I have time, I go on patrol and sometimes my eldest son goes instead,” said Saw Tae, 65. “We are too poor to pay [to exempt our household from guard duty]. The headman ordered us to pay 3,000 kyat per day to hire another person if we do not patrol the road. Some other families pay for hiring another wage-earner through the village headmen.”A source in Ka-Nin-Ka-Moh village described similar circumstances. “On December 19th, Colonel Than Win from LIB No. 587 ordered all households to patrol the motor road [connecting Thanbyuzayat to Ye] and watch for rebel movements near the village. We also have to build at least 7 huts along the road for the security providers [the villagers] to stay in while they guard 24 hours a day, 7 days a week. All duties are organized on a rotation. I have been forced to guard two times already for village and road security,” said Nai Non, 45. “Commander Than Win demanded another group [separate from the road sentries] to record any strangers who pass through the area including every means of transport which is used on the road each day. They are required to take notes on trucks, cars, and motorcycle with their license numbers.”Villagers in the area have repeatedly been required to work as unpaid security guards, but a teacher from northern Ye explained that the recent orders differ from previous directives. In times past, he said, villagers were made to focus on village and pipeline security, rather than the motor-road. A gas pipeline connecting the Yadana gas fields to a cement factory in Myaing-Kalay traverses most of Mon State and passes through the Wae-kha-mi, Ka-nin-ka-moh and Ayu-taung village tracts.Villagers, rather then headman, were also the ones held responsible in previous time, the source explained. “The Burmese commanders are behaving unlike they have ever behaved before,” he said. “This time, the headmen themselves are going to be victims.”http://rehmonnya.org/archives/574

လူမ်ိဳးေပ်ာက္ကြယ္သြားမွာ စိုးရြံ႕လွပါသည္

Saturday, January 10, 2009Dr လြမ္းေဆြBlogမွကူးယူေဖာ္ျပသည္။
ကရင္လူမ်ိဳးမ်ား၏ ဘုိးေဘးမ်ားသည္ သရာေစာေအာင္လွေရးေသာ The Karen History ကရင့္ရာဇ၀င္ သမုိင္းအရ ဘီစီ ၂၂၃၄-ခုႏွစ္တြင္ ဘာဘုလုန္( Babylon) မွ ထြက္လာၾကပါသည္ဟု ဆုိပါသည္။အမ်ားလက္ခံထားသည့္ တူညီခ်က္တစ္ခ်က္မွာ ထီးဆဲ့မဲ့ယြား (ေရထုိးသဲစီး) ေဒသမွ လာၾကသည္ပင္ ျဖစ္ပါသည္။ဘုိးေဘးေတြက သား၊ေျမး၊ျမစ္ေတြကို တစ္ဆင့္ေျပာျပခ်က္အရ အတည္ျပဳထားျခင္း ျဖစ္ပါသည္။အမ်ားလက္ခံထားသည့္ ေနာက္အခ်က္တစ္ခ်က္မွာ ကရင္လူမ်ိဳးမ်ား ျမန္မာျပည္ထဲသို႔ ေနာက္ဆံုး ၀င္ေရာက္လာၾကေသာ ခုႏွစ္သကၠရာဇ္မွာ ဘီစီ ၇၃၉ -ခုႏွစ္ဟု သတ္မွတ္ထားၾကပါသည္။ဒါေၾကာင့္ စထြက္လာၾကေသာအခ်ိန္မွ ျမန္မာျပည္ထဲသို႔ ေနာက္ဆံုး၀င္ေရာက္လာၾကသည့္အခ်ိန္သည္ ႏွစ္ေပါင္း ၁၄၉၅-ႏွစ္(၂၂၃၄-၇၃၉ =၁၄၉၅ -ခုႏွစ္)ျဖစ္ပါသည္။တစ္ခါ ယခုအဂၤလိပ္ျပကၡဒိန္ ဂရီးေဂးရီယန္ကလင္ဒါ (Gregarian calendar)ျပကၡဒိန္ႏွစ္သည္ ေအဒီ ၂၀၀၈-ျဖစ္၍ ခရစ္ေတာ္မေပၚမီ ၇၃၉-ခုႏွစ္ႏွင့္ ခရစ္ေတာ္အေသခံျပီး ၂၀၀၈-ႏွစ္တုိ႔ေပါင္းလွ်င္ ျမန္မာျပည္ထဲ ၀င္ေရာက္ျပီးႏွစ္မွာ ၂၇၄၇-ခုႏွစ္ ေက်ာ္လာျပီးျဖစ္သည္။ဆုိလုိသည္မွာ လြန္ခဲ့ေသာႏွစ္ေပါင္း (၄၀၀၀)ေက်ာ္ (၅၀၀၀)က ထီးဆဲ့မဲ့ယြာမွ ထြက္လာသည့္ အခ်ိန္မဆုိထားႏွင့္ ျမန္မာျပည္ထဲေရာက္ခ်ိန္ ႏွစ္ေပါင္း(၂၀၀၀)ေက်ာ္ (၃၀၀၀)နီးပါးရွိလင့္ကစား ကရင္ဘာသာစကား၊ယဥ္ေက်းမွဳဓေလ့ထံုးစံ၊ အႏုပညာ၊ ဆင္ယင္ထံုးဖြဲ႔မွဳမ်ား၊ မေပ်ာက္အပ်က္ဘဲ ယခုအထိရွိေနျခင္းသည္ အဘယ္ေၾကာင့္နည္း။ဘုိးေဘးမ်ားသည္ လူမ်ိဳးကိုခ်စ္ေသာစိတ္ေၾကာင့္ တစ္စုတစ္စည္းထဲ စည္းစည္းလံုးလံုး ေနၾကျပီး ၄င္းတုိ႔ဘာသာစကား ယဥ္ေက်းမွဳ၊ အႏုပညာ၊ ဆင္ယဥ္ထံုးဖြဲ႕မွဳ၊ ဓေလ့ထံုးစံမ်ားကို ခ်စ္ျမတ္နုိးစြာျဖင့္ တန္ဖုိးထား ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေလ်ွာက္၊ လက္ဆင့္ကမ္းေပးၾကလုိ႔ ယေန႔ထိတုိင္ ကရင္ဘာသာစကား၊ ယဥ္ေက်းမွဳ၊ အႏုပညာ၊ ဆင္ယင္ထံုးဖြဲ႕မွဳ ဓေလ့ထံုးစံမ်ား ဆက္လက္တည္ရွိေနျခင္းပဲ ျဖစ္ပါသည္။ေရွးဘုိးေဘးမ်ားသည္ ၄င္းတုိ႔၏ တာ၀န္မ်ားကို ေက်ပြန္စြာ ထမ္းရြက္သြားၾကသူမ်ား ျဖစ္ၾကပါသည္။ယခုေခတ္တြင္ ကမၻာတစ္၀ွမ္း ေခတ္မ်ား စနစ္ေျပာင္းလဲလာျပီး အသိပညာ၊ အတတ္ပညာမ်ား တုိးတက္လာသည္ႏွင့္အမွ် ကရင္လူမ်ိဳးမ်ားသည္လည္း ေခတ္ေရစီးေၾကာင္းႏွင့္အတူေနာက္က် မက်န္ရစ္ခဲ့ရေလေအာင္ ၾကိဳးစားရုန္းကန္လွဳပ္ရွားရင္း တစ္ေန၀င္တစ္ေနထြက္ ၊ မုိးလင္းမုိးခ်ဳပ္အထိ မိမိဘာသာစကားေျပာဆုိရန္ အေၾကာင္းမရွိပဲ ျဖစ္ေနၾကပါသည္။ကေလးလူငယ္ေက်ာင္းသားမ်ား၊ အလုပ္လုပ္ကိုင္သူမ်ားအားလံုး ျမန္မာစကားသာလွ်င္ သံုးႏွဳန္းေျပာဆုိသည့္အတြက္ မိမိေနအိမ္ေရာက္ေသာအခါတြင္လည္း မိမိဘာသာစကားကို မေျပာဆုိၾကေတာ့ပါ။ခရစ္ယာန္ဘုရားေက်ာင္းမ်ားတြင္လည္း ကရင္စကားနားမလည္သူမ်ားကို ငဲ့ျပီး တစ္လတစ္ၾကိမ္ ျမန္မာလုိ တရားေဟာရာမွ တစ္လႏွစ္ၾကိမ္ တစ္လသံုးၾကိမ္ကေန ကရင္လုိ တစ္လတစ္ၾကိမ္ ေဟာေျပာေသာအေနအထားသို႔ ေရာက္ရွိေနျပီးအခ်ိဳ႕ ကရင္ဘုရားေက်ာင္းမ်ား ျမန္မာလုိသာ ေဟာေျပာေနသည့္ အေနအထားသို႕ ေရာက္ရွိသြားျပီးုျဖစ္ပါသည္။ စေကာ ကရင္ဘုရားေက်ာင္းတြင္သာမက ပိုးဘုရားေက်ာင္းမ်ားမွာလည္း ျမန္မာလုိ ေဟာေျပာေနၾကေတာ့သည္။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ ကရင္လုိတရားေဟာလွ်င္ နားမလည္သူမ်ားေသာေၾကာင့္ျဖစ္ပါသည္။တစ္ခါက ကရင္ရြာၾကီးတစ္ရြာတြင္ ကြ်န္ေတာ္တရားေဒသနာေတာ္ ေ၀ငွတုိက္တြန္းႏွဳိးေဆာ္မွဳ အခ်ိန္ယူခြင့္ရခဲ့ပါသည္။ ကြ်န္ေတာ္စေကာကရင္လုိ ေဟာေျပာေနခ်ိန္တြင္ တရားေဟာဆရာမွ အခ်ိဳ႕အသင္းသားမ်ား ကရင္စကားနားမလည္ၾကသျဖင့္ ျမန္မာလုိ အစအဆံုးဘာသာျပန္ေျပာၾကားရပါသည္။ တစ္ၾကိမ္တြင္လည္း ကြ်န္ေတာ္ ေညာင္တုန္းဘက္တြင္ အသက္(၃၀)ေက်ာ္(၄၀) ခန္႔ လူလတ္ပိုင္းႏွစ္ဦးႏွင့္ ေတြ႔ပါသည္။အသားအေရာင္ျဖဴသျဖင့္ ကရင္အမ်ိဳးသားေတြလားဟု ေမးမိပါသည္။ ၄င္းတုိ႔မွာ အဘုိးအဘြား၊ အေမ အေဖ ကရင္မ်ားျဖစ္ေၾကာင္း ၄င္းတုိ႔လည္း ကရင္စကားမေျပာတတ္၊ မေျပာၾကေၾကာင္း၊ မိမိတုိ႔လည္း ကရင္စကားလံုး၀ မတတ္ပါေၾကာင္း၊ မိမိတုိ႔ကိုယ္ မိမိ ကရင္ဟုခံယူထားေသာ္လည္း ကရင္စကားမတတ္သျဖင့္ လုပ္ကရင္မ်ား ျဖစ္ေနပါသည္ဟု ကြ်န္ေတာ္အား ျပန္လည္ေျပာျပပါသည္။ ကြ်န္ေတာ့္မွာ ျဖစ္ေနသည့္ အေျခအေနအေပၚ စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိေၾကာင္း၊ သားသမီးမ်ား ကရင္စကားတတ္ေျမာက္ရန္အတြက္ ေႏြရာသီ ကရင္စာေပသင္တန္းမ်ား ျပန္ဖြင့္ေပးသင့္ေၾကာင္း၊ အကူအညီလုိပါက ေျပာပါရန္ ျပန္လည္ေျပာျပရံုသာ ေျပာျပနုိင္ျပီး တျခားဘာမွ အၾကံမျပဳနုိင္ေတာ့ပါ..။ဘာသာစကားႏွင့္ ယဥ္ေက်းမွဳ ေပ်ာက္ပ်က္လွ်င္ လူမ်ိဳးပါ ေပ်ာက္သြားပါသည္ဟု အဆုိရွိပါသည္။၂၀၀၂-ခုႏွစ္၊ ၾသဂုတ္လ (၁၂) ရက္ထုတ္ Newsweek စာေစာင္တြင္ ယခုအခါ ကမၻာေပၚရွိ ဘာသာစကားေပါင္း(၆၀၀၀) အနက္ တစ္၀က္ခန္႔ အႏွစ္တစ္ရာအတြင္း တိမ္ေကာေပ်ာက္ကြယ္သြားမည္။ လက္ရွိတြင္ ႏွစ္စဥ္ ဘာသာစကားေပါင္း(၂၅)မ်ိဳး တိမ္ေကာပေပ်ာက္ေနသည္ဟု ဆုိပါသည္။ တစ္ဖန္ ၂၀၀၂-ခုႏွစ္ ဇြန္လ(၂၄) ရက္ထုတ္ Time Magazine တြင္လည္း ၂၀၅၀-ခုႏွစ္တြင္ ယခုရွိေနသည့္ ဘာသာစကားအနက္ တစ္၀က္သာ က်န္ေတာ့မည္ဟု ဆုိပါသည္။သို႔ျဖစ္ပါ၍ ႏွစ္စဥ္တိမ္ေကာပေပ်ာက္ေနသည့္ ဘာသာစကား(၂၅) မ်ိဳးတြင္ မပါရေလေအာင္ ၂၀၅၀-ခု ေရာက္ရွိခ်ိန္တြင္ ပေပ်ာက္သြားမည့္ ဘာသာစကား (၃၀၀၀)အထဲတြင္ ကရင္ဘာသာစကား မပါသြားရေလေအာင္ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ဘယ္လုိလုပ္ၾကမည္နည္း။ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔၏ Life of action လုပ္ေဆာင္မွဳလမ္းေၾကာင္း ဘယ္လုိ ေရးဆြဲလုပ္ကိုင္ၾကမည္ကို သတ္မွတ္လုပ္ကိုင္ရန္ အခ်ိန္က်ေရာက္ေနပါျပီ။ေဆးလိပ္ေသာက္ျခင္းသည္ မေကာင္းပါဟု ေျပာရံုႏွင့္ မျပီးပါ၊ ေဆးလိပ္ျဖတ္ဖုိ႔ နည္းလမ္းေဖာ္ထုတ္ ရွာေဖြေပးဖုိ႔ရန္လည္း အထူးလုိအပ္ပါသည္။ ယခုကရင္လူမ်ိဳးအား ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာၾကည့္လွ်င္ ေလးမ်ိဳးေလးစား ရွိပါသည္။၁။ တစ္မ်ိဳးတစ္စားမွာ စကားနားလည္၊ စကားေျပာတတ္၊ ေရးတတ္ဖတ္တတ္သည္။၂။တစ္မ်ိဳးတစ္စားမွာ စကားနားလည္၊ စကားေျပာတတ္၊ မေရးတတ္မဖတ္တတ္ပါ။၃။ တစ္မ်ိဳးတစ္စားမွာ စကားနားလည္ ၊ စကားမေျပာတတ္၊ မေရးတတ္၊ မဖတ္တတ္ပါ။၄။ ေနာက္ဆံုး တစ္မ်ိဳုးတစ္စားမွာ စကားလည္း နားမလည္၊ မေျပာတတ္၊ မေရးတတ္ မဖတ္တတ္ပါ။မိမိဘယ္အမ်ိဳးအစားထဲပါသလဲ ၊ ျပန္လည္ဆန္းစစ္ၾကည့္နုိင္ပါသည္။ အမွတ္စဥ္(၄) တြင္ ပါ၀င္ပါက ေရွ႔တစ္ပိုဒ္က ဆုိသကဲ့သို႔ လုပ္ကရင္မ်ားသာလွ်င္ ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။ သို႔ေပမယ့္လည္း ကိစၥမရွိပါ..။ အမွတ္စဥ္ ၁.၂.၃ .၄ကို ၄.၃.၂.၁ ျဖစ္ဖုိ႔ရန္ ကိုယ္တုိင္ ၾကိဳးစားယူရပါမည္။ မည္ကဲ့သို႔ လုပ္ေဆာင္မည္နည္း၊ တစ္ဦးတစ္ဖြဲ႔လုပ္လွ်င္ ထိေရာက္မွဳ နည္းမည္ျဖစ္ပါသည္။ ကရင္လူထုတစ္ရပ္လံုးက နုိးၾကားတက္ၾကြစြာ ပါ၀င္ပါမွ ျမန္ျမန္အေကာင္အထည္ ေပၚလာမည္ျဖစ္ပါသည္။ ဒါေၾကာင့္ ကရင္အမ်ိဳးသားတုိင္း တစ္ဦးႏွင့္ တစ္ဦးေတြ႔ဆံုလွ်င္ ကရင္လုိနွဳတ္ခြန္းဆက္ျပီး ကရင္လုိေျပာဆုိရာက စသင့္ပါသည္။ မိမိအိမ္တြင္လည္း ကရင္လုိေျပာၾကရပါမည္။ အခမ္းအနား ပြဲမ်ားတြင္ ကရင္လုိေျပာရပါမည္။ နားမလည္သူမ်ားပါလာလွ်င္ ျမန္မာလုိ တြဲေျပာလုိ႔ ရပါသည္။ ခရစ္ယာန္ဘုရားေက်ာင္းမ်ားႏွင့္ဗုဒၶဘာသာ ဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းမ်ားတြင္လည္း ေႏြရာသီ ကရင္စာေပသင္တန္းမ်ား ဖြင့္လွစ္ေပးရပါမည္။ ခရစ္ယာန္ဘုရားေက်ာင္းမ်ားတြင္ တနဂၤေႏြေန႔ ဥပုသ္စာေျဖေက်ာင္း၌ ကရင္ဘာသာစကားေျပာေပးရပါမည္။ ကရင္လုိ မေဟာမေျပာသည့္ အေနအထားမွ တစ္လတစ္ၾကိမ္ ကရင္လုိ ေဟာေပးမွဳ ျပန္လည္ျပဳလုပ္ျပီး ေနာက္တစ္လႏွစ္ၾကိမ္၊ တစ္လသံုးၾကိမ္ကေန အပတ္တုိင္း ကရင္လုိေဟာေျပာျပီး ျမန္မာလုိ လုိအပ္လွ်င္ အတုိခ်ဳပ္ေဟာေျပာေပးရမည္ျဖစ္ပါသည္။ ကရင္လူမ်ိဳးအားလံုး ကရင္စကားတတ္ေျမာက္ေရးသည္ ကရင္လူထုတစ္ရပ္လံုးမွ နုိးၾကားတက္ၾကြစြာျဖင့္ အသိစိတ္ဓာတ္ အျပည့္အ၀ျဖင့္ ၀ိုင္း၀န္းေဆာင္ရြက္ၾကရန္ အထူးလုိအပ္လွပါသည္။ကရင္စာေပ၊ ဘာသာစကား၊ ယဥ္ေက်းမွဳ၊ အႏုပညာ၊ ဆင္ယင္ထံုးဖြဲ႔ုမွဳ ဓေလ့ထံုးစံမ်ားကို ေလးစားခ်စ္ခင္ ထိန္းသိမ္းနိုင္ပါမွ ကမၻာတည္သေရြ႕ လူမ်ိဳးမ်ားတည္ရွိေနမည္ျဖစ္ပါသည္။ကရင္စာေပ၊ ဘာသာစကား၊ ယဥ္ေက်းမွဳ၊ အႏုပညာ၊ ဆင္ယင္ထံုးဖြဲ႔မွဳ ဓေလ့ထံုးစံမ်ား ေပ်ာက္ကြယ္သြားပါလွ်င္ ေနာင္တစ္ခ်ိန္တြင္ လူမ်ိဳးပါ ပေပ်ာက္သြားမွာကို စိုးရြ႔ံ႕လွပါသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္သိမ္ေဖာင္ေလာင္းလဂင္း၊ ၀ါေဖာင့္ေလာင္းသဂင္း၊အလဲမြဲပါ နန္႔ဆိတ္ ပဆခိ္ဆလား၊ေသပိုးလူးတေဂး ၀ါဖုိလူးတေဂး ကေညာကလူကဟားမား….။သစ္ကိုင္းက်ိဳးသံၾကားတုိင္း လုိက္မေယာင္ႏွင့္၊ ၀ါးကြဲသံၾကားတုိင္း လုိက္မေယာင္ေလႏွင့္မိမိတုိ႔ရဲ့ မူရင္းယဥ္ေက်းမွဳ ဓေလ့ႏွင့္ မ်ိဳးႏြယ္မ်ား၊ ေပ်ာက္ကြယ္သြားလိမ့္မည္။ဟူေသာ ေရွးကရင္ဘုိးဘြားတုိ႔၏ ဤသို႔ ထား လကၤာျဖင့္ ဆံုးမလမ္းညြန္မွဳကို ဂရုျပဳအေလးထားရပါမည္။ကရင္လူမ်ိဳးတုိင္း ကရင္စကားတတ္ေျမာက္ေစရန္ႏွင့္ ကမၻာတည္သေရြ႕ ကရင္လူမ်ိဳးတည္ရွိေနေစရန္ ရည္ရြယ္လ်က္….။
ဖူးဖူး ဆာတူေ၀ါ(ဗဒိုေစာထြန္းေအာင္ျမင့္)
အမ်ိဳးေပ်ာက္မွာစိုးေၾကာက္ပါသည္ေဆာင္းပါးကိုwww.kda2005.blogspotမွကူးယူေဖာ္ျပထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။

Karen rebels under the gun along Thai-Burma border

January 11, 2009 · No Comments
Sunday, 11 January 2009 12:49
Mae Sot (Mizzima) – Burma’s ethnic Karen rebels are facing another daunting challenge, as a Burmese military campaign designed to hunt out opposition forces and put an end to the world’s longest running civil war is intensifying along a sliver of land opposite northwest Thailand.
The Sixth Brigade of the Karen National Liberation Army (KNLA), the armed-wing of the Karen National Union (KNU), is presently engaged in a desperate battle for survival near Thailand’s mountainous Umphang region, south of the border town of Mae Sot.
Their base camp, which was a relatively new settlement once equipped with solar power, a medical clinic, potable water and fish holding tanks, has been razed to the ground by Burmese soldiers.
From a secret location on the Thai-Burma border, KNU Vice-Chairman David Thackerbaw said government soldiers were maintaining a “scorched earth policy” against not only the KNLA, but also Karen civilians.
The KNLA, waging the world’s longest running civil war, has been battling successive Burmese regimes over six decades in a bid to win self-determination.
While the KNLA steadfastly maintains it has avoided casualties during the Burmese Army’s latest offensive, its soldiers are now sleeping rough in dense jungle that provides a modicum of security under the cover of darkness. In the daytime they move.
Working alongside Burmese Army troops in the hunt for KNLA troops are soldiers from a splinter Karen faction, the Democratic Karen Buddhist Army (DKBA). The Burmese Army and the DKBA, working in tandem, are reportedly using Thailand as a launching pad for attacks because the terrain is more navigable and void of the danger of landmines.
The DKBA was established in 1994 following the bloody fallout between rival KNU and KNLA leaders; Buddhist commanders said to have upset over the perceived dominance of leadership roles doled out to Christians within the organization.
On the evening of Saturday January 3, 2009, the latest offensive by the Burmese Army and DKBA – reportedly consisting of more than 200 men – wrested control of the rebel base camp from the KNLA, who found themselves hopelessly outnumbered and forced to withdraw.
The camp had provided the only medical facility for more than 800 villagers clustered in two nearby settlements.
Also as a result of the latest offensive, more than 300 people, their homes reduced to ashes, are now purportedly huddled under makeshift shelters, protected from marauding Burmese Army and DKBA troops by Thai soldiers.
On Sunday and Monday of the previous week, low-flying Thai military helicopters plied the skies between Mae Sot and the Umphang region, delivering reinforcements and materials to both border forces and the latest batch of refugees to flee the contested region.
In a nervy interview in Mae Sot last Tuesday night, the KNLA’s Colonel Nerdah Mya said his base camp was in cinders and that he was heading back into this war’s newest theatre on Wednesday in a bid to “put everything back together again.”
“We have to find a new location. We have no location at the moment and are always on the move,” expounded the Colonel.
Nerdah Mya, the son of recently deceased Karen leader Bo Mya, said about 20 DKBA and government soldiers had been wounded by landmines and that while some were being treated in the field, others had been sent to Umphang and Mae Sot hospitals for amputations.
However, he insisted the situation was not critical for his men.
“We have been coping with this type of situation for many years now, sometimes they send many soldiers to occupy the entire area, but if we keep moving we can get around them,” Nerdah Mya added.
The KNLA’s hold on the area has for years been tenuous at best.
The region in question, which surrounds a stretch of land between Thailand and Burma known as Phop Phra, is rich in minerals, including antimony and gold mines as well as zinc and tin deposits.
Taiwanese and Thai businessmen are constantly seeking to exploit the resources but are generally defeated by the fact that no matter which side they deal with, adequate security cannot be guaranteed.
The battle for control of this region began in earnest last year in late June, when torrential rains were still pounding the area almost daily. Since then Thailand’s sovereignty has reportedly been repeatedly compromised by both DKBA and Burmese government troops.
At times the Thais have resorted to lobbing mortars at Burmese battalions whose stray shells have forced the evacuation of Thai villages.
Phop Phra was once home to one of Thailand’s finest teak stands. It was logged by the KNU in decades past, when the organization was on good terms with Thai authorities and viewed as a convenient buffer force between Thai and Burmese troops. Now the region’s red clay soil, utterly deforested, is home to fields of corn.
But the farmers who grow the corn to sell to Thai businessmen are now forced to pay taxes to both the DKBA and the KNLA for safe passage through their respective territories.
December and early January, regarded as the cold season along the Thai-Burmese border, is the best time to reap corn seed, which fetches a higher price than fresh cobs. However, much of the current crop figures to go to waste as the latest round of hostilities enters into its seventh month.
Sergio Carmada, a co-founder of the Italian non-governmental organization Popoli, which provided seed, ploughshares and motorcycles toward the KNLA’s current crop and also helped fund Colonel Nerdah’s destroyed base camp, previously offered his view of this war that began in 1948.
“In my opinion war for identity is not very popular around the world,” stated Carmada.
“War for democracy is very popular. You can destroy towns and kill hundreds of thousands of people for that. For democracy you can kill everyone. For identity - it’s not allowed anymore,” he said.
A founder of the Free Burma Rangers, U Wa A Pa – a nom de plume of a former foreign soldier, disregards the DKBA as uneducated oafs who don’t know what they are fighting for, or why.
He further agrees with the KNU’s David Thackerbaw that the Burmese Army is employing a scorched-earth policy. He says the situation is even worse for inhabitants of western Karen state as compared with those nearer to Thailand, with villages and crops being constantly torched.
Free Burma Rangers provides medical support for villagers on the run from Burmese Army troops in remote areas.
“I think given a realistic option they [the DKBA] would change sides in a day”, he said. “But they need to see that the KNLA can win. They want to be on the winning side.”
But alas, today, a KNLA victory seems the most unlikely of scenarios. http://www.mizzima.com/news/inside-burma/1529-karen-rebels-under-the-gun-along-thai-burma-border.html
http://democracyforburma.wordpress.com/2009/01/09/fresh-offensive-on-thai-burmese-border/
http://democracyforburma.wordpress.com/2009/01/09/the-idps-of-eastern-burma-rely-on-cross-border-aid-and-intrepid-groups-such-as-the-free-burma-rangers-fbr-and-the-back-pack-health-worker-teams-nowhere-to-hide/

ကရင့္ရင္ခြင္ေရာက္ နန္းေအးေအးျငိမ္းႏွင့္ နန္းအိအိျငိမ္း

#fullpost{display:none;}
ျမဴတိမ္ကင္းစင္တဲ့ ေန႔တစ္ေန႔….မနက္ခင္းတစ္ခုလံုး မုိးရိပ္မုိးေငြ႔ဆုိ၍ ဘာကိုမွ် မေတြ႔ရ..။ေကာင္းကင္တစ္ခြင္ ေျမျပင္အႏွံ႔ သန္႔ရွင္းၾကည္လင္လ်က္ မဟာေဆး၀ကၤဘာ အာလိန္ငါးဆင့္ရင္ခြင္ဟာ နုိးထရႊန္းသစ္စ သေလးထုိင္ခုတ္ဖုိး မနက္ခင္းေတြတုိင္း လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ သစ္သစ္လြင္လြင္။ ကမ္းလင့္ဆီးၾကိဳမွဳအျပည့္၊ ေႏြးေထြးပ်ဴငွါမွဳ တရက္တေရာျဖင့္….။ကြ်န္ေတာ္ အဲဒီကိုေရာက္ေတာ့ ကရင္အမ်ိဳးသား ႏွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္က်င္းပေရး ဗဟုိေကာ္မတီက လူၾကီးေတြ စံုညီစြာေရာက္ႏွင့္ေနၾကျပီ။ ကရင္သကၠရာဇ္ ၂၇၄၈-ခုႏွစ္ ကရင္အမ်ိဳးသားႏွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္ အထိမ္းအမွတ္ျပကၡဒိန္ထုတ္ေ၀ရန္အတြက္ ေမာ္ဒယ္သရုပ္ေဆာင္မယ့္ ကရင္ေမာင္မယ္မ်ား၊ မိတ္ကပ္ဆရာမ၊ ဓာတ္ပံုဆရာ၊ ဒီဇုိင္းဆရာ၊ အ၀တ္အစားအျပင္အဆင္ဆရာမမ်ားအားလံုး တာ၀န္ကိုယ္စီႏွင့္ ဘူမိနက္သန္ ဆံုမွတ္တစ္ခုေအာက္မွာ အားျပည့္အင္ျပည့္လုပ္ေဆာင္ေနၾကတာ၊ တက္တက္ၾကြၾကြ၊ လွဳပ္လွဳပ္ရွားရွား၊ ကရင့္အယ္ဒီတာတစ္ဦးျဖစ္တဲ့ ေစာေထာ့ေဗ်ာ္က ကြ်န္ေတာ့္ကို အသက္(၆၀) ၀န္းက်င္ရွိ ကရင္တုိင္းရင္းသူ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးႏွင့္ မိတ္ဆက္ေပးတယ္။ နန္းလွက်င္ တဲ့။ ရင္ခ်င္းဆက္အမႊာ( Siamese twins) ညီအစ္မႏွစ္ဦးျဖစ္တဲ့ နန္းေအးေအးျငိမ္းနဲ႔ နန္းအိအိျငိမ္း တုိ႔ရဲ့ မိခင္။ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ အမိုး လုိ႔ တရင္းတႏွီး တေလးတစား ေခၚလုိက္တယ္။အမုိးနဲ႔ကြ်န္ေတာ္ စကားအနည္းငယ္ေျပာျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ နန္းေအးေအးျငိမ္းနဲ႔ နန္းအိအိျငိမ္းတုိ႔နဲ႔လည္း စကားဆက္ေျပာျဖစ္ခဲ့တယ္။ အဲဒီအထိေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ဒီစာစုေလးကိုေရးဖုိ႔ ဆႏၵ၊စိတ္ကူး အလ်ဥ္းမရွိးေသးပါဘူး။ ကြ်န္ေတာ္က သူတုိ႔ႏွစ္ဦးရဲ႔ ပညာေရးနဲ႔ ၀ါသနာကိုပဲ ေမးမိတယ္။ သူတုိ႔ႏွစ္ေယာက္က ကြ်န္ေတာ္ေမးတဲ့ ပညာေရးနဲ႔ ၀ါသနာေတြတင္မက ကရင္အမ်ိဳးသားစကားလံုးေတြကိုပါ ထည့္ထည့္ျပီးေျဖတယ္။သမီးက ကိုယ့္ကရင္အတြက္ဆုိရင္ နံပါတ္တစ္ ဆုိတဲ့နန္းေအးေအးျငိမ္းရဲ့စကားနဲ႔ ကိုယ့္အမ်ိဳးသားေရးအတြက္ လာကူညီရတာ တကယ္ေက်နပ္တယ္ ဆုိတဲ့ နန္းအိအိျငိမ္းရဲ့ စကားလံုးေတြဟာ ကြ်န္ေတာ့္ရင္ထဲကို အရွိန္အဟုန္ျပင္းျပင္းနဲ႔ စီး၀င္သြားခဲ့ပါတယ္။အဲဒီေတာ့ ကြ်န္ေတာ္လည္း ကုိယ့္လူမ်ိဴးအေၾကာင္း စိတ္၀င္တစားေျပာေနတဲ့ ကရင့္သမီးပ်ိဳ အမႊာညီအစ္မႏွစ္ဦးကို ကရင္မိဘျပည္သူမ်ားနဲ႔ မိတ္ဆက္ေပးလုိစိတ္ ျဖစ္ေပၚလာတယ္။ ဒီလုိနဲ႔ပဲ အလုပ္မ်ားေနတဲ့ ႏွစ္ကူး၊ ဗဟို အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴး ေစာလွထြန္းကို ခြင့္ေတာင္းျပီး ေတြ႔ဆံုေမးျမန္းျဖစ္ေတာ့တယ္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ကရင့္ရင္ခြင္ေရာက္ နန္းေအးေအးျငိမ္းနဲ႔ နန္းအိအိျငိမ္း တုိ႔ဟာ ကရင့္ေၾကးမံု ပံုျပင္ထဲ ေရာက္ရွိေတာ့တာေပါ့။ရင္ခ်င္းဆက္အမႊာညီအစ္မ နန္းေအးေအးျငိမ္း၊ နန္းအိအိျငိမ္းတုိ႔နဲ႔ ကြ်န္ေတာ္ စကားေျပာျဖစ္တဲ့အေၾကာင္းေလးကို မတင္ျပမီ သူတို႔ႏွစ္ဦးရဲ့ ကိုယ္ေရးျဖစ္စဥ္အခ်ိဳ႕ကို လက္လွမ္းမွီသေရြ႔ ရွာေဖြစုေဆာင္းထားသည္ကို ေဖၚျပေပးလိုက္ပါတယ္။၁၉၉၁-ခုႏွစ္၊ ဇူလုိင္လ(၈) ရက္ေန႔တြင္ နန္းေအးေအးျငိမ္း၊ နန္းအိအိျငိမ္းတုိ႔၏ ကိုယ္၀န္ကိုလြယ္ထားေသာ အသက္(၄၀) ၀န္းက်င္ရွိ မြန္ျပည္နယ္၊ ဘီးလင္းျမိဳ႕နယ္၊ ေတာင္းစြန္းေက်းရြာအုပ္စု၊ ေညာင္သာယာေက်းရြာေန နန္းလွက်င္ဆုိသူ ကရင္တုိင္းရင္းသူတစ္ဦးဟာ ဘီးလင္းျမိဳ႕ ျပည္သူ႕ေဆးရံုသို႔ ေရာက္ရွိလာပါတယ္။ေန႔လည္ (၁၁) နာရီပတ္၀န္းက်င္ေလာက္မွာ တာ၀န္က်ဆရာ၀န္ ေဒါက္တာဦးယဥ္ျငိမ္း၊ျမိဳ႔နယ္ဆရာ၀န္ၾကီး ေဒါက္တာေဒၚျမင့္ျမင့္၊ မိခင္ႏွင့္ကေလး ဆရာ၀န္ေဒါက္တာဦးမ်ိဳးေအာင္တုိ႔သံုးဦးသား အေသးစိတ္စစ္ေဆးၾကတယ္။နန္းလွက်င္က ရာသီေသြးထိန္ရက္ထက္ သားအိမ္အျမင့္က ပုိမုိၾကီးထြားေနျခင္း၊ ကေလး ေခါင္းႏွစ္လံုး စမ္းသပ္မိျခင္း၊မိခင္မွာ ေသြးအားနည္းေနေသာ္လည္း ေသြးေပါင္ခ်ိန္ျမင့္ေနျခင္း၊ ေျခခံုမ်ားအန္းေနျခင္းစတဲ့ လကၡဏာေတြေတြ႔ရလုိ႔ အမႊာျဖစ္ရမယ္လုိ႔ တညီတညြတ္တည္း ဆံုးျဖတ္ၾကတယ္။လူနာေဒၚလွက်င္ဟာ ေဆးရံုမွာပဲ ခ်မ္းတုန္ျပီး ဖ်ားလာတယ္။ အဲဒီေဒသက ျဖစ္ေလ့ျဖစ္ထရွိတဲ့ ငွက္ဖ်ားမ်ားလားလုိ႔ေတာင္ ဆရာ၀န္ေဒါက္တာ ဦးယဥ္ျငိမ္းက စိုးရိမ္ခဲ့ရေသးတယ္။ လူနာကို ဆက္လက္ျပီး ဂရုတစိုက္ကုလုိက္ေတာ့ အဖ်ားက်သြားေပမယ့္ အေနအထုိင္က ပုိျပီး ခက္လာတယ္။ ထူးထူးျခားျခား သက္သာမလာဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ဆရာ၀န္(၃)ဦးစလံုးက (ဂ-ဂ-၉၁) ေန႔မွာ ၾကိဳတင္ဗုိက္ခြဲေမြးဖုိ႔ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ၾကတယ္။ဒါေပမယ့္ ၾကိဳတင္လ်ာထားရက္ မတုိင္မီ (၂-ဂ-၉၁)ေသာၾကာေန႔မွာ နန္းလွက်င္ ဗုိက္စနာလာတယ္။ ေနာက္တစ္ေန႔ စေန႔ေနမွာ ဗုိက္နာပိုစိတ္လာတယ္။ စေန႔ေနညပိုင္းတစ္ညလံုးကိုေတာ့ တာ၀န္က်ဆရာမ ေဒၚစန္းယုေ၀က ဂရုတစိုက္နဲ႔ ညလံုးေပါက္ျပဳစုတယ္။တနဂၤေႏြေန႔မနက္ပိုင္း(၁၁) နာရီမထုိးခင္မွာ အဲဒီဆရာမကပဲ လူနာရဲ႔အေသးစိတ္အေျခအေနကို စာအုပ္နဲ႔အစီရင္ခံ တင္ျပတယ္။ ေဒါက္တာေဒၚဦးယဥ္ျငိမ္းက ျမိဳ႕နယ္ဆရာ၀န္ၾကီးေဒါက္တာေဒၚ ျမင့္ျမင့္ကို ထပ္မံတင္ျပျပီး မနက္(၁၁)နာရီတိတိမွာ ခြဲစိတ္မွဳကို စတင္လုပ္ေဆာင္ခဲ့ပါတယ္။ေသြးလွဴဖုိ႔ဆႏၵျပဳထားတဲ့ ဘီးလင္းျမိဳ႕ ျငိမ္းခ်မ္းရိ္ပ္ျမံဳဓမၼာစရိယသင္တန္းေက်ာင္းက သံဃာေတာ္(၄)ပါးကလည္း ေသြးလွဴဖုိ႔ အသင့္ေစာင့္ဆုိင္းေပးေနၾကတယ္။နန္းလွက်င္ကို ေသြး(၄)ပုလင္းသြင္းေပးခဲ့ပါတယ္။အဲဒီေန႔ (၄-ဂ-၉၁)တနဂၤေႏြေန႔က ခြဲစိတ္ေမြးဖြါးေပးခဲ့ေသာ ဆရာ၀န္နဲ႔ဆရာမမ်ားအဖြဲ႔ကေတာ့ ေဒါက္တာဦးယဥ္ျငိမ္းက ခြဲစိတ္မွဳကို ဦးေဆာင္တယ္။ျမိဳ႕နယ္ဆရာ၀န္ၾကီး ေဒါက္တာ ျမင့္ျမင့္က ေမ့ေဆးေပးတယ္။ေဒါက္တာဦးမ်ိဳးေအာင္က ခြဲစိတ္မွဳအကူ တာ၀န္ယူတယ္။ခြဲစိတ္ခန္းထဲမွာ တျခားအကူအညီေပးၾကတဲ့ ဆရာ၊ဆရာမမ်ားကေတာ့ ၀ါရင့္ဆရာမၾကီး ေဒၚစႏၵာလြင္၊ အေထြေထြအလုပ္သမား ေဒၚေမႊးၾကိဳင္၊ေဒၚေအးေအးသိန္း၊ ေဒၚေအးသန္း၊ေဒၚၾကည္ျပံဳးတုိ႔ ျဖစ္ၾကတယ္။(ကြ်န္ေတာ္ စကားေျပာေနတဲ့အခ်ိန္အထိေတာင္ နန္းလွက်င္ဟာ သူမကို ခြဲစိတ္ေမြးဖြါးေပးခဲ့ေသာ (သို႕)အသက္သံုးသက္ကို ကယ္တင္ေပးခဲ့ေသာ ဆရာ၀န္မ်ား၊ဆရာမမ်ားကို ေက်းဇူးတင္မဆံုးနုိင္ေၾကာင္း ထပ္ခါတလဲလဲေျပာျပေနခဲ့တယ္။)ည(၇း၀၀)နာရီေလာက္မွာ ကြ်န္မသတိရလာတယ္။အဲဒီတစ္ညပဲ မွတ္မွတ္ရရ ကြ်န္မကေလးေတြနဲ႔ အတူ ေနခဲ႔ရတယ္။ ေနာက္တေန႔ေတြမွာေတာ့ လာၾကည့္တဲ့လူေတြမ်ား လုိ႔ဆုိျပီး သီးသန္႔ေဆာင္မွာ ကေလးေတြကို ထားေပးပါတယ္။သူမ ခြဲစိတ္ေမြးဖြားခဲ့ပံု အေတြ႔အၾကံဳမ်ားအား ကြ်န္ေတာ့္ကို နန္းလွက်င္ ျပန္လည္ေျပာျပေနတာပါ။ ထုိကဲ့သို႔ (၄၅)မိနစ္ၾကာ ေအာင္ျမင္စြာ ခြဲစိတ္အျပီးမွာ ျပည္သူ႔အခ်စ္ေတာ္ေလးမ်ားျဖစ္ၾကတဲ့ နန္းေအးေအးျငိမ္းႏွင့္နန္းအိအိျငိမ္းတုိ႔ အမႊာႏွစ္ေဖာ္လူ႔ဘ၀ထဲကို ခက္ခက္ခဲခဲနဲ႔ေရာက္ရွိလာခဲ့ၾကတယ္။ေမြးကာစမွာပဲ ႏွစ္ဦးေပါင္းရဲ့ ကုိယ္ေလးခ်ိန္က (၁၅)ေပါင္ရွိခဲ့တယ္။(၂၁-ဂ-၉၁)ေန႔မွာ (၁၇)ရက္သားအရြယ္ နန္းေအးေအးျငိမ္းႏွင့္ နန္းအိအိျငိမ္းတုိ႔ကို ရန္ကုန္ကေလးေဆးရံုၾကီးသို႔ ပို႔ေဆာင္ခဲ့တယ္။ အဲဒီမွာ တာ၀န္က်သူနာျပဳဆရာမေလးေတြက ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ထားရင္းနဲ႔ အသက္(၂)ႏွစ္ျပည့္ခါနီး၊၁၉၉၃-ဇူလိုင္လ(၂၅) ရက္မွာ ခြဲစိတ္အထူးကုဆရာ၀န္ၾကီး ပါေမာကၡ ေဒါက္တာဦးေမာင္ေမာင္၊ ကထိက ေဒါက္တာဦးေအာင္ၾကည္ႏွင့္ေမ့ေဆးဆရာ၀န္ေဒါက္တာေဒၚျမေအးၾကဴတုိ႔ ပူးေပါင္းၾကိဳးပမ္းျပီး ရင္ဘတ္မွ ခ်က္အထိဆက္ေနေသာ ရင္ခ်င္းဆက္ေနမွဳကို ေအာင္ျမင္စြာ ခြဲစိတ္ကုသေပးနုိင္ခဲ႔ပါတယ္။ျမန္မာနုိင္ငံေဆးပညာရွင္မ်ား၏ ေအာင္ျမင္မွဳသမုိင္းမွတ္တုိင္ စိုက္ေပးနုိင္ခဲ့ေသာ ေန႔တစ္ေန႔လည္းျဖစ္ပါတယ္။(နန္းေအးေအးျငိမ္းႏွင့္နန္းအိအိျငိမ္းတုိ႔သည္ ၄င္းကေလးေဆးရံု၏ ဆရာ၀န္မ်ားရိပ္သာတြင္ သီးသန္႔ခန္းျဖင့္ေနထုိင္ခဲ႔ျပီး အသက္(၁၆)ႏွစ္အရြယ္(၂၆-၇-၂၀၀၇)ၾကာသေတးေန႔တြင္ အရြယ္ေရာက္လာ၍ မိခင္နန္းလွက်င္ ရင္ခြင္သို႔ ျပန္လည္ေရာက္လာခဲ့ပါတယ္။)နန္းေအးေအးျငိမ္း၊ နန္းအိအိျငိမ္း၏ ကိုယ္ေရးမွတ္တမ္းအက်ဥ္း

၁။အမည္.. နန္းေအးေအးျငိမ္းနန္းအိအိျငိမ္း

၂။အဖအမည္…. ေစာျငိမ္းကို

၃။အမိအမည္… နန္းလွက်င

္၄။မိဘႏွစ္ပါး၏ေနရပ္… ေညာင္သာယာေက်းရြာ၊ ေတာင္းစြန္းအုပ္စု၊ ဘီးလင္းျမိဳ႕နယ္၊မြန္ျပည္နယ္။

၅။လူမ်ိဳး ကရင္(ပိုး-အေရွ႕)

၆။ကိုးကြယ္သည့္ဘာသာ ဗုဒၶဘာသာ

၇။ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမမ်ား… အစ္ကိုၾကီး ေစာေအာင္ကိုဦး၊အစ္မ နန္းစမ္းလွသင္း

၈။ပညာအရည္အခ်င္း.. နန္းေအးေအးျငိမ္း(ဒႆမတန္း၊အီကို)` နန္းအိအိျငိမ္း(ဒႆမတန္း၊ဘုိင္အုိ)

၉။လက္ရွိေနရပ္လိပ္စာ… ၀န္ထမ္းအိမ္ရာ၊ ကန္ေတာ္မဂၤလာပန္းျခံ၊ အလံုျမိဳ႕နယ္၊ ရန္ကုန္။

၁၀။ရည္မွန္းခ်က္ႏွင့္၀ါသနာ နန္းေအးေအးျငိမ္း…ေအာင္ျမင္ေသာ သရုပ္ေဆာင္ေကာင္း(သရုပ္ေဆာင္လုပ္ငန္း) နန္းအိအိျငိမ္း… ေအာင္ျမင္ေသာအဆုိေတာ္ (ဂီတအႏုပညာ)၁၁။ေမြးသကၠရာဇ္ ၄-ဂ-၉၁ (တနဂၤေႏြေန႔)(၁၁း၄၅)နာရီ၁၂။အရပ္… ၅.ေပ ၄ လက္မ၁၃။မိခင္အားခြဲစိတ္ ေမြးဖြားေပးခဲဲ့ေသာ ေဆးရံု… ဘီးလင္းျမိဳ႕ ျပည္သူ႔ေဆးရံုၾကီး။ေန႔စြဲ(၄-ဂ-၉၁)၁၄။ရင္ခ်င္းဆက္ေနမွဳကို ေအာင္ျမင္စြာ ခြဲစိတ္ေပးသည့္ ေဆးရံု… ရန္ကုန္ျမိဳ႕ကေလးေဆးရံုၾကီး။ေန႔စြဲ (၂၅-၇-၉၃)၁၅။အႏုပညာအေတြ႔အၾကံဳ…စရဏမဂၢဇင္း(မ်က္ႏွာဖံုး)တစ္ၾကိမ္၊ အပ်ိဳစင္မဂၢဇင္း(အတြင္းစာမ်က္ႏွာ)တစ္ၾကိမ္၊ အသင္းအဖြဲ႔မ်ားထုတ္ေ၀ေသာ ျပကၡဒိန္ (မၾကာခဏ)၊ဒါရုိက္တာ အဏ္ေထာ္ဏီ(ေမာ္လျမိဳင္)ရုိက္ကူးေသာ သံေယာဇဥ္ ေႏွာင္ၾကိဳးတစ္မွ်င္ တြင္ ပါ၀င္သရုပ္ေဆာင္ခဲ့။၂၇၄၈-ခုႏွစ္၊ ကရင္အမ်ိဳးသားႏွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္ အထိမ္းအမွတ္ျပကၡဒိန္တြင္ ပါ၀င္သရုပ္ေဆာင္ကူညီသည္။ကရင္သကၠရာဇ္ ၂၇၄၈-ခုႏွစ္၊ ကရင့္ေၾကးမံုမဂၢဇင္းမ်က္ႏွာဖံုးတြင္လည္း ပါ၀င္သရုပ္ေဆာင္သည္။၁၆။မိခင္ရင္ခြင္သို႔ အရြယ္ေရာက္၍ျပန္လည္ ခုိ၀င္လာသည့္ေန႔…(၂၆-၇-၂၀၀၇) ၾကာသပေတးေန႔။သူတုိ႔ႏွစ္ေယာက္ကို ေမြးခါစက ေအးေအး၊ အိအိ လုိ႔ပဲ သူနာျပဳဆရာမေလးေတြက စေခၚၾကတာပါ။ေနာက္က်မွ သူ႔အေဖနာမည္ပါေအာင္၊ ဘီးလင္းမွာ ခြဲစိတ္ေမြးဖြားေပးတဲ့ ဆရာ၀န္ရဲ့ နာမည္လည္းပါေအာင္ အဲဒီတုန္းက ေသြးလာလွဴတဲ့သူ ဆရာေတာ္ေတြ သီတင္းသံုးတဲ့ ေက်ာင္းအမည္လည္းပါေအာင္ဆုိျပီး ျငိမ္း တစ္လံုး ထပ္ထည့္ေပးလုိက္တယ္။ဒီလုိနဲ႔ပဲ ေအးေအးျငိမ္း၊ အိအိျငိမ္း တြင္သြားခဲ့တာပဲ။သမီးႏွစ္ဦး၏အမည္နာမျဖစ္ေပၚလာပံုကို နန္းလွက်င္က ကြ်န္ေတာ့္ကို ေျပာျပေနျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။(ဒါ့အျပင္နန္းလွက်င္က သမီးေတြရဲ့ နာမည္ကို ေအးေအးျငိမ္း၊ အိအိျငိမ္းလုိ႔ တန္းျပီးေခၚတာကို သေဘာမက်ပါဘူး။ ကရင္မွန္ရင္ ကိုယ့္အမ်ိဳးအႏြယ္ရဲ႔လကၡဏာ နန္း၊ ေနာ္၊နမ့္၊ ေစာ၊စ၊ မန္း တစ္ခုခုပါရမယ္။သမီးႏွစ္ဦးရဲ့ နာမည္ကိုလည္း နန္းေအးေအးျငိမ္း၊ နန္းအိအိျငိမ္း လုိ႔ေခၚတာကို ပုိၾကိဳက္တယ္။)ကရင္ျဖစ္လ်က္ႏွင့္ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ေစာ၊စ၊မန္း၊နမ့္၊နန္း၊ေနာ္ စတဲ့ ကရင့္တန္ဖုိးလကၡဏာေတြနဲ႔ေ၀းကြာျပီး ဂလုိဘယ္မက်၊လုိကယ္မက် စေကာစကျဖစ္ေနေသာ ကရင္တစ္ခ်ိဳ႕အား ဒီေဆာင္ပါးဖတ္မိျပီး တစ္ရာ ရာခုိင္ႏွဳန္းကရင္ျဖစ္ပါေစလုိ႔ ဆႏၵျပဳလုိက္ပါတယ္။)နန္းေအးေအးျငိမ္း၊နန္းအိအိျငိမ္းတုိ႔၏ ပထမဆံုးအႏုပညာေျခလွမ္းအျဖစ္ သံေယာဇဥ္ေႏွာင္ၾကိဳးေလးတစ္မွ်င္ အမည္ရွိဗြီစီဒီတစ္ေခြအား လူငယ္ဒါရုိက္တာ အယ္ေထာ္ဏီ (ေမာ္လျမိဳင္)က ရုိက္ကူးခဲ့ျပီးျဖစ္ပါတယ္။ အရမ္းခ်စ္ၾကတဲ့ ညီအစ္မႏွစ္ေယာက္ ကြဲကြာသြားၾကျပီး ေနာက္ပိုင္းမွာ ျပန္ဆံုေတြ႔ၾကတဲ့ ဇာတ္လမ္းေလးပါ။ ဒါရုိက္တာ အဏ္ေထာ္ဏီရဲ့ ကိုယ္ပိုင္ဇာတ္လမ္းကို စာေရးဆရာ ခ်စ္ဦးညိဳရဲ့သား လကၤာ က ဇာတ္ညြန္းေရးဖြဲ႕ေပးျပီး ျဖိဳးႏွင့္မင္း ဗီြဒီယုိ ထုတ္လုပ္ေရးက ထုတ္လုပ္ျဖန္႔ေ၀မွာ ျဖစ္ပါတယ္။၄င္းဇာတ္ကားမွာ အကယ္ဒမီေက်ာ္သူ၊ အကယ္ဒမီေက်ာ္ရဲေအာင္၊ ေမသဥၨာဦး၊ ညိဳလင္းထက္တုိ႔ ပါ၀င္သရုပ္ေဆာင္ထားၾကပါတယ္။)ကရင္အမ်ိဳးသားႏွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္က်င္းပေရး ဗဟိုေကာ္မတီဟာ ယခင္ကလည္း ေနာ္ကဗ်ာဘြဲ႔မွဴး၊ ေစာဟက္ကက္၊ ေစာရဲေလးတုိ႔ႏွင့္ ျပကၡဒိန္မ်ား ရုိက္ႏွိပ္ ထုတ္ေ၀ခဲ့ဖူးပါတယ္။ ယခု၄င္းအႏုပညာရွင္မ်ားမွာ ေအာင္ျမင္ေသာအဆင့္တြင္ ေရာက္ရွိေနၾကျပီးျဖစ္ပါတယ္။ယခုႏွစ္ ျပကၡဒိန္ရုိက္ႏွိပ္ထုတ္ေ၀ခဲ့ေသာ နန္းေအးေအးျငိမ္း၊ နန္းအိအိျငိမ္းတုိ႔သည္လည္း အေ၀းေတာ့တဲ့ အနာဂတ္မွာ အႏုပညာၾကယ္ပြင့္ေလးမ်ား ျဖစ္လာၾကလိမ့္မယ္လုိ႔ ေမွ်ာ္လင့္မိပါတယ္။ နန္းေအးေအးျငိမ္း၊ နန္းအိအိျငိမ္းတုိ႔ရဲ့ ဖခင္ေစာျငိမ္းကိုမွာ ၂၀၀၄-ခုႏွစ္တြင္ ကြယ္လြန္သြားျပီးျဖစ္၍ ယခုအခါ မိခင္နန္းလွက်င္၊အစ္ကိုၾကီး ေစာေအာင္ကိုဦးဈ အစ္မၾကီးနန္းစမ္းလွသင္းတုိ႔ႏွင့္အတူ ကန္ေတာ္မဂၤလာပန္းျခံအတြင္းရွိ ၀န္းထမ္းအိမ္ရာတြင္ ေနထုိင္လ်က္ရွိပါတယ္။ လာမယ့္ ၂၀၀၈-၂၀၀၉ ပညာသင္ႏွစ္တြင္ ဒႆမတန္းစာေမးပြဲကို ေအာင္ျမင္စြာေျဖဆုိနုိင္ရန္အတြက္ မိသားစုဆရာမ ေဒၚေဆြေဆြဇင္က ေလ့က်င့္သင္ၾကားေပးလ်က္ရွိပါတယ္။(၂၇-၁၂-၂၀၀၈)တြင္ မဟာေဆး၀ကၤဘာ အာလိန္ငါးဆင့္၌ က်င္းပမည့္ မဟာရန္ကုန္ ကရင္အမ်ိဳးသားႏွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္အား လာေရာက္ဆင္ႏႊဲဦးမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ထပ္ဆင့္ သတင္းစကားပါးလုိက္ရပါတယ္။ ကရင္လူမ်ိဳးျဖစ္ရတာ ၀မ္းေျမာက္ဂုဏ္ယူမိပါတယ္.. နန္းေအးေအးျငိမ္း၊နန္းအိအိျငိမ္းတုိ႔ႏွင့္ ကြ်န္ေတာ္..ကရင့္ရင္ခြင္လုိ႔ တင္စားေခၚေ၀ၚအပ္တဲ့ မဟာေဆး၀ကၤဘာ အာလိန္ငါးဆင့္မွာ (၂၅) မိနစ္တာ အမွတ္တရ စကားေျပာျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ကြ်န္ေတာ့္အေနနဲ႕ အမွတ္တရမွ ထာ၀ရသိို႔ ခ်ိဳျမိန္လန္းဆန္းေနမယ့္ အမႊာညီအစ္မႏွစ္ဦးရဲ့ အျဖဴစင္ဆံုး ကရင္အျပံဳးအား စာဖတ္သူကရင္္မိဘျပည္သူမ်ားထံ မုဒိတာဆႏၵနဲ႔ ထပ္ဆင့္ေ၀ငွေပးလုိက္ပါတယ္။၂၇၄၈-ခုႏွစ္ ကရင္ႏွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္ မဟာရန္ကုန္ ကရင့္ေၾကးမံုစာေစာင္မွ ျပန္လည္ေဖၚျပလုိက္ပါသည္။
စအယ္ဆူးခလိန္း(ျမစ္၀ကြ်န္းေပၚ)